Νέα αίτηση ανάσυρσης της δικογραφίας των τηλεφωνικών υποκλοπών κατέθεσε σήμερα στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, μετά την αγωγή του Ταλ Ντίλιαν προς ένα εκ των θυμάτων του Predator για συκοφαντική δυσφήμιση,  μέσω του οποίου παραδέχτηκε επίσημα ότι πούλησε το κατασκοπευτικό λογισμικό στις ελληνικές κρατικές αρχές.

Ρεπορτάζ: Στάθης Μπαλτάς

Παράλληλα, ο δικηγόρος ζήτησε την κλήση των τεσσάρων καταδικασθέντων ιδιωτών (Ντίλιαν, Χάμου, Μπίτζιος, Λαβράνος), καθώς και των  στελεχών της Intellexa που είχαν άμεση σχέση με την εν Ελλάδι λειτουργία του Predator (Merom Harpaz, Einat Semama, Δημήτριο Ξυπτέρα,Ιωάννη Τουμπή και Ιωάννη Μπόλιαρη). Επίσης, ο Ζ. Κεσσές αιτήθηκε τη διαβίβαση αιτήματος διεθνούς δικαστικής συνδρομής προς τις αρμόδιες δικαστικές αρχές του Ισραήλ, προκειμένου να αποσταλεί στην Ελλάδα ο φάκελος με το πλήρες κείμενο της αγωγής Ντίλιαν, καθώς και κάθε σχετικό αποδεικτικό στοιχείο που επικαλείται ή θπρόκειται να προσκομίσει ο ενάγων προκειμένου να υποστηρίξει την αγωγή που έχει καταθέσει από τον Νοέμβριο του 2025.

Η διάκριση Ντίλιαν 

Στο αίτημα ανάσυρσης ο Ζαχαρίας Κεσσές κάνει λόγο για μια διάκριση μεταξύ αληθούς και συκοφαντικού ισχυρισμού, καθώς και νόμιμης και παράνομης δραστηριότητας την οποία είχε κάνει ο ίδιος ο πρώην διοικητής της μονάδας 81 του ισραηλινού στρατού στην αγωγή του: «Ο εναγόμενος (σ.σ. θύμα υποκλοπών) ενέπλεξε τον ενάγοντα στις κατηγορίες που έχει εναντίον της ΕΥΠ και πρόσφατα άρχισε να ισχυρίζεται μέσω δημοσιεύσεων στο δίκτυο Χ ότι ο ίδιος ο ενάγων (σ.σ. Ντίλιαν) εμπλέκεται άμεσα στην παραβίαση του τηλεφώνου του εναγόμενου και στην πραγματοποίηση τηλεφωνικών παρακολουθήσεων σε συνεργασία με την ΕΥΠ. Πρέπει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό, για παράδειγμα μόνο, ότι ο ενάγων πούλησε το Predator στις κρατικές αρχές στην Ελλάδα, κάτι που από μόνο του είναι απολύτως νόμιμο, ο ισχυρισμός που προβάλλει ο εναγόμενος είναι ότι ο ενάγων εμπλέκεται άμεσα στην φερόμενη χρήση του Predator για παράνομη διείσδυση στα τηλέφωνα των αρχηγών του στρατού και του κράτους στην Ελλάδα, κάτι που φέρεται να ήταν παράνομο, και ως εκ τούτου ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ενάγων διέπραξε σοβαρές παραβιάσεις του νόμου.»

Πρέπει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό, για παράδειγμα μόνο, ότι ο ενάγων πούλησε το Predator στις κρατικές αρχές στην Ελλάδα, κάτι που από μόνο του είναι απολύτως νόμιμο, ο ισχυρισμός που προβάλλει ο εναγόμενος είναι ότι ο ενάγων εμπλέκεται άμεσα στην φερόμενη χρήση του Predator για παράνομη διείσδυση στα τηλέφωνα των αρχηγών του στρατού και του κράτους στην Ελλάδα, κάτι που φέρεται να ήταν παράνομο, και ως εκ τούτου ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ο ενάγων διέπραξε σοβαρές παραβιάσεις του νόμου.»

Εκ της ανωτέρω διατυπώσεως συνάγεται, κατά τρόπο σαφή και μη επιδεχόμενο παρερμηνείας, ότι ο Tal Dilian, επιδιώκοντας να θεμελιώσει τη βασιμότητα της ασκηθείσας αγωγής του, προβαίνει ο ίδιος σε διάκριση μεταξύ εκείνων των πραγματικών περιστατικών τα οποία θεωρεί αληθή και εκείνων τα οποία χαρακτηρίζει ως ψευδή και συκοφαντικά. Πλέον συγκεκριμένα, εξειδικεύοντας το περιεχόμενο των φερόμενων ως συκοφαντικών σε βάρος του ισχυρισμών, επί της ουσίας επικαλείται την πώληση του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator στις ελληνικές κρατικές αρχές ως πραγματικό περιστατικό, το οποίο δεν αμφισβητεί και το οποίο μάλιστα χαρακτηρίζει ως «απολύτως νόμιμο», αντιδιαστέλλοντάς το προς τον ισχυρισμό περί προσωπικής του εμπλοκής στη χρήση του Predator για παράνομες παρακολουθήσεις στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την ΕΥΠ, τον οποίο και θεωρεί συκοφαντικό.

Με άλλα λόγια, ο ίδιος χρησιμοποιεί την πώληση του Predator στις ελληνικές κρατικές αρχές ως πραγματικό περιστατικό, επί του οποίου δεν διατυπώνει καμία αμφισβήτηση ή επιφύλαξη, αλλά, αντιθέτως, το επικαλείται προκειμένου να αναδείξει ποιο είναι, κατά τους ισχυρισμούς του, το δήθεν ψευδές και συκοφαντικό στοιχείο των δημοσιεύσεών μου», αναφέρεται συγκεκριμένα.

Η νομική αξία της αίτησης 

Επιπροσθέτως, ο δικηγόρος αναδεικνύει τη μεγάλη σημασία της εν λόγω επίσημης παραδοχής του Ταλ Ντίλιαν περί εμπλοκής της ΕΥΠ στην χρήση και λειτουργία του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator στην Ελλάδα, δεδομένο που δεν είχε συμπεριληφθεί στην μέχρι στιγμής έρευνα του σκανδάλου των υποκλοπών. Ταυτόχρονα, πετάει το “μπαλάκι” στον Άρειο Πάγο για την επανεξέταση του φακέλου της υπόθεσης:

«Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, τα στοιχεία που προέκυψαν μετά την αρχειοθέτηση της σχετικής δικογραφίας συνιστούν νέα αποδεικτικά δεδομένα, τα οποία ουδόλως είχαν τεθεί υπόψη των ελληνικών εισαγγελικών αρχών κατά τον χρόνο συντάξεως των από 25.07.2024 και 07.01.2025 πορισμάτων του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Ως εκ τούτου, καθίσταται αναγκαία η εκ νέου αξιολόγηση της υποθέσεως υπό το φως των νέων αυτών στοιχείων, τα οποία δύνανται να επηρεάσουν ουσιωδώς την αποδεικτική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών».

Οι δηλώσεις του Ζαχαρία Κεσσέ

«Ο αξιακός κώδικας των εντολέων μου και ο δικός μου επιβάλλουν την αδιαπραγμάτευτη προάσπιση του κράτους δικαίου, την διαρκή αναζήτηση της αλήθειας και την λογοδοσία ενάντια σε κάθε μορφή συγκάλυψης της υπόθεσης των υποκλοπών», δήλωσε ο Ζαχαρίας Κεσσές έξω από τον Άρειο Πάγο.

Σε αυτό το πλαίσιο κατέθεσε σήμερα τη νέα αίτηση ανάσυρσης και διερεύνησης της υπόθεσης στη βάση του δικογράφου που κατέθεσε ο πρωτόδικα καταδικασθείς Ταλ Ντίλιαν κατά θύματος του Predator στην Ελλάδα με το οποίο ζητάει αποζημίωση για συκοφαντική δυσφήμηση από το δικαστήριο του Ισραήλ.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε: «Η αξία αυτού του νέου αποδεικτικού στοιχείου έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά αποτυπώνεται σε επίσημο δικαστικό έγγραφο ότι ο Ταλ Ντίλιαν μόνο πούλησε σε ελληνικές αρχές και ότι δεν έχει σχέση με την χρήση του στην Ελλάδα. Από την διατύπωση του δικογράφου συνάγεται, κατά τρόπο σαφή και μη επιδεχόμενο παρερμηνείας, ότι ο Tal Dilian, επιδιώκοντας να θεμελιώσει τη βασιμότητα της ασκηθείσας αγωγής του, προβαίνει ο ίδιος σε διάκριση μεταξύ εκείνων των πραγματικών περιστατικών τα οποία θεωρεί αληθή και εκείνων τα οποία χαρακτηρίζει ως ψευδή και συκοφαντικά».

Και αμέσως μετά εξήγησε ότι «ο ίδιος ο Ταλ Ντίλιαν επί της ουσίας επικαλείται την πώληση του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator στις ελληνικές κρατικές αρχές ως πραγματικό περιστατικό, το οποίο δεν αμφισβητεί και το οποίο μάλιστα χαρακτηρίζει ως «απολύτως νόμιμο», αντιδιαστέλλοντάς το προς τον ισχυρισμό περί προσωπικής του εμπλοκής στη χρήση του Predator για παράνομες παρακολουθήσεις στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την ΕΥΠ, τον οποίο και θεωρεί συκοφαντικό».

• Η αγωγή των 75.000€ που ενδέχεται να κοστίσει… ακριβά στην ελληνική κυβέρνηση 

• Το… μοιραίο “άνοιγμα” του Ταλ Ντίλιαν στη νομική σκακιέρα των υποκλοπών

• Στον Άρειο Πάγο η επίσημη παραδοχή του για αγοραπωλησία του κατασκοπευτικού λογισμικού από το Ζαχαρία Κεσσέ   

Του ΣΤΑΘΗ ΜΠΑΛΤΑ

Πρόκειται για την αγωγή αποζημίωσης ύψους 75.000 ευρώ που κατέθεσε ο ιδρυτής της Intellexa ενώπιον δικαστηρίου του Ισραήλ κατά ενός εκ των θυμάτων του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού. Μια δικαστική κίνηση που ενδέχεται να δημιουργήσει νέα δεδομένα στην πολύκροτη υπόθεση, καθώς φέρνει πλέον τον ίδιο αντιμέτωπο με την υποχρέωση να αποδείξει, ενώπιον δικαστηρίου, τον ισχυρισμό ότι το Predator πωλήθηκε νόμιμα στις ελληνικές κρατικές αρχές!

Παραθέτοντας το επίμαχο απόσπασμα της αγωγής, ο Ζαχαρίας Κεσσές αποκάλυψε ότι ο πρώην διοικητής της Μονάδας 81 του ισραηλινού στρατού δηλώνει, για πρώτη φορά επισήμως και εγγράφως, πως ο ίδιος πούλησε το κατασκοπευτικό λογισμικό στις ελληνικές κρατικές αρχές, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η συγκεκριμένη αγοραπωλησία ήταν απολύτως νόμιμη.

Η εξέλιξη αυτή μεταβάλλει τα δεδομένα στη νομική “σκακιέρα” της υπόθεσης των υποκλοπών. Και αυτό γιατί, εφόσον ο ιδρυτής της Intellexa επιμείνει στους συγκεκριμένους ισχυρισμούς ενώπιον του ισραηλινού δικαστηρίου, θα κληθεί μέσα στο επόμενο δίμηνο να τους τεκμηριώσει με συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μέσω διαρροών, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα.

Νέα “επίσκεψη” στον Άρειο Πάγο

Όπως προανήγγειλε στην ανάρτησή του, ο Ζαχαρίας Κεσσές θα αναγκαστεί να… χτυπήσει ξανά την “πόρτα” του Αρείου Πάγου, προκειμένου να θέσει υπόψη της ελληνικής Δικαιοσύνης τη συγκεκριμένη έγγραφη παραδοχή του Ταλ Ντίλιαν.

Ο δικηγόρος των θυμάτων εξαπολύει βολές κατά της μέχρι σήμερα στάσης των δικαστικών αρχών, τονίζοντας πως ο κ. Μπακέλας «είναι υποχρεωμένος να πάψει να παραμένει αδρανής». «Δεν υπάρχει λόγος να αναμείνει την έκδοση απόφασης από το ισραηλινό δικαστήριο», επισημαίνει χαρακτηριστικά.

«Έχει τη δυνατότητα να αξιολογήσει άμεσα το περιεχόμενο του δικογράφου, να ζητήσει, μέσω διεθνούς δικαστικής συνδρομής, επικυρωμένα αντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων και να προβεί σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τη διερεύνηση των ισχυρισμών που διατυπώνονται για πρώτη φορά σε επίσημο δικαστικό έγγραφο», αναφέρει κατόπιν.

Σύμφωνα με την πλευρά των θυμάτων, η ελληνική Δικαιοσύνη έχει πλέον στα χέρια της έναν «οδικό χάρτη» για να σπάσει το πέπλο της σιωπής. Μάλιστα, εάν ο Εισαγγελέας αμφισβητεί την αξιοπιστία του Ταλ Ντίλιαν λόγω της ιδιότητάς του ως κατηγορουμένου, ο κ. Κεσσές υποδεικνύει πέντε συγκεκριμένα στελέχη της Intellexa που, όπως υποστηρίζει, δεν έχουν κληθεί ποτέ μέχρι σήμερα να καταθέσουν.

Πρόκειται για τον τεχνικό διευθυντή της Intellexa Μερόμ Χαρπάζ, τη διοικητική υπεύθυνη της εταιρείας Εϊνάτ Σεμάμα, καθώς και τους Δημήτρη Ξυπτέρα, Ιωάννη Τουμπή και Ιωάννη Μπόλιαρη, οι οποίοι αποτελούσαν τεχνικό προσωπικό της εταιρείας.

Η υπόθεση αναμένεται να εκδικαστεί στο Ισραήλ μέσα στους επόμενους δύο μήνες, με τον Ντίλιαν να καλείται να αποδείξει ενώπιον του δικαστηρίου τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνει στην αγωγή του.

Predator: Ο κλοιός στενεύει

Υπενθυμίζεται ότι μόλις πριν λίγες μέρες οκτώ θύματα του Predator στράφηκαν κατά της εταιρείας Intellexa, των τεσσάρων πρωτοδίκως καταδικασθέντων επιχειρηματιών, καθώς και ακόμη εννέα προσώπων που προσδιορίζονται ως εμπλεκόμενα στην ανάπτυξη και λειτουργία του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού

Τα οκτώ πρόσωπα που προσέφυγαν:

1. Θανάσης Κουκάκης: Η πιο γνωστή περίπτωση επιμόλυνσης με Predator (Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2021), έχοντας εξαρχής τολμήσει να «ξεψαχνίσει» την υπόθεση προσφεύγοντας στη Δικαιοσύνη και προσκομίζοντας ατράνταχτα στοιχεία που αποτέλεσαν μετέπειτα τη ραχοκοκαλιά της υπόθεσης. Παράλληλα, ο δημοσιογράφος είχε πέσει θύμα των λεγόμενων νόμιμων επισυνδέσεων από την ΕΥΠ.

2. Άρτεμις-Μαίρη Σίφορντ: Πολιτικός επιστήμονας με μεταπτυχιακές σπουδές στο Στάνφορντ, πρώην στέλεχος της ΜΕΤΑ, με ειδίκευση σε θέματα πολιτικής κυβερνοασφάλειας, το τηλέφωνο της οποίας είχε παγιδευτεί με το κακόβουλο λογισμικό Predator επί δύο μήνες, από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο του 2021, ενώ την ίδια ώρα είχε αρθεί το τηλεφωνικό της απόρρητο και από την ΕΥΠ.

3. Αντωνία Πρίμπα: Δικηγόρος και συνεργάτης του πρώην ευρωβουλευτή Στέλιου Κυμπουρόπουλου. Στην αγωγή επισημαίνει ότι έγινε «στόχος» του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator μόλις τρεις ημέρες μετά την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου των
επικοινωνιών της από την ΕΥΠ, για λόγους εθνικής ασφάλειας.

4. Ιωάννης Φυτίλης: Δικηγόρος, ο οποίος αναφέρει πως και το δικό του κινητό τηλέφωνο μολύνθηκε με το Predator τρεις ημέρες αφότου είχε αρθεί το απόρρητο των επικοινωνιών του από την ΕΥΠ.

5. Πηνελόπη Μηνιάτη: Βιολόγος-γενετίστρια, η οποία έχει διατελέσει πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εγκληματολογικών Ινστιτούτων και από το 2016 έως τον Μάρτιο του 2022 ήταν διευθύντρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών (ΔΕΕ).

6. Αγγελική Ρούσσου: Στέλεχος της ΕΥΠ, η οποία κατείχε από το 2015 έως το 2018 τη θέση της διοικητού της Περιφερειακής Μονάδας Υποστήριξης (ΠΜΥ) της Υπηρεσίας με έδρα την Κομοτηνή, από την οποία παύθηκε, όπως αναφέρει, ξαφνικά και αναιτιολόγητα και μετακινήθηκε αρχικά σε θέση «ψυγείο» στο Τμήμα Εκπαίδευσης και στη συνέχεια μαζί με ακόμη 60 ανεπιθύμητα στελέχη της ΕΥΠ σε άλλη «εικονική» Διεύθυνση που είχε συσταθεί με αποκλειστικό σκοπό να απομονωθεί αυτό το προσωπικό.

7. Ζωή-Μαρία Σάκαλη: Στέλεχος της ΕΥΠ στη Διεύθυνση Κυβερνοχώρου, η οποία από το 2014 έως το 2020 υπήρξε εκπρόσωπος της ΕΥΠ στο ΝΑΤΟ, αλλά, όπως σημειώνει, το 2021 τοποθετήθηκε σε μια «εικονική Υποδιεύθυνση που είχε συσταθεί λίγες ημέρες νωρίτερα».

8. Σπύρος Σιδέρης: Δημοσιογράφος, ιδρυτής και διευθυντής του διεθνούς ειδησεογραφικού οργανισμού Independent Balkan News Agency.

Η… λίστα Μηνιάτη

Όπως αναφέρεται στην αγωγή, η πρώην διευθύντρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών πληροφορήθηκε από δημοσιεύματα το 2022 πως το όνομά της ήταν στη λίστα των θυμάτων των υποκλοπών με το Predator, ενώ ταυτόχρονα ήταν παρακολουθούμενη και από την ΕΥΠ. Μάλιστα, οι επαφές και τα άτομα με τα οποία συνομιλούσε λόγω της κρισιμότητας της θέσης της… ζαλίζουν, επαναφέροντας με τον πιο «ηχηρό» τρόπο στο προσκήνιο της υπόθεσης των υποκλοπών το αδίκημα της κατασκοπείας.

Συγκεκριμένα επισημαίνει ότι οι ενάγοντες αποκτούσαν τη δυνατότητα να ενεργοποιούν την κάμερα και το μικρόφωνο του κινητού της και να παρακολουθούν κάθε πτυχή και της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ζωής της. Παράλληλα παραθέτει μια μακρά λίστα των κρίσιμων επαφών που είχε ως απόρροια των θέσεων υψηλής ευθύνης που είχε αναλάβει:

• Πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ., προκειμένου να τους ενημερώσω αφενός για την εξέλιξη των ερευνών για υποθέσεις σημαντικών εγκληματικών ενεργειών και αφετέρου για διάφορες επαφές και διαδικασίες.

• Με ανώτατους αξιωματικούς και ανώτερα στελέχη διαφόρων Διευθύνσεων της Αστυνομίας. Μάλιστα υπήρχε πολύ συχνή επικοινωνία, σε μερικές περιπτώσεις σε καθημερινή βάση, με τον επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, τον διοικητή Ασφαλείας Αττικής, αλλά και όλους τους γενικούς διευθυντές διαφόρων Περιφερειών και τους διευθυντές Ασφαλείας ανά τη χώρα (π.χ. Νοτίου Αιγαίου, Δυτικής Ελλάδος,
Πελοποννήσου, Κρήτης κ.ά.).

• Με τις δικαστικές και εισαγγελικές αρχές. Με εισαγγελικές αρχές ερχόμουν σε επαφή για διάφορες υποθέσεις όπου ως διευθύντρια της ΔΕΕ, πέρα από τον συντονισμό των υποθέσεων εντός της Διεύθυνσης, παρείχα στους εισαγγελικούς λειτουργούς επιστημονικές και τεχνικές επεξηγήσεις. Σημειώνεται ότι εποπτεύων της Εθνικής Βάσης DNA της χώρας ορίζεται

εισαγγελέας Εφετών, με τον οποίο είναι προφανές ότι βρισκόμουν σε συχνή επικοινωνία ως διευθύντρια της ΔΕΕ, τόσο για αποτελέσματα που προκύπτουν από τη λειτουργία της Βάσης όσο και για τις διαδικασίες λειτουργίας αυτής και για νομοθετικές ρυθμίσεις που απαιτούνται για την εύρυθμη και νόμιμη λειτουργία της. Μάλιστα, ο διευθυντής της ΔΕΕ και ο εισαγγελικός λειτουργός έχουν -σύμφωνα με τη νομοθεσία- άμεση
πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα των ατόμων που συμπεριλαμβάνονταν στη Βάση DNA της χώρας.

• Με τους επικεφαλής εθνικών Αρχών, όπως της Αρχής Ανταγωνισμού, της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, της ΑΑΔΕ, της Διερεύνησης Αεροπορικών Ατυχημάτων κ.ά., για τον συντονισμό κοινών επιχειρησιακών δράσεων. Σημειώνεται ενδεικτικά ότι σε μία περίπτωση μέσω των συντονισμένων ενεργειών μεταξύ της ΔΕΕ και της ΑΑΔΕ εξαρθρώθηκε κύκλωμα που χρησιμοποιούσε παραποιημένο λογισμικό έκδοσης αποδείξεων, όπου το ελληνικό Δημόσιο υπέστη ζημία 25 εκατ. ευρώ. Στο πλαίσιο, δε, της υπόθεσης αυτής πραγματοποιούσα συνεννοήσεις απευθείας με τον διοικητή της Αρχής κ. Γιώργο Πιτσιλή.

• Με στελέχη Πρεσβειών των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Γαλλίας και άλλων χωρών, όπου υπήρχε στενή συνεργασία τόσο σε επίπεδο εκπαιδεύσεων όσο και ενίοτε σε επίπεδο σχεδιασμού δράσεων αλληλεπίδρασης πληροφοριών.

• Με ανώτατους αξιωματικούς άλλων Αρχών επιβολής του Νόμου, όπως Λιμενικού, Πυροσβεστικής, αλλά και ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων.

• Με στελέχη Διεθνών Ανθρωπιστικών Οργανισμών, όπως της Διεθνής Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού, (ICRC), της Διεθνούς Επιτροπής Αγνοουμένων Ατόμων (ICMP) κ.ά.

• Με ανώτατα στελέχη διαφόρων υπουργείων, όπως Εξωτερικών, Μεταναστευτικής Πολιτικής, Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Αλλαγής, Υγείας κ.ά.

• Με κυβερνητικά στελέχη, πολιτικά πρόσωπα και σημαίνοντες προσωπικότητες της πολιτικής, των επιστημών, αλλοδαπών Αρχών που είτε επισκέπτονταν τη ΔΕΕ, είτε λάμβαναν μέρος σε συνέδρια ή ημερίδες που διοργάνωνε η ΔΕΕ και άλλοι φορείς, καθώς οι εγκαταστάσεις της ΔΕΕ διαθέτουν ένα από τα λίγα λειτουργικά αμφιθέατρα των δημοσίων οργανισμών, χωρητικότητας περίπου 250 ατόμων.

• Με επικεφαλής των λειτουργικών μονάδων της Διεύθυνσης για την ενημέρωσή μου σχετικά με σημαντικά στοιχεία που προέκυπταν από την εξέταση πειστηρίων, σε σημαντικές/high profile περιπτώσεις που εξετάστηκαν από τη Μονάδα τους.

• Ως διευθύντρια, δε, ερχόμουν σε επαφή με όλο το προσωπικό της Υπηρεσίας για την επίλυση προσωπικών /υπηρεσιακών θεμάτων τους, λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι υπηρετούσα στη ΔΕΕ για πάνω από 30 χρόνια και οι υπηρετούντες με αντιμετώπιζαν σαν «έναν δικό τους άνθρωπο».

Τέλος, ως προανέφερα, πέραν της θέσεως της διευθύντριας της ΔΕΕ, ως πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εγκληματολογικών Ινστιτούτων – ENFSI ήμουν σε επαφή με προέδρους Ομάδων Εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ανώτατα στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στελέχη της Europol, επικεφαλής Εγκληματολογικών Υπηρεσιών όχι μόνο των χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης αλλά και διεθνώς, καθώς εκπροσωπούσα τις Ευρωπαϊκές Εγκληματολογικές Υπηρεσίες στον Παγκόσμιο Φορέα Εγκληματολογικών Υπηρεσιών, τον International Forensic Strategic Alliance (IFSA).

Αίσθηση

Παράλληλα, αίσθηση προκαλεί η αναφορά της σε ευαίσθητου περιεχομένου υποθέσεις που χειρίστηκε το χρονικό διάστημα που το κινητό της είχε επιμολυνθεί με το Predator: «Μόνο κατά το έτος 2021, ως διευθύντρια της ΔΕΕ, χειρίστηκα τόσο τη διερεύνηση αδικημάτων κατασκοπείας στη Ρόδο και στη Σάμο, που πραγματοποιούνταν -μεταξύ άλλων- και με τη χρήση drones και υποθέσεις που αφορούσαν εγχώριες και διεθνείς τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως η ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση ISIS. Επίσης οι περισσότερες υποθέσεις αφορούσαν μεταξύ άλλων τον άμεσο έλεγχο ψηφιακών συσκευών, την εξέταση γνησιότητας εγγράφων (ταξιδιωτικών εγγράφων κ.ά.), την ταυτοποίηση ατόμων μέσω χρήσης βιομετρικών δεδομένων για την εν γένει άμεση διερεύνηση αδικημάτων κατασκοπείας και πράξεων που προσβάλλουν την εθνική ασφάλεια».

Στην αγωγή τους τα οκτώ θύματα υποστηρίζουν ότι η παρακολούθησή τους ήταν προϊόν μιας οργανωμένης και συντονισμένης επιχείρησης από τους εναγομένους μέσω ενός πυκνού δικτύου εταιρικών σχημάτων σε διάφορα κράτη (Ισραήλ, Ελλάδα, Κύπρος, Ελβετία, Μάλτα, Ιρλανδία, Βόρεια Μακεδονία κ.α.). Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η παρακολούθησή τους μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator παραβίασε κατάφωρα το δικαίωμά τους στην ιδιωτική ζωή, το απόρρητο των επικοινωνιών και την προστασία των προσωπικών δεδομένων τους, προκαλώντας σοβαρή ηθική βλάβη.

Αξίωση

Η αξίωσή τους για αποζημίωση βασίζεται στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ), ο οποίος προβλέπει ότι κάθε πολίτης που υφίσταται ζημία από παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων δικαιούται αποζημίωση. Κατά τους ίδιους, η ζημία δεν περιορίζεται μόνο στην παραβίαση των δεδομένων, αλλά περιλαμβάνει και την απώλεια του ελέγχου πάνω στις προσωπικές πληροφορίες τους, την έκθεση της επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής τους, καθώς και τη συνεχή αβεβαιότητα για το ποια στοιχεία συλλέχθηκαν και πώς ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκαν.

Η αγωγή έχει προσδιοριστεί να συζητηθεί στις 7 Απριλίου 2027, τέσσερις μήνες μετά τη δίκη σε δεύτερο βαθμό των τεσσάρων καταδικασθέντων επιχειρηματιών (11 Δεκεμβρίου 2026). Σύμφωνα με πληροφορίες, τον δρόμο των αστικών δικαστηρίων ετοιμάζονται να ακολουθήσουν και άλλα θύματα παρακολούθησης μέσω του Predator.

• Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις σε ότι αφορά την συγκλονιστική υπόθεση κακοποίησης της πρωταθλήτριας της ενόργανης γυμναστικής Αργυρώς Αφράτη από πρώην ομοσπονδιακό προπονητή. 

• Πρόκειται για μια υπόθεση που από το Σεπτέμβριο του 2024 είχε αναδείξει το dikastikoreportaz.gr, καθώς και η δημοσιογραφική ομάδα του Πέτρου Κουσουλού, με την πρωταθλήτρια της ενόργανης να στέκεται με γενναιότητα μπροστά στην κάμερα, μιλώντας για όλα!

Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Τριάντης

Σύμφωνα με πληροφορίες του dikastikoreportaz.gr, ο πρώην ομοσπονδιακός προπονητής, με βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου,  παραπέμπεται να δικαστεί στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, για τα αδικήματα της απόπειρας βιασμού και της κατάχρησης ανηλίκου σε ασέλγεια σε βάρος της Αργυρώς Αφράτη.

Πρόκειται για νομική εξέλιξη που δικαιώνει την Αργυρώ Αφράτη και εκθέτει την Ομοσπονδία της Ενόργανης Γυμναστικής που είχε κωφεύσει απέναντι στις καταγγελίες.

Ακόμη και όταν ο Πέτρος Κουσουλος είχε αναδείξει την υπόθεση στην εκπομπή «Open Τώρα», όπου για πρώτη φορά η κα. Αφράτη μίλησε δημόσια η σιωπή της Ομοσπονδίας ήταν εκκωφαντικη. Ακόμη και από γνωστούς πρωταθλητές της ενόργανης γυμναστικης, όπως ο Λευτέρης Πετρουνιας.

Να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο προπονητή της ενόργανης  είχαν καταγγείλει ακόμη έξι αθλήτριες της ενόργανης. Ωστόσο τα καταγγελλόμενα αδικήματα είχαν παραγραφεί με αποτέλεσμα να ερευνηθεί και να του αποδοθούν κατηγορίες μόνο για την περίπτωση της Αργυρώς Αφράτη.

Η μηνυτήρια αναφορά και οι ανατριχιαστικές καταγγελίες 

Στην ηλικία των 16 ετών ξεκίνησε και η σεξουαλική της παρενόχληση από τον προπονητή, όπως ανέφερε στη μηνυτήρια αναφορά.

«Το 2014 (ετών 16) εκτός από την λεκτική και τη σωματική βία ξεκίνησε και η σεξουαλική παρενόχληση. Αδιαθέτησα και άρχισε να αλλάζει το σώμα μου και άρχισε συνεχόμενα σχόλια σχεδόν καθημερινά (πώς έχεις γίνει έτσι, έχεις κάνει βυζιά και κώλο σαν της μάνας σου)» είχε αναφέρει μεταξύ αλλων στη μηνυτήρια αναφορά.

Η πρωταθλήτρια είχε περιγράψει τον αρρωστημένο τρόπο δράσης του προπονητή.

«..Σε όλους τους αγώνες εσωτερικού και εξωτερικού έψαχνε την ευκαιρία να μένουμε οι δύο μας με την πρόφαση να μου κάνει μασάζ και να μου μιλάει για τους αγώνες με αποτέλεσμα να με γδύνει κυρίως στο πάνω μέρος και να τρίβεται πάνω στα γεννητικά μου όργανα. Με τον ίδιο τρόπο έψαχνε ευκαιρία για να κάνει το ίδιο και στο εθνικό κέντρο του Αγίου Κοσμά όταν έφευγαν όλοι από το γυμναστήριο. Η λεκτική βία δεν σταμάτησε ποτέ, όταν δεν έκανα προπόνηση όπως ήθελε εκείνος άχρηστη με ανέβαζε, ανίκανη με κατέβαζε και με μείωνε συνέχεια σαν αθλήτρια, σαν άνθρωπο και σαν άτομο..».

«Έτριβε το γεννητικό του όργανο πάνω στους γλουτούς μου»

Η λεκτική και σωματική βία αλλά και η σεξουαλική παρενόχληση της πρωταθλήτριας, συνεχίστηκε όπως ισχυρίστηκε και το 2015, όταν ήταν 17 ετών.

«..Στους αγώνες του εξωτερικού παρόλο που δεν μπόρεσε να βρει την ευκαιρία γιατί εγώ ήμουν με τις συναθλήτριές μου συνέχεια στο δωμάτιο, βρήκε τρόπο με πρόφαση να μου κάνει διατάσεις με έβαζε να ξαπλώνω μπρούμυτα και ανάσκελα, ανέβαινε πάνω μου φορώντας πάντοτε φόρμα και έτριβε τα γεννητικά του όργανα πάνω μου. Εγώ σφιγγόμουν κι έτρεμα κι μετά από λίγη ώρα σταματούσε και σηκωνόταν..» αναφέρει μεταξύ άλλων.

Το 2016, όταν η πρωταθλήτρια ήταν 18 ετών, ο καταγγελλόμενος προπονητής «μείωσε ελάχιστα τη λεκτική και σωματική βία» σε βάρος της, αλλά «άρχισε πιο έντονα τη σεξουαλική παρενόχληση».

«…Σε όλους τους αγώνες του εξωτερικού, επειδή πλέον ήμουν μόνη μου χωρίς τις συναθλήτριες μου και βρήκε την ευκαιρία σε όλους τους αγώνες να έρχεται στο δωμάτιο μου με την πρόφαση να μου κάνει μασάζ και να μου μιλάει για τους αγώνες. Με έγδυνε στο πάνω μέρος (στο κάτω φορούσα σορτσάκι) μου έλεγε να ξαπλώσω μπρούμυτα στο κρεβάτι και ερχόταν από πάνω μου και έτριβε το γεννητικό του όργανο πάνω στους γλουτούς μου. Ακόμα και αν δεν το κατάφερνε στο ξενοδοχείο έβρισκε την ευκαιρία στα γυμναστήρια για να μου κάνει διατάσεις όπως έλεγε ενώ ακουμπούσε κανονικά πάνω μου και έτριβε τα γεννητικά του όργανα…».

«Με έγδυνε και με ξάπλωνε για να μου κάνει μασάζ»

Η αρρωστημένη δράση του προπονητή κορυφώθηκε όταν το νεαρό κορίτσι ενηλικιώθηκε.

«…Εκείνη την χρονιά ενηλικιώθηκα και από τότε τα περιστατικά στο γυμναστήριο ήταν πολύ πιο συχνά. Μου έκανε “διατάσεις” καθημερινά και ενώ είχε κολλήσει τα γεννητικά του όργανα πάνω στα δικά μου (εκείνος φορούσε βερμούδα και εγώ σορτσάκι προπόνησης) ξεκίνησε να με ρωτάει αν ένιωθα κάτι και αν καταλάβαινα τί γινόταν. Σχεδόν καθημερινά όταν έφευγαν όλοι από το γυμναστήριο με πήγαινε στα αποδυτήρια του εθνικού κέντρου στον Άγιο Κοσμά με έγδυνε και με ξάπλωνε για να μου κάνει “μασάζ” με τον ίδιο τρόπο όπως τις προηγούμενες φορές. Εγώ προσπαθούσα να καλύψω το στήθος μου όταν μου έβγαζε την μπλούζα και το μπουστάκι και εκείνος μου έλεγε: «εμένα ντρέπεσαι; Τον άντρα σου, τον γκόμενο σου, τον φίλο σου;» Και μετά με γυρνούσε ο ίδιος σπίτι μου..».

Η απόπειρα βιασμού σε βάρος της

Το 2017, όταν η πρωταθλήτρια ήταν 17 ετών, οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις του προπονητή σε βάρος της συνεχίστηκαν ακόμη περισσότερο. Όπως καταγγέλλει κάποια στιγμή αποπειράθηκε να τη βιάσει.

«….Η σεξουαλική παρενόχληση δεν σταμάτησε, προσποιούμενος να μου κάνει διατάσεις και μασάζ, τριβόταν πάνω μου ακουμπώντας τα γεννητικά του όργανα, προσπαθώντας να μου ανοίξει τα πόδια, γυρνώντας με πότε μπρούμυτα και πότε ανάσκελα και με ρωτούσε αν ένιωθα κάτι σκληρό και ηδονικό. Παράλληλα, με ρωτούσε συνέχεια αν κατάλαβα τί του είχα κάνει και πόσο είχε ερεθιστεί. Αυτά γίνονταν επανειλημμένα αρκετές φορές και στους αγώνες του εξωτερικού και στα αποδυτήρια του γυμναστηρίου στο εθνικό κέντρο του Αγίου Κοσμά, παρά τις προσπάθειές μου να τον αποφύγω με διάφορες δικαιολογίες και κυρίως επιδιώκοντας πάντοτε να συναναστρέφομαι με άλλες συναθλήτριες ώστε να μην μένω μόνη μαζί του».

Το χειρότερο για μένα συνέβη τον Ιούνιο του 2017 όταν στο τέλος μιας προπόνησης με πήγε στα αποδυτήρια της ρυθμικής δίπλα από την αίθουσα της ενόργανης (με πήγαινε σχεδόν καθημερινά εκεί με την δικαιολογία ότι είχε ζυγαριά και με έγδυνε και με έπιανε παντού στο σώμα μου για να δει αν είχα παχύνει), εκείνη την ημέρα λοιπόν αφού είχαν φύγει όλοι από το γυμναστήριο με πήγε δίπλα μου έβγαλε το αθλητικό μου μπουστάκι, με ξεγύμνωσε από τη μέση και πάνω, με ξάπλωσε ανάσκελα στο κρεβάτι του μασάζ που είχε εκεί ανέβηκε πάνω μου, άρχισε να με φιλάει στο στήθος και στον λαιμό μου ενώ με το χέρι του έπιανε τα γεννητικά μου όργανα. Εγώ πάγωσα σαν να ήμουν νεκρή, δεν μιλούσα και κυριολεκτικά παρέλυσα. Μετά από λίγο με ρώτησε αν ένιωθα κάτι με αυτό που έκανε και εγώ κατάφερα να βρω τη φωνή μου και να του πω απλώς ΟΧΙ ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσα να βάζω δύναμη στα πόδια μου για να παραμείνουν όσο πιο κλειστά γίνεται. Τότε εκείνος ξαναλέει «δεν μπορεί κάτι θα αισθάνεσαι» και του απαντάω ξανά «ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΑ» – Τότε έφυγε από πάνω μου, μου είπε να ντυθώ φύγαμε από τα αποδυτήρια και με γύρισε σπίτι μου».

«Άρχισε να με χαϊδεύει…δήθεν για να δει αν είχα πάρει κιλά»

Η σεξουαλική παρενόχληση σε βάρος της συνεχίστηκε και μετά την απόπειρα βιασμού. Η πρωταθλήτρια περιέγραψε  ένα περιστατικό που βίωσε κατά την διάρκεια προπόνησης στο εξωτερικό.

«Τον Δεκέμβριο του έτους 2017 είμαστε στην Ουκρανία για προπόνηση. Εγώ ήμουν εκεί κοντά μήνα και μετά ήρθε ο (προπονητής). Το πρώτο βράδυ που ήρθε μου είπε να πάω στο δωμάτιο για να τον ενημερώσω για τις προπονήσεις και εκείνος με έγδυσε εντελώς από πάνω και από κάτω ήμουν μόνο με το εσώρουχο και άρχισε να με χαϊδεύει και να με πιάνει παντού δήθεν για να δει αν είχα πάρει κιλά, στην πραγματικότητα σε με χάιδευε στο στήθος, στους γλουτούς και γύρω από το γεννητικό μου όργανο. Όταν κατάλαβε ότι δυσανασχετούσα ξεφυσώντας, σταμάτησε να με ακουμπάει και να με χαϊδεύει μου λέει έχεις παχύνει πολύ, χάλια έχεις γίνει, πώς είσαι έτσι; Ντύσου, σήκω φύγε και θα τα πούμε αύριο στην προπόνηση. Λίγες μέρες μετά επιστρέψαμε Ελλάδα και δεν ξανακάναμε προπόνηση μαζί ποτέ γιατί τον είχαν διώξει από την ομοσπονδία».

• Στο φως ολόκληρη η εισαγγελική πρόταση – καταπέλτης για την Ειρήνη Μουρτζούκου

• «Είχε την ικανότητα να δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες θανάτου στήνοντας σκηνικά θανάτου»

• «Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να αποτυπώσει την εικόνα του νεκρού παιδιού της ως λάφυρο»

• «Δεν συνδέεται πραγματικά, συναισθηματικά, με κανέναν και τίποτα»

• «Παρουσίαζε τον εαυτό της ως τον “σωτήρα” των θυμάτων και όχι ως τον εκτελεστή αυτών

Της ΤΖΕΝΗΣ ΜΑΡΚΟΥ

«Απολάμβανε τα θύματά της, έρμαια στα χέρια της, χωρίς καμία ενοχή». Με αυτή τη φράση η εισαγγελική λειτουργός περιγράφει, κατά την κρίση της, την Ειρήνη Μουρτζούκου, η οποία παραπέμπεται να δικαστεί στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο για τους θανάτους τριών βρεφών και την απόπειρα ανθρωποκτονίας της πρώην συντρόφου της.

Η «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ» αποκαλύπτει ολόκληρη την εισαγγελική πρόταση που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αχαΐας. Πρόκειται για ένα βούλευμα δεκάδων σελίδων, στο οποίο η εισαγγελική λειτουργός παραθέτει αναλυτικά τα στοιχεία που, κατά την κρίση της, θεμελιώνουν το κατηγορητήριο και οδηγούν στην παραπομπή της 25χρονης στο ακροατήριο. Μέσα από την πρόταση περιγράφονται, υπόθεση προς υπόθεση, ο τρόπος δράσης που αποδίδεται στην κατηγορουμένη, οι λόγοι για τους οποίους απορρίπτεται ο ισχυρισμός περί μειωμένου καταλογισμού, αλλά και το ιδιαίτερα σκληρό ψυχολογικό πορτρέτο της 25χρονης που αναλύει η εισαγγελέας, χαρακτηρίζοντάς την «οργανωμένο, ιδιαίτερα υπολογιστικό, βίαιο, ανελέητο, αδίστακτο και άκρως επικίνδυνο άτομο».

Υπενθυμίζεται ότι η 25χρονη Ειρήνη είναι προφυλακισμένη στις φυλακές Κορυδαλλού. Στην πρώτη δικογραφία που έχει σχηματιστεί εις βάρος της περιλαμβάνονται ο θάνατος του 6 μηνών βρέφους της φίλης της Κατερίνας, στις 4 Φεβρουαρίου 2021, ο θάνατος του πρώτου δικού της παιδιού, μόλις 19 ημερών, στις 19 Ιουνίου 2022, και ο θάνατος του δεύτερου παιδιού της, Μαρίας-Φρειδερίκης, δύο μηνών, στις 17 Οκτωβρίου 2023. Μαζί τους και η απόπειρα δολοφονίας εις βάρος πρώην συντρόφου της, τα Χριστούγεννα του 2020.

«Άνοιξε τους ασκούς της καταστροφικότητας»

Η εισαγγελέας ξεκινάει την πρότασή της όχι από τις υποθέσεις που περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο κατηγορητήριο, αλλά από το 2014, όταν πέθανε η Ζωή, η μικρότερη αδελφή της κατηγορουμένης. Σύμφωνα με την πρόταση, εκεί εντοπίζει την απαρχή μιας διαδρομής που, κατά την κρίση της, συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια. Ήδη από την εφηβεία της – σημειώνει η εισαγγελική πρόταση- η κατηγορουμένη
«άνοιξε τους ασκούς της καταστροφικότητας», αφαιρώντας τη ζωή της μικρής αδελφής της «με ανάλγητο τρόπο». Η εισαγγελέας μιλάει για «τη συναισθηματική της αποσύνδεση και την ερεβώδη πτυχή του χαρακτήρα της». Να σημειωθεί ότι η Ειρήνη Μουρτζούκου γι’ αυτό το αδίκημα δεν θα δικαστεί, καθώς έχει παραγραφεί, αλλά λειτούργησε σαν προάγγελος όλων όσων ακολούθησαν. Παράλληλα, η επιλογή των θυμάτων της, εξηγεί η εισαγγελική λειτουργός, δεν ήταν ποτέ τυχαία.

«Η μέχρι τότε εγκληματική συμπεριφορά της δείχνει ανάγκη ελέγχου και δύναμης», καθώς όπως αναφέρει η εισαγγελική πρόταση «επιλέγει ως θύματα μικρά παιδιά, τα οποία είναι αδύναμα και δεν μπορούν να αντισταθούν». Παράλληλα, η εισαγγελέας εντοπίζει στην Ειρήνη Μουρτζούκου «έλλειψη ενσυναίσθησης, συναισθηματική αποσύνδεση και ανάγκη κυριαρχίας», μια αδιάκοπη επιδίωξη «μιας διαστρεβλωμένης
ενδυνάμωσης του “εγώ” της».

Την ίδια ώρα, η εισαγγελική πρόταση αναφέρεται και στο οικογενειακό υπόβαθρο της κατηγορουμένης, χωρίς όμως να το παρουσιάζει ως δικαιολογία. Μιλάει για μια παιδική ηλικία χωρίς σταθερά ερείσματα, με συχνές μετακομίσεις και μια οικογένεια που άλλαζε συνεχώς σχήμα, και σημειώνει ότι η κατηγορουμένη ανέπτυξε πολύ νωρίς «χειριστικούς – παραπλανητικούς μηχανισμούς» -ψέματα, διαστρέβλωση γεγονότων, άρνηση-, οι οποίοι, όπως καταγράφεται, στην πορεία «εξυπηρέτησαν την κτηνώδη επιθυμία της».

Το μοτίβο πίσω από κάθε έγκλημα

Επιπροσθέτως, η εισαγγελέας περιγράφει με ακρίβεια τον τρόπο δράσης της. «Είχε την ικανότητα να δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες θανάτου», μιλώντας για μια γυναίκα που ήξερε πώς να «στήνει σκηνικά θανάτου» και «να παρουσιάζει τον εαυτό της ως τον “σωτήρα” των θυμάτων και όχι ως τον εκτελεστή αυτών». Ποτέ δεν άφηνε τίποτα στην τύχη, σημειώνει στην πρότασή της η εισαγγελική λειτουργός. «Φρόντιζε να είναι μόνη της με τα θύματα» πριν από κάθε πράξη, «ενεργούσε ψύχραιμα και μεθοδικά, ενώ επέλεγε ευάλωτα θύματα».

Επέλεγε μάλιστα ως τόπο τέλεσης «ακόμη και δημόσια νοσοκομεία ακολουθώντας ένα μοτίβο», όπως καταγράφεται, για την «εγκληματική της δράση (modus operandi)». Σύμφωνα με την εισαγγελέα, κάθε θάνατος, κάθε απόπειρα, μοιάζει να επαναλαμβάνει το ίδιο σχέδιο, την ίδια λεπτομέρεια, το ίδιο σκηνικό απομόνωσης του θύματος τη στιγμή που χρειαζόταν εκείνη να είναι ολομόναχη μαζί του – είτε επρόκειτο για δωμάτιο σπιτιού είτε για θάλαμο νοσοκομείου.

Παράλληλα, η Ειρήνη Μουρτζούκου περιγράφεται από την εισαγγελέα ως άτομο με ακραία βίαιη συμπεριφορά, που είχε πραγματοποιήσει αδιανόητες και επικίνδυνες πράξεις εις βάρος ανθρώπων του πιο στενού περιβάλλοντός της, πολύ πριν φτάσει στα βρέφη που αργότερα θα σκότωνε. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μιας φίλης της, την οποία επιχείρησε να πνίξει με μια κορδέλα επειδή τη ζήλευε.
Επιθετική στάθηκε ακόμη και απέναντι στη μητέρα της, την οποία, σύμφωνα με τη δικογραφία, ξυλοκόπησε όταν έμαθε ότι είναι έγκυος σε άλλο παιδί.

«Αιμοσταγής και αδίστακτη, ήθελε ως λάφυρο να έχει την εικόνα του νεκρού παιδιού της…»

Η ίδια αυτή βίαιη πλευρά του χαρακτήρα της την οδήγησε, τα Χριστούγεννα του 2020, σε κάτι πολύ πιο σοβαρό. Στην Πάτρα, η κατηγορουμένη επιχείρησε να πνίξει με μαξιλάρι την τότε σύντροφό της όσο εκείνη κοιμόταν δίπλα της -η απόπειρα ανθρωποκτονίας για την οποία κατηγορείται-, με την εισαγγελική πρόταση να αναφέρει ότι «επέλεξε το θύμα της, το οποίο βρισκόταν σε αθωράκιστη θέση», αιφνιδιάζοντάς το ενώ κοιμόταν ανυποψίαστο. Η παθούσα ξύπνησε τη στιγμή που δεν μπορούσε πια να αναπνεύσει, αντιστάθηκε σπρώχνοντας με τα χέρια της και γλίτωσε. Όταν της φώναξε να σταματήσει, η κατηγορουμένη, σύμφωνα με την κατάθεσή της, της απάντησε ψύχραιμα: «Θα σε σκοτώσω». «Εντός της οικίας της, που βρισκόταν στην Πάτρα, έχοντας αποφασίσει σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, και δη έχουσα απόλυτα συνειδησιακή διαύγεια, ψύχραιμη και ήρεμη σκέψη, νηφάλια στάθμιση των αιτιών που ωθούν προς το έγκλημα, να σκοτώσει την τότε μόνιμη σύντροφό της ενώ εκείνη κοιμόταν», αναφέρει συγκεκριμένα η εισαγγελέας.

«Απαθής και ψύχραιμη»

Λίγους μήνες αργότερα, η φίλη της 25χρονης Ειρήνης, Κατερίνα, της εμπιστεύτηκε ό,τι πιο πολύτιμο είχε στη ζωή της: το βρέφος της. Δεν ήξερε όμως -σύμφωνα με την εισαγγελέα- τότε τι θα ακολουθούσε. Η πρώτη προειδοποίηση είχε έρθει νωρίτερα, στις 11 Δεκεμβρίου 2020, μέσα στον θάλαμο του Γενικού Νοσοκομείου Πατρών «Καραμανδάνειο», όπου  νοσηλευόταν το κοριτσάκι. Η μητέρα του είχε φύγει για λίγο, για να πάει σπίτι να πάρει καθαρά ρούχα, εμπιστευόμενη το παιδί της στην κατηγορουμένη «μη γνωρίζοντας ότι το αφήνει στα χέρια του μελλοντικού δολοφόνου του», αναφέρει η εισαγγελική πρόταση. Το βρέφος παρουσίασε τότε επεισόδιο σπασμών, το οποίο, σύμφωνα με την κατηγορουμένη, ξεκίνησε με έναν απλό «γογγυσμό». Εκείνη έμεινε «απαθής και ψύχραιμη, σίγουρη ότι ελέγχει την κατάσταση», πιστεύοντας «ότι είναι άτρωτη», σκεπτόμενη -όπως σημειώνει η εισαγγελέας- πως «κανένας δεν θα της επιρρίψει ευθύνη», αφού το βρέφος «είναι άρρωστο».

Ήταν, όπως αποδεικνύεται αργότερα, το ίδιο ακριβώς εκείνο επεισόδιο που θα επαναλαμβανόταν λίγες εβδομάδες αργότερα με μοιραίο αποτέλεσμα: «Ο μηχανισμός αυτός», αναφέρει στην εισαγγελική πρόταση, «τον οποίο είχε ενεργοποιήσει εκείνο το απόγευμα στο νοσοκομείο, ήταν ο ίδιος μηχανισμός που ενεργοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε από την κατηγορουμένη» λίγο αργότερα, όταν βρέθηκε ξανά μόνη με το βρέφος. Τότε, στο νοσοκομείο, γλίτωσε χάρη στην άμεση επέμβαση γιατρών και νοσηλευτών. Δεν είχε την ίδια τύχη στις 4 Φεβρουαρίου 2021. Το βρέφος, πλέον 6 μηνών, βρέθηκε νεκρό στο σπίτι. Η εισαγγελική πρόταση περιγράφει με ακρίβεια: η κατηγορουμένη «βρισκόταν μόνη της με το βρέφος» και «είναι αυτή που έφραξε εντελώς τις αναπνευστικές οδούς -μύτη και στόμα- του βρέφους, προκαλώντας υποξία, από την οποία επήλθε και ο θάνατός του». Σημειώνεται ότι η αρχική έκθεση που είχε συντάξει ο ιατροδικαστής Ανδρέας Γκότσης απέδωσε τον θάνατο σε παθολογικά αίτια – μια διάγνωση που οδήγησε στο κλείσιμο της υπόθεσης, χωρίς ποτέ κανείς να αναζητήσει ευθύνες. Χρειάστηκαν χρόνια, και η παρέμβαση άλλων ιατροδικαστών, για να καταρριφθεί αυτή η αρχική εκτίμηση και να αποδοθεί τελικά ο θάνατος σε ασφυξία.

«Το είχε πνίξει πολύ νωρίτερα»

Λίγους μήνες αργότερα, η ίδια η κατηγορουμένη έγινε μητέρα. Η εισαγγελική λειτουργός σημειώνει ότι κατά την εγκυμοσύνη της ήταν απρόσεκτη, κάπνιζε και έκανε χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών, «αδιαφορώντας για την τύχη του κυοφορούμενου». Για τη νύχτα του θανάτου, η εισαγγελική πρόταση περιγράφει μια γυναίκα που είχε ήδη «πνίξει πολύ νωρίτερα το βρέφος» και, αφού «είχε σιγουρευθεί ότι το παιδί είναι νεκρό», τηλεφώνησε στη μητέρα της  «αρχίζοντας δήθεν να κλαίει». Η εισαγγελέας αναφέρει πως παρέμεινε για τουλάχιστον δύο ώρες κλεισμένη σε ένα δωμάτιο με το ήδη νεκρό βρέφος, «προφανώς για να μελετήσει τις επόμενες κινήσεις της» – τι θα πει στους γιατρούς, τι θα πει στην Αστυνομία.

Υπενθυμίζεται ότι στη γιατρό του Κέντρου Υγείας έδωσε τελείως διαφορετική εκδοχή, ισχυριζόμενη ότι το βρέφος κοιμόταν μαζί της στο ίδιο κρεβάτι και το βρήκε έτσι όταν ξύπνησε. Η εισαγγελική πρόταση σημειώνει ότι ενήργησε «χωρίς να επιδείξει καμία μεταμέλεια και ενοχή» – μια περιγραφή που, όπως προκύπτει από την εισαγγελική πρόταση, θα επαναληφθεί για κάθε επόμενο θάνατο.

Το δεύτερο παιδί της κατηγορουμένης, Μαρία- Φρειδερίκη, γεννήθηκε τον Αύγουστο του 2023. Η εισαγγελική πρόταση δεν αφήνει περιθώρια

αμφιβολίας: ήταν «αποφασισμένη να αφαιρέσει τη ζωή και του δεύτερου παιδιού της», ενώ «δεν είχε αναπτύξει κανέναν συναισθηματικό δεσμό ούτε με το δεύτερο τέκνο της». «Ήταν το τρίτο βρέφος στη σειρά που θα κατάφερνε να του πάρει την ανάσα», τονίζει, χαρακτηρίζοντάς την στο ίδιο σημείο «αιμοσταγή και αδίστακτη προσωπικότητα». Πριν προχωρήσει «προετοίμαζε το έδαφος», θέλοντας «να δημιουργήσει το δικό της ιδανικό σκηνικό θανάτου». Επέλεξε ξανά «το δημόσιο νοσοκομείο» ως σκηνικό, προσπαθώντας παράλληλα να χτίσει «το προφίλ της θλιμμένης-βασανισμένης μητέρας», αναφέρει συγκεκριμένα η εισαγγελέας. Στον θάλαμο χαμήλωνε κάθε φορά την ένταση του οξύμετρου-μόνιτορ, «ώστε να μη γίνει αντιληπτή η επενέργειά της επί του σώματος του βρέφους» και κοιμόταν στην κούνια αντί για την καρέκλα, ώστε να βρίσκεται σε συνεχή, κοντινή απόσταση με το σώμα του. Σημειώνεται ότι είχαν ακολουθήσει αρκετές αποτυχημένες απόπειρες μέσα σε μόλις λίγες εβδομάδες. Η πρώτη σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση έγινε στο σπίτι και απέτυχε μόνο επειδή γύρισε ξαφνικά η μητέρα της κατηγορουμένης.

«Το μωρό μεταφέρθηκε βιαστικά σε Κέντρο Υγείας και γλίτωσε», λέει και προσθέτει ότι «δεν ήταν αρκετό για να τη σταματήσει». Υπενθυμίζεται πως σύμφωνα με το κατηγορητήριο μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ενώ το δύο μηνών βρέφος νοσηλευόταν, επιχείρησε ξανά ακόμη τρεις φορές, πάντα με τον ίδιο τρόπο, να το σκοτώσει, και κάθε φορά η άμεση παρέμβαση γιατρών και νοσηλευτών ματαίωνε το σχέδιό της. «Δεν πτοήθηκε», σημειώνει η εισαγγελική πρόταση, παρέμεινε «αποφασισμένη να ολοκληρώσει το εγκληματικό της σχέδιο». Στις 17 Οκτωβρίου 2023, «αφού είχε σιγουρευθεί ότι η αποκλειστική νοσοκόμα  είχε αποκοιμηθεί», ολοκλήρωσε την πράξη «πνίγοντας το παιδί της» και στη συνέχεια «απαθέστατα ειδοποίησε τους νοσηλευτές».

«Αντικείμενα θανάτου»

Η εισαγγελική πρόταση περιγράφει με ιδιαίτερη έμφαση τη συμπεριφορά της κατηγορουμένης αμέσως μετά τους θανάτους των παιδιών. Αντιμετώπιζε, όπως αναφέρεται, «τα θύματά της ως αντικείμενα», δείχνοντας «την απύθμενη επιθυμία της για έλεγχο, κατοχή και διατήρηση συμβολικής δύναμης πάνω στα θύματα». «Δεν δίστασε μέχρι και να φωτογραφίσει το νεκρό βρέφος της Κατερίνας και να στείλει τις εικόνες σε τρίτους, ενώ μετά τον θάνατο της δικής της κόρης ζήτησε να βγάλει φωτογραφίες και το νεκρό παιδί της. Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να αποτυπώσει την  εικόνα του νεκρού παιδιού της ως λάφυρο», τονίζει η εισαγγελική λειτουργός.

«Η ομολογία ήταν μονόδρομος»

Η σύλληψή της, «την οποία δεν περίμενε», ήρθε ύστερα από χρόνια κατά τα οποία, όπως σημειώνει η εισαγγελική πρόταση, «πίστευε ότι παραπλανούσε την οικογένειά της, τον κοινωνικό της περίγυρο, τους συγγενείς των θυμάτων και τις αστυνομικές αρχές», χωρίς «να την περιορίζει ο φόβος» πως κάποιος θα την ανακάλυπτε. Σημειώνεται ότι η Ειρήνη Μουρτζούκου είχε φτάσει να καταθέσει η ίδια μηνυτήρια αναφορά κατά γιατρών για τον θάνατο της κόρης της. Η εισαγγελέας αναφέρει πως επρόκειτο για ακόμη μία προσπάθεια «συγκάλυψης της εγκληματικής της συμπεριφοράς» και συνεχίζει αναφέροντας πως «απευθύνθηκε ακόμη και σε τηλεοπτικές εκπομπές, ζητώντας δήθεν να μάθει τι συνέβη στα παιδιά της, επιδιώκοντας να χτίσει δημόσια μια εικόνα θλιμμένης μητέρας που αναζητά απαντήσεις. Μόλις όμως βρέθηκε αντιμέτωπη με τα στοιχεία, ομολόγησε. «Η ομολογία ήταν μονόδρομος», αναφέρει η εισαγγελική πρόταση, η οποία τονίζει ότι η κατηγορουμένη «δεν δείχνει καμία ενοχή ή μεταμέλεια».

«Πλήρης ικανότητα καταλογισμού»

Κομβικό σημείο της εισαγγελικής πρότασης είναι η απόρριψη του ισχυρισμού περί μειωμένου καταλογισμού. Υπενθυμίζεται ότι οι τεχνικοί σύμβουλοι που όρισε η ίδια η κατηγορουμένη, η νευροψυχολόγος Διονυσία Βαλλιανάτου και η ψυχολόγος Αμαλία Λουίζου, είχαν καταλήξει στις ψυχολογικές γνωμοδοτήσεις ότι έπασχε από πολύ νωρίτερα -του χρόνου τέλεσης των αποδιδόμενων σε αυτήν πράξεων- από μεταιχμιακή διαταραχή προσωπικότητας, η οποία και «λόγω των αγχογόνων παραγόντων που βίωνε, είχε διαταράξει πλήρως τη λογική της, την ικανότητα λήψης ορθών αποφάσεων, την επίγνωση περί δικαίου και αδίκου, αλλά και την αντιληπτική της ικανότητα, περί οποιασδήποτε άδικης πράξης». Η εισαγγελική πρόταση, όμως, στηρίζεται στην επίσημη πραγματογνωμοσύνη που διενεργήθηκε από τους πραγματογνώμονες ψυχιάτρους Γεώργιο Αλεβιζόπουλο και Μιχαήλ Χατζούλη. Οι ειδικοί αυτοί κατέληξαν ότι η κατηγορουμένη δεν παρουσίαζε «καμία ψυχωτική διαταραχή, ούτε σοβαρή συμπτωματολογία ικανή να επηρεάσει την αντίληψή της περί δικαίου και αδίκου κατά τον χρόνο τέλεσης των πράξεων, ούτε και εντοπίστηκαν επίσης στοιχεία επιλόχειας κατάθλιψης μετά τους δύο τοκετούς της».

Η κρίση τους ήταν ξεκάθαρη: η κατηγορουμένη γνώριζε πλήρως τι έκανε τη στιγμή που το έκανε και είχε πλήρη ικανότητα διάκρισης μεταξύ σωστού και λάθους. Με βάση αυτή την πραγματογνωμοσύνη, η εισαγγελική πρόταση χαρακτηρίζει τον ισχυρισμό της υπεράσπισης «πολύ συνηθισμένη υπερασπιστική τακτική». Καταλήγει πως «οι ισχυρισμοί της δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί» επειδή είναι «αβάσιμοι και επιστημονικά ατεκμηρίωτοι». Με βάση το πόρισμα των πραγματογνωμόνων, η εισαγγελέας καταλήγει ότι  δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αποδοχής των ισχυρισμών περί μειωμένου καταλογισμού, αλλά ούτε και για την ελαφρύτερη κατηγορία της παιδοκτονίας.

Αντίθετα θεωρεί ότι η κατηγορουμένη είχε πλήρη επίγνωση των πράξεών της, γεγονός που -κατά την πρότασή της- οδηγεί αποκλειστικά στην κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

«Κάθε ενέργειά της ήταν αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής»

Παράλληλα, η εισαγγελική λειτουργός συνθέτει ένα ιδιαίτερα σκληρό ψυχολογικό πορτρέτο της Ειρήνης Μουρτζούκου. Σύμφωνα με την πρότασή της πρόκειται για ένα πρόσωπο που δεν μπορούσε να αναπτύξει πραγματικούς συναισθηματικούς δεσμούς και επιδίωκε διαρκώς να επιβάλλεται στους άλλους.

Συγκεκριμένα αναφέρει πως ήταν «ένα άτομο με εγγενή επιθετικότητα» που «δεν συνδέεται πραγματικά, συναισθηματικά, με κανέναν και τίποτα», και αναζητούσε διαρκώς «την αίσθηση της κυριαρχίας, της επιβολής και τελικά της παντοδυναμίας». Η εισαγγελέας υποστηρίζει ακόμη ότι κάθε ενέργειά της ήταν αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής. Η ίδια στην απολογία της υποστήριξε ότι «κάθε φορά θόλωνα». Η εισαγγελική λειτουργός, όμως, απορρίπτει πλήρως αυτόν τον ισχυρισμό. Κατά την κρίση της «απολάμβανε τα θύματά της έρμαια στα χέρια της», ενεργούσε «χωρίς καμία ενοχή και με πλήρη περιφρόνηση στην ανθρώπινη ζωή», ενώ «σε κάθε πράξη ενήργησε σχεδιασμένα, χωρίς καμία αναστολή και ευρισκόμενη σε ήρεμη ψυχική κατάσταση». Μάλιστα αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι, κατά την κρίση της, «η ήρεμη σκέψη της κυριάρχησε στις αποφάσεις και στην εκτέλεση των εγκλημάτων», καταλήγοντας να τη χαρακτηρίζει «οργανωμένο, ιδιαίτερα υπολογιστικό, βίαιο, ανελέητο, αδίστακτο και άκρως επικίνδυνο άτομο, το οποίο το μόνο που ήθελε ήταν να βλέπει τα θύματά της νεκρά». Αν έπρεπε να ξεχωρίσει κανείς μόνο μία φράση από ολόκληρη την εισαγγελική πρόταση, πιθανότατα θα ήταν αυτή. Γιατί μέσα από αυτές τις λέξεις αποτυπώνει την εικόνα που επιχειρεί να περιγράψει το σύνολο της πρότασης: πίσω από κάθε σκηνικό, κάθε δάκρυ μπροστά στους γιατρούς και κάθε φωτογραφία που έστελνε σε τρίτους, δεν υπήρχε πόνος, αλλά μόνο υπολογισμός.

Για ανθρωποκτονία από πρόθεση

Με το παραπεμπτικό βούλευμα το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αχαΐας ανοίγει οριστικά τον δρόμο για τη δίκη της Ειρήνης Μουρτζούκου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πατρών. Η κατηγορουμένη παραπέμπεται να δικαστεί για ανθρωποκτονία από πρόθεση, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, κατά συρροή, αλλά και για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Από την πρώτη απόπειρα εις βάρος της πρώην συντρόφου της μέχρι τον θάνατο της Μαρίας-Φρειδερίκης, το Δικαστικό Συμβούλιο υιοθετεί πλήρως το κατηγορητήριο. Με την ίδια απόφαση παρατείνεται και η προσωρινή κράτηση της κατηγορουμένης έως τις 7 Ιανουαρίου 2027. Η Ειρήνη Μουρτζούκου θα καθίσει στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Πατρών  για να δικαστεί για το σύνολο των πράξεων που της αποδίδονται, ενώ μέχρι τότε παραμένει προσωρινά
κρατούμενη στις φυλακές Κορυδαλλού.

1 του 2

– Τα ερωτήματα για την απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου – Τι απαντάει ο πρώην υπουργός

– Τα έγγραφα-ντοκουμέντα της απόφασης του Αρείου Πάγου αναφορικά με το αίτημα του Mπρώην υπουργού Μεταφορών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστου Σπίρτζη

– Ο εισαγγελικός λειτουργός για τον οποίο ζητήθηκε εξαίρεση χρέωσε ο ίδιος σε συνάδελφό του τον νομικό χειρισμό του αιτήματος

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΡΙΑΝΤΗ

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις σε ό,τι αφορά την υπόθεση των υποκλοπών, μετά και την απόρριψη του αιτήματος του πρώην υπουργού Μεταφορών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ Χρήστου Σπίρτζη για την εξαίρεση του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα από τον χειρισμό του αιτήματος για ανάσυρση της δικογραφίας των υποκλοπών από το αρχείο.

Το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου απέρριψε το αίτημα Σπίρτζη χωρίς καν να μπει στην ουσία της υπόθεσης, με το σκεπτικό ότι ο κ. Τζαβέλλας δεν είχε αναλάβει την επεξεργασία της αίτησης ανάσυρσης της δικογραφίας από το αρχείο. Ωστόσο, σύμφωνα με νομικές πηγές, η απόφαση αυτή εγείρει ερωτήματα, καθώς ο χειρισμός του αιτήματος Σπίρτζη ανατέθηκε από τον κ. Τζαβέλλα στον νυν εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελο Μπακέλα (πριν αναλάβει τα νέα του καθήκοντα), όπως και η αίτηση του Χρήστου Σπίρτζη για ανάσυρση από το αρχείο της δικογραφίας των υποκλοπών.

Αιτήματα

Ο Χρήστος Σπίρτζης είχε καταθέσει στις αρχές Μαΐου δύο αιτήματα στον Άρειο Πάγο σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Το ένα από αυτά αφορούσε την ανάσυρση της δικογραφίας για τις υποκλοπές από το αρχείο προκειμένου να ερευνηθεί το αδίκημα της κατασκοπείας και άλλες πράξεις. Επίσης είχε ζητήσει την εξαίρεση του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα από την υπόθεση, με το σκεπτικό ότι είχε προσωπική εμπλοκή, καθώς ως εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ είχε δώσει το πράσινο φως για νομότυπες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ. Επίσης ο κ. Τζαβέλλας είχε αποφανθεί να μην ανασυρθεί η δικογραφία για τις υποκλοπές από το αρχείο, παρά την πρόσφατη καταδικαστική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και τα νέα στοιχεία που προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία.

Το Δικαστικό Συμβούλιο υπό την προεδρία του μετέπειτα επιλεγέντος προέδρου του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Λυμπερόπουλου και με εισηγήτρια την αρεοπαγίτη Παναγιώτα Γκουδή- Νινέ, αλλά και με τη συμμετοχή των αρεοπαγιτών Σπυριδούλας Λιάτη, Φωτεινής Αθανασίου και Χριστίνας Ρωμέση συνεδρίασε στις 18 Ιουνίου και απέρριψε το αίτημα του κ. Σπίρτζη, υιοθετώντας πλήρως την εισήγηση του νυν εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ευάγγελου Μπακέλα.

Συγκεκριμένα, το Δικαστικό Συμβούλιο δεν μπήκε στην ουσία της αίτησης Σπίρτζη, καθώς έκρινε ότι ο μέχρι πρότινος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, του οποίου ζητήθηκε η εξαίρεση, δεν είχε αναλάβει την επεξεργασία της αίτησης ανάσυρσης της δικογραφίας από το αρχείο.  «Εφόσον, όμως, η επεξεργασία της αίτησης για ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο, κατ’ άρθρο 43 παρ. 6 Κ.Π.Δ., δεν έχει αναληφθεί από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του οποίου ζητείται η εξαίρεση και αυτός ουδεμία ανάμειξη θα έχει στην εξέτασή της, αλλά η επεξεργασία της έχει ανατεθεί σε άλλον εισαγγελικό λειτουργό, είναι αυτονόητο ότι η κρινόμενη αίτηση για εξαίρεση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από την επεξεργασία αυτής είναι άνευ αντικειμένου και για τον λόγο αυτό πρέπει να απορριφθεί», τονίζεται στην απορριπτική απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου.

Ερωτήματα

Ωστόσο, σύμφωνα με νομικές πηγές αυτή η απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου εγείρει ερωτήματα καθώς ο χειρισμός του αιτήματος Σπίρτζη ανατέθηκε από τον κ. Τζαβέλλα στον κ. Μπακέλα, όπως και η αίτηση του Χρήστου Σπίρτζη για ανάσυρση από το αρχείο της δικογραφίας των υποκλοπών. Δηλαδή ο εισαγγελικός λειτουργός για τον οποίο ζητήθηκε εξαίρεση χρέωσε ο ίδιος σε συνάδελφό του τον νομικό χειρισμό του αιτήματος.

Η δικηγόρος

Σε ανάρτησή της στον προσωπικό λογαριασμό της στο Facebook η δικηγόρος Αρτεμίσια Παπαδάκη, νομική συμπαραστάτρια του κ. Χρήστου Σπίρτζη, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο σε περίπτωση διακρίβωσης του κωλύματος Τζαβέλλα: Η ανατροπή της αρχειοθέτησης του σκανδάλου των υποκλοπών. Πώς το Δικαστικό Συμβούλιο αντιμετωπίζει το θέμα; της Δικαιοσύνης όταν τα αποφάσισαν αυτά. Μετά την κατέλαβαν. Το μοναδικό νέο που έχουμε είναι ότι η νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου πήρε θέση».

«Όχι» στο αίτημα για κλήση Ντίλιαν, Δημητριάδη

Όλα αυτά και ενώ πριν από λίγες μέρες η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας με τις ψήφους της πλειοψηφίας που πρόσκειται στη ΝΔ απέρριψε τα αιτήματα για την κλήση των Γρηγόρη Δημητριάδη και Ταλ Ντίλιαν για την υπόθεση των υποκλοπών. Τα αιτήματα απορρίφθηκαν με την επίκληση του κανονισμόού λειτουργίας της Βουλής που εξειδικεύει τα χαρακτηριστικά των μαρτύρων, υποστηρίζοντας πως δεν πρόκειται για δημόσια πρόσωπα, αλλά για ιδιώτες. «Το να καλούμε τον καθέναν επειδή δίνει μια συνέντευξη είναι ευτελισμός της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, που γίνεται για προφανείς επικοινωνιακούς λόγους της αντιπολίτευσης και δεν εξυπηρετούν στην ουσία τίποτα», δήλωσε ο Μάκης Βορίδης, με το σύνολο των δυνάμεων της μειοψηφίας να αντιδρά.

Το 112 έχει γίνει το βασικό εργαλείο προειδοποίησης στις μεγάλες πυρκαγιές, όμως πίσω από τα μηνύματα εκκένωσης παραμένουν κρίσιμα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της ενημέρωσης, τον συντονισμό των αρχών και τη συνολική διαχείριση της μάχης με τις φλόγες.

Ρεπορτάζ: Δημήτρης Καπετανάκης 

Κάθε καλοκαίρι η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται: οι φλόγες πλησιάζουν κατοικημένες περιοχές, οι κάτοικοι κοιτούν με αγωνία τον ουρανό και στα κινητά τηλέφωνα φτάνει το μήνυμα του 112. Μια ειδοποίηση που έχει παρουσιαστεί ως η μεγάλη ασπίδα προστασίας των πολιτών. Όμως πίσω από τα μηνύματα εκκένωσης και τις προειδοποιήσεις γεννώνται πλέον κρίσιμα ερωτήματα: Φτάνει το 112 σε όλους όσοι κινδυνεύουν; Οι πολίτες απομακρύνονται πράγματι; Και κυρίως, τι συμβαίνει την ώρα που η φωτιά καίει ανεξέλεγκτη;

Ο ρόλος του 112

Ο ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης «112» δημιουργήθηκε με έναν ξεκάθαρο σκοπό, να αποτελεί το άμεσο κανάλι επικοινωνίας του πολίτη με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Πυροσβεστική, Αστυνομία και ΕΚΑΒ βρίσκονται στην άλλη άκρη της γραμμής, με στόχο την άμεση επέμβαση όταν υπάρχει κίνδυνος για ανθρώπινες ζωές. Ο αριθμός καθιερώθηκε το 1991 και από το 1998 η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε στα κράτη-μέλη την υποχρέωση να εξασφαλίζουν την πρόσβαση των πολιτών σε αυτόν χωρίς χρέωση. Στην Ελλάδα το σύστημα ξεκίνησε δοκιμαστικά το 2019 και από το 2020 τέθηκε σε πλήρη λειτουργία, αποκτώντας και τη δυνατότητα μαζικής αποστολής μηνυμάτων προειδοποίησης.

Τα τελευταία χρόνια το 112 έχει γίνει συνώνυμο των μεγάλων καταστροφών. Σε κάθε μεγάλη πυρκαγιά, σε κάθε επικίνδυνο φαινόμενο, το μήνυμα φτάνει στα κινητά των πολιτών: «εκκενώστε», «απομακρυνθείτε», «ακολουθήστε τις οδηγίες των αρχών». Όμως είναι από μόνη της η αποστολή ενός μηνύματος πραγματική προστασία ή απλά αποτελεί το πρώτο βήμα μιας διαδικασίας που χρειάζεται πολύ περισσότερα για να λειτουργήσει;

Το μήνυμα δεν φτάνει σε όλους

Η έρευνα του eReportaz φέρνει στο φως μια καταγγελία πολίτη για την πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο, η οποία δημιουργεί σοβαρούς προβληματισμούς για την αποτελεσματικότητα του συστήματος ειδοποίησης.

Σύμφωνα με την καταγγελία, από δέκα άτομα που βρίσκονταν στην περιοχή, μήνυμα 112 φέρεται να έλαβαν μόνο δύο, τα οποία μάλιστα βρίσκονταν στον ίδιο χώρο. Η συγκεκριμένη καταγγελία γεννά δύο από τα πιο κρίσιμα ερωτήματα: Μπορεί ένα σύστημα που έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει ζωές να αφήνει έστω και έναν πολίτη χωρίς την απαραίτητη ενημέρωση τη στιγμή που βρίσκεται σε ζώνη κινδύνου και πώς διασφαλίζεται ότι ο πολίτης που λαμβάνει το μήνυμα δεν απλώς ενημερώνεται, αλλά πράγματι απομακρύνεται από την περιοχή;

Όπως προκύπτει από τα ίδια τα γεγονότα, αλλά και από τις καταγγελίες πολιτών, η αποστολή μιας προειδοποιητικής ειδοποίησης δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση προστασίας ούτε σημαίνει ότι ο κίνδυνος έχει αντιμετωπιστεί. Το κρίσιμο σημείο βρίσκεται στο τι ακολουθεί μετά το μήνυμα όπου είναι η άμεση αντίδραση, ο συντονισμός και η αποτελεσματική επέμβαση των αρμόδιων αρχών.

Το 112 είναι ένα εργαλείο προειδοποίησης. Δεν είναι όμως εργαλείο κατάσβεσης. Δεν περιορίζει τις φλόγες, δεν προστατεύει κατοικίες, δεν αντικαθιστά τις επιχειρησιακές δυνάμεις. Η πραγματική μάχη δίνεται στο πεδίο, εκεί όπου κρίνονται οι ανθρώπινες ζωές, οι περιουσίες και ο φυσικός πλούτος της χώρας όπου χάνεται κάθε καλοκαίρι, καθώς μόνο στην Αττική τα τελευταία εννιά χρόνια έχει χαθεί το 38% των δασών.

Το μεγάλο και κρίσιμο ερώτημα είναι αν η αποστολή ενός μηνύματος εκκένωσης συνοδεύεται πάντα από έναν μηχανισμό έτοιμο να ανταποκριθεί. Αν υπάρχουν οι απαραίτητες δυνάμεις, ο σωστός συντονισμός και η επιχειρησιακή ετοιμότητα για να περιοριστεί η καταστροφή. Η πολιτική προστασία δεν μπορεί να τελειώνει τη στιγμή που εμφανίζεται μια ειδοποίηση στην οθόνη ενός κινητού.

Τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα αντιμετωπίζει τις δασικές πυρκαγιές. Η κατάσβεση μιας φωτιάς δεν είναι μια απλή διαδικασία ρίψης νερού. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και ο πρώην γενικός διευθυντής Δασών και Προστασίας Φυσικού Περιβάλλοντος, Ελευθέριος Φραγκιουδάκης, στο ντοκιμαντέρ «Φλόγες»: «Η φωτιά είναι πόλεμος και η δασοπυρόσβεση είναι επιστήμη». Επιπλέον όπως επισήμανε ο κύριος Ελευθέριος Φραγκουδάκης μια πυρκαγιά δεν αντιμετωπίζεται μόνο όταν έχει ήδη γίνει ανεξέλεγκτη. Η κρίσιμη μάχη δίνεται πριν η φωτιά αποκτήσει τεράστιες διαστάσεις στα πρώτα 10-15 λεπτά. Και εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα: κατά πόσο ο μηχανισμός δασοπυρόσβεσης λειτουργεί με βάση ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ή κατά πόσο πολλές φορές η αντιμετώπιση γίνεται εκ των υστέρων, όταν η φωτιά έχει ήδη κερδίσει έδαφος.

Εναέρια μέσα: Αναγκαία δύναμη ή ακριβή λύση χωρίς πάντα αποτέλεσμα;

Κάθε μεγάλη πυρκαγιά συνοδεύεται πλέον από τις γνώριμες εικόνες των εναέριων μέσων που επιχειρούν πάνω από τα πύρινα μέτωπα. Αεροσκάφη και ελικόπτερα αποτελούν ένα πολύτιμο εργαλείο στη μάχη με τις φλόγες, όμως η παρουσία τους δεν μπορεί να αποτελεί από μόνη της ένδειξη αποτελεσματικής αντιμετώπισης.

Πίσω από τις εντυπωσιακές εικόνες που καταγράφονται από τον αέρα, υπάρχει μια διαφορετική πραγματικότητα, η ανάγκη για αυστηρό επιχειρησιακό σχεδιασμό, σωστή αξιοποίηση των διαθέσιμων μέσων και κυρίως συντονισμό με τις επίγειες δυνάμεις που δίνουν την πραγματική μάχη μέσα και δίπλα στις φλόγες.

Η Ελλάδα διαθέτει και μισθώνει σημαντικά εναέρια μέσα, με το κόστος λειτουργίας τους να ανέρχεται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Κάθε ώρα πτήσης μεταφράζεται σε σημαντική οικονομική επιβάρυνση για το Δημόσιο, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο κρίσιμη την ανάγκη αυτά τα μέσα να χρησιμοποιούνται με απόλυτη στόχευση και όχι απλώς ως μέρος της εικόνας μιας μεγάλης επιχείρησης.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι εικόνες που προκαλούν εύλογους προβληματισμούς για τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται τα εναέρια μέσα στη μάχη με τις πυρκαγιές. Υπήρξαν περιπτώσεις όπου αεροσκάφη και ελικόπτερα συνέχισαν να επιχειρούν ακόμη και ημέρες μετά την κατάσβεση του κύριου μετώπου, όπως φέρεται να συνέβη στην πυρκαγιά της Πεντέλης, με ρίψεις σε περιοχές όπου η φωτιά είχε ήδη περιοριστεί σημαντικά ενώ σε κάποια σημεία είχε σβήσει το μέτωπο. Την ίδια ώρα, επίγειες δυνάμεις καλούνται συχνά να διαχειριστούν το κρίσιμο στάδιο της επιτήρησης και των αναζωπυρώσεων, που αποτελεί και το πιο ουσιαστικό κομμάτι μετά την πρώτη επέμβαση. Η εικόνα εναέριων μέσων να συνεχίζουν πτήσεις πάνω από σημεία χωρίς ενεργό μέτωπο δημιουργεί ερωτήματα για το κατά πόσο κάθε επιχειρησιακή κίνηση βασίζεται σε πραγματική ανάγκη και εντάσσεται σε έναν αυστηρό σχεδιασμό.

Και όλα αυτά τη στιγμή που κάθε ώρα πτήσης έχει υψηλό οικονομικό κόστος για το ελληνικό Δημόσιο. Οι μισθώσεις, η διαθεσιμότητα και η λειτουργία των εναέριων μέσων αποτελούν μια μεγάλη οικονομική επιβάρυνση, με τον λογαριασμό να καταλήγει τελικά στον Έλληνα φορολογούμενο.

Η εικόνα ενός αεροσκάφους που συνεχίζει να ρίχνει νερό σε ένα σημείο όπου η φωτιά έχει ήδη σβήσει μπορεί να δημιουργεί την αίσθηση της επιχειρησιακής κινητοποίησης, όμως η ουσία βρίσκεται αλλού, στη σωστή αξιοποίηση των πόρων, στον πραγματικό συντονισμό και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση της επόμενης απειλής.

Σημαντικές εξελίξεις σημειώνονται στην πολύκροτη υπόθεση της εμπρηστικής επίθεσης στο υποκατάστημα της Marfin στην οδό Σταδίου, που συγκλόνισε τη χώρα στις 5 Μαΐου 2010 και στοίχισε τη ζωή σε τρεις εργαζόμενους.

Σε εξέλιξη βρίσκεται από το πρωί μεγάλη επιχείρηση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (Δ.Α.Ο.Ε.), στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων ερευνών για τον εντοπισμό και τη σύλληψη ατόμων που φέρονται να εμπλέκονται στην εμπρηστική επίθεση κατά τη διάρκεια της μεγάλης διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας.

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της Ελληνικής Αστυνομίας, μέχρι στιγμής έχουν συλληφθεί δύο άνδρες 42 ετών, σε εκτέλεση σχετικών ενταλμάτων σύλληψης. Για την ίδια υπόθεση κατηγορείται ακόμη μια γυναίκα 46 ετών, σε βάρος της οποίας έχει επίσης εκδοθεί ένταλμα σύλληψης και αναζητείται.

Η αστυνομική επιχείρηση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, ενώ οι Αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για την πλήρη διαλεύκανση μιας από τις πιο τραγικές υποθέσεις της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Υπενθυμίζεται ότι η εμπρηστική επίθεση στο υποκατάστημα της Marfin, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας στις 5 Μαΐου 2010, είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο τριών εργαζομένων που βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στο κτίριο, προκαλώντας σοκ και έντονες αντιδράσεις στην ελληνική κοινωνία.

Χρονικό της τραγωδίας στη Marfin

Η υπόθεση της Marfin αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Στις 5 Μαΐου 2010, ημέρα γενικής απεργίας και μαζικών κινητοποιήσεων κατά των πρώτων μνημονιακών μέτρων, δεκάδες χιλιάδες πολίτες διαδήλωναν στο κέντρο της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων, ομάδα αγνώστων επιτέθηκε με βόμβες μολότοφ στο υποκατάστημα της Marfin Egnatia Bank, στη συμβολή των οδών Σταδίου και Αιόλου.

Το κτίριο τυλίχθηκε μέσα σε λίγα λεπτά στις φλόγες, ενώ στο εσωτερικό του βρίσκονταν εργαζόμενοι και πελάτες. Παρά τις προσπάθειες πολλών να απεγκλωβιστούν, τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία και τις αναθυμιάσεις.

Τα θύματα ήταν η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών, η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών, η οποία ήταν έγκυος τεσσάρων μηνών, και ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών.

Η τραγωδία προκάλεσε σοκ στην ελληνική κοινωνία και καταδικάστηκε απερίφραστα από το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Οι έρευνες που ακολούθησαν επικεντρώθηκαν στον εντοπισμό των δραστών της εμπρηστικής επίθεσης, ωστόσο για πολλά χρόνια η υπόθεση παρέμενε χωρίς ποινική κατάληξη ως προς τους φυσικούς αυτουργούς.

Παράλληλα, η Δικαιοσύνη εξέτασε και τις συνθήκες λειτουργίας του υποκαταστήματος την ημέρα της επίθεσης. Στο πλαίσιο αυτό, στελέχη της τράπεζας βρέθηκαν αντιμέτωπα με κατηγορίες για ζητήματα ασφαλείας, με τις σχετικές δικαστικές διαδικασίες να ολοκληρώνονται τα επόμενα χρόνια.

Δεκαέξι χρόνια μετά την τραγωδία, οι έρευνες της Ελληνικής Αστυνομίας συνεχίζονται με στόχο την πλήρη εξιχνίαση της υπόθεσης και την απόδοση ευθυνών στους φυσικούς αυτουργούς της εμπρηστικής επίθεσης. Οι τελευταίες συλλήψεις σηματοδοτούν μια νέα εξέλιξη σε μία υπόθεση που παραμένει ανοιχτή και έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στη συλλογική μνήμη της χώρας.

Πώς προέκυψαν τα εντάλματα σύλληψης

Σύμφωνα με πληροφορίες, η εξέλιξη στην υπόθεση προέκυψε ύστερα από νέα έκθεση ανάλυσης που συνέταξε η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ) και διαβιβάστηκε στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή. Με βάση τα στοιχεία της έκθεσης εκδόθηκαν τα σχετικά εντάλματα σύλληψης.

Οι δύο 42χρονοι εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν έπειτα από ταυτόχρονες αστυνομικές επιχειρήσεις, κατά τις οποίες πραγματοποιήθηκαν έρευνες σε κατοικίες και χώρους που χρησιμοποιούσαν. Για τον έναν οι έρευνες έγιναν σε Άνω Λιόσια και Χαλάνδρι, ενώ για τον δεύτερο στην περιοχή της Κυψέλης.

Η 46χρονη, σε βάρος της οποίας έχει επίσης εκδοθεί ένταλμα σύλληψης, φέρεται να έχει διαφύγει στο Ηνωμένο Βασίλειο και αναζητείται από τις Αρχές.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, και οι τρεις κατηγορούμενοι προέρχονται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο.

Σοβαρές διαστάσεις λαμβάνει η υπόθεση του εγκαταλελειμμένου συγκροτήματος «Ήλιος» στην Αλθέα Κρωπίας, μετά την αποκόλληση και κατάρρευση δοκού στήριξης από το νοτιοανατολικό παραθαλάσσιο κτίριο. Το περιστατικό, που επανέφερε στο προσκήνιο τις ανησυχίες για τη στατική κατάσταση του εγκαταλελειμμένου συγκροτήματος, οδήγησε το Παρατηρητήριο Περιβάλλοντος Αλθέας στην αποστολή εξαιρετικά επείγοντος εγγράφου προς όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες, προειδοποιώντας για άμεσο κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια.

Ρεπορτάζ: Δημήτρης Καπετανάκης

Στις 5 Ιουλίου, το Παρατηρητήριο απέστειλε έγγραφο με θέμα «Άμεσος κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια λόγω κατάρρευσης τμήματος δοκών στήριξης στο νοτιοανατολικό παραθαλάσσιο κτίριο του συγκροτήματος “Ήλιος” στην Αλθέα Κρωπίας», ζητώντας την άμεση κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών.

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε στον Δήμο Κρωπίας, στις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες, στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, στην Κτηματική Υπηρεσία και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, επισημαίνοντας ότι η κατάρρευση τμήματος του φέροντος οργανισμού δημιουργεί πλέον έναν σαφή και άμεσο κίνδυνο για κάθε πολίτη που κινείται στην περιοχή.

Κίνδυνος σε χώρο με ελεύθερη πρόσβαση

Σύμφωνα με το περιεχόμενο της καταγγελίας, το εγκαταλελειμμένο συγκρότημα βρίσκεται σε παραθαλάσσια περιοχή με ελεύθερη πρόσβαση πολιτών, γεγονός που καθιστά το περιστατικό ιδιαίτερα επικίνδυνο. Η αποκόλληση δοκού στήριξης δεν αντιμετωπίζεται ως ένα μεμονωμένο συμβάν, αλλά ως ένδειξη σοβαρής επιδείνωσης της στατικής κατάστασης του κτιρίου.

Το Παρατηρητήριο προειδοποιεί ότι η υφιστάμενη εικόνα του συγκροτήματος, σε συνδυασμό με την κατάρρευση στοιχείων του φέροντος οργανισμού, επιβάλλει την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων υπηρεσιών πριν σημειωθεί ατύχημα με ανθρώπινες ζωές.

Τα έξι επείγοντα αιτήματα προς τις Αρχές

Στο έγγραφο διατυπώνονται συγκεκριμένα αιτήματα προς τις υπηρεσίες, ζητώντας:

-Την άμεση μετάβαση αρμόδιου κλιμακίου στο σημείο,

-Τη διενέργεια αυτοψίας επείγοντος χαρακτήρα,

-Την άμεση εκτίμηση της επικινδυνότητας του κτιρίου και του περιβάλλοντος χώρου,

-Τη λήψη μέτρων αποκλεισμού, σήμανσης και προστασίας, ώστε να αποτραπεί η πρόσβαση πολιτών στην επικίνδυνη ζώνη,

-Τον έλεγχο για το εάν απαιτείται προληπτική κατεδάφιση του επικίνδυνου τμήματος ή άλλη επείγουσα παρέμβαση πολιτικής προστασίας,

-Την επίσημη καταγραφή του περιστατικού και την ενημέρωση για τις ενέργειες που θα ακολουθήσουν.

Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά, η αναφορά υποβάλλεται λόγω άμεσου κινδύνου για τη δημόσια ασφάλεια και ζητείται να αντιμετωπιστεί με τη μέγιστη δυνατή προτεραιότητα.

«Δεν πρόκειται πλέον για μία απλή πολεοδομική υπόθεση»

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το γεγονός ότι το έγγραφο δεν περιορίζεται σε μία απλή ενημέρωση των υπηρεσιών, αλλά περιγράφει αναλυτικά τους λόγους για τους οποίους η υπόθεση έχει λάβει διαστάσεις πολιτικής προστασίας.

Σύμφωνα με την καταγγελία, η σοβαρότητα του περιστατικού εδράζεται σε τρεις βασικούς παράγοντες:

-Τη θέση του κτιρίου εντός της κοινόχρηστης ζώνης της παραλίας,

-Την ήδη επιβαρυμένη και προβληματική στατική εικόνα του εγκαταλελειμμένου συγκροτήματος,

-Την ανάγκη άμεσης προληπτικής επέμβασης πριν προκληθεί τραυματισμός ή απώλεια ανθρώπινης ζωής.

Η αποστολή του εγγράφου σε όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες καταδεικνύει ότι το ζήτημα πλέον υπερβαίνει τα στενά όρια μιας πολεοδομικής ή διοικητικής εκκρεμότητας και μετατρέπεται σε υπόθεση δημόσιας ασφάλειας, με άμεσες προεκτάσεις στην πολιτική προστασία.

Οι Αρχές καλούνται να αναλάβουν ευθύνη

Η κατάρρευση δοκού στήριξης στο εγκαταλελειμμένο «ξενοδοχείο-φάντασμα» αναδεικνύει, για ακόμη μία φορά, τους κινδύνους που δημιουργούν εγκαταλελειμμένα κτίρια χωρίς ουσιαστική επιτήρηση και χωρίς να έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα προστασίας.

Το επείγον έγγραφο του Παρατηρητηρίου Περιβάλλοντος Αλθέας θέτει πλέον τις αρμόδιες υπηρεσίες προ των ευθυνών τους, ζητώντας άμεσες παρεμβάσεις για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Το ζητούμενο πλέον είναι αν οι προβλεπόμενες αυτοψίες και τα μέτρα ασφαλείας θα υλοποιηθούν εγκαίρως ή αν θα απαιτηθεί ένα ακόμη σοβαρό περιστατικό για να κινητοποιηθεί ο κρατικός μηχανισμός.

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την υπόθεση του 50χρονου που έχει προφυλακιστεί στην Κεφαλονιά, αντιμετωπίζοντας βαριές κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμός, κατάχρηση ανηλίκων σε γενετήσιες πράξεις και  πορνογραφία ανηλίκων.

Ρεπορτάζ: Εύα Αλιβιζάτου

Σύμφωνα με πληροφορίες ο άνδρας δεν ήταν πιστοποιημένος προπονητής στίβου, παρά το γεγονός ότι παρουσιαζόταν ως τέτοιος.

Όπως προκύπτει από έρευνα του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ), το όνομά του δεν περιλαμβάνεται ούτε στα αρχεία της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού ούτε στα μητρώα του ΣΕΓΑΣ. Πηγές του ΣΕΓΑΣ αναφέρουν ότι ο 50χρονος δεν έχει αποφοιτήσει από σχολή ΤΕΦΑΑ και δεν διαθέτει την ιδιότητα του προπονητή στίβου.

Όπως επισημαίνεται, εάν ήταν νόμιμα πιστοποιημένος προπονητής, θα ήταν καταχωρισμένος στα επίσημα μητρώα της Ομοσπονδίας.

Καταγγελία μητέρας στην Εθνική Γραμμή SOS 1056

Παράλληλα, η ένταση στο νησί παραμένει μεγάλη, με πολίτες να ζητούν να δοθεί στη δημοσιότητα η ταυτότητα του κατηγορούμενου, ώστε να προσέλθουν στις Αρχές και τυχόν άλλα θύματα που ενδέχεται να έχουν υποστεί κακοποιητική ή προσβλητική συμπεριφορά.

Νέα στοιχεία που δημοσιοποίησε ο οργανισμός «Το Χαμόγελο του Παιδιού» αποκαλύπτουν ότι οι πρώτες αναφορές για την υπόθεση είχαν γίνει αρκετούς μήνες πριν από τη σύλληψη του κατηγορούμενου.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του οργανισμού, στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 μητέρα ανήλικης αθλήτριας επικοινώνησε με την Εθνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056, καταγγέλλοντας περιστατικά φερόμενης σεξουαλικής παρενόχλησης που, σύμφωνα με την ίδια, αφορούσαν τόσο την κόρη της όσο και άλλες ανήλικες αθλήτριες.

Μετά την επικοινωνία, η γυναίκα διασυνδέθηκε άμεσα με την Αστυνομική Διεύθυνση Κεφαλονιάς, όπου προχώρησε σε ανώνυμη ενημέρωση των Αρχών, μεταφέροντας όσα γνώριζε σχετικά με τα καταγγελλόμενα περιστατικά.

Η τοπική κοινωνία βράζει, με την απαίτηση να αποδοθεί δικαιοσύνη αλλά να βγουν και να μιλήσουν ακόμη περισσότερα θύματα.

Έφεση κατά της αθώωσης παραγωγού από την Κρήτη που είχε επιστρέψει τα χρήματα που είχε λάβει παρανόμως μέσω επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ, άσκησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Πρόκειται για παραγωγό που είχε αθωωθεί από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών για την υπόθεση με τους 58 κατηγορούμενους από την Κρήτη που εμφανίζονταν να μισθώνουν αγροτεμάχια στην Καστοριά. Η παραγωγός είχε επιστρέψει εντόκως τα χρηματικά ποσά που εισέπραξε, ύψους 32.320,31 ευρώ, με αποτέλεσμα να αθωωθεί από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, καθώς το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε εξαλειφθεί το αξιόποινο.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, άσκησε έφεση κατά της απαλλαγής ενός κατηγορουμένου και αξιολογεί την πιθανή ποινική ευθύνη αρκετών δημοσίων υπαλλήλων.

Διαβάστε αναλυτικά την ανακοίνωση:

«Κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO) στην Αθήνα (Ελλάδα), το 1ο Τριμελές Πρωτοδικείο Πλημμελειοδικών της Αθήνας καταδίκασε 57 άτομα για απάτη που αφορούσε γεωργικές επιδοτήσεις της ΕΕ που χρηματοδοτήθηκαν μέσω του Εθνικού Αποθέματος, ενός μηχανισμού στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ) της ΕΕ. Η EPPO άσκησε έφεση κατά της απαλλαγής ενός κατηγορουμένου και επί του παρόντος αξιολογεί την πιθανή ποινική ευθύνη αρκετών δημοσίων υπαλλήλων.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι, μεταξύ 2019 και 2022, οι κατηγορούμενοι δήλωσαν ψευδώς ότι πληρούσαν τις προϋποθέσεις για να λάβουν δικαιώματα ενίσχυσης από το Εθνικό Απόθεμα, το οποίο ιδρύθηκε το 2015 για την κατανομή δικαιωμάτων ενίσχυσης κυρίως σε νέους αγρότες και αγρότες που ξεκινούν τη γεωργική τους δραστηριότητα.

Προς υποστήριξη των αιτήσεών τους, οι κατηγορούμενοι δήλωσαν ιδιοκτησία ή μίσθωση γεωργικής γης στην περιοχή της Καστοριάς στη βόρεια Ελλάδα, ισχυριζόμενοι ότι η γη χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοπος σε καλή γεωργική κατάσταση, παραγωγικός βοσκότοπος ή εκτάσεις που καλλιεργούνταν με αγριελιές, παρά το γεγονός ότι εδρεύουν στην Κρήτη.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι δεν ασκήθηκε ποτέ καμία γεωργική δραστηριότητα στη δηλωθείσα γη. Τα οικόπεδα βρίσκονταν χίλια χιλιόμετρα από τον τόπο εγκατάστασης των κατηγορουμένων, δεν τους ανήκαν και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ανήκαν καν στα πρόσωπα που παρουσιάζονταν ως ιδιοκτήτες γης. Τα στοιχεία έδειξαν ότι οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες δήλωσαν τα οικόπεδα στις δηλώσεις ιδιοκτησίας τους μόνο μετά την υποβολή των αιτήσεων επιδότησης, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις τα αφαίρεσαν στη συνέχεια από τις εν λόγω δηλώσεις.
Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι οι δηλωθείσες γεωργικές δραστηριότητες ήταν αμφισβητήσιμες. Συγκεκριμένα, δεν υπάρχουν ιδιωτικά οικόπεδα με βοσκότοπους σε καλή γεωργική κατάσταση στις σχετικές περιοχές της Καστοριάς, ενώ οι αγριελιές δεν μπορούν να επιβιώσουν εκεί λόγω του υψομέτρου και των χαμηλών θερμοκρασιών.

Ως αποτέλεσμα του δόλιου σχεδίου, οι κατηγορούμενοι έλαβαν αθέμιτα έως και 1.736.989,23 ευρώ σε γεωργικές επιδοτήσεις της ΕΕ από το Εθνικό Απόθεμα. Επίσης, προσπάθησαν ανεπιτυχώς να λάβουν επιπλέον 165.949,68 ευρώ, αλλά οι αντίστοιχες αιτήσεις απορρίφθηκαν.
Μεταξύ των φερόμενων ως ιδιοκτητών γης που φέρονται να είχαν μισθώσει τα οικόπεδα στους κατηγορούμενους, δύο καταδικάστηκαν για συνέργεια στην απάτη επιδοτήσεων.

Το δικαστήριο καταδίκασε και τους 57 καταδικασμένους κατηγορούμενους σε ποινές φυλάκισης από ένα έως τρία έτη, με τριετή αναστολή. Επιπλέον, σε 28 κατηγορούμενους επιβλήθηκαν πρόστιμα μεταξύ 500 και 8.000 ευρώ. Το δικαστήριο απέρριψε όλα τα αιτήματα για ελαφρυντικά.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, παρουσιάστηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία εκθέσεις επιτόπιων ελέγχων σχετικά με πολλά από τα δηλωθέντα βοσκοτόπια. Ο Εισαγγελέας εξετάζει επί του παρόντος την πιθανή ποινική ευθύνη τριών υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, του Ελληνικού Οργανισμού Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικής Βοήθειας Προσανατολισμού και Εγγύησης, οι οποίοι φέρονται να διενήργησαν αυτούς τους ελέγχους. Αυτό αφορά επίσης την πιθανή ευθύνη πρόσθετων υπαλλήλων που ενέκριναν πληρωμές επιδοτήσεων το 2020 από το Εθνικό Απόθεμα, πριν επαληθεύσει τη νομιμότητα της δηλωθείσας ιδιοκτησίας και της γεωργικής δραστηριότητας.

Το δικαστήριο αθώωσε κατά πλειοψηφία έναν κατηγορούμενο, ο οποίος είχε επιστρέψει 32.320,31 ευρώ που αντιστοιχούσαν στις ληφθείσες επιδοτήσεις. Ο Εισαγγελέας άσκησε έφεση κατά της απαλλαγής στις 6 Ιουλίου 2026, θεωρώντας ότι η επιστροφή χρημάτων δεν εξαλείφει τη ζημία που προκλήθηκε στο Εθνικό Απόθεμα, του οποίου οι πόροι εξαντλούνται ανεπανόρθωτα μόλις διατεθούν παράνομα.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) είναι η ανεξάρτητη εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι υπεύθυνη για τη διερεύνηση, τη δίωξη και την παραπομπή στη δικαιοσύνη εγκλημάτων κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ε.Ε.»

Σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια των βρεφονηπιακών σταθμών της ΔΥΠΑ προκαλούν τα στοιχεία που ήρθαν στο φως μέσω κοινοβουλευτικού ελέγχου, σύμφωνα με ανακοίνωση του Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων της ΔΥΠΑ.

Όπως προκύπτει από την απάντηση του υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στη Βουλή, από τους 28 βρεφονηπιακούς σταθμούς της ΔΥΠΑ που λειτουργούν πανελλαδικά, μόλις οι 10 διαθέτουν σήμερα ισχύον πιστοποιητικό πυροπροστασίας, ενώ οι υπόλοιποι 18 εξακολουθούν να λειτουργούν χωρίς αυτό.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στους τελευταίους 27 ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία τριετία, οι 18 σταθμοί διαπιστώθηκε ότι δεν συμμορφώνονταν με τις προβλεπόμενες προδιαγραφές. Σε επτά περιπτώσεις επιβλήθηκαν διοικητικά πρόστιμα, ενώ, όπως επισημαίνεται, μετά από επανελέγχους που διενεργήθηκαν τον Ιούνιο σε βρεφονηπιακούς σταθμούς της Αττικής επιβλήθηκαν και νέα πρόστιμα.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων της ΔΥΠΑ τονίζει ότι δεν πρόκειται για σταθμούς που ελέγχθηκαν για πρώτη φορά, αλλά για δομές που είχαν ήδη λάβει προθεσμία συμμόρφωσης. Ωστόσο, κατά τους επανελέγχους διαπιστώθηκε ότι οι απαιτούμενες παρεμβάσεις δεν είχαν ολοκληρωθεί.

«Όσο η Διοίκηση καθυστερούσε να κλείσει αυτή την εκκρεμότητα, βρέφη, νήπια και εργαζόμενοι συνέχιζαν κανονικά να φιλοξενούνται και να εργάζονται μέσα σε χώρους με τεκμηριωμένο κίνδυνο πυρκαγιάς», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.

Παράλληλα, ο Σύλλογος αποδίδει ευθύνες στη διοίκηση της ΔΥΠΑ, υποστηρίζοντας ότι γνώριζε ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2024, έπειτα από σχετική απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, πως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί της υπηρεσίας δεν ήταν εναρμονισμένοι με το ισχύον πλαίσιο πυροπροστασίας.

Διαβάστε την απάντηση του υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στη Βουλή:

apantisi

Στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ανοίγει το νέο κεφάλαιο του πολύκροτου σκανδάλου των υποκλοπών, καθώς στις 7 Απριλίου 2027 θα εκδικαστεί η αγωγή που κατέθεσαν σήμερα οκτώ πρόσωπα τα οποία υποστηρίζουν ότι παγιδεύτηκαν με το κακόβουλο λογισμικό Predator.

Οι ενάγοντες στρέφονται κατά της Intellexa, των τεσσάρων επιχειρηματιών που έχουν καταδικαστεί πρωτοδίκως για την υπόθεση, αλλά και ακόμη 13 φυσικών προσώπων, τα οποία, σύμφωνα με την αγωγή, είχαν ενεργό ρόλο στη λειτουργία του δικτύου του Predator. Με τις αγωγές τους διεκδικούν αποζημιώσεις συνολικού ύψους 7,6 εκατ. ευρώ, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι το επόμενο διάστημα αναμένεται να ακολουθήσει νέος κύκλος προσφυγών από επιπλέον πρόσωπα που υποστηρίζουν ότι υπήρξαν στόχοι του παράνομου λογισμικού.

Στους οκτώ προσφεύγοντες περιλαμβάνονται πρόσωπα που δεν είχαν παραστεί ως υποστήριξη της κατηγορίας στην ποινική δίκη, αλλά είχαν εξεταστεί ως μάρτυρες. Πρόκειται για την πρώην διευθύντρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ. Πηνελόπη Μηνιάτη, την Αντωνία Πρίμπα, τους υπαλλήλους της ΕΥΠ Αγγελική Ρούσσου και Ζωή Μαρία Σακαλή, τον δικηγόρο Ιωάννη Φυτιλή, τους δημοσιογράφους Θανάση Κουκάκη και Σπύρο Σιδέρη, καθώς και την πολιτική επιστήμονα Άρτεμις Σίφορντ. Μέσα από το περιεχόμενο της αγωγής αποκαλύπτεται, μάλιστα, για πρώτη φορά ότι και ο Σπύρος Σιδέρης συγκαταλέγεται στα πρόσωπα που είχαν παγιδευτεί με το Predator.

Στο πολυσέλιδο έγγραφο περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο, σύμφωνα με τους ενάγοντες, οργανώθηκε και λειτούργησε το δίκτυο των παρακολουθήσεων, καθώς και η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για την επιμόλυνση των κινητών τηλεφώνων των θυμάτων. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως αναφέρεται, χρησιμοποιήθηκαν παραπλανητικά μηνύματα SMS που προσομοίαζαν με εκείνα που αποστέλλονταν την περίοδο της πανδημίας για τον προγραμματισμό εμβολιασμού κατά της Covid-19.

Ιδιαίτερο βάρος αποκτούν οι ισχυρισμοί της Πηνελόπης Μηνιάτη, καθώς συνδέουν την υπόθεση με ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Η πρώην ανώτατη αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. υποστηρίζει ότι μέσω της επιμόλυνσης του κινητού της τηλεφώνου οι υπεύθυνοι απέκτησαν πρόσβαση όχι μόνο στα προσωπικά της δεδομένα, αλλά και σε επικοινωνίες με εισαγγελικούς λειτουργούς, την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας, στελέχη ξένων πρεσβειών, διεθνών οργανισμών και άλλους υψηλόβαθμους κρατικούς αξιωματούχους.

Κατά τους ισχυρισμούς της, οι συνομιλίες αυτές αφορούσαν υποθέσεις ανθρωποκτονιών, οργανωμένου εγκλήματος, κατασκοπίας και τρομοκρατίας που χειριζόταν ως διευθύντρια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών. Κάνει, μάλιστα, ειδική αναφορά σε έρευνες για υποθέσεις κατασκοπίας σε Ρόδο και Σάμο, αλλά και σε φακέλους που σχετίζονταν με τη δράση της ISIS, υποστηρίζοντας ότι η έκταση των πληροφοριών στις οποίες αποκτήθηκε πρόσβαση υπερβαίνει κατά πολύ μια απλή παραβίαση προσωπικών δεδομένων.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η αγωγή του δημοσιογράφου Σπύρου Σιδέρη, ο οποίος υποστηρίζει ότι, λόγω της δημοσιογραφικής του δραστηριότητας και των επαφών του με κορυφαίους πολιτικούς και διπλωματικούς παράγοντες της Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου, το περιεχόμενο των επικοινωνιών που ενδεχομένως υποκλάπηκε αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος των εναγόντων, Ζαχαρίας Κεσσές, δήλωσε ότι οι αγωγές στηρίζονται τόσο στην πρόσφατη καταδικαστική απόφαση όσο και σε εκτενές αποδεικτικό υλικό από ελληνικές και διεθνείς έρευνες. Όπως ανέφερε, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης θα προσκομιστούν νέα στοιχεία, τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και στη διαβίβαση της υπόθεσης στην ποινική Δικαιοσύνη για τη διερεύνηση κακουργηματικών πράξεων.

-Απίστευτη υπόθεση εις βάρος της οικογένειας του από την εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων παρά τις ακυρωτικές δικαστικές αποφάσεις και την οφειλή του χρέους να μεγαλώνει διαρκώς!

-Καταγγέλλεται καταχρηστική συμπεριφορά και τακτική «εξουθένωσης» των δανειοληπτών!

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΡΙΑΝΤΗ

Μία απίστευτη υπόθεση καταγγελλόμενης καταχρηστικής συμπεριφοράς από την πλευρά της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων Do Value εις βάρος οικογένειας καρκινοπαθούς δανειολήπτη, ο οποίος δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή, δημοσιεύει σήμερα η «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ». Ο δανειολήπτης Σ.Μ. δικαιώθηκε δύο φορές από την ελληνική Δικαιοσύνη το 2024. Η μια από το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας που ακύρωσε διαταγή πληρωμής του 2021. Η δεύτερη από Μονομελές Πρωτοδικείο σε νησί του Αιγαίου που προχώρησε στην ακύρωση της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου. Ωστόσο, δυόμισι χρόνια μετά ο «Γολγοθάς» της οικογένειας του δανειολήπτη συνεχίζεται. Όπως καταγγέλλεται, η Do Value αρνείται να αποδεχτεί την αίτηση ρύθμισης της οικογένειας, παρά το γεγονός ότι ακίνητη περιουσία της φέρεται να υπερκαλύπτει την οφειλή. Την ίδια ώρα, η υπόθεση του δανείου αλλάζει διαχειριστή στην Do Value κάθε τρίμηνο, με αποτέλεσμα να ζητούνται από την αρχή όλα τα απαραίτητα έγγραφα και το ζήτημα να παραμένει ανοικτό σε βάρος της οικογένειας καθώς η οφειλή μεγαλώνει διαρκώς. Ας δούμε όμως τι καταγγέλλεται.

Το χρονικό

Το 2006 ο Σ.Μ. έλαβε στεγαστικό δάνειο από την Εθνική Τράπεζα. μΤο 2018 και ενώ μέχρι τότε όλα προχωρούσαν κανονικά με την αποπληρωμή του δανείου ο Σ.Μ. προχώρησε σε ρύθμιση με την Τράπεζα. Στη συνέχεια ο δανειολήπτης αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ειδικότερα διεγνώσθη με καρκίνο και άρχισε να δίνει τη δική του μάχη προκειμένου να κρατηθεί στη ζωή. Σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται η πλευρά του δανειολήπτη, αν και με προβλήματα υγείας προσπάθησε να ρυθμίσει το δάνειο προτείνοντας πληρωμή εφάπαξ ποσών και τα υπόλοιπα με δόσεις. Στο μεταξύ η δανειακή σύμβαση μεταβιβάστηκε στην Do Value. Ο Σ.Μ. ουδέποτε έλαβε κάποια απάντηση για τη ρύθμιση του δανείου του. Η κατάσταση της υγείας του στο μεταξύ είχε επιδεινωθεί. Παρ’ όλα αυτά δεν το έβαλε κάτω.

Η Do Value κατήγγειλε τη δανειακή σύμβαση και προχώρησε στην έκδοση διαταγής πληρωμής και κατάσχεσης εις βάρος του δανειολήπτη.

Ωστόσο το 2024 ο Σ.Μ. δικαιώθηκε δύο φορές από την ελληνική Δικαιοσύνη. Η πρώτη με την υπ’ αριθμόν 518/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας, με την οποία ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής που είχε εκδοθεί εις βάρος του. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η καταγγελία της δανειακής σύμβασης από την πλευρά της Do Value ήταν «άκυρη», καθώς, όπως αναφερόταν στην απόφαση, «η ένδικη απαίτηση δεν ήταν ληξιπρόθεσμη και απαιτητή κατά την υποβολή της αίτησης για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής». Επομένως, «δεν υφίσταντο οι νόμιμες προϋποθέσεις της έκδοσής της όχι μόνο έναντι πρωτοφειλέτριας και πρώτης ανακόπτουσας αλλά και έναντι του εγγυητή, η ευθύνη του οποίου είναι παρεπόμενη και οπωσδήποτε προϋποθέτει την ύπαρξη έγκυρης οφειλής σε βάρος της πρωτοφειλέτριας», όπως επισημαίνεται  στη σχετική απόφαση. Συγκλονιστικό παιχνίδι της μοίρας ήταν πως την ημέρα που συζητούνταν η ανακοπή ο Σ.Μ. έφυγε από τη ζωή μετά από γενναία μάχη με την επάρατο.

Η δεύτερη δικαίωση για τον Σ.Μ. ήρθε με την υπ’ αριθμόν 12/2024 απόφαση Μονομελούς Πρωτοδικείου σε νησί του Αιγαίου, με την οποία ακυρώθηκε η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης για ακίνητο του δανειολήπτη. Ο λόγος ήταν ότι δεν «αποδείχτηκε ότι η ένδικη απαίτηση είχε μεταβιβαστεί από την Εθνική Τράπεζα στην εταιρεία FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPΑNΥ», ώστε η Do Value «να δικαιούται να ασκήσει την υπό κρίση αγωγή, ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής αυτής εταιρείας».

Το εξώδικο της οικογένειας

Παρά τις δικαστικές αποφάσεις και τα συνεχή αιτήματα της οικογένειας του δανειολήπτη για να ρυθμιστεί το δάνειο, εντούτοις μέχρι και σήμερα τίποτα δεν έχει συμβεί. Η Do Value έχει απορρίψει το αίτημα της οικογένειας για ρύθμιση του δανείου, με το σκεπτικό ότι δεν είναι επαρκής η οικονομική δυνατότητα της οικογένειας του δανειολήπτη. Ωστόσο, η οικογένεια σε εξώδικη δήλωση που απέστειλε προς την Do Value μέσω της δικηγόρου Μαρίας Μοσχοπούλου τον Ιανουάριο του 2025, υποστηρίζει το αντίθετο: Ότι δηλαδή η ακίνητη περιουσία που έχει μπει ως «υπέγγυα περιουσία» επαρκεί και με το παραπάνω για την κάλυψη του δανείου.

Πιο αναλυτικά στο εξώδικο της οικογένειας, το οποίο έχει κοινοποιηθεί και στη Γενική Γραμματεία του Ιδιωτικού Χρέους, γίνεται λόγος για «απολύτως καταχρηστική συμπεριφορά» της Do Value. Όπως επισημαίνεται, «μετά από την επιτυχή αντιμετώπιση των άδικων και παράνομων ενεργειών» της Do Value και «τις τεράστιες προσπάθειες επικοινωνιών με την εταιρεία» η οικογένεια συνεχίζει να βρίσκεται στο σημείο μηδέν.

«Για να ακριβολογούμε, δε, η θέση μας είναι έτι δυσχερέστερη, καθώς η οφειλή συνεχίζει να τοκίζεται ενόσω εσείς κωφεύετε, αλλάζετε τους υπαλλήλους που διαχειρίζονται την υπόθεση ανά τρίμηνο και μας καλείτε να αναμένουμε. Είναι, δε, απολύτως βέβαιο ότι καθόλου τυχαία δεν είναι η συμπεριφορά σας», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με την οικογένεια του δανειολήπτη, «αποκορύφωμα της συμπεριφοράς» της Do Value ήταν το γεγονός ότι «ακόμη και στην αίτηση εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών, αρνήθηκε να υποβάλει πρόταση», κάνοντας λόγο για «Ανεπαρκή οικονομική δυνατότητα ενεχομένων/αντικειμενική αδυναμία εξυπηρέτηση της αιτούμενης ρύθμισης». Ωστόσο, όπως υποστηρίζει η οικογένεια, «η υπέγγυα περιουσία είναι πολλαπλάσια της αξίωσης» της Do Value.

«Είναι απολύτως προφανές, δε, ότι ολιγωρείτε να προσέλθετε στο τραπέζι διαπραγματεύσεων υστερόβουλα, με σκοπό να ανέλθει η οφειλή σε δυσθεώρητα και μη εξυπηρετούμενα ύψη, εμπαίζοντας τον κύριο Σ.Μ. που εντέλει απεβίωσε και την οικογένειά του», τονίζεται
χαρακτηριστικά στο εξώδικο.

Το εξώδικο που απέστειλε προς την DO VALUE η δικηγόρος της οικογένειας Μαρία Μοσχοπούλου το οπο...

1 του 3

Αλλάζουν συνέχεια οι υπάλληλοι

Η οικογένεια του δανειολήπτη υποστηρίζει ότι μετά τον θάνατο του Σ.Μ. έχουν υποστεί «εμπαιγμό» από την Do Value. Συγκεκριμένα στα μέσα Μαρτίου του 2024, υπάλληλος της Do Value επικοινώνησε με την οικογένεια προκειμένου να ρυθμίσουν το δάνειο. Όπως υπογραμμίζεται ήταν «ο ίδιος υπάλληλος με τον οποίο συνομιλούσε ο Σ.Μ. όλο το  κρίσιμο διάστημα». Στις 31 Μαρτίου του 2024, επικοινώνησε με την οικογένεια άλλος υπάλληλος της Do Value, ο οποίος φέρεται να υποστήριξε ότι είχε αναλάβει την υπόθεση και κάλεσε εκ νέου για συζήτηση και διαπραγμάτευση». Τον Μάιο του 2024 υπάλληλος της Do Value επικοινώνησε με τη δικηγόρο Μοσχοπούλου και την ενημέρωσε ότι «θα μελετήσουν ξανά την υπόθεση». Στη συνέχεια ο υπάλληλος άλλαξε και πάλι.

«…Με συνεχή τηλεφωνήματα από μέρους μας και απαντήσεις έωλες και αόριστες, φθάσαμε στο σήμερα. Δεν είναι μόνον ο εμπαιγμός και η αδιαφορία που συναντούμε, αλλά ιδίως ο φόβος που αισθάνονται οι εντολείς μου ότι η εταιρεία σας τεχνηέντως καθυστερεί για να μπορέσει να επιτεθεί δικονομικά για μία οφειλή η οποία διαρκώς θα διογκώνεται», επισημαίνεται.

Η οικογένεια ζήτησε λοιπόν τον Ιανουάριο του 2025 να υπάρξει διμερής συνάντηση με την Do Value με σκοπό τη ρύθμιση της οφειλής, όπου και θα κρατούνται πρακτικά συζήτησης και από τις δύο πλευρές. Επίσης, ζήτησε να «αφαιρεθεί από το ποσό της οφειλής των μέρος των τόκων
που έχει προκύψει λόγω της ολιγωρίας και αδιαφορίας από την Do Value, ενώ παράλληλα «κάλεσε τη Γενική Γραμματεία Ιδιωτικού Χρέους να αναλάβει κάθε νόμιμο μέτρο για την προστασία της οικογένειας».

Ωστόσο ενάμιση χρόνο μετά τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η Do Value απαιτεί να μπει ως εγγυητής ένας από τους κληρονόμους του
Σ.Μ., ενώ φέρεται να παραβλέπει ότι τα ακίνητα της οικογένειας επαρκούν για την εξασφάλιση της δανειακής οφειλής.

Μαρία Μοσχοπούλου: «Δεν θα αφήσουμε αυτή την υπόθεση να χαθεί στη σιωπή…»

«Εδώ και χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με αλλαγές χειριστών, επανειλημμένα αιτήματα για δικαιολογητικά, καθυστερήσεις, αόριστες διαβεβαιώσεις και προτάσεις που δεν ανταποκρίνονται ούτε στην πραγματική οικονομική δυνατότητα της οικογένειας ούτε στην αξία των εμπράγματων εξασφαλίσεων.

Υπάρχουν υποθέσεις που δεν είναι απλώς νομικές. Είναι υποθέσεις που αποκαλύπτουν, με τον πιο σκληρό τρόπο, πώς ένας άνθρωπος μπορεί να συνθλιβεί ανάμεσα στην ασθένεια, την οικονομική πίεση και την απρόσωπη λειτουργία ενός συστήματος που, ενώ οφείλει να βοηθά, τελικά εξαντλεί. Η υπόθεση του αείμνηστου Σ.Μ. είναι μία από αυτές. Ο Σ.Μ. δεν ήταν στρατηγικός κακοπληρωτής. Δεν κρύφτηκε. Δεν αδιαφόρησε. Ρύθμισε, πλήρωνε, ενημέρωνε, προσκόμιζε έγγραφα, έκανε αιτήματα, ζητούσε λύση. Και όλα αυτά ενώ έδινε παράλληλα τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του απέναντι στον καρκίνο.

Παρά ταύτα, βρέθηκε αντιμέτωπος με διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις, εκτελεστικές διαδικασίες και έναν εξαντλητικό μηχανισμό
διαρκούς πίεσης. Προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Και δικαιώθηκε. Με την υπ’ αριθμ. 518/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής. Με την υπ’ αριθμ. 12/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ακυρώθηκε η αναγκαστική
κατάσχεση ακινήτου του στη Νάξο. Η Δικαιοσύνη αναγνώρισε αυτό που ο ίδιος φώναζε μέχρι το τέλος: ότι η επίσπευση σε βάρος του δεν ήταν ούτε δίκαιη ούτε ανεκτή.

Η πιο σκληρή λεπτομέρεια είναι ότι ο ίδιος έφυγε από τη ζωή την ημέρα που συζητήθηκε η ανακοπή του. Έφυγε έχοντας δώσει έναν έντιμο αγώνα. Έναν αγώνα αξιοπρέπειας. Έναν αγώνα απέναντι σε ένα σύστημα που τον αντιμετώπισε όχι ως άνθρωπο, αλλά ως αριθμό φακέλου.

Και όμως, η υπόθεση δεν τελείωσε εκεί. Μετά τις δικαστικές αποφάσεις, θα περίμενε κανείς ότι θα υπάρξει σοβαρή, έντιμη και άμεση ρύθμιση. Αντί γι’ αυτό, η οικογένειά του και η χήρα του εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται. Εδώ και χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με αλλαγές χειριστών, επανειλημμένα αιτήματα για δικαιολογητικά, καθυστερήσεις, αόριστες διαβεβαιώσεις και προτάσεις που δεν ανταποκρίνονται ούτε στην πραγματική οικονομική δυνατότητα της οικογένειας ούτε στην αξία των εμπράγματων εξασφαλίσεων.

Το πλέον προκλητικό είναι ότι, ενώ υπάρχουν ακίνητα που υπερκαλύπτουν ουσιωδώς την απαίτηση, ζητείται η είσοδος τέκνου ως εγγυητή. Δηλαδή, αντί να δοθεί μια βιώσιμη λύση στην οικογένεια ενός ανθρώπου που δικαιώθηκε δικαστικά, επιχειρείται να επεκταθεί η ευθύνη και στην επόμενη γενιά.

Εξάντληση

Αυτό δεν είναι ρύθμιση. Είναι εξάντληση. Δεν μπορεί μια οικογένεια να κερδίζει στα δικαστήρια και, αντί να δικαιώνεται στην πράξη, να οδηγείται ξανά και ξανά στον ίδιο λαβύρινθο. Δεν μπορεί να συσσωρεύονται τόκοι και επιβαρύνσεις εξαιτίας καθυστερήσεων που δεν προκλήθηκαν από την οικογένεια. Δεν μπορεί η ανάγκη για ρύθμιση να μετατρέπεται σε μηχανισμό πίεσης. Και δεν μπορεί η περιουσία μιας οικογένειας να αντιμετωπίζεται ως λεία, ιδίως όταν υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που έχουν ήδη αναδείξει την καταχρηστικότητα των προηγούμενων ενεργειών.

Ο Σ.Μ. μού έλεγε μέχρι το τέλος: ‘‘Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε, κυρία Μοσχοπούλου, γιατί έχουμε δίκαιο’’. Και είχε δίκαιο. Το είχε τότε, όταν πάλευε άρρωστος, αλλά όρθιος. Το είχε όταν πλήρωνε ενώ τον πίεζαν. Το είχε όταν προσέφευγε στη Δικαιοσύνη. Το είχε όταν δικαιώθηκε. Και το έχει ακόμη σήμερα, μέσα από την οικογένειά του, που συνεχίζει να ζητά το αυτονόητο: μία έντιμη, βιώσιμη και πραγματική ρύθμιση.

Η υπόθεση αυτή πρέπει να αναδειχθεί όχι μόνο για τη συγκεκριμένη οικογένεια, αλλά για κάθε δανειολήπτη που βρίσκεται απέναντι σε έναν απρόσωπο μηχανισμό, ο οποίος πολλές φορές εμφανίζεται ως δήθεν διαπραγμάτευση, ενώ στην πράξη λειτουργεί ως μέσο εξουθένωσης. Εμείς δεν θα αφήσουμε αυτή την υπόθεση να χαθεί στη σιωπή. Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε θεσμικά, δικαστικά και δημόσια την πλήρη προστασία της οικογένειας, την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων στην πράξη και μια λύση που να σέβεται όχι μόνο τους αριθμούς, αλλά και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Γιατί ο αγώνας του Σ.Μ. -όπως και ο δικός μας- δεν τελείωσε με τον θάνατό του. Συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι την τελική δικαίωση».