Μήνυμα διπλής κατεύθυνσης με αποδέκτες τους δικαστές που αποτελούν την έδρα της πολύκροτης δίκης των Τεμπών, καθώς και την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων αποστέλλει η Ένωση Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων.
Με ανακοίνωση που εκδόθηκε το μεσημέρι της Τρίτης 24 Μαρτίου, η Ένωση Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων παίρνει θέση σχετικά με τα όσα συνέβησαν χθες στην αίθουσα «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ» του Πανεπιστημίου Λάρισας.
Η Ένωση καλεί τους δικαστές να αποφασίσουν την διακοπή της διεξαγωγής της δίκης των Τεμπών μέχρι να διορθωθούν οι ατέλειες ή μέχρι να επιλεγεί μια αίθουσα που πράγματι να μπορεί να στεγάσει τις ανάγκες διεξαγωγης αυτής της δίκης. Παράλληλα, καλεί την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων – σε περίπτωση που οι δικαστές δεν λάβουν την απόφαση για διακοπή – να λάβει απόφαση περί αποχής μέχρι να διορθωθούν οι ατέλειες ή μέχρι να επιλεγεί μια αίθουσα που πράγματι να μπορεί να στεγάσει τις ανάγκες διεξαγωγης αυτής της δίκης.
Ολόκληρη η ανακοίνωση της Ένωσης Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων:
Την 23.3.2026 προσδιορίστηκε η εκδίκαση των κατηγοριών σε βάρος των κατηγορουμένων για την αποδιδόμενη αξιόποινη συμπεριφορά που επέφερε τον θάνατο 57 ανθρώπων και την πρόκληση σωματικών βλαβών (κακώσεων και εγκαυμάτων) σε επιζήσαντες.
Η ειδικώς, για τις ανάγκες εκδίκασης της συγκεκριμένης ποινικής υπόθεσης, διαμορφωθείσα αίθουσα τελικώς απεδείχθη ότι δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες εκδίκασής της και της ασφαλούς διεξαγωγής της δίκης.
Τούτο, διότι αφενός σχεδιάστηκε ως αίθουσα συνεδριακού κέντρου και όχι ως αίθουσα Δικαστηρίου και αφετέρου διότι σχεδιάστηκε, ως ειπώθηκε από τα χείλη της Προέδρου του Δικαστηρίου, ως “ενιαία αίθουσα” μετά των παραρτημάτων της (άλλων δυο ξεχωριστών χώρων).
Πρακτικώς, αίθουσα ακροατήριου μπορεί να θεωρείται αποκλειστικώς η αίθουσα διεξαγωγής της δίκης με φυσική παρουσία δικαστών, συνηγόρων, διαδίκων και μαρτύρων. Ειδικώς σε ο,τι αφορά στην συγκεκριμένη ποινική δίκη ο σχεδιαστής της αίθουσας απεδείχθη ότι στερείται της απαιτούμενης επαφής με την δικαστηριακή πραγματικότητα.
Είναι αδιανόητο να υπολογίζει οιοσδήποτε ότι οι οικογένειες των θυμάτων και των παθόντων αλλά και οι ίδιοι οι παθόντες και παθούσες θα παρακολουθούν την διεξαγωγή της δίκης από άλλη αίθουσα μέσω χρήσης οθόνης. Με αυτό τον τρόπο προκαλείται αίσθημα αποκλεισμού στους διάδικους και δίδονται δικαιώματα για εύλογο προβληματισμό ως προς την διαφύλαξη των αρχών της δημοσιότητας και της αμεσότητας της ποινικής διαδικασίας.
Την 20-10-2025 εκδόθηκε η απόφαση της Προϊσταμένης του Εφετείου Λάρισας. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, τα παραρτήματα της κυρίας αίθουσας που θεωρούνται «ενιαία αίθουσα» με την κυριά αίθουσα του δικαστηρίου, συνολικού εμβαδού 192 τμ, αρκούν για να «φιλοξενήσουν» συγγενείς 57 θυμάτων, 290 επιζώντες και επιζώσες με την οικογένειά τους, δημοσιογράφους ελληνικών και ξένων ΜΜΕ, αλλά και πολίτες που επιθυμούν να παρακολουθούν την ακροαματική διαδικασία.
Το ΔΣ της Ένωσης Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγορών εκφράζει τον προβληματισμό και την αντίθεση του σε αυτό τον τρόπο διεξαγωγης αυτής της τόσο σημαντικής ποινικής δίκης. Καλούμε το Υπουργείο να ενστερνιστεί τις εκκλήσεις των διαδίκων και του δικηγορικού σώματος και να διορθώσει τις ατέλειες στον σχεδιασμό επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα και ενσυναίσθηση.
Καλούμε την σύνθεση των Δικαστών που κληρώθηκαν να δικάσουν την ποινική αυτή υπόθεση να αποφασίσουν την διακοπή της διεξαγωγής της μέχρι να διορθωθούν οι ατέλειες ή μέχρι να επιλεγεί μια αίθουσα που πράγματι να μπορεί να στεγάσει τις ανάγκες διεξαγωγης αυτής της δίκης.
Καλούμε την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων, εφόσον δεν δοθεί λύση από το δικαστήριο ως προς τη συνέχιση της δίκης και της συνθήκες αυτής, να λάβει απόφαση περί αποχής μέχρι να επιλυθούν τα προβλήματα αυτά προκειμένου να χωρήσει απρόσκοπτα η ακροαματική διαδικασία που θα επιφυλάξει σεβασμό στα δικαιώματα των κατηγορουμένων, αντικειμενικότητα και αμεροληψία ως προς την πληρότητα της ανάπτυξης των ισχυρισμών εκατέρωθεν στο επίμοχθο έργο της ανακάλυψης της αλήθειας.
Δικαιοσύνη δεν αποδίδεται χωρίς σεβασμό στις θεμελιώδεις αρχές της ποινικής δίκης, χωρίς συμμετοχή και ουσιαστική σύμπραξη του Δικηγόρου.
Με μια πεντασέλιδη ανακοίνωση ο Άρειος Πάγος, δια του εκπροσώπου Τύπου Παναγιώτη Λυμπερόπουλου τοποθετείται σχετικά με τα όσα συνέβησαν την πρώτη μέρα της δίκης για τα Τέμπη.
Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για «ακραία παράνομες συμπεριφορές» από πλευράς «ενδιαφερομένων», οι οποίες –όπως επισημαίνεται– αποσκοπούν στην καθυστέρηση της διαδικασίας. Μάλιστα, τονίζεται με αιχμηρό τρόπο ότι πρόκειται για τους ίδιους που προηγουμένως ζητούσαν την επίσπευση της δίκης.
Αναφορικά με τις εικόνες έντασης και αποδιοργάνωσης στην αίθουσα «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ», ο Άρειος Πάγος υποστηρίζει ότι τα αρχικά στάδια μιας ποινικής δίκης είναι εκ των πραγμάτων πιο απαιτητικά σε οργανωτικό επίπεδο, καθώς προϋποθέτουν την παρουσία και τη νομιμοποίηση των διαδίκων, σε αντίθεση με τη συνέχεια της αποδεικτικής διαδικασίας.
Παράλληλα, επιχειρεί σύγκριση της συγκεκριμένης αίθουσας με την αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών και του Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, παραθέτοντας ποσοτικά στοιχεία που –κατά την άποψή του– καταδεικνύουν ότι η «ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα» πληροί καλύτερες προδιαγραφές.
Κλείνοντας, απευθύνει έκκληση προς όλους τους εμπλεκόμενους στη δίκη να συμβάλουν στην ομαλή διεξαγωγή και ολοκλήρωσή της, με στόχο –όπως σημειώνεται– τη δικαίωση των θυμάτων.
Ολόκληρη η ανακοίνωση του Αρείου Πάγου:
Η δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών ξεκίνησε την Δευτέρα, 23 Μαρτίου τ.ε., μετά από τρία χρόνια διαρκούς προσπάθειας των αρμόδιων Δικαστικών και Εισαγγελικών Λειτουργών να συλλέξουν αποδεικτικό υλικό, επαρκές για την διεξαγωγή της. Τα αρμόδια όργανα της Δικαιοσύνης έκριναν ότι αυτός ο κύκλος ολοκληρώθηκε και ότι έπρεπε η υπόθεση να εισέλθει στον κύκλο της διαδικασίας στο ακροατήριο. Κατά το χρονικό διάστημα αυτό καταγράφηκαν ενέργειες, ορισμένες από αυτές πέραν της νομιμότητας, οι οποίες απέβλεπαν στην καθυστέρηση της έναρξης της δίκης. Το γεγονός ότι ορισμένοι καταγγέλλοντες την καθυστέρηση της δίκης ήταν ταυτόχρονα και οι προκαλούντες αυτή δεν αποτελεί σύμπτωση.
Ήδη τις τελευταίες εβδομάδες στα Δικαστήρια της Λάρισας έχουν καταγραφεί ακραία παράνομες συμπεριφορές «ενδιαφερομένων» οι οποίες είχαν στόχο να καταστεί ανέφικτη η εκδίκαση της υπόθεσης.
Στη πρώτη ημέρα συνεδρίασης του Δικαστηρίου, που δικάζει τη βασική υπόθεση του δυστυχήματος των Τεμπών, ετέθησαν στο Δικαστήριο και στη συνέχεια στο δημόσιο διάλογο, ζητήματα σχετικά με τις συνθήκες διεξαγωγής της στο συγκεκριμένο χώρο. Επί του ζητήματος επισημαίνονται τα ακόλουθα :
Α) Ο Άρειος Πάγος με την με αρ. 149/2026 απόφαση του Ζ΄ Ποινικού Τμήματος απέρριψε αίτηση συνηγόρου υποστήριξης της κατηγορίας για κανονισμό αρμοδιότητας κατά παραπομπή της εκδίκασης της υποθέσεως από την έδρα του κατά τόπο αρμοδίου Εφετείου Λάρισας σε εκείνη του Εφετείου Θεσσαλονίκης , άλλως στην έδρα του Εφετείου Αθηνών. Συνεπώς, με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καθοριστεί, ως τόπος διενέργειας της δίκης, το Εφετείο Λάρισας.
Β) Σύμφωνα με τα δεδομένα της δικογραφίας στη δίκη μετέχουν 36 κατηγορούμενοι, ενώ κλήθηκαν ως διάδικοι συνολικά 351, ήτοι: 179 φυσικά πρόσωπα-υποστηρίζοντες την κατηγορία, 51 Δικηγορικοί Σύλλογοι, κλπ- υποστηρίζοντες την κατηγορία και 121 φυσικά πρόσωπα-μάρτυρες. Ως αίθουσα διεξαγωγής της δίκης, ορίστηκε σύμφωνα με την ΥΑ 18703οικ/27-03-2024 (ΦΕΚ Β- 1970/2024) η αίθουσα διαλέξεων (όπως αυτή διασκευάστηκε) του Συνεδριακού Κέντρου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που βρίσκεται στο
συγκρότημα «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ», αφού ελήφθη υπόψη ο αυξημένος αριθμός των κατηγορουμένων, των μαρτύρων, των συνηγόρων υπεράσπισης, των συγγενών θυμάτων, των δημοσιογράφων και των λοιπών ατόμων που θα παρακολουθήσουν τις συνεδριάσεις, ακολούθησε δε η υπ’ αρ.253/20-10-2025 πράξη της Διευθύνουσας το Εφετείο Λάρισας, Προέδρου Εφετών. Η ως άνω Υπουργική Απόφαση, καθώς και η Πράξη της Προέδρου Εφετών, δημοσιεύθηκαν χωρίς οιοσδήποτε να εγείρει αντιρρήσεις.
Γ) Στην ανωτέρω αίθουσα Α΄ και Β΄ κατασκευάστηκαν και υφίστανται 36 θέσεις κατηγορουμένων, και 300 θέσεις καθήμενων, εκ των οποίων οι 250 προορίζονται για συνηγόρους υπεράσπισης και υποστήριξης της κατηγορίας, που δηλώθηκαν κατά την ανάκριση, (110 με έδρανα και οι υπόλοιπες με συνεδριακού τύπου καθίσματα με κινητό αναλόγιο) και οι λοιπές 50 θέσεις, ομού με άλλες 150 θέσεις καθημένων που βρίσκονται στον ισόγειο χώρο του κτιρίου (Αίθουσα Γ΄), που είναι κατάλληλα διαμορφωμένος, για την άμεση και ασφαλή παρακολούθηση της δίκης μέσω οθονών, (με δυνατότητα τοποθέτησης και επιπλέον καθισμάτων), προορίζονται για διαδίκους, δημοσιογράφους και το κοινό. Ήτοι υφίστανται συνολικά 486 θέσεις. Για λόγους διευκόλυνσης της παρακολούθησης της δίκης από κάθε σημείο της αίθουσας, υπάρχει αναμετάδοση εικόνας και ήχου από την έδρα μέσω
τηλεοπτικών οθονών και μεγαφωνικών εγκαταστάσεων. Επιπλέον, παραπλεύρως της αίθουσας έχει προβλεφθεί ιδιαίτερος χώρος αναμονής για 50 καθήμενους μάρτυρες, καθώς και ιδιαίτερη αίθουσα ειδικά εξοπλισμένη για συνηγόρους, χωρητικότητας επίσης 50 καθήμενων. Παράλληλα υφίστανται όλα τα εκ του νόμου αναγκαία πιστοποιητικά πυρασφάλειας κλπ.
Δ) Σημειώνεται ότι : α) η αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών, όταν λειτουργεί με τις προδιαγραφές ασφαλείας ως αίθουσα ποινικού δικαστηρίου, μπορεί να υποστηρίξει περίπου 450 καθήμενους (κατηγορούμενους, δημοσιογράφους και κοινό) και 65 συνηγόρους υπεράσπισης και υποστήριξης της κατηγορίας με έδρανα. Τυχόν αύξηση του αριθμού των εδράνων συνηγόρων στη συγκεκριμένη αίθουσα οδηγεί σε κατάργηση πολλαπλάσιων θέσεων κοινού. β) το μεγαλύτερο ακροατήριο του Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης διαθέτει 150 θέσεις καθημένων για κατηγορούμενους και κοινό και 35 θέσεις συνηγόρων με έδρανα. Στην εν λόγω αίθουσα τελευταία διεξήχθη δίκη στο Εφετείο Θεσσαλονίκης με 160 κατηγορουμένους, χωρίς καμία διαμαρτυρία από διαδίκους, συνηγόρους ή οποιονδήποτε άλλο φορέα για «ανεπάρκεια» της αίθουσας.
Ε) Στις πολυπρόσωπες δίκες το πρώτο στάδιο της διαδικασίας είναι το πλέον δύσκολο οργανωτικά, γιατί απαιτεί για τη νομιμοποίηση των διαδίκων την παρουσία τους με την αυτονόητη προϋπόθεση του σεβασμού της ποινικής διαδικασίας. Αντίθετα, στη διάρκεια της αποδεικτικής διαδικασίας, η οποία αποτελεί και το σημαντικότερο κομμάτι της δίκης, σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες, οι υποστηρίζοντες την κατηγορία-μάρτυρες μπορούν να παραβρίσκονται στην αίθουσα μόνον κατά την εξέταση τους ή μετά από
αυτήν.
ΣΤ) Στις πολυπρόσωπες και μακροχρόνιες δίκες, όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι νομικοί παραστάτες υπάρχει προγραμματισμός ενεργειών έτσι ώστε να διευκολύνονται οι παράγοντες της δίκης και υφίσταται συνεργασία των νομικών παραστατών και των δικαστών για την επίλυση των ανακυπτόντων από τον αριθμό των διαδίκων προβλημάτων, στα πλαίσια του αλληλοσεβασμού και την κατανόησης που πρέπει να υφίσταται στις περιπτώσεις αυτές, με γνώμονα όχι μόνο την ταχεία έναρξη της δίκης, αλλά και τη διεξαγωγή της με βάση τους οριζόμενους από το νόμο δικονομικούς κανόνες και μόνον.
Πρέπει να καταστεί κατανοητό ότι η απαίτηση της Κοινωνίας είναι η δίκη των Τεμπών να ξεκινήσει, να διεξαχθεί και να καταλήξει στην απόδοση ευθυνών σε εκείνους που τους ανήκουν. Σε αυτή τη δίκη θα εξετασθούν όλα από την αρχή και η κατάληξη θα είναι η δικαστική ετυμηγορία και μόνον αυτή.
Το έργο της Δικαιοσύνης δεν μπορεί κανένας να το ανακόψει, επώνυμος και ανώνυμος. Δεν πρέπει να λησμονούν, ιδίως οι έχοντες τη γνώση της δικογραφίας, ότι σε αυτήν περιλαμβάνονται και πλημμεληματικές κατηγορίες, των οποίων ο χρόνος τέλεσης είναι και πριν την 28-2-2023 καιάρα ο κίνδυνος παραγραφής είναι ορατός ενόψει της αναμενόμενης
χρονικής διάρκειας της δίκης. Στη δίκη αυτή δεν αρμόζουν φαινόμενα «αγανακτισμένων δήθεν πολιτών», που ουδεμία σχέση έχουν με την υπόθεση, μη όντες διάδικοι, οι οποίοι απειλούν τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των δικαστών, ούτε κραυγές ορισμένων, ευτυχώς ελάχιστων, παραγόντων της δίκης, διατυπούμενες εκ των προτέρων, περί μη έναρξης και μη διενέργειας της δίκης, οι οποίοι πολέμησαν και παρεμπόδισαν με κάθε
τρόπο την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας.
Οι Δικαστικοί και Εισαγγελικοί Λειτουργοί που έχουν κληθεί να φέρουν εις πέρας αυτό το εξαιρετικά δύσκολο έργο, της απονομής Δικαιοσύνης, σύμφωνα με το Σύνταγμα, το Νόμο και τη συνείδησή τους, θα περιφρουρήσουν το Κράτος Δικαίου και σε αυτή τη δίκη. Αυτοί, ως θεσμικοί κριτές και κρινόμενοι, θα δώσουν τις απαντήσεις στην μνήμη των νεκρών. Οι πολίτες πρέπει να στηρίξουν το έργο τους και να έχουν εμπιστοσύνη στην Ελληνική
Δικαιοσύνη.
Καλούμε όλους τους παράγοντες της δίκης του δυστυχήματος των Τεμπών να αναλογιστούν την βαριά ευθύνη, που έχει ο καθένας με βάση το θεσμικό τους ρόλο και να συμβάλλουν άμεσα και αποφασιστικά στην ομαλή έναρξη και ολοκλήρωση της και την δικαίωση των θυμάτων, η οποία μπορεί να έλθει μόνον μέσω της Δικαιοσύνης δια των Λειτουργών της, τους οποίους έχουμε υποχρέωση να σεβόμαστε όλοι σε ένα κράτος δικαίου, όπως και τους
συλλειτουργούς της-Δικηγόρους, η θετική συμβολή των οποίων σε όλες τις δίκες είναι αποφασιστικής σημασίας.
Ο Εκπρόσωπος Τύπου του Αρείου Πάγου,
Παναγιώτης Λυμπερόπουλος
Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου
Η Λάουρα Κοβέσι, η πρώτη Ευρωπαία εισαγγελέας, δήλωσε ότι η μεγαλύτερη δοκιμασία για εκείνη δεν ήταν ποτέ το αν η Ευρώπη μπορούσε να δημιουργήσει έναν ανεξάρτητο εισαγγελέα. Ήταν το αν η Ευρώπη ήταν διατεθειμένη να αφήσει κάποιον να κάνει τη δουλειά του.
Επιμέλεια: Νίκος Βασιλειάδης
Η γενική εισαγγελέας της Ευρώπης, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο Euractiv δήλωσε ότι το πιο εξαντλητικό και κουραστικό κομμάτι της δουλειάς της ήταν η καταπολέμηση της θεσμικής τάσης της ΕΕ να αμβλύνει, να καθυστερεί και να γραφειοκρατικοποιεί την καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς.
Η EPPO, μια ανεξάρτητη εισαγγελία που ιδρύθηκε το 2021 με στόχο την αντιμετώπιση σοβαρών οικονομικών εγκλημάτων κατά της ΕΕ, έχει ανοίξει υπό την εντολή της περισσότερες από 3.600 υποθέσεις, έχει παγώσει περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο ευρώ από εγκληματικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της πιο επικίνδυνης μαφίας στον κόσμο και, κατά καιρούς, έχει στοχεύσει μερικά από τα πιο ανώτερα στελέχη της ένωσης.
Ωστόσο, σε κάποιο σημείο της θητείας της, η Κοβέσι είπε ότι ένας ανώτερος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της είπε να ηρεμήσει τα δημόσια μηνύματά της σχετικά με την κλίμακα των υποθέσεων διαφθοράς και απάτης που αποκαλύπτονται από το γραφείο της. Εκείνη αντέδρασε. «Είπα: Πώς τολμάς να μου το λες αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι. Και αν υπάρχει υπόθεση, είναι εντολή μας να την διερευνήσουμε», θυμήθηκε, επισημαίνοντας σαρκαστικά ότι δεν μπορούσε να αγνοήσει τους ισχυρισμούς αν αυτοί περιλάμβαναν κορυφαίους αξιωματούχους της ΕΕ.
Αυτή η ανταλλαγή απόψεων αποτυπώνει το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετώπισε η Κοβέσι κατά την εξαετή θητεία της, η οποία λήγει αυτό το φθινόπωρο: Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προστασία των χρημάτων της ΕΕ δεν είναι μόνο οι εγκληματίες που προσπαθούν να τα κλέψουν, αλλά και τα πολιτικά και θεσμικά συστήματα του μπλοκ που εξακολουθούν να καθιστούν τον έλεγχο εξαιρετικά δύσκολο.
Μέχρι το τέλος της θητείας της, η εικόνα που σκιαγραφεί είναι μια ευρωπαϊκή υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης που έχει αποδείξει την αξία της, αποκαλύπτοντας παράλληλα τα όρια του συστήματος γύρω της. Η ΕΕ, υποστήριξε, έχει δημιουργήσει επίπεδα ελέγχων που αποσκοπούν στην πρόληψη των αδικημάτων, χωρίς πάντα να διασφαλίζει ότι αυτά λειτουργούν στην πράξη.
«Έχετε πολλές αρχές, φορείς, γραφεία που υποτίθεται ότι αποτρέπουν την απάτη, κάνουν ελέγχους, υποβάλλουν εκθέσεις», είπε. «Και μετά, μια μέρα συνειδητοποιείτε ότι κανείς δεν κάνει πραγματικά αυτό που θα έπρεπε να κάνει» παρουσιάζοντας την ετήσια έκθεσή της, η οποία πέρυσι αποκάλυψε περίπου 67 δισεκατομμύρια ευρώ σε ύποπτες απάτες και άλλα οικονομικά εγκλήματα.
Το πρόβλημα της ασυλίας της ΕΕ, η περίπτωση των Τεμπών
Ένα από τα πιο ξεκάθαρα παραδείγματα είναι το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη του 2022 στη βόρεια Ελλάδα, ένα ατύχημα που σκότωσε 57 άτομα και έχει συνδεθεί με την φερόμενη κατάχρηση κονδυλίων της ΕΕ για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανέλαβε την υπόθεση, η οποία εκδικάστηκε στην Αθήνα, επειδή, μόνο το ελληνικό κοινοβούλιο μπορεί να διερευνήσει την πολιτική ευθύνη των υπευθύνων αξιωματούχων, ενώ οι ερευνητές της ΕΕ δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να φτάσουν όσο μακριά ήθελαν.
«Σε αυτήν την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδεικτικά στοιχεία εκτός εάν αλλάξει το σύνταγμα», είπε. «Είναι ήδη πολύ αργά, επειδή οι νόμοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν αναδρομικά. Επομένως, αυτό είναι το μέγιστο που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει και δεν είναι δυνατή καμία περαιτέρω ενέργεια».
Για την ίδια, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχει ασυλία για τους πολιτικούς, αλλά ότι αυτά τα εμπόδια μπορούν να εμποδίσουν τους εισαγγελείς ακόμη και να διαπιστώσουν τα γεγονότα και να αποδείξουν την ενοχή ή την αθωότητα. Η άρση της ασυλίας είναι απλώς η ελάχιστη προϋπόθεση για να λειτουργήσει η δικαιοσύνη, είπε. Το πρόβλημα, υποστηρίζει, απέχει πολύ από το να περιορίζεται στην Ελλάδα.
Εντός των ίδιων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, η Κοβέσι δέχθηκε επίσης αντιδράσεις από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο (ECA) σχετικά με τις προσπάθειες διερεύνησης ισχυρισμών για αδικαιολόγητες δαπάνες με χρήματα της ΕΕ που χρονολογούνται από το 2022 και αφορούν τον πρώην πρόεδρο του δικαστηρίου, Klaus Heiner Lehne. Ο ίδιος αρνήθηκε τους ισχυρισμούς.
Το γεγονός ότι το ΕΕΣ, η αρμόδια εποπτική αρχή της ΕΕ για τις δαπάνες, αντιστεκόταν στον εισαγγελικό έλεγχο λόγω ασυλίας, ώθησε την Κοβεσι να φέρει το ΕΕΣ ενώπιον του ανώτατου δικαστηρίου της ΕΕ σε μια υπόθεση που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. «Είναι θέμα αρχής», είπε.
Έλλειψη υποστήριξης
Από επιχειρησιακής άποψης, η Κοβέσι δήλωσε ότι η EPPO αντιμετωπίζει χρόνιους περιορισμούς πόρων σε μεγάλο μέρος του μπλοκ. Στο Βέλγιο – όπου βρίσκονται πολλά θεσμικά όργανα της ΕΕ και αποτελεί σημαντικό κόμβο για την τελωνειακή απάτη και την απάτη στον ΦΠΑ – το γραφείο της χρειαζόταν τουλάχιστον οκτώ εισαγγελείς, αλλά ξεκίνησε με μόνο δύο, συχνά χωρίς επαρκή αστυνομική υποστήριξη. Σε μια μεγάλη υπόθεση απάτης, είπε, διορίστηκε μόνο ένας ερευνητής.
«Αυτή η έλλειψη υποστήριξης από τα κράτη μέλη μπορεί να επηρεάσει τη διάρκεια των ερευνών», είπε, αναφερόμενη σε μακροχρόνιες υποθέσεις που δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε συμπέρασμα — συμπεριλαμβανομένης της έρευνας με έδρα το Βέλγιο για τη μεγαλύτερη σύμβαση προμήθειας εμβολίων στην ιστορία της ΕΕ, η οποία αγγίζει τον ρόλο της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, της ίδιας της Προέδρου της Επιτροπής.
Αυτή η θεσμική αντίσταση και η χρόνια έλλειψη πόρων συγκρούονται τώρα με ένα άλλο σημείο πίεσης: την παραπληροφόρηση.
Η Κοβέσι μίλησε με εμφανή εκνευρισμό για τις εκστρατείες παραπληροφόρησης και τις προσωπικές επιθέσεις που ακολουθούν ολοένα και περισσότερο έρευνες υψηλού προφίλ. Δεν είναι τόσο βάναυσες όσο ο δολοφονικός εκφοβισμός που βίωσε κάποτε στην πατρίδα της, τη Ρουμανία, όπου δολοφονήθηκαν δικαστές τη δεκαετία του 1980. Είναι πιο διάχυτες και σύγχρονες, με συντονισμένες προσπάθειες δυσφήμισης των εισαγγελέων δημόσια, ενώ αυτοί παραμένουν δεσμευμένοι από την εμπιστευτικότητα, ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτό συνέβη ιδιαίτερα στην Ελλάδα και την Κροατία, όπου η ομάδα της δέχθηκε «συστηματική επίθεση», ενώ η ίδια δέχθηκε το στόχαστρο της αμφιλεγόμενης Blackcube, μιας ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών που τώρα εμπλέκεται σε καταγγελίες για ξένες παρεμβάσεις στη Σλοβενία. «Ένας εισαγγελέας που δεν έχει εχθρούς δεν είναι πραγματικός εισαγγελέας», είπε με ένα χαμόγελο.
Αν κρύβεις τη βρωμιά κάτω από το χαλί, δεν είσαι πιο αξιόπιστος
Ενώ αρνήθηκε να σχολιάσει τις τρέχουσες υποθέσεις που αφορούν το Κολλέγιο της Ευρώπης ή τη διπλωματική υπηρεσία της Επιτροπής, η Κοβέσι απάντησε στις επικρίσεις ότι το γραφείο της ήταν υπερβολικά επιθετικό.
«Αν κρύβεις τη βρωμιά κάτω από το χαλί, δεν είσαι πιο αξιόπιστος», είπε. «Όσο πιο ανώτερη είναι η θέση σου στην ΕΕ, τόσο υψηλότερα θα πρέπει να είναι τα πρότυπα. Τα υψηλά αξιώματα δεν κάνουν κανέναν πιο ενάρετο από τους άλλους — σημαίνει ότι θα πρέπει να αναμένεται από αυτόν να ακολουθεί τους κανόνες πιο αυστηρά».
Η αντίδραση της Κοβέσι στην αντίσταση σε πολλαπλά μέτωπα ήταν σωρευτική. Από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της το 2021, έκανε τον εαυτό της να ακουστεί όταν ένιωθε ότι οι προειδοποιήσεις του γραφείου της αγνοούνταν. Έχει γράψει στην Επιτροπή για να επισημάνει εμπόδια στις χώρες της ΕΕ, έχει δημοσιοποιηθεί σε κοινοβουλευτικές ακροάσεις και στα μέσα ενημέρωσης και, όταν χρειάστηκε, έχει απειλήσει με αγωγές, μεταξύ άλλων και κατά της ίδιας της Επιτροπής, του ίδιου του οργάνου που έχει ως στόχο να διασφαλίσει ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μπορεί να κάνει τη δουλειά της.
Η αντίδραση των Βρυξελλών να βοηθήσουν την EPPO να εκτελέσει το έργο της πολύ συχνά σήμαινε εκθέσεις, ελέγχους, μελέτες συμβούλων και ατελείωτες εσωτερικές διαδικασίες που δεν επιφέρουν ουσιαστικές αλλαγές, υποστήριξε.
«Η Επιτροπή ξεκίνησε ξανά μια νέα μελέτη», είπε για τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ χειρίζεται τις απαιτήσεις μεταρρύθμισης σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων της ΕΕ που καθορίζουν τον ρόλο της EPPO στα κράτη μέλη. «Είναι χάσιμο χρόνου και πόρων, δεν φοβάμαι να το πω».
Όταν πιέστηκε εκ νέου η αξιωματούχος της Επιτροπής που την είχε προτρέψει να ηρεμήσει, η Κοβέσι, ωστόσο, αρνήθηκε, απορρίπτοντας τη σημασία της ταυτότητας του ατόμου. « Το όνομα δεν έχει σημασία», είπε. «Αυτό που έχει σημασία είναι ότι υπάρχει αυτή η νοοτροπία. Αυτό είναι το πρόβλημα».
Η διαμόρφωση της δικαστικής αίθουσας στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στη ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ, όπου διεξάγεται η δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, εξελίχθηκε σε ένα έργο με συνεχείς τροποποιήσεις, αυξανόμενο κόστος και αλλεπάλληλες παρατάσεις, ενώ το τελικό αποτέλεσμα έχει ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις για το κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις ομαλής διεξαγωγής μιας τόσο μεγάλης ποινικής δίκης.
Η σύμβαση με τον ανάδοχο υπογράφηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2024 με συμβατικό τίμημα 760.887,11 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, δηλαδή 943.500,02 ευρώ με ΦΠΑ. Η συνολική προθεσμία εκτέλεσης ορίστηκε σε δύο μήνες, έως 26 Νοεμβρίου 2024, γεγονός που δείχνει ότι το έργο αντιμετωπίστηκε αρχικά ως κατεπείγον.
Στη συνέχεια εγκρίθηκε ο πρώτος ανακεφαλαιωτικός πίνακας εργασιών, με αποτέλεσμα η δαπάνη να αυξηθεί και να φτάσει περίπου στο ύψος του αρχικού προϋπολογισμού. Ακολούθησε η υπογραφή της πρώτης συμπληρωματικής σύμβασης τον Ιούλιο του 2025, με πρόσθετες εργασίες που κρίθηκαν αναγκαίες μετά την έναρξη του έργου. Με τον δεύτερο ανακεφαλαιωτικό πίνακα και τη συμπληρωματική σύμβαση, το καθαυτό κατασκευαστικό κόστος της αίθουσας διαμορφώθηκε τελικά σε 1.608.704,61 ευρώ με ΦΠΑ, εκ των οποίων 1.191.085,58 ευρώ αφορούν την αρχική σύμβαση όπως τροποποιήθηκε και 417.619,03 ευρώ τη συμπληρωματική. Η αύξηση αυτή αντιστοιχεί σε ποσοστό άνω του 44% σε σχέση με το αρχικό συμβατικό τίμημα.
Παράλληλα με το κατασκευαστικό έργο εγκρίθηκαν και χωριστές δαπάνες για να καταστεί ο χώρος λειτουργικός ως δικαστήριο. Στις αποφάσεις περιλαμβάνονται προμήθειες εξοπλισμού πληροφορικής, επίπλων, μαγνητικών πυλών και ανιχνευτών μετάλλων, συσκευής X-Ray, συστήματος βιντεοεπιτήρησης, κινητών κιγκλιδωμάτων, οικίσκων φύλαξης, πρόσθετου γραφειακού εξοπλισμού, καθώς και συμβάσεις καθαρισμού, τεχνικής υποστήριξης και συντήρησης της αίθουσας έως και το τέλος του 2026. Οι δαπάνες αυτές υπερβαίνουν συνολικά τις 200.000 ευρώ, με αποτέλεσμα το συνολικό δημόσιο κόστος που συνδέεται με τη διαμόρφωση, τον εξοπλισμό και τη λειτουργία της αίθουσας να ξεπερνά τα 1,8 εκατομμύρια ευρώ.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εξέλιξη του χρονοδιαγράμματος. Η αρχική προθεσμία ολοκλήρωσης ήταν η 26η Νοεμβρίου 2024. Στη συνέχεια εγκρίθηκε πρώτη παράταση έως 30 Μαρτίου 2025, δεύτερη έως 26 Απριλίου 2025 και τρίτη έως 30 Σεπτεμβρίου 2025. Με απόφαση της Περιφερειακής Επιτροπής Θεσσαλίας εγκρίθηκε τελικά και τέταρτη παράταση έως 21 Ιανουαρίου 2026, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι εργασίες της συμπληρωματικής σύμβασης.
Έτσι, ένα έργο που αρχικά προβλεπόταν να ολοκληρωθεί σε δύο μήνες, εξελίχθηκε σε έργο διάρκειας άνω του ενός έτους, με συνεχείς τροποποιήσεις, πρόσθετες εργασίες και διαδοχικές εγκρίσεις νέων πιστώσεων, ενώ οι σχετικές δαπάνες συνεχίζονται διοικητικά και μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής.
Το τελικό αποτέλεσμα έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί η αίθουσα αυτή προοριζόταν να φιλοξενήσει μια από τις μεγαλύτερες ποινικές δίκες των τελευταίων ετών, με μεγάλο αριθμό κατηγορουμένων, εκατοντάδες συνηγόρους, εκατοντάδες μάρτυρες και έντονο ενδιαφέρον της κοινωνίας.
Όταν όμως, μετά από δαπάνη που ξεπερνά τα 1,8 εκατομμύρια ευρώ και μετά από τέσσερις παρατάσεις του έργου, διατυπώνονται σοβαρές ενστάσεις για τη χωρητικότητα, τη λειτουργικότητα και τις συνθήκες διεξαγωγής της δίκης, τότε φαίνεται ότι, παρά τον χρόνο που δόθηκε και τα χρήματα που δαπανήθηκαν, ο σχεδιασμός δεν κατάφερε να εξασφαλίσει αυτό που ήταν εξαρχής το ζητούμενο, ήτοι έναν χώρο κατάλληλο για να διεξαχθεί με ασφάλεια, τάξη και αξιοπρέπεια μια δίκη που αφορά ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
* Γράφει ο Δημήτριος Λυρίτσης, Δικηγόρος, Σύμβουλος ΔΣΑ
Περί τα 1,720 εκατ. ευρώ κόστισε στον κρατικό κορβανά η διαμόρφωση της δικαστικής αίθουσας στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ) προκειμένου να φιλοξενήσει μία από τις πιο απαιτητικές δίκες της μεταπολίτευσης: Αυτή του δυστυχήματος των Τεμπών. Αυτό πρόκειται από τα επίσημα έγγραφα της Περιφέρειας Θεσσαλίας που έχουν αναρτηθεί στη Διαύγεια.
Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Τριάντης
Ειδικότερα, στις 31 Μαΐου του 2024 το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτιρίων (ΤΑΧΔΙΚ) ενέκρινε τη δέσμευση ποσού ύψους 1,110 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του έργου «Διαμόρφωση Νέας Δικαστικής Αίθουσας στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ). Ως αναθέτουσα και προϊσταμένη αρχή για την κατασκευή του έργου είχε οριστεί η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας της Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Στις 7 Ιουνίου του 2024, εγκρίθηκαν οι μελέτες και τα τεύχη για την υλοποίηση του έργου. Την ίδια μέρα με απόφαση της Περιφερειακής Επιτροπής Περιφέρειας Θεσσαλίας, «εγκρίθηκε η προσφυγή στη διαδικασία με διαπραγμάτευση με περιορισμένο αριθμό οικονομικών φορέων χωρίς προηγούμενη δημοσίευση για την επιλογή αναδόχου του έργου». Στις 5 Αυγούστου του 2024 το έργο κατακυρώθηκε στην εταιρεία «SOLIS AE» με μέσο ποσοστό έκπτωσης 15,00%, ενώ στις 26 Σεπτεμβρίου του 2024 υπεγράφη η σύμβαση για την εκτέλεση των εργασιών του έργου.
Μέχρι και σήμερα η υλοποίηση του έργου έχει λάβει τέσσερις παρατάσεις. Η τελευταία ήταν στις 2 Οκτωβρίου του 2025 μέχρι και την 21η Ιανουαρίου 2026.
Λίγούς πριν και συγκεκριμένα στις 28 Μαΐου του 2024 το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτιρίων (ΤΑΧΔΙΚ) ενέκρινε τη δέσμευση συμπληρωματικής πίστωσης ύψους 502.877 ευρώ λόγω ανάγκης αποπεράτωσης συμπληρωματικών εργασιών. Ακόμη 162.326 ευρώ δόθηκαν συμπληρωματικά από το ΤΑΧΔΙΚ στις 21 Φεβρουαρίου του 2025, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό 1,762 εκατ. ευρώ. Τελικά η περιβόητη δικαστική αίθουσα αποδείχτηκε φιάσκο και «αφιλόξενη» να διεξαχθεί η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών.
Η εικόνα που διαμορφώθηκε από την πρώτη κιόλας ημέρα της διαδικασίας για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών μόνο ως προβληματική μπορεί να χαρακτηριστεί, με τους συνηγόρους προς υποστήριξη της κατηγορίας αλλά και την Ολομέλεια του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών να ετοιμάζονται να παρέμβουν θεσμικά.
Αποστολή στη Λάρισα: Ελένη Καρανικόλα – Κοντορούση
Σύμφωνα με πληροφορίες, ως καταλληλότερο χώρο διεξαγωγής της δίκης αναμένεται να προτείνουν την αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών – την ίδια αίθουσα όπου εκδικάστηκε και η υπόθεση της Χρυσής Αυγής, η οποία είχε ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις μιας εξαιρετικά μεγάλης και σύνθετης διαδικασίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά εδράζεται στις πρωτοφανείς συνθήκες που επικράτησαν στη σημερινή έναρξη, οι οποίες εκθέτουν ευθέως τη λειτουργία της δίκης και θέτουν ζήτημα διασφάλισης της δημοσιότητας και της αξιοπρεπούς συμμετοχής όλων των διαδίκων. Μένει να δούμε κατά πόσο ένα τέτοιο αίτημα θα γίνει δεκτό, την ώρα που η «διαμόρφωση» της εν λόγω αίθουσας στοίχισε 1,6 εκατομμύρια ευρώ.
Η διαδικασία, αντί να ξεκινήσει με τους όρους που αρμόζουν σε μια δίκη τέτοιου μεγέθους και βαρύτητας, εξελίχθηκε σε σκηνικό που παρέπεμπε περισσότερο σε παρωδία παρά σε οργανωμένη ποινική ακροαματική διαδικασία. Συγγενείς των θυμάτων και δικηγόροι της πολιτικής αγωγής, μη έχοντας καν στοιχειώδη χώρο για να καθίσουν, βρέθηκαν – σε μια εικόνα που προκαλεί εύλογη αγανάκτηση- να καταλαμβάνουν θέσεις στο εδώλιο των κατηγορουμένων, δίπλα στους μόλις τρεις κατηγορούμενους που επέλεξαν να παραστούν αυτοπροσώπως κατά την έναρξη.
Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, αξιοποιώντας τη δικονομική δυνατότητα που τους παρέχεται, απουσίαζαν από τη διαδικασία, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο οξύ το παράδοξο της εικόνας: οι συγγενείς των θυμάτων, που αναζητούν δικαίωση, να συνωστίζονται στον ίδιο χώρο με εκείνους που κάθονται στη θέση των κατηγορουμένων. Το σκηνικό αυτό εντείνει τις αντιδράσεις του νομικού κόσμου, με κύκλους του Δικηγορικού Συλλόγου να κάνουν λόγο για μια διαδικασία που δεν πληροί τις ελάχιστες προϋποθέσεις ομαλής διεξαγωγής, ενώ υπογραμμίζουν πως η επιλογή κατάλληλης αίθουσας δεν αποτελεί ζήτημα τυπικό, αλλά ουσιαστικό για τη διασφάλιση της διαφάνειας, της τάξης και του σεβασμού προς τους διαδίκους.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση για μεταφορά της δίκης στην αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών επανέρχεται με ένταση, ως μια ρεαλιστική και δοκιμασμένη λύση για μια δίκη που —όπως όλα δείχνουν— θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τα επόμενα χρόνια.
Δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, κυρίως νέους ηλικίας 15 έως 25 ετών, στην Λάρισα, Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026. Στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων παραπέμπονται 36 άτομα, ενώ οι μάρτυρες ξεπερνούν τους 350. Περισσότερα από 230 πρόσωπα - συγγενείς θυμάτων, επιζώντες και φορείς - θα παραστούν προς υποστήριξη της κατηγορίας. Οι 33 από τους κατηγορούμενους αντιμετωπίζουν βαριές κακουργηματικές κατηγορίες. Στο εδώλιο βρίσκονται στελέχη από όλο το φάσμα του σιδηροδρομικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων του ΟΣΕ, της ΕΡΓΟΣΕ, της ΡΑΣ, καθώς και της Hellenic Train. (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Η αυλαία της μεγαλύτερης δίκης των τελευταίων ετών άνοιξε με εικόνες που δεν τιμούν την έννοια της Δικαιοσύνης. Με όλα τα βλέμματα να στρέφονται στη Λάρισα και στην… ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ», οι συγγενείς των θυμάτων βρέθηκαν για πρώτη φορά ενώπιοι ενωπίοις με τους 36 κατηγορούμενους.
Η διαδικασία αποδείχθηκε φαρσοκωμωδία. Συνεχείς εντάσεις και αντεγκλήσεις, καθώς και παρατηρήσεις για ακατάλληλες συνθήκες σημάδεψαν την έναρξη της πολύκροτης δίκης για το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών με τους 57 νεκρούς. Έπειτα από συνεχείς διακοπές λόγω αντιδράσεων των δικηγόρων των συγγενών των θυμάτων για την αίθουσα όπου διεξάγεται η διαδικασία, τελικά η πρόεδρος λίγο μετά τις 13:00 το μεσημέρι της Δευτέρας 23 Μαρτίου, όταν ανακοίνωσε τη διακοπή της δίκης για την 1η Απριλίου 2026.
Από τα πρώτα δευτερόλεπτα της δίκης υπήρξαν εντάσεις για την απόφαση της έδρας να οδηγηθούν εκτός αίθουσας οι δημοσιογράφοι. Συγγενείς των θυμάτων, μεταξύ των οποίων η Μαρία Καρυστιανού, υποστήριξαν ότι η δίκη πρέπει να καταγράφεται μέσω των εκπροσώπων του Τύπου, με την ένταση να αυξάνεται.
Στη συνέχεια οι δικηγόροι των θυμάτων ζήτησαν να αναβληθεί η δίκη ώστε να βρεθεί νέα αίθουσα για τη διεξαγωγή της, καταγγέλλοντας ζητήματα ασφαλείας και κάνοντας λόγο για έλλειψη πιστοποιητικού πυρασφάλειας.
Ακολούθησαν σύντομες διακοπές και η απόφαση να συνεχιστεί τελικά η δίκη στην αίθουσα ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Τελικά η πρόεδρος αποφάσισε να διακόψει τη διαδικασία εν μέσω απειλών των δικηγόρων των θυμάτων για αποχή εάν δεν αλλάξει ο χώρος διεξαγωγής της δίκης.
36 κατηγορούμενοι – 353 μάρτυρες
Στο εδώλιο παραπέμπονται συνολικά 36 κατηγορούμενοι, μη πολιτικά πρόσωπα, ενώ οι μάρτυρες ανέρχονται σε 353. Τουλάχιστον 230 πρόσωπα, φυσικά και νομικά, μεταξύ των οποίων συγγενείς θυμάτων, επιζώντες, Δικηγορικοί Σύλλογοι και Σωματεία, αναμένεται να παρασταθούν προς υποστήριξη της κατηγορίας.
Ακόμη μία περίπτωση δικαστικής απόφασης που πραγματικά είναι να απορεί κανείς δημοσιεύει σήμερα το dikastikoreportaz.gr. Δικαστήριο της Αθήνας, επέβαλε ποινή φυλάκισης δύο μηνών για απείθεια και πρόστιμο ύψους 200 ευρώ σε βάρος διπλωματικής υπαλλήλου που υπηρετεί στη Μπανγκόκ επειδή δεν παρευρέθηκε ως μάρτυρας σε δικαστήριο με κατηγορούμενο πρώην Έλληνα Πρέσβη. Μάλιστα στην υπόθεση ήταν μηνύτρια η ίδια!
Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Τριάντης
Τι και αν η συγκεκριμένη διπλωματική υπάλληλος είχε προσκομίσει μέσω του δικηγόρου της έγγραφη βεβαίωση ότι λόγω έκτακτης κατάστασης πολέμου δεν πραγματοποιούνται πτήσεις με ενδιάμεσο σταθμό αεροδρόμιο των χωρών του κόλπου, και ότι οι πτήσεις μέσω Κωνσταντινούπολης αφ’ ενός δεν εξυπηρετούσαν τις συγκεκριμένες ημερομηνίες εκδίκασης της υπόθεσης, και αφετέρου κόστιζαν 4.000 και 10.000 ευρώ για απλή διαδρομή ( ούτε καν επιστροφής). Τι και αν ο νόμος προέβλεπε την δυνατότητα ικανοποίησης του αιτήματος αναβολής της υπόθεσης για λόγους ανωτέρας βίας, καθώς λόγω του πολέμου στο Ιράν δεν πραγματοποιούνται πτήσεις από την Ταϊλάνδη προς την Ελλάδα με ενδιάμεσο σταθμό τις χώρες του Κόλπου.
Τι και αν απέδειξε με έγγραφα που δημοσιεύει το dikastikoreportaz.gr, ότι η ίδια όφειλε λόγω του πολέμου να παραμείνει στην Μπανγκοκ όπου υπηρετεί καθώς εκατοντάδες Έλληνες που βρίσκονται στην Ταϊλάνδη απευθύνονταν στην Πρεσβεία Μπανγκόκ για πληροφορίες.
Το έγγραφο της υπαλλήλου
Η διπλωματική υπάλληλος είχε προσκομίσει μέσω του δικηγόρου της έγγραφο στο ΣΤ΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας στις 12 Μαρτίου, όπου εκδικάζονταν υπόθεση με κατηγορούμενο πρώην έλληνα πρέσβη στην Ιαπωνία.
Η διπλωματική υπάλληλος ζητούσε από το Δικαστήριο να αναβληθεί η εκδίκαση της υπόθεσης όπου η ίδια είχε δηλώσει παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας, επειδή επιθυμούσε να παραστεί στο Δικαστήριο και να αναπτύξει τους ισχυρισμούς της.
1 του 2
Όπως υπογράμμισε, τη μέρα εκείνη αδυνατούσε να παραστεί λόγω «αντικειμενικής αδυναμίας» που «οφείλεται στις έκτακτες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, λόγω γεγονότος εκτάκτου και απρόβλεπτου, δηλαδή λόγω της εν εξελίξει πολεμικής σύρραξης». Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε, η ίδια υπηρετεί στην Μπανγκοκ ως Προϊσταμένη του Γραφείου Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της εκεί Πρεσβείας. Μεταξύ Μπανγκόγκ και Αθήνας δεν υπάρχει απευθείας πτήση, «ενώ λόγω της «εμπόλεμης κατάστασης» στις χώρες του κόλπου από 28 Φεβρουαρίου δεν πραγματοποιούνται πτήσεις από την Ταϊλάνδη προς την Ελλάδα με ενδιάμεσο σταθμό τις χώρες του Κόλπου». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα «το κόστος των εισιτηρίων μέσω άλλου ενδιάμεσου σταθμού (π.χ. Κωνσταντινούπολη ή Άμστερνταμ), να εκτοξευθεί στα 8.000 ευρώ όπως αποδεικνύεται από αναζήτηση στον επίσημο ιστότοπο των εταιριών ή ταξιδιωτικών πρακτορείων, ακόμα και στα 15.000 ευρώ».
Επομένως, η έκτακτη αυτή κατάσταση των αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών, δεν της επιτρέπει οιαδήποτε δικαιολογία απομάκρυνσης από την Υπηρεσία» αναφέρονταν χαρακτηριστικά.
Το δικαστήριο δεν έκανε το αίτημα δεκτό και την καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης δύο μηνών για απείθεια, ενώ παράλληλα της επέβαλε και πρόστιμο ύψους 200 ευρώ, επειδή υπήρχαν πτήσεις μέσω Μόσχας όπως ανέφερε ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, αφήνοντας άφωνους όλους τους παριστάμενους. Μάλιστα αν και ο εισαγγελέας της έδρας εισηγήθηκε να τιμωρηθεί η μάρτυρας μόνο για λιπομαρτυρία με ένα πρόστιμο ύψος 300 ευρώ, ο πρόεδρος ήταν ανένδοτος και ζήτησε από τον εισαγγελέα να προτείνει ύψος ποινής για απείθεια. Ο εισαγγελέας της έδρας πρότεινε ένα μήνα φυλάκιση αλλά ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, την διπλασίασε.
Πρόκειται για τη δεύτερη απόφαση μέσα σε λίγες μέρες που προκαλεί εύλογες απορίες μετά και αυτή Δικαστηρίου του Πειραιά που κρίθηκε αναιτιολογήτως απούσα από το δικαστήριο, παρά το γεγονός ότι το νεογέννητο παιδί παιδί της που ήλθε στον κόσμο πρόωρα χρειάστηκε να νοσηλευτεί και σε μονάδα Εντατικής Νοσηλείας. Εντάξει πράγματι δουλειά των δικαστών είναι να απονέμουν Δικαιοσύνη αλλά θα πρέπει να λαμβάνουν υπ’ όψιν και έκτακτες κοινωνικές συνθήκες σε κάποιες περιπτώσεις.
– Η προμήθεια και διακίνηση αναβολικών ουσιών μέσα από το γυμναστήριο του πασίγνωστου bodybuilder
– Η διαρροή φωτογραφιών και βίντεο προσωπικών στιγμών της πρώην συντρόφου του Χριστίνας Ορφανίδου εξαιτίας της… επίδρασης των αναβολικών
Ρεπορτάζ: Στάθης Μπαλτάς
Ο πασίγνωστος πρωταθλητής bodybuilder και TikToker Θάνος Αλυμπάκης συνελήφθη μαζί με ακόμη δύο άτομα για κατ’ επάγγελμα προμήθεια και διακίνηση αναβολικών σκευασμάτων και συμπληρωμάτων διατροφής, κατόπιν επιχείρησης αστυνομικών του Τμήματος Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων, η οποία πραγματοποιήθηκε πρωινές ώρες της Παρασκευής 20 Μαρτίου 2026, στη Θεσσαλονίκη. Από την Αστυνομία εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν χιλιάδες κάψουλες και δισκία απαγορευμένων από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων ουσιών, τα οποία πωλούνταν μέσω της επαγγελματικής ιστοσελίδας του bodybuilder.
Συγκεκριμένα, κατασχέθηκαν:
– 1.266 κάψουλες και δισκία αναβολικών,
– 301 ενέσιμα φιαλίδια αναβολικών,
– 195 κάψουλες φαρμακευτικών σκευασμάτων,
– 61 ενέσιμα φιαλίδια φαρμακευτικών σκευασμάτων,
– 15.930- γραμμάρια συμπληρωμάτων διατροφής σε σκόνη, απαγορευμένων από τον Ε.Ο.Φ.
– 3.802- κάψουλες και δισκία απαγορευμένων από τον Ε.Ο.Φ. συμπληρωμάτων διατροφής,
– 3.490- ευρώ,
– έγγραφα, παραστατικά και τιμολόγια,
– αεροβόλο πιστόλι,
-περίστροφο κρότου αερίου,
-πλαστικό κουτί με ακατέργαστη κάνναβη (φούντα), μεικτού βάρους 14,5 γραμμαρίων και
Ο Θάνος Αλυμπάκης έχει εις βάρος του τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης για τη διαρροή φωτογραφιών και βίντεο με προσωπικές στιγμές της influencer και πρώην παίκτριας του τηλεοπτικού ριάλιτι «Big Brother», Χριστίνας Ορφανίδου το 2017. Ο TikToker στην απολογία του ενώπιον του δικαστηρίου, τον Ιούνιο του 2025, απέδωσε το γεγονός ότι επέλεξε να κοινοποιήσει σε τρίτους προσωπικές στιγμές της πρώην συντρόφου του σε μια δύσκολη ψυχολογική περίοδο για τον ίδιο, η οποία πήγαζε από χρήση συγκεκριμένων ουσιών για την αποκατάσταση του σώματός του από αγώνες bodybuilding.
Συγκεκριμένα, είχε αναφέρει ότι το 2017 ήταν μια δύσκολη ψυχολογικά περίοδος για τον ίδιο και ότι δεν ένιωθε ο εαυτός του. «Αυτό που προκαλούν (σ.σ. εννοεί τις ουσίες) είναι ότι δεν νιώθεις ο εαυτός σου κατ’ αρχάς. Δε νιώθεις τεστοστερόνη. Έχεις οιστρογόνα μέσα. Είναι σαν γυναίκα με περίοδο η αλήθεια είναι. Παίρνεις hCG χοριακή γοναδοτροπίνη (…)».
Ουσιαστικά, ο Θάνος Αλυμπάκης είχε περιγάψει στο δικαστήριο ότι χορηγούσε τον οργανισμό του με τεστοστερόνη την περίοδο προετοιμασίας για τους αγώνες bodybuilding, ενώ για την αποκατάσταση του οργανισμού του λάμβανε οιστρογόνα και hCG χοριακή γοναδοτροπίνη. «Θα σας πω κάτι πολύ απλό. Θα βρω ένα γατάκι στο δρόμο που το έχουν χτυπήσει. Τώρα θα μου πεις παντελώς αδιάφορο. Μπορεί να με μαλώσει ο μπαμπάς μου, να μου πει κάτι και εγώ να γίνω έξαλλος και πάλι να αρχίσω να κλαίω. Είναι μια περίεργη κατάσταση που συμβαίνει σε όλο αυτό. Είναι χημική τέτοια», είχε εξηγήσει συγκεκριμένα.
Στην ίδια γραμμή, ο πατέρας του Θάνου Αλυμπάκη, στην κατάθεσή του ως μάρτυρας, είχε αποδόσει τη διαρροή των προσωπικών στιγμών της Χριστίνας Ορφανίδου από το γιο του στη λήψη ουσιών για την αποκατάσταση του οργανισμού του. Παράλληλα, είχε… αναθεματίσει τα social media: «Το διαδίκτυο υπάρχει για να μας ταλαιπωρεί κατά κύριο λόγο […] Αυτά τα social είναι καταστροφή». Απέδωσε, δηλαδή, την ευθύνη στο… διαδίκτυο και όχι στη συνειδητή επιλογή του γιου του να εκδικηθεί τη Χριστίνα Ορφανίδου, εξαιτίας των προβλημάτων στη σχέση τους.
Revenge Porn: Κίνδυνος για εκατομμύρια γυναίκες λόγω… ψυχολογικών
Το δικαστήριο δεν πείστηκε από την επιχειρηματολογία του Θάνου Αλυμπάκη, καταδικάζοντάς τον σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και τριών μηνών, ποινή η οποία μετατράπηκε σε χρηματική.
Αν και η συγκεκριμένη υπερασπιστική γραμμή δεν έγινε δεκτή στο δικαστήριο, υιοθετείται σε πολλές περιπτώσεις εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Κακή ψυχολογική περίοδος, ψυχιατρικές πραγματογνωμοσύνες και victim blaming αποτελούν τα συστατικά της επιχειρηματολογίας της υπεράσπισης σχεδόν σε όλες τις τέτοιου τύπου υποθέσεις.
Ο Θάνος Αλυμπάκης την επίμαχη δύσκολη περίοδο για τον ίδιο μπορούσε να επιδείξει ευαισθησία απέναντι σε ένα… γατάκι, αλλά όχι απέναντι στην αξιοπρέπεια και την ιδιωτικότητα της επί χρόνια συντρόφου του.
Δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, κυρίως νέους ηλικίας 15 έως 25 ετών, στην Λάρισα, Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026. Στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων παραπέμπονται 36 άτομα, ενώ οι μάρτυρες ξεπερνούν τους 350. Περισσότερα από 230 πρόσωπα - συγγενείς θυμάτων, επιζώντες και φορείς - θα παραστούν προς υποστήριξη της κατηγορίας. Οι 33 από τους κατηγορούμενους αντιμετωπίζουν βαριές κακουργηματικές κατηγορίες. Στο εδώλιο βρίσκονται στελέχη από όλο το φάσμα του σιδηροδρομικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων του ΟΣΕ, της ΕΡΓΟΣΕ, της ΡΑΣ, καθώς και της Hellenic Train. (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Ανοιξαν οι πόρτες του συνεδριακού κέντρου «Γαιοπολις» του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που διαμορφώθηκε ειδικά για να φιλοξενήσει την πολύκροτη δίκη για την σιδηροδρομική τραγωδία. Τρία χρόνια μετά έφτασε η ώρα της Δικαιοσύνης. Το ενδιαφέρον όλης της Ελλάδας είναι σήμερα στραμμένο στη Λάρισα.
Αποστολή στη Λάρισα: Ελένη Καρανικόλα – Κοντορούση
Ασφυκτική είναι από νωρίς το πρωί η παρουσία του κόσμου έξω από τον χώρο διεξαγωγής της δίκης για την τραγωδία στα Τέμπη, με εκατοντάδες πολίτες, συγγενείς θυμάτων και αλληλέγγυους να έχουν συγκεντρωθεί στο ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ, δημιουργώντας μια πρωτοφανή εικόνα συνωστισμού.
Οι πύλες του χώρου άνοιξαν στις 08:00, υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας, τα οποία θυμίζουν μεγάλες δίκες υψηλού κινδύνου. Κλούβες της Αστυνομίας έχουν παραταχθεί περιμετρικά, ενώ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις βρίσκονται σε κάθε σημείο, τόσο στις εισόδους όσο και διάσπαρτες ανάμεσα στο πλήθος, επιτηρώντας διακριτικά αλλά συνεχώς την κατάσταση.
Η ένταση είναι διάχυτη, με την προσέλευση να αυξάνεται λεπτό προς λεπτό, αποτυπώνοντας το τεράστιο κοινωνικό ενδιαφέρον για τη δίκη που ξεκινά, τρία χρόνια μετά την τραγωδία που συγκλόνισε τη χώρα.
Οι δηλώσεις των συγγενών θυμάτων στους δημοσιογράφους:
Παύλος Ασλανίδης, πρόεδρος συλλόγου Θυμάτων Τεμπών, πατέρας θύματος
«Καλημέρα σας και σας ευχαριστούμε που βρίσκεστε εδώ, για να δηλώσετε κι εσείς την παρουσία σας σε αυτή τη μεγάλη δίκη. Μαζί με τον δικηγόρο μου θα καταθέσουμε αίτημα, ώστε να επιτραπεί η τηλεοπτική και φωτογραφική κάλυψη, καθώς πληροφορηθήκαμε ότι έχει απαγορευτεί.
Η δίκη αυτή ξεκινά με μεγάλη καθυστέρηση και, κατά τη γνώμη μας, απουσιάζουν από το κατηγορητήριο πρόσωπα που θα έπρεπε να βρίσκονται εδώ ως κατηγορούμενοι. Δεν υπάρχει κατηγορητήριο για τη Hellenic Train, παρά μόνο σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ δεν υπάρχει και καμία αναφορά για τα 28 παιδιά που απανθρακώθηκαν από τη φονική έκρηξη.
Ξεκινά η διαδικασία και ακόμη δεν έχουμε λάβει απάντηση για τα αιτήματα εκταφής.
Περιμένουμε το Δικαστικό Συμβούλιο της Λάρισας να αποφανθεί, ώστε να προχωρήσουν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, ακόμη και στο εξωτερικό, όπως είχαμε ζητήσει από την αρχή.
Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι υπομονή και κουράγιο για όλους τους γονείς και τους συγγενείς που περνούν αυτόν τον Γολγοθά. Σήμερα αναμένεται μια πρωτόγνωρη κινητοποίηση, με εκατοντάδες λεωφορεία από όλη τη χώρα, ακόμη και από την Κρήτη. Ευχαριστούμε τον κόσμο για τη στήριξη – είναι η δύναμη που μας κρατάει όρθιους για να διεκδικήσουμε δικαιοσύνη.
Για εμάς, δικαίωση θα ήταν να επιστρέψουν τα παιδιά μας πίσω – κάτι που δεν γίνεται. Αυτό που ζητάμε είναι η παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Είναι θλιβερό ότι, μετά από έναν χρόνο, δεν έχει φυλακιστεί κανείς και πολλοί από όσους θεωρούμε υπεύθυνους κυκλοφορούν ελεύθεροι».
Χρήστος Χούπας, πατέρας θύματος
«Μονολεκτικά, περιμένω δικαιοσύνη. Περιφραστικά, ευελπιστώ ότι στην πορεία της δίκης θα υπάρξουν έντιμοι δικαστές, οι οποίοι θα δικάσουν σωστά, όπως απαιτεί όλη η κοινωνία, τα εκατομμύρια των ανθρώπων που μας στηρίζουν. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα παραβούν τον όρκο τους υπό πιέσεις από οποιονδήποτε κυβερνητικό παράγοντα, κάτι που μέχρι σήμερα, δυστυχώς, προσωπικά δεν το έχω διαπιστώσει.
Για τα παιδιά μας, τα 57 θύματα, τα «λουλούδια» του τρένου, η αλήθεια είναι ότι δεν νιώθω καθόλου καλά. Γιατί αν κάποιος είχε κάνει σωστά τη δουλειά του, το παιδί μου δεν θα βρισκόταν σήμερα κάτω από το μάρμαρο. Και ίσως να είχαν σωθεί και οι 57.
Την ίδια στιγμή, θεωρώ ότι βασικοί υπεύθυνοι παραμένουν εκτός κατηγορητηρίου. Υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που προστατεύονται, πίσω από νόμους που δεν έχουν αλλάξει, παρά τις υποσχέσεις.
Προσωπικά έχω κινηθεί νομικά και έχω καταθέσει μήνυση, η οποία όμως παραμένει σε εκκρεμότητα. Βλέπω μια τακτική καθυστέρησης, μια προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος.
Εμείς, από την πλευρά μας, συνεχίζουμε και περιμένουμε να αποδοθεί δικαιοσύνη».
Πάτερ Χριστόδουλος, πατέρας θύματος
«Είμαι ο πάτερ Χριστόδουλος Παπαϊωάννου, πατέρας του Κυπριανού Παπαϊωάννου, που εχάθηκε εδώ στα Τέμπη με το δυστύχημα το γνωστό. Σήμερα είμαι εδώ για να δηλώσω ότι υπεύθυνα κι εγώ σαν άνθρωπος ζητώ να γίνει μια ανθρώπινη προσπάθεια, να βγει μια ανθρώπινη δικαιοσύνη, που ξέρω τι θα γίνει πάλι, θα προσπαθεί ο ένας να δικαιολογηθεί, ο άλλος να κερδίσει κάποια πράγματα. Είδα το τι παίζεται. Για μένα είναι συγκρατημένη η αισιοδοξία που υπάρχει μέσα μου για το τι μπορεί να συμβεί με αυτήν τη δίκη. Όμως, είναι μια προσπάθεια. Ο Θεός να δώσει, προσεύχομαι. Εγώ προσεύχομαι και γι’ αυτούς που θα δικαστούν, και για τους δικαστές, και για τους γονείς να παρηγορηθούν από αυτόν το τεράστιο έλλειμμα που νιώθουν μέσα τους, και τους νιώθω κι εγώ, γιατί το έχω κι εγώ αυτό το έλλειμμα του Κυπριανού από μέσα μου. Αλλά σίγουρα υπάρχει μια ανακατωσούρα μες στις ψυχές. Ο Θεός να δώσει να βγει κάτι καλόν».
Χρήστος Βλάχος, πατέρας θύματος
«Ονομάζομαι Χρήστος Βλάχος και είμαι ο πατέρας του Βάιου Βλάχου, που έχασε τη ζωή του στη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη. Για εμένα, το παιδί μου δολοφονήθηκε σε αυτή την τραγωδία.
Βρισκόμαστε εδώ για την έναρξη ενός μαραθωνίου δικαστικών διαδικασιών. Αυτή η δίκη, όπως και η δικογραφία, αποκαλύπτει – κατά τη δική μου άποψη – τη συνολική διαφθορά του ελληνικού κράτους. Αυτή τη διαφθορά ερχόμαστε να δικάσουμε σήμερα, γιατί αυτή είναι που στέρησε τη ζωή από τα παιδιά μας.
Ελπίζω να υπάρξει μια σοβαρή και δίκαιη δίκη, αντάξια της μνήμης των θυμάτων. Τα πραγματικά πρόσωπα αυτής της υπόθεσης είναι τα παιδιά που χάθηκαν και οι οικογένειές τους.
Θέλω να πιστεύω ότι στο τέλος θα υπάρξει δικαίωση – με την έννοια ότι θα τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στο σημείο της τραγωδίας, αυτό που είδα και αυτό που καταγράφεται σήμερα δείχνει, κατά τη γνώμη μου, μια αλυσίδα ευθυνών που ξεκινά από χαμηλά και φτάνει μέχρι πολύ ψηλά.
Πιστεύω ότι αυτή η δίκη μπορεί να φτάσει στην αλήθεια και να αποδώσει ευθύνες σε όλους όσοι εμπλέκονται».
«Βράζει» ο νομικός – και όχι μόνο – κόσμος εξαιτίας της στάσης συγκεκριμένου λειτουργού της Δικαιοσύνης.
Ο τρόπος με τον οποίο έχει προεδρεύσει σε υποθέσεις που αφορούν εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας προκαλεί έντονες αντιδράσεις, τόσο μεταξύ συλλειτουργών της Δικαιοσύνης, όσο και στην κοινή γνώμη.
Σύμφωνα με όσα μεταφέρονται από δικηγορικούς κύκλους, σε σειρά υποθέσεων ο εν λόγω
δικαστής φαίνεται να υιοθετεί μια προσέγγιση που εμφανίζεται δυσμενής για τα καταγγέλλοντα πρόσωπα, δίνοντας μια παραπάνω βαρύτητα σε ισχυρισμούς περί «πλεκτάνης» ή «σκευωρίας» που προβάλλονται από την πλευρά των κατηγορουμένων. Οι περιπτώσεις που επικαλούνται οι ίδιες πηγές δεν είναι λίγες, γεγονός που εντείνει τις συζητήσεις για το αν πρόκειται για επαναλαμβανόμενο μοτίβο και όχι για μεμονωμένες κρίσεις.
Ήδη, όπως αναφέρουν πληροφορίες, σχετικές υποθέσεις και στοιχεία φέρεται να
συγκεντρώνονται προκειμένου να εξεταστούν από τα αρμόδια όργανα.
Σε κάθε περίπτωση, στους διαδρόμους των δικαστηρίων η συγκεκριμένη στάση δεν έχει
περάσει απαρατήρητη, με αποτέλεσμα να συνοδεύεται από το προσωνύμιο «δικαστής ειδικών αποστολών».
Τρεις καταγγελίες είχαν φτάσει ενώπιων του Τμήματος Προστασίας Πολιτιστικής Κληρονομιας και Αρχαιοτήτων της ΕΛ.ΑΣ σχετικά με τον γνωστό γκαλερίστα Γιώργο Τσαγκαράκη.
Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Τριάντης
Επρόκειτο σύμφωνα με πληροφορίες του dikastikoreportaz.gr, για καταγγελίες που είχαν υποβληθεί από τα τέλη Φλεβάρη έως και πριν από λίγες ημέρες, στις οποίες γινόταν λόγος για «συστηματική προσπάθεια εξαπάτησης του φιλότεχνου κοινού» και διακίνηση «πλαστών έργων τέχνης» από τις τηλεοπτικές δημοπρασίες του γνωστού γκαλερίστα.
Το email και οι φωτογραφίες
Η πρώτη καταγγελία περιήλθε στην ΕΛ.ΑΣ στις 24 Φεβρουαρίου του 2026 μέσω email. Σε αυτή γινόταν λόγος, σύμφωνα με πληροφορίες, «για συστηματική και συνεχιζόμενη προσπάθεια εξαπάτησης του φιλότεχνου κοινού, μέσω τηλεοπτικών και διαδικτυακών δημοπρασιών, πλαστών έργων τέχνης». Στο email επισυνάπτονταν πίνακες γνωστών ζωγράφων αλλά και στιγμιότυπα από τις τηλεοπτικές δημοπρασίες του γνωστού γκαλερίστα. Επίσης στην ίδια καταγγελία γινόταν συγκεκριμένη αναφορά σε επτά πίνακες που διατίθοντο προς πώληση απο το site του κ. Τσαγκαράκη.
Η δεύτερη καταγγελία και η χήρα πασίγνωστου ζωγράφου
Στις 6 Μαρτίου του 2026 υπεβλήθη νέα καταγγελία μέσω email σχετικά με δημοπρασία του γνωστού γκαλερίστα. Σύμφωνα με πληροφορίες η καταγγελία ήταν επώνυμη και αφορούσε σε έργα προς πώληση τα οποία φέρονταν να ήταν «πλαστά και ευτελούς αξίας».
Πιο αναλυτικά επρόκειτο για έργα πασίγνωστων ζωγράφων, όπως του Τσαρούχη, του Μυταρά κτλ, τα οποία ήταν πλαστογραφημένα και παρουσιάζονταν σε πρόσφατη εκπομπη΄του γνωστού γκαλερίστα.
Μάλιστα ο καταγγέλλων φέρεται να επικοινώνησε τηλεφωνικά με τη χήρα πασίγνωστου έλληνα ζωγράφου, του οποίου οι πίνακες διατίθοτο προς πώληση, που επιβεβαίωσε την πλαστότητα ενός εκ των δημοπρατούμενων πινάκων.
Η καταγγελία Βυζαντινολόγου για το Ευαγγέλιο
Η τρίτη καταγγελία στην ΕΛ.ΑΣ για τον γκαλερίστα έγινε στις 19 Μαρτίου του 2026. Αυτή τη φορά για το Ευαγγέλιο του 1745 που βρέθηκε στην κατοχή του και είχε τεθεί προς πώληση από την εκπομπή του. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές ο καταγγέλλων ήταν Βυζαντινολόγος, ενώ στην καταγγελία περιέχονταν και έγγραφο της Διεύθυνσης Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του Υπουργείο Πολιτισμού, αναφορικά με το Ευαγγέλιο.
Οι αστυνομικοί επικοινώνησαν στη συνέχεια , με το Τμήμα Εποπτείας Ιδιωτικών Αρχαιολογικών Συλλογών και Αρχαιοπωλείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Όπως ενημερώθηκαν το επίμαχο Ευαγγέλιο εμπίπτει στις προστατευτικές διατάξεις του Ν. 4858/2021 «Κύρωση Κώδικα Νομοθεσίας για την Προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς». Αυτό σημαίνει ότι προκειμένου να πωληθεί θα έπρεπε να έχει ενημερωθεί το υπουργείο Πολιτισμού και να έχει χορηγηθεί ειδική άδεια.
Οι πίνακες Θεόφιλου και Αλταμούρα
Στις 20 Μαρτίου οι αστυνομικοί πραγματοποίησαν έφοδο σε γκαλερί του Τσαγκαράκη και αποθηκευτικούς χώρους όπου εντόπισαν περισσότερα από 300 αντικείμενα – έργα τέχνης, θρησκευτικές εικόνες και ευρήματα που παραπέμπουν σε αρχαιότητες. Η συντριπτική πλειονότητα εξετάζεται ως πλαστή, ενώ κατασχέθηκαν και δεσμίδες μετρητών που αγγίζουν τις 190.000 ευρώ, κυρίως σε χαρτονομίσματα των 50, 100 και 200 ευρώ.
Μεταξύ των κατασχεθέντων περιλαμβάνονταν έργα τέχνης που έφεραν την υπογραφή του ζωγράφου «Θεόφιλου». Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς τα έργα του έχουν χαρακτηριστεί ως νεότερα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς και επομένως η πώληση τους απαγορεύεται.
Επίσης βρέθηκαν και δύο όμοιοι πίνακες οι οποίοι κατασχέθηκαν και έφεραν την υπογραφή του αναγνωρισμένου ζωγράφου.
Οι διώξεις σε βάρος Τσαγκαράκη και ενός υπαλλήλου
Υπενθυμίζεται οτι σε βάρος του γκαλερίστα ασκήθηκε δίωξη για υπεξαίρεση αρχαίων και νεωτέρων μνημείων ιδιαίτερα μεγάλης αξίας κατ’ επάγγελμα, διακεκριμένες μορφές κατασκευής, έκθεσης και διακίνησης έργων τέχνης με σκοπό την παραπλάνηση σε εμπορική κλίμακα και κατ’ εξακολούθηση, απάτη με ιδιαίτερα μεγάλη ζημία, καθώς και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Παράλληλα, κατηγορείται και για παράβαση της υποχρέωσης δήλωσης μνημείων.
Διώξεις ασκήθηκαν σε βάρος και υπαλλήλου της γκαλερί για αποδοχή και κατοχή αρχαίου κινητού μνημείου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, το οποίο φέρεται να αποτελεί προϊόν εγκλήματος, καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας φέρεται να επιχείρησε να αποκρύψει κρίσιμο εύρημα της υπόθεσης.
Ο γκαλερίστας αναμένεται να απολογηθεί ενώπιον ανακριτή την Τρίτη 24 Μαρτίου.
Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις σε ότι αφορά τη σύλληψη του γνωστού γκαλερίστα Γιώργου Τσαγκαράκη.
Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Τριάντης
Σύμφωνα με πληροφορίες του dikastikoreportaz.gr, ιδιώτης που παρακολουθούσε τις δημοπρασίες του γνωστού γκαλερίστα διαπίστωσε ότι πουλούσε πίνακες του Κωνσταντίνου Παρθένη που όμως η πώληση τους επιτρέπεται μόνο με έπειτα από θετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων καθώς πρόκειται για έργα που χαρακτηρίστηκαν με υπουργική Απόφαση ως «έργα τέχνης που χρειάζονται ειδική κρατική προστασία».
Πριν από ένα μήνα λοιπόν ο ιδιώτης κατήγγειλε στο Τμήμα Πολιτιστικής Κληρονομιάς τις κινήσεις του γνωστού γκαλερίστα, ενώ σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες φέρεται να επισήμανε ότι πουλά και πλαστά έργα και άλλων ελλήνων ζωγράφων, όπως του Τσαρούχη, του Ιακωβίδη κτλ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο γνωστός γκαλερίστας να τεθεί υπό παρακολούθηση.
Όταν λοιπόν διαπίστωσαν ότι επρόκειτο να βγάλει σε δημοπρασία το παλαιό Ευαγγέλιο που φέρεται να είναι αυθεντικό πραγματοποίησαν έφοδο.
Τα πλαστά έργα τέχνης
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Ελένης Καρανικόλα – Κοντορούση οι αστυνομικοί εντόπισαν πάνω από 300 έργα τέχνης, θρησκευτικές εικόνες και αντικείμενα που παραπέμπουν σε αρχαιότητες, ενώ ξεχωρίζει το παλαιό Ευαγγέλιο που φέρεται να είναι αυθεντικό.
Παράλληλα, εντοπίστηκαν δεσμίδες μετρητών – κυρίως χαρτονομίσματα των 50, 100 και 200 ευρώ – με το συνολικό ποσό να αγγίζει τις 190.000 ευρώ. Κατά την επιχείρηση συνελήφθη και μία γυναίκα, υπάλληλος του γκαλερίστα, η οποία φέρεται να είχε αναλάβει να αποκρύψει το Ευαγγέλιο, έπειτα από εντολή του, όταν εκείνος αντιλήφθηκε ότι επίκειται έλεγχος.
Σε βάρος των συλληφθέντων σχηματίστηκε δικογραφία για, κατά περίπτωση, διακίνηση έργων τέχνης, απάτη, παραβίαση της νομοθεσίας περί πνευματικής ιδιοκτησίας, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, καθώς και για παραβάσεις της νομοθεσίας περί προστασίας αρχαιοτήτων.
Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, η συντριπτική πλειονότητα των έργων που εντοπίστηκαν εξετάζεται ως πλαστή, ενω μόνο τα 7 έργα φέρεται να είναι γνήσια. Πάντως, οι έρευνες συνεχίζονται για να διαπιστωθεί το εύρος της υπόθεσης και τυχόν διασυνδέσεις.
Με νέα ανακοίνωσή τους τα μέλη της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων επανέρχονται στα όσα πρωτοφανή συμβαίνουν από χθες Πέμπτη (19.3.26) στα δικαστήρια της Λάρισας, με τη Ζωή Κωνσταντοπουλου και τη Μαρία Καρυστιανού να κάνουν λόγο για «όργιο συγκάλυψης από πλευράς δικαστών».
Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων καταφέρεται κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της Μαρίας Καρυστιανού και διαμαρτύρεται για τις επιθέσεις που, όπως τονίζει, δέχονται οι δικαστικοί λειτουργοί από μερίδα δικηγόρων και συγγενών θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας, καλώντας τις Αρχές «να κλείσουν τις ρωγμές!».
Χαρακτηρίζοντας «πρωτοφανή» τα όσα συμβαίνουν στο δικαστήριο της Λάρισας η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων κατηγορεί τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τη Μαρία Καρυστιανού ότι «είναι δηλωμένη η πρόθεσή τους πλέον να δυναμιτίσουν την κατάσταση και με κάθε τρόπο να μην διεξαχθεί η δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών».
«Έχουν πέσει οι μάσκες και αποκαλύφθηκε το ψεύτικο ενδιαφέρον τους για απόδοση Δικαιοσύνης», τονίζει στην ανακοίνωσή της η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων υπογραμμίζοντας πως «μοναδικός στόχος τους είναι η πολιτική εκμετάλλευση μιας ποινικής διαδικασίας».
Η ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων
Τα όσα πρωτοφανή διαδραματίζονται στο Δικαστήριο της Λάρισας με το δίδυμο Κωνσταντοπούλου- Καρυστιανού και την τέλεση σοβαρών αυτόφωρων κακουργημάτων και πλημμελημάτων, θυμίζουν σκηνές άγριας Δύσης. Τραμπουκισμοί, κατάληψη δημοσίων χώρων, εκδίωξη δικαστικών λειτουργών που βρίσκονται στα όρια των ανθρωπίνων αντοχών, παράνομες βιντεοσκοπήσεις διακινούνται στο διαδίκτυο ως κατόρθωμα και επιβεβαίωση ενός ψεύτικου αντισυστημισμού που κρύβει φασιστική νοοτροπία. Είναι δηλωμένη πρόθεση τους πλέον να δυναμιτίσουν την κατάσταση και με κάθε τρόπο να μην διεξαχθεί η δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών.
Έχουν πέσει οι μάσκες και αποκαλύφθηκε το ψεύτικο ενδιαφέρον τους για απόδοση Δικαιοσύνης. Έχουν βάλει απέναντι τους συγγενείς των θυμάτων που περιμένουν 3 χρόνια την έναρξη της διαδικασίας, τους δικηγόρους που έχουν ετοιμαστεί για να ασκήσουν τα υπερασπιστικά τους καθήκοντα, την κοινωνία ολόκληρη που ζητά Δικαιοσύνη. Μοναδικός στόχος τους είναι η πολιτική εκμετάλλευση μιας ποινικής διαδικασίας αξιοποιώντας κενά της νομοθεσίας και κάλυψη από την βουλευτική ασυλία, ρωγμές ενός συστήματος που επιτρέπει τέτοιους ακροβατισμούς.
Δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ενθάρρυνση οι εισαγγελείς για να κινηθούν οι ποινικές διώξεις αυτεπάγγελτων αδικημάτων, ούτε οι δικηγορικοί σύλλογοι για σοβαρά πειθαρχικά αδικήματα μελών τους, ούτε η κυβέρνηση για να λάβει τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα που προτείναμε εδώ και καιρό ώστε να ξεκινήσει ομαλά η διαδικασία στο ακροατήριο την Δευτέρα.
Νέο βίντεο της Ζωής Κωνσταντοπούλου
Λίγες ώρες μετά το βίντεο που ανήρτησε στα social media από το δικαστικό μέγαρο Λάρισας, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας επιμένει στη σκληρή γλώσσα κατά δικαστών, μιλώντας για «επίορκους».
Σε νέο βίντεο που ανέβασε στη σελίδα της στο Facebook έκανε λόγο για «έντρομη δικαστή που άλλαξε την απόφασή της», «μια εικόνα ντροπιαστική για τη Δικαιοσύνη», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.
Την ενοχή του άλλοτε πανίσχυρου Νομάρχη Θεσσαλονίκης, Παναγιώτη Ψωμιάδη σχετικά με τα περιβόητα 45ρια αποφάσισε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Θεσσαλονίκης.
Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Τριάντης
Πρόκειται για 456 έργα της πρώην Νομαρχίας Θεσσαλονίκης της περιόδου 2005 – 2009, την περίοδο που στο «τιμόνι» της Νομαρχίας ήταν ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, τα οποία φέρονται να κατατμήθηκαν προκειμένου να ανατεθούν με απευθείας αναθέσεις σε εργολάβους της περιοχής, με τη ζημιά για το ελληνικό Δημόσιο να υπερβαίνει τα 4 εκατ. ευρώ.
Χρειάστηκαν 18 χρόνια μέχρι να αποφανθεί η ελληνική Δικαιοσύνη σε πρώτο βαθμό, καθώς η υπόθεση απασχολεί την ελληνική Δικαιοσύνη από το 2008. Η δίκη ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2025 έπειτα από επτά συνολικά αναβολές.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης, Μιχάλη Τρεμόπουλου, ο Παναγιώτης Ψωμιάδης καταδικάστηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης 10 ετών. Ωστόσο, «επειδή είναι 78 ετών, την ποινή θα εκτίσει κατ’ οίκον, σύμφωνα με το άρθρο 105 ΠΚ». Επίσης, «καταδικάστηκαν οι τμηματάρχες των τεχνικών υπηρεσιών της ΝΑΘ Μαρία Δραγατάκη και Τασούλα Χαραλαμπίδου σε φυλάκιση 5 ετών, και οι Στ. Ελπέκος και Νικ. Ψαλτόπουλος σε φυλάκιση 4 ετών» ενώ το «Δικαστήριο δέχτηκε κατά πλειοψηφία πενταετή αναστολή εκτέλεσης της ποινής τους».
«Μετά από 20 χρόνια επιτέλους αποδόθηκε Δικαιοσύνη»
«”Μετά από 20 χρόνια από τις πρώτες καταγγελίες της Οικολογίας-Αλληλεγγύης επιτέλους αποδόθηκε Δικαιοσύνη”, δήλωσε ο Δημοτικός Σύμβουλος Μιχάλης Τρεμόπουλος. “Αυτό είναι ένα μήνυμα προς όλους τους εκλεγμένους στην Αυτοδιοίκηση και στη Βουλή ότι η διαπλοκή, η ιδιοτέλεια και η αλαζονεία της εξουσίας δεν αποτελούν και εγγύηση ότι θα μείνουν ατιμώρητοι. Αρκεί η αντιπολίτευση να γίνεται με τεκμηρίωση και αντοχή στον χρόνο. Είναι και ένα μήνυμα προς τους υπαλλήλους να μην υποκύπτουν στα κελεύσματα των πολιτικών τους προϊσταμένων για πρόσκαιρα οφέλη ή σκοπιμότητες. Στόχος μας δεν ήταν τα πρόσωπα αλλά η εξασφάλιση της διαφάνειας, της Δικαιοσύνης, της Δημοκρατίας και της χρήστης διοίκησης. Και αυτός ο αγώνας συνεχίζεται”.
Να σημειωθεί ότι ο Παναγιώτης Ψωμιάδης καταδικάστηκε τον περασμένο Νοέμβριο σε κάθειρξη 8 ετών (με κατ’ οίκον έκτιση), για 81 μισθώσεις ανύπαρκτου έργου υπαλλήλων στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης το διάστημα 2007-2010, με ζημία του Δημοσίου άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ.
To… 2006 οι καταγγελίες Τρεμόπουλου
Ήταν το μακρινό 2006 όταν ο τότε νομαρχιακός σύμβουλος, Μιχάλης Τρεμόπουλος προχώρησε σε δημόσια καταγγελία για τα «45αρια» και τους αδερφούς Ψωμιάδη. Δύο χρόνια μετά και συγκεκριμένα τον Απρίλιο του 2008 ο Μιχάλης Τρεμόπουλος μαζί με τον τότε επικεφαλής της νομαρχιακής παράταξης «Μαζί για τη Θεσσαλονίκη» Νίκο Γιαννόπουλο κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης. Η Εισαγγελία της Θεσσαλονίκης ξεκίνησε προκαταρκτική έρευνα, η οποία προχώρησε όμως με αργούς ρυθμούς, όπως και γενικότερα η υπόθεση.
Το Μάρτιο του 2012, η Εισαγγελία Θεσσαλονίκης άσκησε ποινικές διώξεις σε βάρος του Παναγιώτη Ψωμιάδη αλλά και του αδερφού του, Διονύση, για απλή συνέργεια σε απιστία και ψευδή βεβαίωση, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου. Διώξεις ασκήθηκαν για απιστία και σε άλλα 19 άτομα, τα οποία υπηρετούσαν την περίοδο 2006-2009 στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης ως διευθυντές, τμηματάρχες κλπ. Το Μάιο του 2015, ο τότε εισαγγελέας Εφετών, Αχιλλέας Ζήσης, με πρότασή του προς το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, ζήτησε να παραπεμφθούν σε δίκη οι αδελφοί Ψωμιάδη, όπως επίσης και ακόμη έξι άτομα που υπηρετούσαν στη Νομαρχία. Η παραπομπή ωστόσο δεν έγινε. Το Νοέμβριο του 2015 το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης διέταξε περαιτέρω ανάκριση για την υπόθεση, προκειμένου να εξεταστούν και άλλοι μάρτυρες. Όπως και έγινε.
Ότι δεν έγινε το 2015, πραγματοποιήθηκε τέσσερα χρόνια μετά και συγκεκριμένα τον Ιανουάριο του 2019. Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο αδερφός του Διονύσης και ακόμη έξι πρόσωπα παραπέμφθηκαν με δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.
Οι κατηγορίες αφορούσαν -κατά περίπτωση- τις πράξεις της απιστίας στην υπηρεσία, της ηθικής αυτουργίας στην απιστία και της ψευδούς βεβαίωσης, αδικήματα που διώκονται σε βαθμό κακουργήματος. Με το ίδιο βούλευμα απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν είκοσι άτομα.
Το «πράσινο φως» έδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) σχετικά με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τη δυνατότητα υιοθέτησης παιδιών.
Πιο αναλυτικά με την υπ΄ αριθμόν 392/2026 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας απορρίφθηκε αίτηση ακυρώσεως, η οποία ασκήθηκε από δύο σωματεία και μία μη αστική κερδοσκοπική εταιρεία, με την οποία αμφισβήτησαν τη Συνταγματικότητα των ρυθμίσεων του ν. 5089/2024, με τις οποίες θεσπίζεται η δυνατότητα σύναψης πολιτικού γάμου μεταξύ ομοφύλων και το δικαίωμα για υιοθεσία παιδιών.
Πιο αναλυτικά η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε κατά πλειοψηφία πως «οι θεσμοί του γάμου και της οικογένειας δεν παραμένουν στατικοί και αναλλοίωτοι στη διαδρομή του χρόνου, αλλά υπόκεινται σε εξέλιξη και αναπροσδιορισμούς».
Επομένως, «η συνταγματική κατοχύρωση αυτών δεν κωλύει, συνεπώς, τον κοινό νομοθέτη να θεσπίζει τις κατά την κρίση του τροποποιήσεις των κανόνων που ρυθμίζουν την εν γένει λειτουργία τους, ο δε έλεγχος του ακυρωτικού δικαστή, ως έλεγχος ορίων, δεν εκτείνεται επί της ορθότητας των ουσιαστικών εκτιμήσεων των επιλογών του νομοθέτη, εφόσον, πάντως, ευρίσκονται εντός του πλαισίου, που θέτει το άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος, ερμηνευόμενο σε συνδυασμό με τις λοιπές συνταγματικές και υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις και αρχές και σύμφωνα με το πνεύμα των εξελισσόμενων κοινωνικών συνθηκών», όπως επισημαίνεται.
Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, «με τις επίδικες ρυθμίσεις του ν. 5089/2024 διευρύνεται ο κύκλος των προσώπων που δύνανται, εφόσον το επιθυμούν, να δεσμευθούν δημοσίως ενώπιον της Πολιτείας σε ισόβια, κατ’ αρχήν, συμβίωση με αμοιβαία αφοσίωση και πίστη, κατά τους όρους του νόμου, ώστε να τύχουν της ειδικής αναγνώρισης και προστασίας που η έννομη τάξη επιφυλάσσει στους έγγαμους πολίτες και στον γάμο ως θεμελιώδη κοινωνικό θεσμό, χωρίς να τροποποιούνται, κατά τα λοιπά, οι κανόνες που διέπουν τη σύναψη, λειτουργία και λύση του γάμου ή να αναιρούνται τα ως άνω βασικά στοιχεία αυτού».
Επίσης, «με την επέκταση, σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, του δικαιώματος σύναψης πολιτικού γάμου, ο οποίος, ως σύμβαση του αστικού δικαίου και αμιγώς πολιτειακός θεσμός, απευθύνεται σε όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως θρησκεύματος και πεποιθήσεων, δεν περιορίζεται ή επηρεάζεται, με οποιονδήποτε τρόπο, το δικαίωμα προσώπων διαφορετικού φύλου να συνάπτουν γάμο, πολιτικό ή θρησκευτικό και να δημιουργούν οικογένεια με την παραδοσιακή έννοια του όρου, σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους, ούτε θίγονται οι κανόνες και παραδόσεις της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας σχετικά με την τέλεση γάμου και δημιουργία οικογένειας, η τήρηση των οποίων εξακολουθεί να επαφίεται στην ελεύθερη συμμόρφωση των πιστών Χριστιανών Ορθόδοξων πολιτών».
Για την υιοθεσία παιδιών
Σε ότι αφορά το δικαίωμα υιοθεσίας τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια, το δικαστήριο έκρινε πως «η διαδικασία τέλεσης υιοθεσίας διέπεται από σύνολο εγγυήσεων που αποβλέπουν στη διακρίβωση και προστασία του βέλτιστου συμφέροντος του ανήλικου παιδιού». Συγκεκριμένα προβλέπεται διεξαγωγή έρευνας
από κατάλληλη κοινωνική υπηρεσία, σε δύο διακριτά στάδια έλεγχος της καταλληλότητας και επανέλεγχος ενόψει της υποβολής αιτήματος για την τέλεση συγκεκριμένης υιοθεσίας και ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου.
«Με τα δεδομένα αυτά, η αναγνώριση δικαιώματος υιοθεσίας ανηλίκου από ομόφυλα έγγαμα ζευγάρια, υπό τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία, που είχαν ήδη θεσπιστεί και ισχύουν για την υιοθεσία από έγγαμα ετερόφυλα ζευγάρια, δεν προσβάλλει τη συνταγματική προστασία της παιδικής ηλικίας και του υπέρτατου/βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, το οποίο θεμιτώς αναζητείται και διακριβώνεται από τις αρμόδιες αρχές (κοινωνικές υπηρεσίες και, τελικώς, το αρμόδιο δικαστήριο) σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση αιτήματος υιοθεσίας, χωρίς να αποκλείεται εκ των προτέρων λόγω φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού των υποψηφίων θετών γονέων» τονίζεται χαρακτηριστικά.
Επιπλέον, όπως αναφέρεται, «δεν απαιτείται εξάλλου, και δη κατά συνταγματική επιταγή, να μιμείται η υιοθεσία τη βιολογική σχέση του παιδιού με δύο ετερόφυλους γονείς, ώστε το υιοθετούμενο να ανατρέφεται από μητέρα και πατέρα, καθόσον μάλιστα είναι παλαιόθεν επιτρεπτή η υιοθεσία από ένα πρόσωπο, έγγαμο ή άγαμο, η δε υπό συνεχή εξέλιξη κοινωνική πραγματικότητα περιλαμβάνει διάφορα οικογενειακά σχήματα, εκτός της οικογένειας με δύο ετερόφυλους γονείς».
«Με τα δεδομένα αυτά, δεν τίθεται ζήτημα δυσμενούς διάκρισης εις βάρος παιδιών που θα υιοθετηθούν από έγγαμα ομόφυλα ζευγάρια – κατόπιν κρίσης του αρμοδίου δικαστηρίου ότι εξυπηρετείται το συμφέρον του ανηλίκου -, σε σχέση με τα ανατρεφόμενα από δύο ετερόφυλους γονείς και παραβίασης, εκ του λόγου αυτού, της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της αρχής της προστασίας του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού» υπογραμμίζεται.
Σε μια σφοδρή αντιπαράθεση με επίκεντρο τις δικαστικές εξελίξεις για την τραγωδία των Τεμπών εξελίχθηκαν οι δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, οι οποίες προκάλεσαν την άμεση και επιθετική αντίδραση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων μέσω επίσημης ανακοίνωσης.
Η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας κατήγγειλε την ύπαρξη ενός μηχανισμού που επιτηρεί συγγενείς θυμάτων, αναφέροντας χαρακτηριστικά «ένα παρακράτος που φτάνει να τους παρακολουθεί, που φτάνει να στέλνει ασφαλίτες να παρακολουθούν τους συγγενείς και να μην δηλώνουν τα στοιχεία τους».
Μετά τις νέες δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία επιδιώκει να παραμένει στην επικαιρότητα με όποιο παρανοϊκό σενάριο μπορεί να δημιουργήσει ανθρώπινος νους, θυμηθήκαμε μια γνωστή προτροπή του Μπέρναρντ Σο για τους συκοφάντες.
Η συγκεκριμένη δικηγόρος- πολιτικός – επαγγελματίας συκοφάντης καλυπτόμενη από την βουλευτική της ασυλία, δήλωσε με αναίδεια την πρόθεση και την επιδίωξη της να μην διεξαχθεί η δίκη για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Οι δημοκρατικοί θεσμοί αποτελούν κατάκτηση του ελληνικού λαού και δεν μετατρέπονται σε παιχνίδι στα χέρια του κάθε επικίνδυνου δημαγωγού.
Οι Δικαστές του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας έχουν την αμέριστη στήριξη και την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και θα επιτελέσουν άψογα το συνταγματικό τους καθήκον.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, εξερχόμενη από το Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας ξέσπασε κατά πάντων: «Από το πρωί σήμερα, από τις 9 η ώρα και επί 3 ώρες συγγενείς, δικηγόροι, γονείς, άνθρωποι που χάσανε τους ανθρώπους τους, τους σκοτώσανε τους ανθρώπους τους, και προσκρούσανε σε μία στημένη ανάκριση, και τώρα τους ετοιμάζουνε μία στημένη δίκη την επόμενη Δευτέρα, ζητάνε τα πειστήρια που κατασχέθηκαν από το δικαστήριο στις 6, 7 και 9 Μαρτίου, και αποτυπώνουν τις πρώτες ώρες μετά τη σύγκρουση των τρένων. Πειστήρια που αποκαλύψαμε εμείς ότι υπάρχουν, γιατί ο ανακριτής τα έθαψε και οι πραγματογνώμονες τα κράτησαν κρυμμένα. Εδώ και 9 μέρες έχει διακοπεί κάθε διαδικασία με μία σκηνοθετημένη ή αληθινή κατάρρευση επί της έδρας της δικαστή που ήτανε αρμόδια να χορηγήσει τα αντίγραφα αυτών των πειστηρίων, της κ. Ζαχαριάδη. Εδώ θα μιλάμε με ονόματα. Η εισαγγελέας της έδρας, η κ. Χριστοφοράκου, σήμερα δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τι έχει η συνάδελφός της. Η γραμματέας της έδρας δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τι έχει η συνάδελφός της. Η προϊσταμένη του Πρωτοδικείου, κ. Μυλωνά, είναι κι αυτή σήμερα ασθενής. Για την ακρίβεια, είναι ασθενής ο σύζυγός της και δεν μπορεί να έρθει στο Πρωτοδικείο του οποίου προΐσταται αμειβόμενη από τον ελληνικό λαό.
Η εισαγγελέας κ. Παπαϊωάννου, αυτή που εμπόδισε τις εκταφές από τον Οκτώβριο μέχρι σήμερα, είναι κι αυτή κάπου, ούτε αυτή στην υπηρεσία της. Ανακαλύψαμε ότι τους συγγενείς ακολουθούσε ασφαλίτης με πολιτικά, ο οποίος άκουγε και κρυφάκουγε τι λέγαμε μεταξύ μας και τι λέγαμε στα εισαγγελικά και δικαστικά γραφεία στα οποία απευθυνθήκαμε για να πάρουμε τα αντίγραφα των πειστηρίων. Θέλω να δηλώσω με όλη την ένταση της ψυχής μου ότι είμαστε ενώπιον μίας αυτόφορης, κακουργηματικής και αξιόποινης συμπεριφοράς δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, οι οποίοι από την Τρίτη 10 Μαρτίου μέχρι και σήμερα, εμποδίζουν την πρόσβαση γονέων, συγγενών και συνηγόρων στα κατασχεμένα αποδεικτικά στοιχεία. Σε αυτά που αποτυπώνουν δηλαδή όλα εκείνα τα οποία ήθελε να κρύψει η κυβέρνηση. Είμαστε ενώπιον αξιόποινων πράξεων για τις οποίες θα γίνουν μηνύσεις τώρα από τους συγγενείς, που είναι ενωμένοι σε αυτήν την πάρα πολύ δύσκολη μάχη και χρειάζονται την στήριξη όλης της κοινωνίας απέναντι σε ένα παρακράτος που φτάνει να τους παρακολουθεί, που φτάνει να στέλνει ασφαλίτες να παρακολουθούν τους συγγενείς και να μην δηλώνουν τα στοιχεία τους. Και να μην δηλώνουν πώς ονομάζονται, με ποια εντολή είναι εκεί, αλλά την ίδια ώρα να κρατούν στοιχεία και να ενημερώνουν τηλεφωνικώς. Τα πειστήρια αυτά τα οποία ζητάμε είναι εξαιρετικής σημασίας και δεν μπορεί να διεξαχθεί καμία δίκη, ούτε φυσικά η δίκη της Δευτέρας, να το ξέρουν όλοι αυτό και το αντιλαμβάνεστε, χωρίς τα πειστήρια αυτά και πολλά άλλα που έχουνε αποκρυφτεί. Τέλος, θέλω να καταθέσω ως συνήγορος την πεποίθησή μου ότι έχουμε εκβιαζόμενους δικαστές. Είδαμε σήμερα μία πρόεδρο να τρέμει μπροστά μας και να παίρνει τηλέφωνα μπροστά μας, την πρόεδρο υπηρεσίας.
Είδανε οι συνάδελφοι και οι συγγενείς την περασμένη Τρίτη μια άλλη πρόεδρο να καταρρέει κλαίγοντας επί της έδρας και γνωρίζουμε ότι στις 10 Μαρτίου ήταν εδώ ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, ο κ. Χριστόφορος Σεβαστίδης. Αυτός που είναι πολυγραφότατος σε δελτία τύπου για την υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών, επιτιθέμενος σε εμάς, στους συγγενείς, στους συνηγόρους, σε όποιον αμφισβητεί τις διαδικασίες που γίνονται εδώ και υπερασπιζόμενος επίορκους δικαστές και εισαγγελείς και υπεραμυνόμενος αξιόποινων πράξεων. Τι ήρθε να κάνει ο κύριος Σεβαστίδης στις 10 Μαρτίου εδώ; Γιατί κατέρρευσε η πρόεδρος επί της έδρας και έχει εξαφανιστεί; Τι έχει πάθει η πρόεδρος που δεν το ξέρει ούτε η εισαγγελέας, ούτε η γραμματέας, ούτε κανείς και δικαιολογεί αναρρωτική άδεια για άγνωστη αιτία και άγνωστη ασθένεια μέχρι τις 30 Μαρτίου; Η δική μας απόφαση και πεποίθηση είναι ότι μόνον ο αγώνας εκείνων που έχασαν τους ανθρώπους τους, εκείνων που τους σκότωσαν τους ανθρώπους τους, μόνον αυτός ο αγώνας μπορεί να φέρει την αλήθεια. Ζητάμε την κίνηση της αυτόφορης διαδικασίας κατά των εμπλεκόμενων δικαστών και εισαγγελέων και υπαλλήλων και θα πράξουμε όλες τις νόμιμες ενέργειες».
Νέα συγκλονιστικά δεδομένα προκύπτουν στην υπόθεση της δολοφονίας του 20χρονου Κλεομένη στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με πληροφορίες του dikastikoreportaz.gr, ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο είχε τηλεφωνήσει ο 23χρονος δράστης είναι ο Γιώργος Μαγκουνής, πρώην υπεύθυνος ασφαλείας της ΠΑΕ Άρης!
«Ο άνθρωπος στον οποίο τηλεφώνησε, έτσι όπως λέγει, ο δράστης, είναι σημαντικότατος παράγων της ζωής της Θεσσαλονίκης. Κρατήστε το, το λέω από την πρώτη μέρα. Είναι σημαίνον πρόσωπο της Θεσσαλονίκης», είχε επισημάνει ο συνήγορος του πατέρα του Κλεομένη, Νίκος Αλεξανδρής στις «Αποκαλύψεις» και τον Πέτρο Κουσουλό στη χθεσινή εκπομπή (Τετάρτη 18 Μαρτίου).
Μια μέρα μετά, η έρευνα του dikastikoreportaz.gr ξεσκεπάζει την ταυτότητα του «σημαίνοντος προσώπου». Ο Γιώργος Μαγκουνής διατηρεί μια πολυετή σχέση με την ΠΑΕ Άρης, σε μια διαδρομή που είχε ως πρώτο σταθμό την Super3 (οργανωμένοι οπαδοί των “κιτρινόμαυρων”), ενώ ακολούθησε το πόστο του υπευθύνου ασφαλείας της ομάδας.
Ο Γιώργος Μαγκουνής, αν και καταδικάστηκε το 2025 για πυροβολισμό σε βάρος οπαδών του ΠΑΟΚ, παρέμεινε στην… “αγκαλιά” της κιτρινόμαυρης οικογένειας. Στις 14 Ιανουαρίου του 2026 τιμωρήθηκε και από την Πειθαρχική Επιτροπή της ΕΠΟ με ποινή μίας αγωνιστικής, ευρισκόμενος στον πάγκο του Άρη (δηλωμένος ως… φροντιστής) σε αγώνα εναντίον του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ για το Κύπελλο Ελλάδας.
Η καταδίκη για πυροβολισμούς σε βάρος οπαδών του ΠΑΟΚ
Ο Γιώργος Μαγκουνής είχε καταδικαστεί τελεσιδίκως για πυροβολισμό σε βάρος δύο ατόμων, φερόμενων οπαδών του ΠΑΟΚ, στην ανατολική Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, το 2025, μαζί με έναν 32χρονο, τιμωρήθηκαν από το Εφετείο για πλημμελήματα που επέσυραν ποινές φυλάκισης 32 και 18 μηνών, με αναστολή, για το περιστατικό που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 2021, στη λεωφόρο Κ. Καραμανλή. Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου είχαν πέσει τουλάχιστον 4 πυροβολισμοί προκαλώντας τον τραυματισμό δύο ατόμων.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών εξέδωσε, ανακοίνωση, παίρνοντας θέση για την περιβόητη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά να μην αναγνωρίσει ως λόγο ανωτέρας βίας τον πρόωρο τοκετό δικηγόρου.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΔΣΑ:
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, με αφορμή το σκεπτικό της υπ’ αριθμ. 132/2026 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, εκφράζει τον έντονο προβληματισμό και την ανησυχία του για την κατεύθυνση που φαίνεται να διαμορφώνεται σε ορισμένες δικαστικές κρίσεις ως προς την έννοια της ανωτέρας βίας και την αντιμετώπιση σοβαρών περιστάσεων υγείας και οικογενειακής ζωής των δικηγόρων.
Στην υπόθεση που απασχόλησε το ανωτέρω Δικαστήριο, κρίθηκε ότι δεν πιθανολογείται κακή σωματική ή ψυχολογική κατάσταση, ικανή να στοιχειοθετήσει λόγο ανωτέρας βίας, από το γεγονός ότι δικηγόρος είχε γεννήσει πρόωρα λίγες ημέρες πριν από τη δικάσιμο και ότι το νεογνό της νοσηλευόταν επί ημέρες σε Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας ενώ η ίδια βρισκόταν σε εξαιρετικά επιβαρυμένη ψυχολογική και σωματική κατάσταση, κλινήρης και εμπύρετη στην οικία της, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη τη διενέργεια οιαδήποτε πράξη μέριμνας των υποθέσεων της. Περαιτέρω, στο σκεπτικό της απόφασης διατυπώνεται η θέση ότι η δικηγόρος όφειλε να είχε μεριμνήσει εκ των προτέρων για την ενημέρωση συναδέλφου ή για την οργάνωση της εκπροσώπησης των υποθέσεών της, λαμβάνοντας υπόψη το ενδεχόμενο πρόωρου τοκετού, κρίνοντας ότι οι ενέργειες αυτές ήταν «αναμενόμενες από τον μέσο συνετό δικηγόρο, στις οποίες εκείνη δεν προέβη».
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών θεωρεί ότι η άνω κρίση παραγνωρίζει τις ψυχολογικές και σωματικές συνέπειες που επιφέρει η κατάσταση της λοχείας (όταν την ίδια ώρα άλλες διατάξεις λαμβάνουν αυτή υπόψιν τους ως λόγο μειωμένου καταλογισμού) και ταυτόχρονα εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς αναφορικά με την αντιμετώπιση της γυναίκας – μητέρας δικηγόρου κατά την ενάσκηση των καθηκόντων της ως συλλειτουργός της δικαιοσύνης.
Για τους λόγους αυτούς, το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών:
Εκφράζει τον έντονο προβληματισμό του για την ερμηνευτική κατεύθυνση που αποτυπώνεται στο σκεπτικό της υπ’ αριθμ. 132/2026 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς ως προς την έννοια της ανωτέρας βίας σε περιστάσεις σοβαρής υγείας και ιδίως κατά την περίοδο της λοχείας.
Υπογραμμίζει την ανάγκη οι δικαστικές κρίσεις να λαμβάνουν υπόψη την ανθρώπινη διάσταση του δικηγορικού λειτουργήματος και τις πραγματικές συνθήκες που μπορεί να καθιστούν αντικειμενικά αδύνατη την άσκηση των επαγγελματικών καθηκόντων.
Τονίζει ότι η προστασία της μητρότητας, της υγείας και της οικογενειακής ζωής αποτελεί θεμελιώδη αρχή του δικαίου και οφείλει να λαμβάνεται ουσιαστικά υπόψη κατά την απονομή της δικαιοσύνης.
Αναλαμβάνει άμεσα πρωτοβουλία για επαναξιολόγηση και τροποποίηση των Κωδίκων ώστε η κύηση και ιδιαιτέρως η επαπειλούμενη, ο τοκετός και η λοχεία (για χρονικό διάστημα τουλάχιστον σαράντα (40) ημερών από τον τοκετό, σύμφωνα με τα δεδομένα της ιατρικής επιστήμης), συνιστούν σπουδαίους λόγους, δυνάμενους, κατά περίπτωση, να προσεγγίζουν ή και να στοιχειοθετούν κατάσταση ανωτέρας βίας, και, ως εκ τούτου, να θεμελιώνουν ρητά δικαίωμα χορήγησης αναβολής της υποθέσεως στο ακροατήριο.
Η εύρυθμη λειτουργία της Δικαιοσύνης προϋποθέτει αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ όλων των λειτουργών της.
Η ανεξέλεγκτη δράση των funds έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα στην ελληνική κοινωνία, όπου η πίεση προς τους δανειολήπτες είναι καθημερινή.
Με αυτή την πίεση θα ασχοληθούμε από τρία περιστατικά που έχουν τύχει σε δανειολήπτες. Εννοείται ανώνυμες ιστορίες που έχουν εισφερθεί, για να δούμε πως συμπεριφέρονται πολλές φορές τα funds.
1η ιστορία: Πολλές φορές τα ίδια έγγραφα.
Έχουμε πλειστηριασμό σε πρώτη κατοικία δανειολήπτη, είναι σε εκκρεμότητα ανακοπή και ο πλειστηριασμός έρχεται σε 4 μήνες, και προσπαθώ να βγάλω άκρη με προσωπική διαπραγμάτευση. Για να μην κουράσω, θα σας πω ότι τους έπαιρνα τηλέφωνο σχεδόν μέρα παρά μέρα και εμαιλ 1-2 φορές την εβδομάδα.
Τους στέλνω εξουσιοδότηση. Μέχρι να εγκριθεί η εξουσιοδότηση μου έχει περάσει ένας μήνας.
Το fund μου ζητάει μετρημένα 50 έγγραφα (25 από πρωτοφειλέτη και εγγυητή). Τα στέλνω. Μου στέλνει ότι δεν έχω στείλει το έγγραφο 23,24 και 25. Τα στέλνω. Περιμένω, τους καλώ μου λένε πως «εξετάζουμε το αίτημα».
Περνάει ένας μήνας.
Μου απαντάει ξανά ότι μου λείπει το 23,25 και 25 έγγραφο. Τα ξαναστέλνω.
Συζητείται η ανακοπή. Παίρνω τηλέφωνο, στέλνω εμαιλ, μου απαντάνε ότι είναι σε σειρά προτεραιότητας. Κάνω καταγγελία/παράπονο στην Ένωση Τραπεζών.
15 εργάσιμες πριν τον πλειστηριασμό.
Βγαίνει η απόφαση, ακυρώνει τον πλειστηριασμό. Μαντέψτε τι έγινε μετά. Μου έστειλαν ότι μου κάνουν ρύθμιση. Ο δανειολήπτης αποδέχθηκε την ρύθμιση.
Έχουμε έναν δανειολήπτη που προσπαθεί να ρυθμίσει, συνεργάζεται, και κάθε βράδυ κοιμάται με το σκεπτικό ότι το σπίτι του θα βγει στον πλειστηριασμό. Τι βλέπουμε εδώ; Κωλυσιεργία. Το fund ξέρει ότι, όσο πιο κοντά συζητάμε στον πλειστηριασμό, τόσο πιο πιθανό είναι να αποδεχθεί μια ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ πρόταση για να σώσει το σπίτι του.
Υ.Γ. Το παράπονο μου ακόμα εξετάζεται.
2η ιστορία. Διαταγή πληρωμής σε υπερχεωμένο
Έχω προσωρινή διαταγή (δίνω τη δόση) σε δανειολήπτη που έχει κάνει αίτηση για να υπαχθεί στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Συζητείται η κύρια αίτηση των υπερχρεωμένων.
Προ της συζήτησης, το fund μου στέλνει διαταγή πληρωμής. Εννοείται κάνω ανακοπή. Δεν ανησυχούμε ιδιαίτερα, δεν ζητάμε αναστολή με δικόγραφο, έχω προσωρινή διαταγή, υπάρχει και πλούσια νομολογία άλλωστε που λέει πως «δεν είναι επιθετική κίνηση η έκδοση μόνο διαταγής πληρωμής, μπορούν να το κάνουν». Να ευχαριστήσουμε τους καλούς δικονομολόγους που τα κάνουν όλο και πιο περίπλοκα με την πάροδο των χρόνων.
Περνάνε 2 μήνες περίπου και το fund μου στέλνει πλειστηριασμό σε πρώτη κατοικία. Κάνω ανακοπή.
Το fund παίρνει τηλέφωνο τον δανειολήπτη και του λέει να κάνει ρύθμιση με προκαταβολή. Θυμίζω περιμένω απόφαση από υπερχρεωμένο. Τον ξαναπαίρνει αναφέροντας του πως «μπορεί αμέσως να βγάλει το σπίτι στον πλειστηριασμό». Τονίζω το αμέσως. Τελικώς η ανακοπή έγινε δεκτή για άσχετο λόγο (όχι για καταχρηστικότητα).
Εδώ, έχουμε έναν δανειολήπτη που έχει κάνει είχε την ατυχία να μην μπορεί να εξυπηρετήσει τις οφειλές του και να ζητά να μπει στα υπερχρεωμένα. Ενώ είναι υπό την διαδικασία του υπερχρεωμένου, και πάλι το fund με κάθε τρόπο προσπάθησε να πιέσει και να εισπράξει το ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, φτάνοντας στο σημείο να παραπληροφορήσει ότι ο πλειστηριασμός γίνεται «αμέσως».
3η ιστορία. Πρωτοφειλέτης και εγγυητές
Έχουμε έναν δανειολήπτη με δάνειο που δεν εξυπηρετεί, και του βγάζουν πλειστηριασμό. Ξεκινάει απευθείας διαπραγμάτευση. Ως πρωτοοφειλέτης ζητάω ρύθμιση.Μου ζητάνε έγγραφα από την εγγυήτρια, που έχει πεθάνει. Λέω δεν μπορώ. Το fund σε κλήση που δεν καταγράφεται μου ζητάει να κάνω νομιμοποίηση κληρονομών. Λέω δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω, έτσι κιαλλιώς μπορεί να είναι και τσακωμένοι οι κληρονόμοι. Μου λένε δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Τελικά, μετά από πολλά πολλά τηλέφωνα, αλλαγή σε άτομα που με ανέλαβαν, καταφέραμε και πληρώσαμε.
Πολλοί δανειολήπτες προσπαθούν να ρυθμίσουν εγκαίρως, να καταθέσουν αιτήσεις σε εξωδικαστικούς μηχανισμούς ρύθμισης ή να προσφύγουν έγκαιρα στη δικαιοσύνη. Και πάλι τα funds να προχωρήσουν σε διαταγές πληρωμής και πλειστηριασμούς.
Δεν ξέρω αν βλέπετε κάτι περίεργο, αλλά τα funds εκπροσωπούν διάφορες εταιρίες με έδρα το εξωτερικό, οι οποίες έχουν εξαγοράσει ιδιωτικά χρέη στην Ελλάδα, τα οποία είναι ναι μεν οφειλόμενα δάνεια, αλλά από εταιρίες που ανακεφαλαιοποιήθηκαν από χρήματα των φορολογούμενων. Άρα, και τα χρήματα εισπράχθηκαν (από το δημόσιο δηλαδή τους ιδιώτες), αλλά και πωλήθηκαν ως οφειλές (από τις τράπεζες), αλλά και συνεχίζουν να οφείλονται (από τους ιδιώτες). Νομικώς ορθά όλα. Επί της ουσίας όμως;
Τα funds λοιπόν, εισπράττουν για λογαριασμό άσχετων με την εθνική οικονομία επιχειρήσεων, αποκτούν ακίνητα στην τοπική αγορά ακινήτων με χρήματα που λαμβάνουν από τους οφειλέτες ή ακίνητα οφειλετών, τα οποία τις περισσότερες φορές αφήνουν άδεια. Έχουν μοναδικό γνώμονα το κέρδος, χρησιμοποιούν συχνά αθέμιτες και καταχρηστικές πρακτικές για να πιέσουν τους δανειολήπτες να αποπληρώσουν τις οφειλές τους με κάθε τρόπο. Η φράση «θα χάσετε το σπίτι σας την επόμενη εβδομάδα» έχει γίνει καθημερινότητα για πολλούς πολίτες, οι οποίοι πανικοβάλλονται και οδηγούνται σε λάθος αποφάσεις.
Η παρέμβαση της πολιτείας είναι απαραίτητη για να περιοριστεί η αυθαιρεσία των funds. Χρειάζεται ένα σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο που να προστατεύει τους δανειολήπτες.
Σπύρος Σκιαδόπουλος, Δικηγόρος Κέρκυρας και ΜΔΕ Εμπορικού Δικαίου του ΑΠΘ
Με τη σφραγίδα του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου επικυρώθηκε η νέα γεωγραφία των εισαγγελικών λειτουργών της χώρας.
Στη συνεδρίαση της 18ης Μαρτίου 2026, ελήφθησαν κρίσιμες αποφάσεις που περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα μετακινήσεων, τοποθετήσεων νεοπροαχθέντων εισαγγελικών λειτουργών, αλλά και την πρώτη επίσημη ένταξη των αποφοίτων της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών (ΕΣΔι) στο σώμα.
ΘΕΟΦΑΝΙΔΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ του ΙΩΑΝΝΗ από Δράμας σε Ξάνθης
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΘΕΟΧΑΡΗ από Αχαΐας σε Ναυπλίου
ΜΑΝΙΩΤΗ ΘΕΟΔΩΡΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ από Ηρακλείου σε Αθηνών
ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΣΤΕΡΓΙΑΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΣΤΑΥΡΟΥ από Χανίων σε Αθηνών
ΚΑΛΑΝΤΖΗ ΘΩΜΑΪΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ από Λευκάδας σε Αθηνών
ΠΙΤΣΟΥΛΑΚΗ ΑΘΗΝΑ του ΙΩΑΝΝΗ από Ηρακλείου σε Θεσσαλονίκης
ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ από Πειραιά σε Αθηνών
ΠΑΠΠΑ ΑΘΗΝΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ από Λαμίας σε Θεσσαλονίκης
ΒΟΥΛΓΑΡΗ ΜΑΡΙΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ από Λαμίας σε Λάρισας
ΜΟΡΦΟΒΑΣΙΛΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ από Ηρακλείου σε Αθηνών
ΤΟΥΜΑΝΙΔΟΥ ΜΥΡΟΦΟΡΑ του ΚΥΡΙΑΚΟΥ από Αθηνών σε Δράμας
ΖΔΡΑΓΚΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΑΝΤΩΝΙΟΥ από Χανίων σε Ρεθύμνου
ΤΟΜΑΡΑ ΧΡΥΣΟΥΛΑ-ΑΝΤΙΓΟΝΗ του ΑΛΕΞΙΟΥ από Κορίνθου σε Αθηνών
ΦΑΡΜΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ από Χαλκίδας σε Πειραιά
ΔΗΜΤΣΙΟΥΔΗ ΓΕΩΡΓΙΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ από Χαλκίδας σε Ηρακλείου
ΠΑΡΑΣΧΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του ΘΕΟΔΩΡΟΥ από Σύρου σε Πειραιά
ΚΑΚΟΥΡΑ ΑΝΤΩΝΙΑ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ από Κορίνθου σε Αθηνών
ΓΟΝΤΙΚΑ ΜΑΡΙΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ από Ναυπλίου σε Αθηνών
ΜΟΥΝΤΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΑ του ΑΡΤΕΜΙΟΥ από Μεσσηνίας σε Αθηνών
ΣΙΔΕΡΗ ΕΛΕΝΗ του ΧΡΗΣΤΟΥ από Ρεθύμνου σε Αθηνών
ΛΕΛΙΔΟΥ ΜΑΡΙΝΑ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ από Ρόδου σε Πειραιά
ΓΚΙΟΚΑ ΣΩΤΗΡΙΑ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ από Λακωνίας σε Χαλκίδας
ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ από Ηλείας σε Πειραιά
ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ από Κέρκυρας σε Χανίων
ΒΕΚΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ από Μεσσηνίας σε Χαλκίδας
ΑΛΕΞΑΚΟΥ ΕΥΑΝΘΙΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ από Κέρκυρας σε Αχαΐας
ΚΑΤΣΙΚΑΒΕΛΑ ΕΛΕΝΗ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ από Αχαΐας σε Λαμίας
ΖΕΣΤΑ ΜΑΡΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ από Αμφίσσας σε Αχαΐας
ΠΑΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΙΩΑΝΝΗ από Ζακύνθου σε Ηλείας
ΛΑΖΑΝΗΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ του ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ από Ηλείας σε Λαμίας
ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ από Κεφαλληνίας σε Κορίνθου
Κατά τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου στις 18 Μαρτίου 2026, ανακοινώθηκαν οι τοποθετήσεις των νεοπροαχθέντων Αντεισαγγελέων Πρωτοδικών:
ΤΑΤΣΙΚΑ ΑΣΠΑΣΙΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κορίνθου
ΚΑΛΑΪΤΖΗ ΕΥΑΝΘΙΑ του ΑΡΓΥΡΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου
ΤΣΕΦΑΛΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Μεσσηνίας
ΚΑΤΣΗ ΕΛΕΝΗ του ΛΑΜΠΡΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Λακωνίας
ΜΠΑΚΕΛΑ ΒΑΓΙΑ του ΜΑΡΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου
ΣΑΒΒΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κέρκυρας
ΚΑΝΤΖΟΥΡΙΔΟΥ ΖΑΦΕΙΡΟΥΛΑ του ΦΩΤΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αμφίσσας
ΠΑΝΑΓΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΕΛΕΝΗ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηλείας
ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ ΑΝΘΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Νάξου
ΜΠΟΤΣΟΓΛΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κέρκυρας
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου
ΚΡΙΤΣΑΛΟΥ ΜΑΡΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Μεσσηνίας
ΚΑΜΠΕΡΗ ΕΛΕΝΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κέρκυρας
ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Λευκάδας
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου
ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ του ΧΡΗΣΤΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κεφαλληνίας
ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ του ΑΝΔΡΕΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ζακύνθου
ΚΟΥΦΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του ΜΙΧΑΗΛ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Χανίων
ΡΕΠΠΑ ΕΛΕΝΗ του ΧΡΗΣΤΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κω
ΦΛΥΤΖΑΝΗ ΜΑΡΙΛΕΝΑ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Χανίων
Κατά τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου στις 18 Μαρτίου 2026, πραγματοποιήθηκαν οι τοποθετήσεις των αποφοίτων της Σχολής Δικαστικών Λειτουργών (ΕΣΔι) σε θέσεις παρέδρων Εισαγγελιών:
ΖΑΜΠΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του ΗΛΙΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΜΠΟΖΙΝΗ ΜΑΡΙΑ-ΠΑΥΛΙΝΑ του ΘΕΟΔΩΡΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΚΟΜΙΝΑΚΗ ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ του ΦΑΙΔΡΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΔΟΥΚΑ ΕΛΕΝΗ του ΜΑΡΚΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης
ΣΤΟΓΙΑΝΝΗ ΣΟΦΙΑ του ΘΕΟΤΟΚΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του ΧΡΗΣΤΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης
ΤΣΑΜΑΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΧΡΥΣΟΥΛΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΑΔΑΜ ΜΑΡΙΑ του ΑΝΔΡΕΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΚΟΛΙΟΥΣΗ ΣΟΦΙΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΖΑΜΠΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του ΟΔΥΣΣΕΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΤΣΙΑΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του ΘΩΜΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης
ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΚΡΙΔΕΡΑ-ΜΑΤΣΟΥΚΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ του ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ξάνθης
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΑΘΗΝΑ του ΑΝΔΡΕΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΑΝΤΖΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΔΑΒΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών
ΤΣΙΓΑΡΑ ΒΑΓΙΑ του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σερρών
ΤΣΟΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά
ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του ΙΩΑΝΝΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά
ΣΙΜΙΤΣΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κορίνθου
ΚΟΥΤΣΑΦΤΗ ΕΙΡΗΝΗ του ΙΩΑΝΝΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ναυπλίου
ΙΟΡΔΑΝΙΔΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΙΑ του ΑΝΝΑ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κορίνθου
ΖΑΒΛΑΡΗ ΣΟΦΙΑ του ΙΩΑΝΝΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκιδικής
ΚΟΥΡΚΟΥΛΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Γρεβενών
ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΣΠΥΡΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Βοιωτίας
ΧΡΙΣΤΟΛΟΥΚΑ ΕΛΕΝΗ του ΓΕΩΡΓΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρίπολης
ΡΟΒΟΛΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Λάρισας
ΒΛΑΧΟΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΑΝΝΑ του ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Μεσσηνίας
ΤΟΥΜΑΝΙΔΗ ΔΗΜΗΤΡΑ του ΣΑΒΒΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αχαΐας
ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του ΧΡΗΣΤΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Καβάλας
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ του ΦΩΤΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ιωαννίνων
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΤΟΥ ΚΟΥΡΕΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ του ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου
ΖΑΧΑΡΑΚΗ ΒΕΝΕΤΙΑ του ΑΡΓΥΡΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Λακωνίας
ΦΡΑΓΓΗ ΜΑΡΙΑ του ΑΓΓΕΛΙΚΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Βόλου
ΑΓΡΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του ΙΩΑΝΝΗ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηλείας
ΡΟΥΣΣΑ ΜΑΡΙΑ του ΧΡΗΣΤΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Χανίων
ΤΖΙΟΥΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αλεξανδρούπολης
ΛΙΑΠΑΚΗ ΚΟΥΡΤΗ ΚΟΝΔΥΛΕΝΙΑ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Λασιθίου
ΤΣΑΚΩΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρεθύμνου
ΔΡΟΥΤΣΑ ΜΑΡΙΑ του ΝΙΚΟΛΑΟΥ στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου
Η λαγνεία με τα παραμύθια δεν αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα μόνον του πρώην πρωθυπουργού. Και ο τωρινός ακολουθεί την ίδια μανιέρα. Για πολλοστή φορά εξαγγέλθηκαν μέτρα για την «πάταξη της αισχροκέρδειας», αλλά μόνον την συλλογική μνήμη προσπαθούν να πατάξουν.
Τούτο διότι όλοι θυμόμαστε ότι αντίστοιχα μέτρα πολλάκις εξαγγέλθηκαν αλλά ουδόλως αντιμετώπισαν ούτε το φαινόμενο της ακρίβειας ούτε εκείνο της αισχροκέρδειας.
Καταρχάς, ας ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες γιατί οι ποικιλώνυμοι δημοσιολογούντες τις έχουν ταυτίσει μπερδεύοντας την κοινή γνώμη. Ακρίβεια, πληθωρισμός και αισχροκέρδεια έχουν διαφορετικό εννοιολογικό υπόβαθρο. Ο πληθωρισμός αναφέρεται στη γενική αύξηση των τιμών των αγαθών και υπηρεσιών σε μια οικονομία κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου. Είναι ουσιαστικά ένας δείκτης της μείωσης της αγοραστικής δύναμης του χρήματος. Διαμορφώνεται από τη ζήτηση, το κόστος παραγωγής και τη νομισματική πολιτική ενός κράτους.
Η ακρίβεια, από την άλλη πλευρά, αναφέρεται στην αύξηση των τιμών συγκεκριμένων αγαθών και υπηρεσιών. Προφανώς, οι λόγοι που συντελούν σε αυτήν είναι αντίστοιχοι με εκείνους που διαμορφώνουν τον πληθωρισμό. Ωστόσο, επειδή εστιάζεται σε συγκεκριμένες υπηρεσίες και προϊόντα οφείλεται πρωτίστως σε συνθήκες που νοθεύουν τον ανταγωνισμό και δευτερευόντως σε έκτακτες συνθήκες (πανδημία, πόλεμος, οικολογική καταστροφή κλπ). Η νόθευση του ανταγωνισμού συμβαίνει όταν επιχειρήσεις, αντί να ανταγωνίζονται με βάση την τιμή, την ποιότητα και την καινοτομία, υιοθετούν πρακτικές που περιορίζουν την ελευθερία επιλογής των καταναλωτών και εμποδίζουν την είσοδο νέων παικτών (οριζόντιες συμπράξεις (τα περιώνυμα «καρτέλ»), κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, κάθετοι περιορισμοί και πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού).
Η αισχροκέρδεια, τέλος, εμφανίζεται όταν η ανήθικη και υπερβολική κερδοσκοπία κυριαρχεί στην αγορά όταν η τελευταία κλονίζεται από την εκμετάλλευση έκτακτων γεγονότων (πόλεμος κλπ). Προφανώς, κάθε έκτακτο γεγονός οδηγεί στην ακρίβεια, καθώς διαταράσσεται η εφοδιαστική αλυσίδα, αλλά αισχροκέρδεια υφίσταται όταν οι πωλητές προϊόντων ή υπηρεσιών εκμεταλλεύονται την ανάγκη που δημιουργήθηκε από το έκτακτο γεγονός. Πρωτίστως, αφορά προϊόντα πρώτης ανάγκης (διατροφή, ενέργεια, υγεία).
Πώς αντιμετωπίζεται η αισχροκέρδεια παγκοσμίως; Με κρατική παρέμβαση. Στην Ελλάδα, όλως αλυσιτελώς, προσπαθούμε τα τελευταία χρόνια να αντιμετωπίσουμε την ακρίβεια με μέτρα που κανονικά λαμβάνονται μόνον σε περιπτώσεις αισχροκέρδειας (δηλαδή διοικητικά μέτρα που αφορούν το περιθώριο κέρδος των επιχειρήσεων, αντί μέτρων που διασφαλίζουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό). Και τώρα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αισχροκέρδεια υιοθετούμε πάλι τα ίδια αναποτελεσματικά μέτρα.
Για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας η μια λύση, παγκοσμίως, είναι, πράγματι, ο διοικητικός έλεγχος του περιθωρίου κέρδους (profit margin cap). Θεσπίζεται ένα συγκεκριμένο ποσοστό κέρδους που πρέπει να έχουν οι επιχειρήσεις (αυτό που εξήγγειλε η κυβέρνηση). Ωστόσο, τούτο στην πράξη είναι δυσέφικτο να ελεγχθεί όταν μεσολαβούν διάφορες επιχειρήσεις – πολλές φορές ελεγχόμενες από τα ίδια οικονομικά συμφέροντα – μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή. Εάν αντί για δύο ενδιάμεσους προσθέσουμε τέσσερις και διατηρήσουμε το ίδιο περιθώριο κέρδους για τον καθένα γίνεται αντιληπτό ότι η τελική τιμή αυξάνεται και δεν περιορίζεται.
Αντιθέτως, η δόκιμη λύση σε περιπτώσεις αισχροκέρδειας είναι η διατίμηση. Δηλαδή ο διοικητικός προσδιορισμός ανώτατης τιμής πώλησης (price cap) που προφανώς λαμβάνει υπόψη του το εύλογο κέρδος του επιχειρηματία. Με αυτόν τον τρόπο υποχρεώνει τον τελευταίο να λειτουργήσει κοστοστρεφώς και δεν έχει κίνητρο να αυξήσει τους «μεσάζοντες». Ο κίνδυνος στην περίπτωση αυτή είναι η πρόκληση τεχνητής έλλειψης αγαθών από την αγορά. Αυτό, όμως, μπορεί να αντιμετωπιστεί με τους ελέγχους των αρμόδιων υπηρεσιών λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη ότι η διατίμηση έχει ημερομηνία λήξης. Διαρκεί όσο υπάρχουν έκτακτες συνθήκες στην αγορά (συνήθως για λίγους μήνες) και όχι για πάντα. Συνεπώς, δεν προλαβαίνουν οι απανταχού σπεκουλαδόροι να δημιουργήσουν συνθήκες τεχνικής έλλειψης.
Εν κατακλείδι, υπάρχει λύση για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας. Όχι, όμως, αυτή που για άλλη μια φορά επιλέχθηκε…
Ένα καλοστημένο σύστημα εμπορίας ανθρώπων, με χαρακτηριστικά οργανωμένης «επιχείρησης» και διεθνείς διασυνδέσεις εξαρθρώθηκε από την ΕΛ.ΑΣ. μετά από γιγαντιαία αστυνομική επιχείρηση την Τρίτη 17 Μαρτίου, με 21 συλλήψεις σε διάφορες περιοχές της χώρας. Μετά από έρευνες στα σπίτια των εμπλεκόμενων εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν μεταξύ άλλων, περισσότερα από 200.000 ευρώ.
Στον «σκληρό πυρήνα» της εγκληματικής οργάνωσης εμπορίας ανθρώπων φέρεται πως δρούσε η κουμπάρα και πρώην συνεργάτιδα στο πολιτικό γραφείο του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Λευτέρη Αυγενάκη, Σοφία Νταμπακάκη.
Μάλιστα ως αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης, για την οποία έχουν γίνει 23 συλλήψεις, φέρεται ο σύζυγός της κουμπάρας του πρώην υπουργού, Δημήτρης Κυπριωτάκης. Η κομπίνα για την εγκληματική ομάδα είχε όφελος για τους συμμετέχοντες περί τα 5 εκατομμύρια ευρώ.
Παθόντες από την παράνομη συμπεριφορά των τουλάχιστον τριών τελευταίων ετών φέρονται 48 μετανάστες με καταγωγή κυρίως από το Πακιστάν, για τους οποίους σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ άλλες 212 υποθέσεις αλλοδαπών ερευνώνται.
Από την αστυνομική έρευνα προκύπτει ότι η εκκίνηση της δράσης της οργάνωσης εντοπίζεται τουλάχιστον από το 2024, λειτουργώντας υπό τον μανδύα ομόρρυθμης εταιρείας που δραστηριοποιούνταν ήδη από το 2021 στην παροχή γραμματειακών και συμβουλευτικών υπηρεσιών, καθώς και υπηρεσιών χρηματικής διαμεσολάβησης.
Στην πραγματικότητα, η εν λόγω εταιρεία λειτουργούσε ως κάλυψη για ένα εκτεταμένο δίκτυο παράνομης διακίνησης και εκμετάλλευσης αλλοδαπών εργαζομένων, κυρίως πακιστανικής καταγωγής.
Η δομή της οργάνωσης: ο «σκληρός πυρήνας», οι μεσάζοντες και οι εικονικοί εργοδότες
Από την έρευνα των Αρχών προκύπτει ότι η δουλεμπορική οργάνωση είχε πυραμιδοειδή δομή, με τρεις διακριτές διαστρωματώσεις. Στην κορυφή της βρισκόταν ο Δημήτρης Κυπριωτάκης, ο οποίος φέρεται να λειτουργούσε ως αρχηγός, διατηρώντας ποσοστό 10% στο ιδιωτικό ΚΕΠ – “βιτρίνα” στο Ηράκλειο Κρήτης. Μέσα από το συγκεκριμένο γραφείο εκδίδονταν έγγραφα και μεταφέρονταν μετανάστες προς την Ελλάδα.
Σημαντικό μέλος του «σκληρού πυρήνα» της οργάνωσης ήταν η σύζυγος του αρχηγού, η Σοφία Νταμπακάκη,κουμπάρα του Λευτέρη Αυγενάκη, η οποία διατηρούσε το 90% της ομόρρυθμης εταιρείας, μέσα από την οποία νομιμοποιούνταν τα έσοδα από τις παράνομες δραστηριότητες της οργάνωσης. Επίσης, ο πυρήνας φέρεται να περιλάμβανε και τρία ακόμη άτομα, δύο άνδρες και μια γυναίκα.
Οι Αρχές ταυτοποίησαν επτά άτομα πακιστανικής καταγωγής ως μεσάζοντες, από τα οποία συνελήφθησαν τα πέντε. Ο ρόλος τους ήταν η διευκόλυνση της εισόδου και η διασφάλιση της παραμονής των θυμάτων.
Η οργάνωση δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς τους εικονικούς εργοδότες, οι οποίοι – με έδρα κυρίως την Κρήτη- αναλάμβαναν από εκεί που το είχαν αφήσει οι μεσάζοντες: να υλοποιούν το κρίσιμο στάδιο της εικονικής μετάκλησης. Οι Αρχές έχουν ταυτοποιήσει τουλάχιστον 20 άτομα που φέρεται να είχαν το συγκεκριμένο ρόλο μέσα στο κύκλωμα.
Με συμβάσεις που εμφανίζονταν στα χαρτιά ως νόμιμες, διευκολυνόταν η χορήγηση θεωρήσεων εισόδου και η εγκατάσταση των αλλοδαπών στη χώρα. Αν και τα θύματα δηλώνονταν σε θέσεις εργασίας σε περιοχές όπως η Κρήτη, η Βοιωτία και η Αττική, οι θέσεις αυτές στην πράξη δεν υπήρχαν και τα θύματα εργάζονταν χωρίς συμβάσεις και ασφάλιση.
Οι μετανάστες με το που έφταναν στη χώρα βρίσκονταν ήδη χρεωμένοι με ποσά έως και 10.000 το άτομο και προκειμένου να αποπληρώσουν το χρέος τους υποχρεώνονταν να καταβάλλουν περίπου 1.000 ευρώ τον μήνα από την αδήλωτη εργασία τους.
Μάλιστα, φέρεται ότι υπήρχαν δύο διακριτές κατηγορίες εικονικών εργοδοτών. Από τη μία πλευρά βρίσκονται εκείνοι που φέρονται να συνδέονται άμεσα με τουλάχιστον 19 περιπτώσεις αλλοδαπών των οποίων τα διαβατήρια είχαν παρακρατηθεί από την οργάνωση. Από την άλλη, αναφέρονται και επιπλέον πρόσωπα που φέρονται να προκύπτουν μέσα από ατζέντες χρηματικών συναλλαγών και, παρότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είχαν συλληφθεί, περιλαμβάνονται ως κατηγορούμενοι για συμμετοχή στον ίδιο μηχανισμό.
Επιπλέον, οι συγκεκριμένοι εικονικοί εργοδότες δεν ήταν αγνωστοι στις Αρχές, καθώς έχουν απασχολήσει στο παρελθόν για άλλα αδικήματα όπως απάτες κατά του Δημοσίου, πλαστογραφίες, παραβιάσεις εργατικής νομοθεσίας, αλλά και ξέπλυμα χρήματος.
“Χρυσές” μπίζνες 5.000.000 στις πλάτες χιλιάδων αλλοδαπών
Κεντρικός πυλώνας της δράσης του κυκλώματος ήταν η συστηματική χρήση εικονικών συμβάσεων εργασίας. Πολίτες τρίτων χωρών μετακαλούνταν στην Ελλάδα με την υπόσχεση νόμιμης απασχόλησης, αποκτώντας θεωρήσεις εισόδου και άδειες διαμονής μέσω διαδικασιών που εμφανίζονταν απολύτως τυπικές. Στην πραγματικότητα, όμως, οι εργασιακές σχέσεις αυτές είτε δεν υπήρχαν είτε μετατρέπονταν σε καθεστώς αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας, με τους αλλοδαπούς να εξαρτώνται πλήρως από τα μέλη της οργάνωσης.
Η κατάσταση για τα θύματα επιδεινωνόταν αμέσως μετά την άφιξή τους στη χώρα. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα παρακρατούνταν, ενώ οι ίδιοι εξωθούνταν σε συνθήκες εργασίας που δεν είχαν καμία σχέση με όσα τους είχαν υποσχεθεί. Παράλληλα, δημιουργούνταν τεχνητά χρέη προς την οργάνωση, τα οποία λειτουργούσαν ως μηχανισμός δέσμευσης, ενώ η άσκηση ψυχολογικής πίεσης ενίσχυε το καθεστώς ελέγχου.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η δράση της οργάνωσης στον τομέα της «νομιμοποίησης» των αλλοδαπών. Το 2024, φέρεται να αξιοποιήθηκε η διαδικασία χορήγησης νέου τύπου άδειας διαμονής μέσω της κατάθεσης ψευδών ιατρικών πιστοποιήσεων, έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, προκειμένου να αποδειχθεί δήθεν συνεχής και αδιάλειπτη παραμονή στη χώρα. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλιζόταν η έκδοση της λεγόμενης «μπλε βεβαίωσης» ακόμη και για πρόσωπα που δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις. Αντίστοιχα, ήδη από το 2023, η οργάνωση κατέθετε αιτήσεις για άδειες διαμονής χωρίς τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, επιτυγχάνοντας την παράταση της παραμονής αλλοδαπών στην Ελλάδα μέσω καταχρηστικών πρακτικών.
Τα ευρήματα στα σπίτια των αρχηγών και στο ΚΕΠ – “βιτρίνα”
Στην οικία των βασικών προσώπων της οργάνωσης στο Ηράκλειο, όπου εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν ο φερόμενος αρχηγός και η υπαρχηγός, κατασχέθηκε χρηματικό ποσό 144.370 ευρώ, μαζί με πλήθος τραπεζικών καρτών που αντιστοιχούσαν σε αλλοδαπούς υπηκόους. Στον ίδιο χώρο βρέθηκαν κινητά τηλέφωνα, φορητοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές και συσκευές, αλλά και ξένο νόμισμα.
Το πλέον αποκαλυπτικό, ωστόσο, ήταν τα έγγραφα και οι χειρόγραφες ατζέντες που εντοπίστηκαν, μέσα στις οποίες καταγράφονταν ονόματα αλλοδαπών, χρηματικά ποσά και αναφορές σε εικονικές συμβάσεις. Οι καταγραφές αυτές συνθέτουν, σύμφωνα με τις αρχές, ένα άτυπο αλλά απολύτως λειτουργικό «λογιστικό σύστημα» της οργάνωσης, μέσω του οποίου παρακολουθούνταν οι οικονομικές υποχρεώσεις των θυμάτων και οι συναλλαγές του κυκλώματος.
Αντίστοιχα ευρήματα προέκυψαν και από τον έλεγχο στο κατάστημα – ιδιωτικό ΚΕΠ που χρησιμοποιούσαν τα μέλη του δικτύου ως επιχειρησιακό κέντρο. Εκεί κατασχέθηκαν επιπλέον χρηματικά ποσά, διαβατήρια αλλοδαπών υπηκόων, καθώς και ατζέντες με ιδιόχειρες σημειώσεις που αφορούσαν οικονομικές συναλλαγές και στοιχεία μετακαλούμενων προσώπων. Μαζί με τα έγγραφα που εντοπίστηκαν, τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν τον τρόπο με τον οποίο το κύκλωμα διαχειριζόταν τις υποθέσεις, από τη μετακλήση μέχρι την οικονομική εκμετάλλευση.
Ποια είναι τα τρία υπουργεία που είναι «πρωταθλητές» σε απόρρητες δαπάνες χωρίς επαρκή λογοδοσία
Τα ποσά που τελικά διαπανήθηκαν είναι αυξημένα σε σχέση με αυτά που είχαν δηλωθεί στον κρατικό προϋπολογισμό
Η “κορύφωση” τη διετία 2020 – 2021 και η… χρονική σύμπτωση με τις απόρρητες συμβάσεις του Predator
Των Βαγγέλη Τριάντη, Στάθη Μπαλτά
H ιστορία των μυστικών κονδυλίων στη χώρα μας είναι μια παλιά και… πονεμένη υπόθεση που μετρά πλέον αρκετές δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές τη δημόσια σφαίρα. Το dikastikoreportaz.gr ανοίγει τον φάκελο «μυστικά κονδύλια» ή, για να είμαστε απόλυτα ακριβείς, τις απόρρητες δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού.
Είναι τα κονδύλια τα οποία δαπανώνται κάθε χρόνο από υπηρεσίες για διάφορους λόγους. Από την υλοποίηση δημοσίων συμβάσεων έργου ή προμηθειών για λόγους εθνικής ασφαλείας, τις αμοιβές πληροφοριοδοτών τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος, μέχρι και τη στήριξη Οργανισμών του εξωτερικού κρίσιμης σημασίας, όπως για παράδειγμα Πατριαρχεία κ.ά. Η δημοσιογραφική μας έρευνα επικεντρώθηκε στα έτη 2020-2024, βάζοντας στο “μικροσκόπιο” τα επίσημα στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού, όπως αυτά αναρτώνται στον ιστότοπο του υπουργείου Οικονομικών.
Επίσημα στοιχεία
Όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία, την περίοδο 2020-2024 δαπανήθηκαν συνολικά περί τα 434,594 εκατομμύρια ευρώ ως «απόρρητα έξοδα». Από αυτά, τα περισσότερα κατευθύνθηκαν σε τρία υπουργεία: το Προστασίας του Πολίτη, το Εξωτερικών και το Εθνικής Άμυνας. Μάλιστα ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, ειδικά στα υπουργεία Προστασίας του Πολίτη και Εθνικής Άμυνας, τα τελικά ποσά που δαπανήθηκαν ως «μυστικά κονδύλια» είναι πολύ περισσότερα από αυτά που αρχικά είχαν προϋπολογιστεί.
Μέσα από τα συγκεκριμένα δεδομένα εγείρονται κρίσιμα ερωτήματα για το πού κατευθύνθηκαν αυτά τα χρήματα. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως γι’ αυτά τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, ο έλεγχος και η λογοδοσία είναι σχεδόν μηδενικός.
Σε χώρες του εξωτερικού προβλέπονται συγκεκριμένες διαδικασίες και έλεγχος μέσω ειδικής επιτροπής στα Κοινοβούλια, όχι όμως στη χώρα μας. Όπως μας εξηγεί στην ο διευθυντής Ερευνών της εταιρείας εκπόνησης στρατηγικών ερευνών CP Consulting, Κώστας Πικραμένος, «στην Ελλάδα δεν υπάρχει κουλτούρα εθνικής ασφαλείας και η Βουλή των Ελλήνων δεν διαθέτει αντίστοιχη επιτροπή». Ας δούμε όμως στην προκειμένη περίπτωση τι αναφέρουν τα επίσημα στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού. Διότι οι αριθμοί μπορεί να μη λένε πάντα την αλήθεια, αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να συσκοτίσουν την πραγματικότητα.
434.594.000 εκατομμύρια για μία πενταετία
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του προϋπολογισμού, από το 2019 και μετά τα μυστικά κονδύλια παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση. Συγκεκριμένα, το 2019 ανήλθαν σε 79.763.000 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το 2020 σε 97.143.000 εκατ. ευρώ και το 2021 σε 91,085 εκατ. ευρώ. Το 2022 οι απόρρητες δαπάνες μειώθηκαν σε ποσοστό 30% περίπου, αγγίζοντας τα 66.420.000 εκατ. ευρώ, για να εκτοξευθούν το 2023 σε 89.503.000 εκατομμύρια ευρώ και το 2024 σε 90.443.000 εκατ. ευρώ. Συνολικά την 5ετία 2020-2024, δηλαδή επί κυβέρνησης ΝΔ, το συνολικό ποσό που δαπανήθηκε για απόρρητες δαπάνες ανήλθε σε 434.594.000 εκατομμύρια ευρώ.
Μάλιστα, το ποσό αυτό είναι κατά πολύ αυξημένο σε σχέση με τα χρήματα που είχαν αρχικά προϋπολογιστεί για μυστικά κονδύλια. Συγκεκριμένα, για την ίδια περίοδο το ποσό που είχε προϋπολογιστεί ανήλθε σε 288.313.000 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή τα ποσά που τελικά δόθηκαν για την κάλυψη απόρρητων εξόδων ήταν αυξημένα πάνω από 50% από αυτά που αρχικά είχαν προϋπολογιστεί. Ειδικότερα, το 2020, τα ποσά που είχαν προϋπολογιστεί στον κρατικό προϋπολογισμό για την κάλυψη απόρρητων δαπανών ανήλθαν σε 52.170.000 εκατομμύρια ευρώ. Το 2021 σε 54.252.000 εκατομμύρια ευρώ, το 2022 σε 49.532.000 εκατομμύρια ευρώ, το 2023 σε 55.470.000 εκατομμύρια ευρώ και το 2024 σε 71.889.000 εκατομμύρια ευρώ.
Από το σύνολο των μυστικών κονδυλίων, τη μερίδα του λέοντος για την πενταετία 2020-2024 καταλαμβάνει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με το συνολικό ποσό που δαπανήθηκε για απόρρητες δαπάνες να αγγίζει τα 160.922.000 εκατ. ευρώ. Συγκεκριμένα, το 2020 ανήλθαν σε 35.244.000 εκατ. ευρώ, το 2021 σε 24.812.000 εκατ. ευρώ, το 2022 σε 17.174.000 εκατ. ευρώ, το 2023 σε 41.008.000 εκατ. ευρώ και το 2024 σε 42.684.000 εκατ. ευρώ.
Σε ό,τι αφορά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το συνολικό ποσό που δαπανήθηκε ως απόρρητα έξοδα για την περίοδο 2020-2024 ανήλθε σε 81.385.000 εκατ. ευρώ. Πιο αναλυτικά, το 2020 οι απόρρητες δαπάνες ανήλθαν σε 14.404.000 εκατ. ευρώ, το 2021 σε 27.504.000 εκατ. ευρώ, το 2022 σε 14.001.000 εκατ. ευρώ, το 2023 σε 14.596.000 εκατ. ευρώ και το 2024 σε 10.880.000 εκατ. ευρώ.
Αντίστοιχα, σε ό,τι αφορά το υπουργείο Εξωτερικών τα χρήματα που δαπανήθηκαν για «απόρρητα έξοδα» την περίοδο 2020-2024 ανήλθαν σε 91.057.000 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα, το 2020 οι δαπάνες για απόρρητα έξοδα ανήλθαν σε 19.649.000 εκατ. ευρώ, το 2021 σε 15.476.000εκατ. ευρώ, το 2022 σε 17.495.000 εκατ. ευρώ, το 2023 σε 15.488.000 εκατ. ευρώ και το 2024 σε 23.462.000 εκατ. ευρώ.
Predator: Το «κρυφτό» των απόρρητων συμβάσεων
Χαρακτηριστικό παράδειγμα έλλειψης διαφάνειας και λογοδοσίας αποτελούν τα όσα ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια της δίκης για την υπόθεση των υποκλοπών στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, εισφέρθηκαν αποκαλυπτικά στοιχεία για τις σχέσεις εταιρειών που συνδέονται με το λογισμικό παρακολούθησης Predator και ελληνικών κρατικών φορέων
Κρίσιμο παράγοντα για τη διερεύνηση της σχέσης του ελληνικού κράτους με τις εταιρείες αυτές αποτέλεσαν τα δεδομένα σχετικά με τις συμβάσεις που είχαν συναφθεί μεταξύ των δύο πλευρών, τα οποία προέκυψαν τόσο από το πλήθος των αναγνωστέων εγγράφων όσο και από κρίσιμες μαρτυρικές καταθέσεις.
Σύμφωνα με τα αναγνωστέα έγγραφα της δίκης, από το 2018 έως το 2022 το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και η εταιρεία Krikel, συμφερόντων του καταδικασθέντος επιχειρηματία Γιάννη Λαβράνου, είχαν συνάψει επτά συμβάσεις, εκ των οποίων οι έξι χαρακτηρίστηκαν απόρρητες. Ουσιαστικά, η εταιρεία Krikel είχε αναδειχθεί από το 2018 σε βασικό προμηθευτή του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Το «στήσιμο» του πυκνού δικτύου εταιρειών που συνδέονται με το λογισμικό παρακολούθησης αποδείχθηκε μια σύνθετη διαδικασία, η οποία απαιτούσε την εμπλοκή διαφόρων μεσαζόντων. Τελικά, η Intellexa εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα τον Μάρτιο του 2020 για την ανάπτυξη του παράνομου λογισμικού, καθώς και την εξαγωγή του σε τρίτες χώρες.
Η έρευνα – παρωδία για τις συμβάσεις του παράνομου λογισμικού
Κατά τη διάρκεια της δίκης των υποκλοπών, από πλήθος μαρτυρικών καταθέσεων αναφέρθηκε η εκτίμηση ότι οι συμβάσεις αγοράς και ανάπτυξης του λογισμικού Predator ήταν πολύ πιθανό να είναι κρυμμένες σε άλλες -άσχετες φαινομενικά- συμβάσεις. Πάντως, από τα στοιχεία που αποκαλύπτει η «Μ» και το dikastikoreportaz.gr φαίνεται ότι τα ποσά για απόρρητες δαπάνες “εκτοξεύονται” τη διετία 2020 – 2021, την περίοδο δηλαδή του “στησίματος” των υποδομών και της εκτεταμένης χρήσης του Predator στην Ελλάδα!
Όσον αφορά τις συμαβάσεις που σχετίζονται με το λογισμικό, στο επίκεντρο της ακροαματικής διαδικασίας βρέθηκε και ο έλεγχος που πραγματοποίησε η Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ) σε συμβάσεις των εταιρειών Krikel και Intellexa με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την ΕΥΠ. Τη μεθοδολογία της συγκεκριμένης έρευνας παρουσίασε στη δική της κατάθεση η διοικήτρια της ΕΑΔ, Αλεξάνδρα Ρογκάκου.
Όπως ανέφερε, η Αρχή διενήργησε ελέγχους σε επτά συμβάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί αν πίσω από τα παραστατικά, το φυσικό αντικείμενο και τις τεχνικές προδιαγραφές των έργων, υποκρυπτόταν το παράνομο λογισμικό παρακολούθησης Predator. Βέβαια, ούτε λίγο ούτε πολύ η κ. Ρογκάκου περιέγραψε μια επιφανειακή έρευνα, στην οποία έμειναν εκτός «κάδρου» τα στοιχεία των σχετιζόμενων φυσικών και νομικών προσώπων των συμβαλλόμενων μερών. Μάλιστα, η τότε αναπληρώτρια διοικήτρια της Αρχής άφησε αποσβολωμένους δικαστή και εισαγγελέα καθώς κατέθεσε ότι περίμενε να διαβάσει το ίδιο το όνομα του λογισμικού στις συγκεκριμένες συμβάσεις! «Δηλαδή ψάχνατε σύμβαση που να λέει “παράνομο λογισμικό Predator”;», ρώτησε ο πρόεδρος της έδρας, μη μπορώντας να πιστέψει τα όσα άκουσε για τη μεθοδολογία της έρευνας της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας.
«Μόνιμο φαινόμενο κακής δημοσιονομικής πρακτικής»
Η «Μ» επικοινώνησε με τον κ. Κώστα Πικραμένο, διευθυντή Ερευνών της εταιρείας εκπόνησης στρατηγικών ερευνών CP Consulting με έδρα τη Μασσαλία και παράλληλα εμπειρογνώμονα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θέματα Υπηρεσιών Πληροφοριών και Πολιτικού Ισλάμ, ο οποίος παράλληλα έχει συγγράψει αρκετά βιβλία σχετικά με τις υπηρεσίες πληροφοριών και όχι μόνο, όπως το «Εθνική Ασφάλεια: Μύθοι και Πραγματικότητα» (Εκδόσεις Ινφογνώμων). Ερωτηθείς για την αύξηση στα κονδύλια που δαπανώνται για απόρρητες δαπάνες, ο κ. Πικραμένος περιέγραψε αρχικά τι είναι οι περιβόητες απόρρητες δαπάνες και τι αφορούν.
«Κατ’ αρχάς πρέπει να πούμε ότι οι απόρρητες δαπάνες (“μυστικά κονδύλια”) είναι πιστώσεις που περιλαμβάνονται στον τακτικό προϋπολογισμό, αν και είναι αρκετά δύσκολο να εντοπιστούν οι σχετικοί κωδικοί ανά φορέα. Τα υπουργεία Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Μετανάστευσης και Ασύλου, Κλιματικής Αλλαγής αλλά και η ΕΥΠ έχουν πιστώσεις ‘‘απόρρητων δαπανών’’. Οι εν λόγω δαπάνες πραγματοποιούνται για την υλοποίηση:
– Δημοσίων συμβάσεων έργου – προμηθειών που χαρακτηρίζονται ως απόρρητες, για λόγους εθνικής ασφαλείας.
– Αμοιβές πληροφοριοδοτών – πρακτόρων (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό) για λόγους καταστολής εγκλήματος ή κατασκοπείας ή στήριξης της ελληνικής διπλωματίας.
Ερωτηθείς γιατί οι απόρρητες δαπάνες κάθε έτος υπερβαίνουν τα ποσά που προϋπολογίζονται αρχικά, ο κ. Πικραμένος υποστηρίζει: «Οι πραγματικές απόρρητες δαπάνες ανά έτος συνήθως υπερβαίνουν τα ποσά που εντοπίζουμε στους αντίστοιχους κωδικούς του τακτικού προϋπολογισμού είτε λόγω έκτακτων αναγκών είτε λόγω κακής διαχείρισης (σπατάλης). Είναι ένα μόνιμο φαινόμενο κακής δημοσιονομικής πρακτικής που πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστεί με θεσμικό τρόπο».
«Δεν υπάρχει κουλτούρα εθνικής ασφαλείας»
Αν και οι απόρρητες δαπάνες κοστίζουν στον Έλληνα φορολογούμενο σχεδόν μισό δισ. ευρώ, εντούτοις δεν υπάρχει διαχείρισή τους με διαφάνεια και επαρκή λογοδοσία. Σε αντίθεση με χώρες του εξωτερικού, κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά πού πάνε αυτά τα κονδύλια, όπως επίσης και αν πράγματι δαπανώνται για τον σκοπό που προβλέπονται.
«Στις λεγόμενες ώριμες κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες της Δύσης υπάρχουν οι Επιτροπές Πληροφοριών και Εθνικής Ασφαλείας του Κοινοβουλίου. Εντός των επιτροπών υπάρχουν υποεπιτροπές με αρμοδιότητα τον έλεγχο των απόρρητων δαπανών σε συνεδρίες κεκλεισμένων των θυρών. Για παράδειγμα, στο γαλλικό Κοινοβούλιο λειτουργεί μια αντίστοιχη υποεπιτροπή η οποία καλεί τους διοικητές των υπηρεσιών πληροφοριών σε ακρόαση και έχει πρόσβαση στα παραστατικά των απόρρητων δαπανών. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κουλτούρα εθνικής ασφαλείας και η Βουλή των Ελλήνων δεν διαθέτει αντίστοιχη επιτροπή. Το θέμα αυτό έχω καταγράψει στο βιβλίο μου “Εθνική Ασφάλεια: Μύθοι και Πραγματικότητα” (Εκδόσεις Ινφογνώμων)», τονίζει στην «Μ» ο κ. Πικραμένος.
«Πέντε μέτρα άμεσης προσαρμογής»
Ρωτήσαμε τον κ. Πικραμένο τι κατά τη γνώμη του πρέπει να γίνει σε θεσμικό επίπεδο προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Ο κ. Πικραμένος προτείνει πέντε «μέτρα άμεσης εφαρμογής προκειμένου να αποφευχθούν φαινόμενα διασπάθισης του δημοσίου χρήματος ή διαφθοράς».
Πιο αναλυτικά, τα πέντε μέτρα είναι τα εξής:
– Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Απόρρητων Δαπανών με αρμοδιότητα την εκ των προτέρων (a priori) αξιολόγηση μιας σύμβασης έργου – προμηθειών, ως δαπάνης απόρρητου χαρακτήρα. Η εν λόγω Αρχή θα αξιολογεί όλες τις συμβάσεις υπουργείων, ΝΠΔΔ, Σωμάτων Ασφαλείας και υπηρεσιών πληροφοριών, που διαχειρίζονται λογαριασμούς απόρρητων δαπανών. Μόνο κατόπιν θετικής γνωμοδότησης της Αρχής θα χαρακτηρίζεται μια σύμβαση έργου – προμηθειών «απόρρητη δαπάνη». Μετά την ολοκλήρωση του έργου – προμήθειας, η Αρχή θα προβαίνει σε εκ των υστέρων (a posteriori) δημοσιονομικό έλεγχο εξετάζοντας τα παραστατικά της δαπάνης. Η Αρχή δεν θα τηρεί αντίγραφα των παραστατικών δαπάνης, τα οποία θα καταστρέφονται 12 μήνες μετά την έκδοσή τους.
– Κατάργηση της πρόβλεψης περί απευθείας ανάθεσης σύμβασης έργου, προμήθειας, για απόρρητες δαπάνες. Εξαιρούνται περιπτώσεις απευθείας ανάθεσης λόγω επείγουσας ανάγκης, κατόπιν θετικής γνωμοδότησης της Ανεξάρτητης Αρχής Απόρρητων Δαπανών και μέχρι του ποσού των 50.000 ευρώ.
– Όλες οι συμβάσεις έργου – προμήθειας ανεξαρτήτως ποσού θα μπορούν να ελέγχονται από την Υποεπιτροπή Ελέγχου Απόρρητων Δαπανών της Επιτροπής Εθνικής Ασφαλείας και Πληροφοριών της Βουλής που θα ιδρυθεί. Η υποεπιτροπή δεν θα τηρεί αντίγραφα των παραστατικών δαπάνης.
– Κάθε υπουργείο καταρτίζει έναν Προϋπολογισμό Απόρρητων Δαπανών (ΠΑΔ) τον οποίο κοινοποιεί στο υπουργείο Οικονομικών προς επεξεργασία, πριν από την ενσωμάτωσή του στο σχέδιο του τακτικού προϋπολογισμού.
– Για όλες τις απόρρητες δαπάνες ανεξαρτήτως ποσού θα υπάρχουν παραστατικά (έκθεση σκοπιμότητας, ένταλμα πληρωμής, απόδειξη είσπραξης – τιμολόγιο, όπου θα αναφέρονται οι λόγοι, το ποσό και η ημερομηνία πληρωμής. Η έκθεση σκοπιμότητας θα έχει διαβάθμιση άκρως απόρρητο και θα είναι προσβάσιμη μόνο από τη διοίκηση του κρατικού οργανισμού, τα μέλη της Ανεξάρτητης Αρχής Απόρρητων Δαπανών και τα μέλη της Υποεπιτροπής Ελέγχου Απόρρητων Δαπανών.
Σαφή θέση κατά της πρόσφατης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά ως προς την ερμηνεία της έννοιας της ανωτέρας βίας, αλλά και ως προς τη στάθμιση θεμελιωδών δικαιωμάτων στο πλαίσιο της ποινικής δίκης παίρνει η Ένωση Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων. Με αυτήν κρίθηκε ότι ο πρόωρος τοκετός δικηγόρου και η εισαγωγή του νεογνού τέκνου της σε Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας, λίγες μόλις ημέρες πριν από τη δικάσιμο, δεν συνιστούν λόγο ανωτέρας βίας για τη μη παράστασή της στο δικαστήριο.
Η απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Ένωσης Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων, η οποία σε ανακοίνωσή της το μεσημέρι της Τρίτης 17 Μαρτίου κάνει λόγο τόσο για έλλειμμα ενσυναίσθησης της επίμαχης κρίσης όσο και για ευρύτερες επιπτώσεις της στον ρόλο του δικηγόρου και στην κατοχύρωση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ένωσης Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων:
Παρατηρήσεις της Ένωσής Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων με αφορμή πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά.
Με την εν λόγω απόφαση κρίθηκε ότι ο πρόωρος τοκετός δικηγόρου και η εισαγωγή του νεογνού τέκνου της στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας τρεις ημέρες πριν τη δικάσιμο του Εφετείου Πειραιά στην οποία δεν μπόρεσε να παρασταθεί, δεν συνιστά λόγο ανωτέρας βίας.
Η κρίση αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό τόσον όσον αφορά στον νομικό συλλογισμό όσον και σε μείζον κοινωνικό και ανθρώπινο επίπεδο.
Η εφαρμογή του νόμου δεν αποτελεί μηχανική διαδικασία. Η συγκεκριμένη απόφαση δεν διέπεται από την απαιτούμενη ενσυναίσθηση, κατανόηση και σεβασμό στη μητρότητα και στη γυναίκα δικηγόρο που οδηγείται σε πρόωρο τοκετό με επιπλοκές, μάλιστα, για το νεογνό τέκνο της, γεγονός το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί συνήθης ή προβλέψιμη αδιαθεσία.
Η σχολιαζόμενη απόφαση καταδεικνύει και μια στρεβλή αντίληψη για το ρόλο του δικηγόρου (συλλειτουργού της Δικαιοσύνης) στη διαδικασία απονομής Δικαιοσύνης.
Τούτο διότι σύμφωνα με το σκεπτικό αποφάσεως η δικηγόρος που είχε λάβει την εντολή χειρισμού της υποθέσεως θα μπορούσε «να ειδοποιήσει τηλεφωνικά κάποιον συνεργάτη της ή έστω και τον εντολέα της για να αναθέσει σε τρίτο την εκπροσώπησή του».
Οφείλουμε να επισημάνουμε το αυτονόητο: ο δικηγόρος δεν διεκπεραιώνει. Αναλαμβάνει εντολή χειρισμού της υπόθεσης και οφείλει να ολοκληρώσει την εντολή που έλαβε. Δεν αντικαθίσταται ούτε και υποκαθίσταται.
Από την άλλη πλευρά ο εντολέας σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ έχει δικαίωμα να επιλέγει τον δικηγόρο που επιθυμεί να τον εκπροσωπεί. Η αναγνώριση και διαφύλαξη του σχετικού δικαιώματος αποτελεί εν τελεί και συστατικό στοιχείο της δίκαιης δίκης.
Ο σεβασμός στη γυναίκα Μητέρα και Δικηγόρο εν προκειμένω παρέμεινε δυστυχώς για τον δικαστικό λειτουργό που εξέδωσε την συγκεκριμένη απόφαση πουκάμισο αδειανό.
Σε περίοδο υπογεννητικότητας η μητρότητα πρέπει να υποστηρίζεται στην πράξη.
Αναμένουμε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων να λάβει θέση επί του κρίσιμου ζητήματος.
Αθήνα 17-03-2026,
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος, Δημήτριος Γκαβέλας Ο Γενικός Γραμματέας, Λουκάς Προυσανίδης
Με τη συμπλήρωση τριών ετών από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών και την επικείμενη έναρξη της δίκης στο Τριμελές Εφετείο Λάρισας, ο Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, εφέτης Χριστόφορος Σεβαστίδης, προβαίνει σε μια αναλυτική παρουσίαση των δεδομένων που διέπουν τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης.
Σε άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», ο κ. Σεβαστίδης τεκμηριώνει την αναγκαιότητα του χρόνου που μεσολάβησε κατά την προδικασία, υπογραμμίζοντας ότι ο όγκος του αποδεικτικού υλικού και η επεξεργασία των αιτημάτων των διαδίκων καθιστούσαν τη διάρκεια της ανάκρισης δικονομικά επιβεβλημένη για τη διασφάλιση της εγκυρότητας της διαδικασίας.
Χριστόφορος Σεβαστίδης για δίκη Τεμπών: Αναλυτικά το άρθρο
Με τη συμπλήρωση 3 ετών από την ημέρα της τραγικότερης πολύνεκρης σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη, ξεκινάει η κύρια διαδικασία στο ακροατήριο του ποινικού δικαστηρίου. Εκεί θα βρεθούν 36 κατηγορούμενοι, 350 μάρτυρες, 250 δικηγόροι. Το χρονικό διάστημα που απαιτήθηκε για την ολοκλήρωση της κύριας ανάκρισης και της διαδικασίας παραπομπής στο ακροατήριο ήταν το απολύτως αναγκαίο για να συλλεγεί το τεράστιο ανακριτικό υλικό που αριθμεί 1.267 σελίδες κλητηρίου θεσπίσματος, εκατοντάδες έγγραφα, εκατοντάδες μαρτυρικές καταθέσεις και άλλες ανακριτικές ενέργειες.
Τα δεκάδες αιτήματα των διαδίκων κατά τη διάρκεια της ανάκρισης απαιτούσαν επεξεργασία από τα αρμόδια δικαστικά όργανα και μια διαδικαστική συνέχεια που προβλέπει ο νόμος μέχρι την έκδοση διατάξεων και βουλευμάτων. Ταχύτερες χρονικές διαδικασίες θα εμπεριείχαν τον κίνδυνο λαθών, ελλιπούς συγκέντρωσης του αποδεικτικού υλικού και τελικά δυσχέρειας στο έργο του δικαστηρίου, γεννώντας εύλογες αντιδράσεις των παραγόντων της δίκης και δικαιολογημένη δυσπιστία της κοινωνίας. Δεν είναι άλλωστε ούτε πρωτόγνωρο, ούτε ελληνικό, το φαινόμενο σε πολυπρόσωπες και σύνθετες δίκες ο αναγκαίος χρόνος να μην μετριέται σε μήνες αλλά σε έτη: Η κύρια ανάκριση για τις φονικές πυρκαγιές στο Μάτι διήρκησε 2 χρόνια ενώ και η δίκη για την εγκληματική οργάνωση «Χρυσή Αυγή» ξεκίνησε 18 μήνες μετά την άσκηση ποινικών διώξεων και διήρκησε 5 ολόκληρα έτη στον πρώτο βαθμό και σχεδόν 4 έτη στον δεύτερο. Ανάλογης βαρύτητας και πολυπλοκότητας δίκες στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο διήρκησαν πάνω από 5 έτη ενώ και σε προηγμένα ευρωπαϊκά κράτη, όπως πχ στη Γερμανία η δίκη κατά νεοναζιστικής οργάνωσης NSU διήρκησε επίσης 5 χρόνια.
Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων προσπάθησε όλο αυτό το διάστημα να σταθεί με νηφαλιότητα και δεν δίστασε να ασκήσει σκληρή κριτική για κατά καιρούς δηλώσεις και τοποθετήσεις είτε κυβερνητικών αξιωματούχων (ακόμα και του πρωθυπουργού) είτε πολιτικών της αντιπολίτευσης. Είναι γεγονός ότι δεν καταφέραμε να ακουστούμε όχι από έλλειψη θέσεων αλλά γιατί μία ποινική δίκη μετατράπηκε από την αρχή σε βασικό πολιτικό διακύβευμα και σε φυτώριο καλλιέργειας προσωπικών φιλοδοξιών και ματαιοδοξίας. Δημοσιογράφοι και Μέσα Ενημέρωσης, που το ενδιαφέρον τους δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αποτύπωση της πραγματικότητας αλλά αποκλειστικά με το εμπορικό προϊόν το οποίο διαθέτουν προς πώληση, έπαιξαν με τον κοινωνικό αυτοματισμό. Το έδαφος ήταν στρωμένο για να αναγνωρίσει η κοινωνία ήρωες με καθαρά χέρια και αντιήρωες κινούμενους παρασκηνιακά και δεκτικούς σε άνωθεν εντολές συγκάλυψης. Τέτοιοι «ήρωες», δήθεν αντικομφορμιστές, αντισυστημικοί και έντιμοι αυτοσυστήθηκαν και εκείνοι που λίγο αργότερα συγκέντρωσαν μεγάλο αριθμό ψήφων στις εθνικές εκλογές, γιατί βοηθούσαν ηλικιωμένους και γκρέμιζαν πάγκους μεταναστών στις λαϊκές αγορές. Η συγκέντρωση της λαϊκής αγανάκτησης στο δισάκι του «σωτήρα» σε περιόδους πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ρευστότητας, καταλήγει συνήθως σε οικτρή αποτυχία και σπέρνει διαδοχικές απογοητεύσεις.
Καταγγείλαμε πρόσφατα πολιτικούς τυχοδιώκτες οι οποίοι με μοναδικό στόχο την αύξηση της δημοσκοπικής τους επιρροής και πατώντας σε δομικές αδυναμίες του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης, επιχειρούν με λόγο ισοπεδωτικό, δημαγωγικό, που διαστρεβλώνει συνειδητά την αλήθεια και στερείται λογικής, να εμφανιστούν ως αδιαμεσολάβητοι εκφραστές της κοινής γνώμης απέναντι σε ένα Δικαστικό Σώμα δεχόμενο άνωθεν εντολές. Οι Δικαστές και Εισαγγελείς με τη συλλογική μομφή και τον στιγματισμό τους ως εντολοδόχων της κυβέρνησης, είναι οι ίδιοι που εκθειάζονται ταυτόχρονα για την απόφαση που εξέδωσαν για τις υποκλοπές· η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έχοντας και αυτή πολλές φορές αμφισβητηθεί και κατηγορηθεί για συμπόρευση με τις επιδιώξεις της εκάστοτε κυβέρνησης, εξέδωσε πρόσφατα την απόφαση υπέρ των δανειοληπτών επί του τρόπου υπολογισμού των τόκων από τις τράπεζες και τα funds. Τις ουσιαστικές θεσμικές αλλαγές που διεκδικεί και απαιτεί η κοινωνία δεν θα τις φέρει ο ανορθολογισμός, οι απειλές και οι προπηλακισμοί, οι στημένες και οργισμένες δηλώσεις on camera, ενδείξεις έλλειψης κατανόησης της κατάστασης και των πραγματικών υπαιτίων, υπονομευτικές ούτως ή άλλως των δημοκρατικών θεσμών και προπομποί της επιβολής λύσεων φασιστικού τύπου.
Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων έχει πλήρη επίγνωση των αδυναμιών του συνταγματικού πλαισίου το οποίο χρειάζεται αναθεώρηση στο κεφάλαιο της Δικαιοσύνης. Για τον λόγο αυτό ζητούμε εδώ και χρόνια την αλλαγή του τρόπου επιλογής της ηγεσίας ώστε να μην αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο της κυβέρνησης. Για τον ίδιο λόγο ζητήσαμε -μοναδική ίσως επαγγελματική ομάδα στον τόπο- τον αυτοπεριορισμό μας και την απαγόρευση κατάληψης δημοσίων αξιωμάτων από αφυπηρετούντες δικαστικούς λειτουργούς στην κατεύθυνση της οριστικής διάλυσης οποιασδήποτε υπόνοιας διασύνδεσης δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας. Στη διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης μπήκαμε από νωρίς με ουσιαστικές προτάσεις, επιδιώκοντας συναντήσεις με τα πολιτικά κόμματα. Αποδείξαμε έμπρακτα εδώ και χρόνια πως δεν διαπνεόμαστε από κανενός είδους συντεχνιακή αντίληψη, πρωτοστατώντας στη διεκδίκηση 13ου και 14ου μισθού για εργαζόμενους και συνταξιούχους του δημοσίου τομέα, στη διαφύλαξη ατομικών και συλλογικών ελευθεριών την περίοδο της πανδημίας, πως δεν διστάσαμε να πάρουμε κριτική θέση απέναντι σε κάθε κυβέρνηση, σε κάθε υπουργό, όταν κρίναμε ότι αυτό επέβαλε η συνταγματική τάξη.
Στη δίκη που ξεκινάει στο Τριμελές Εφετείο της Λάρισας δηλώνουμε την απόλυτη εμπιστοσύνη μας στους δικαστικούς λειτουργούς, τους επιφορτισμένους με αυτό το δύσκολο έργο. Είναι άνθρωποι έντιμοι, ακέραιοι, πιστοί στον όρκο τους, όπως και όσοι ασχολήθηκαν μέχρι σήμερα με την υπόθεση στο στάδιο της κύριας ανάκρισης. Καλούμε τους πολίτες να κλείσουν τ’ αυτιά τους στους μόνιμους κακοποιητές της αλήθειας. Ακούμε προσεκτικά κάθε κριτική παρατήρηση η οποία θα βασίζεται σε επιστημονικά τεκμηριωμένη θέση. Είναι απολύτως λογικό σε τόσο πολύπλοκη και σύνθετη διαδικασία να μην αποφευχθούν και κάποια λάθη ακούσια. Η επιδίωξη όλων παραμένει κοινή: Να αποδοθεί Δικαιοσύνη! Να αποκαλυφθεί η αλήθεια! Να δικαιωθούν οι νεκροί!
Μια σημαντική θεσμική παρέμβαση για την επίλυση χρόνιων ιδιοκτησιακών διαφορών εισάγει το νέο νομοσχέδιο που βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση, με το οποίο προβλέπεται ότι το Δημόσιο θα απέχει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, από την προβολή δικαιωμάτων κυριότητας έναντι τρίτων κατά τις πρώτες εγγραφές στο Εθνικό Κτηματολόγιο.
Γράφει η Μαρία Μοσχοπούλου, δικηγόρος, LLM Αστικού Δικαίου (ΕΚΠΑ)
Η ρύθμιση επιχειρεί να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που έχει απασχολήσει επί δεκαετίες
την ελληνική αγορά ακινήτων: την εκτεταμένη αμφισβήτηση ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων
από το Δημόσιο σε περιοχές όπου οι ιδιοκτήτες κατέχουν ακίνητα για πολλές δεκαετίες,
αλλά οι τίτλοι εμφανίζουν ιστορικές ατέλειες ή προέρχονται από παλαιές αγροτικές
διανομές και διοικητικές πράξεις.
Σύμφωνα με τις νέες διατάξεις, το Δημόσιο δεν προβάλλει δικαιώματα κυριότητας ούτε
ασκεί αγωγές κατά τρίτων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όταν υπάρχουν στοιχεία που
αποδεικνύουν ότι ο ιδιώτης απέκτησε το ακίνητο με νόμιμο τρόπο και επί μακρό χρονικό
διάστημα.
Η μη προβολή δικαιωμάτων προβλέπεται ιδίως όταν:
● ο τρίτος απέκτησε την κυριότητα με τίτλο που έχει μεταγραφεί έως την 11η Ιουνίου 1975,
● το ακίνητο κατέχεται βάσει προσωρινού παραχωρητηρίου ή διαδικασίας αγροτικής διανομής από το Δημόσιο,
● πρόκειται για ακίνητα που προέρχονται από αγροτικές διανομές ή εποικιστική νομοθεσία,
● υπάρχει διοικητική υπόδειξη εγκατάστασης σε συγκεκριμένο ακίνητο στο πλαίσιο αποκατάστασης πληθυσμών ή αγροτικών αναδασμών.
Η ρύθμιση αναγνωρίζει ουσιαστικά ότι σε πολλές περιπτώσεις η κατοχή και η αξιοποίηση
της γης από ιδιώτες πραγματοποιήθηκε κατόπιν διοικητικών διαδικασιών του ίδιου του
κράτους, οι οποίες όμως δεν ολοκληρώθηκαν τυπικά με την έκδοση οριστικών τίτλων.
Τα ακίνητα που εξαιρούνται
Η νομοθετική παρέμβαση δεν αφορά το σύνολο της δημόσιας περιουσίας. Αντίθετα,
εξαιρούνται ρητά ακίνητα που εμπίπτουν σε ειδικά καθεστώτα προστασίας.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:
● δασικές εκτάσεις,
● ακίνητα που βρίσκονται σε αιγιαλό, παραλία ή υδατορέματα,
● αρχαιολογικοί χώροι και ακίνητα πολιτιστικής κληρονομιάς
,
● περιπτώσεις όπου το Δημόσιο έχει ήδη εκδώσει πράξεις αμφισβήτησης της κυριότητας.
Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται να διασφαλιστεί ότι η ρύθμιση θα αφορά κυρίως παλαιές
ιδιοκτησίες που βρίσκονται σε πραγματική χρήση ιδιωτών, χωρίς να θίγεται η προστασία
της δημόσιας περιουσίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόβλεψη ότι εκκρεμείς δίκες μεταξύ Δημοσίου
και ιδιωτών για ακίνητα που εμπίπτουν στις νέες διατάξεις καταργούνται.
Παράλληλα, προβλέπεται δυνατότητα:
● διόρθωσης των αρχικών εγγραφών στο Κτηματολόγιο,
● συμβιβασμού μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών ακόμη και κατά τη διάρκεια της δίκης,
● αποχής του Δημοσίου από την άσκηση ενδίκων μέσων σε περιπτώσεις που πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου.
Οι ρυθμίσεις αυτές μπορούν να επιταχύνουν σημαντικά την επίλυση πολλών υποθέσεων
που εκκρεμούν για χρόνια στα δικαστήρια.
Η ανάγκη αυτής της νομοθετικής παρέμβασης συνδέεται με ένα ευρύτερο δομικό ζήτημα
της ελληνικής κτηματογράφησης.
Για πολλές δεκαετίες, μεγάλος αριθμός ακινήτων καταγράφηκε με ελλιπή ή ασαφή
ιδιοκτησιακά στοιχεία, κυρίως σε αγροτικές περιοχές. Παράλληλα, σε πολλές
περιπτώσεις το Δημόσιο προέβαλε δικαιώματα κυριότητας βάσει τεκμηρίων δημοσίου
χαρακτήρα της γης, γεγονός που οδήγησε σε μαζικές δικαστικές αντιδικίες με ιδιώτες.
Η κατάσταση αυτή δημιούργησε ένα σημαντικό εμπόδιο τόσο για την ολοκλήρωση του
Εθνικού Κτηματολογίου όσο και για τη λειτουργία της αγοράς ακινήτων, καθώς ακίνητα
με αμφισβητούμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν μπορούσαν εύκολα να μεταβιβαστούν ή
να αξιοποιηθούν.
Όπως επισημαίνει η δικηγόρος Μαρία Μοσχοπούλου, Ιδιοκτήτρια του Δικηγορικού
Γραφείου MMLegal με εξειδίκευση στο δίκαιο ακινήτων και επικεφαλής της πλατφόρμας
Propertycheck.gr:
«Η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη θεσμική
μεταρρύθμιση για την ασφάλεια των συναλλαγών στην ακίνητη περιουσία. Ωστόσο, η
διαδικασία ανέδειξε και ιστορικές αδυναμίες του ελληνικού συστήματος τίτλων
ιδιοκτησίας, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η κατοχή γης βασίστηκε σε διοικητικές πράξεις ή
αγροτικές διανομές.
Η ισορροπία μεταξύ της προστασίας της δημόσιας περιουσίας και της διασφάλισης των
ιδιωτικών δικαιωμάτων αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη σταθερότητα της αγοράς
ακινήτων αλλά και για την οριστική ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου, μιας
θεσμικής εκκρεμότητας που στη χώρα μας παραμένει ανοιχτή επί δεκαετίες.»
Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση της δολοφονίας του 20χρονου που σημειώθηκε στην περιοχή της Καλαμαριάς, με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της οικογένειας, Νικόλαο Γ. Αλεξανδρή, να προχωρά σε επίσημη δήλωση αναφορικά με τη νομική στρατηγική που πρόκειται να ακολουθηθεί.
Ο κ. Αλεξανδρής, λαμβάνοντας τη σχετική εντολή από τους γονείς του θύματος, θέτει το πλαίσιο της πολιτικής αγωγής, εστιάζοντας στην ανθρωποκτόνο πρόθεση του δράστη και στην ανάγκη πλήρους απόδοσης ευθυνών σε όλα τα επίπεδα.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του δικηγόρου: «Το όνομά μου είναι Κλεομένης»
Τις τελευταίες ημέρες γίνεται λόγος για ένα 20χρονο παιδί που δολοφονήθηκε στην Καλαμαριά. Το «παιδί» αυτό έχει όνομα, Κλεομένης και ο δράστης του έκοψε το νήμα της ζωής με άμεσο δόλο και στοχευμένα χτυπήματα στα καίρια σημεία του σώματός του.
Οι στιγμές επιβάλλουν σε όλους να σταθούμε ευλαβικά δίπλα στις τραγικές φιγούρες των γονέων και να τους υποσχεθούμε πως ο θρήνος και ο σπαραγμός τους θα βρουν λύτρωση, να τους υποσχεθούμε πως η Δικαιοσύνη θα πράξει τα δέοντα και θα τιμωρήσει τον δράστη (αλλά και όλους όσοι εμπλέκονται στην δολοφονία) όπως του(-ς) αξίζει.
Αναλαμβάνοντας την εκπροσώπηση της οικογένειας του Κλεομένη, θα ήθελα, σε πρώτη φάση, να καταστήσω σαφές πως όσοι επιχειρούν ή επιχειρήσουν να σπιλώσουν, βεβηλώσουν ή συκοφαντήσουν τον Κλεομένη θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του Νόμου.
Τις επόμενες ημέρες θα κατατεθούν στην αρμόδια Ανακρίτρια πλείστα όσα στοιχεία, τα οποία θα φωτίσουν όχι μόνο όλες τις πτυχές της βάρβαρης αυτής δολοφονίας, αλλά και του ρόλου συγκεκριμένων ανθρώπων στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Η δολοφονία του Κλεομένη δεν θα μείνει ατιμώρητη.
Υ.Γ. Η καταδίκη μιας βάρβαρης δολοφονίας πρέπει να είναι καθολική και όχι a la carte. Η στάση της κοινωνίας οφείλει να είναι ίδια απέναντι σε κάθε θύμα. Συνεπώς το «είμαστε όλοι ΠΑΟΚ» είναι, τούτη τη στιγμή, το ελάχιστο που οφείλουμε να κάνουμε για να τιμήσουμε τη μνήμη του αδικοχαμένου Κλεομένη.
Έχοντας ήδη μπει στον τρίτο μήνα του έτους, πληθαίνουν οι αντιδράσεις των δανειοληπτών για τις άκρως καταχρηστικές τακτικές των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (που φέρονται να διαχειρίζονται τα τραπεζικά τους προϊόντα) τόσο στο στάδιο των ρυθμίσεων – διμερών διαπραγματεύσεων, όσο και σε αυτό των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης (διαταγές πληρωμής και κατασχετήριες εκθέσεις).
Συγκεκριμένα, στις εταιρείες αυτές με την απόφαση 1/2023 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου και με τον νόμο 5072/2023 δόθηκε ‘’εξαιρετική νομιμοποίηση να ασκούν κάθε ένδικο βοήθημα και να προβαίνουν σε κάθε άλλη δικαστική πράξη για την είσπραξη των απαιτήσεων’’, φέροντας τους οφειλέτες σε ακόμα πιο δυσχερή θέση.
Να τονισθεί βέβαια ότι μέχρι και σήμερα δημοσιεύονται πολλές αποφάσεις πανελλαδικά που ακυρώνουν διαταγές πληρωμής και πλειστηριασμούς, λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης (παράλειψη προσκόμισης συμβάσεων και περιλήψεων αυτών κατά παράβαση του παραπάνω νόμου).
Στο απόηχο των ανωτέρω, ειδικά το τελευταίο έτος οι εταιρείες αυτές επιδίδονται σε ‘’καταιγισμό’’ κοινοποιήσεων διαταγών πληρωμής σε χιλιάδες δανειολήπτες, οι οποίοι βρίσκονται – απουσία νομοθετικού προστατευτικού πλαισίου – επί ξύλου κρεμάμενοι και με τη δαμόκλειο σπάθη των πλειστηριασμών να βρίσκεται πάνω από τα κεφάλια τους.
Ακόμα και εν μέσω τραπεζικών διαπραγματεύσεων ή και μετά το άνοιγμα αίτησης εξωδικαστικού μηχανισμού, τους κοινοποιούν διαταγή πληρωμής και σε πλείστες περιπτώσεις – πριν καν παρέλθει το 15νθημερο των εργασίμων ημερών που ορίζει ο νόμος για κατάθεση ανακοπής και αίτησης αναστολής-, τους επιδίδουν και έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης με προγραμματισμένο πλειστηριασμό, αποδυναμώνοντας ουσιαστικά το δικαίωμα τους για χρήση των ένδικων βοηθημάτων που προβλέπει ο νόμος.
Παράλληλα οχυρωμένοι πίσω από την πολιτική του εκάστοτε δήθεν επενδυτή και – όπως αναφέρθηκε ήδη – απουσία νομοθετικού πλαισίου, αξιώνουν σε περίπτωση διμερούς διαπραγμάτευσης για ρύθμιση της οφειλής προκαταβολές που ..ζαλίζουν και μπορεί να αγγίξουν και το 40% του υπολοίπου της εκάστοτε οφειλής, την οποία και τοκίζουν υπέρμετρα .
Όλα τα ανωτέρω φαινόμενα – τα οποία συνεχώς πληθαίνουν – οδηγούν τους δανειολήπτες σε απόγνωση και φόβο απώλειας των περιουσιακών τους στοιχείων, τα οποία με κόπο απέκτησαν, ειδικά μετά την κατάργηση του νόμου 3869/10 (νόμος Κατσέλη) που έδιδε τη δυνατότητα χορήγησης δικαστικής προστασίας και ρύθμισης των οφειλών τους.
Σε όλα αυτά ελπίδα γεννά ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών, ο οποίος το τελευταίο χρόνο έχει βελτιωθεί και ολοκληρώνεται πολύ πιο γρήγορα από το παρελθόν, όμως αν δεν υπάρξει σαφής νομοθετική πρόβλεψη προστασίας των οφειλετών τόσο με πλαφόν στο ποσό προκαταβολών που μπορούν να αξιώνουν οι ανωτέρω εταιρείες, βιώσιμων δικαστικών ρυθμίσεων ανάλογα με το προφίλ του κάθε δανειολήπτη, αλλά και πλήρη έλεγχο νομιμότητας των παραπάνω εταιρειών, το ακανθώδες αυτό ζήτημα δεν θα επιλυθεί.
Ακριβώς αυτό το νομοθετικό κενό προστασίας των οφειλετών και ο μη αυστηρός έλεγχος των τρόπων και των τακτικών των εταιρειών αυτών, οδηγεί στο σημερινό αδιέξοδο, με αποτέλεσμα οι δανειολήπτες να χάσουν τον ύπνο τους, αυτές να θησαυρίζουν σε βάρος τους – δρώντας ανεξέλεγκτα και ασύδοτα – και ο φαύλος κύκλος να συνεχίζεται.
Στο Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν διαβιβαστεί τα πορισματα της Αρχής για το Ξέπλυμα Βρώμικου Χρήματος για τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγοπούλο, την πρώην γενική γραμματέα του υπουργείου Εργασίας Άννα Στρατινακη και το σύντροφό της Γεωργίου.
Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Τριαντης
Σύμφωνα με πληροφορίες η διαβίβαση έγινε προκειμένου το Ελεγκτικό Συνέδριο να καταλογίσει τα αδηλωτα πόσα που εντόπισε η έρευνα της Αρχής για το Ξέπλυμα Βρώμικου Χρήματος. Σύμφωνα με την έρευνα της Αρχής υπό τον πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπου Βουρλιώτη, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ φέρεται να είχε δηλώσει εισοδήματα που φτάνουν το ποσό των 3,2 εκ.ευρώ. Τα επίμαχα ποσά αφορούν την πενταετία 2020-2025.
Σύμφωνα με πληροφορίες, για την κα Στρατινάκη προέκυψε πως είχε υποβάλει ανακριβείς δηλώσεις πόθεν έσχες με την διαφορά να φτάνει τα 1,3 εκ.ευρώ. Για τον κ. Ανδρέα Γεωργίου από την έρευνα της αρχής καταπολέμησης μαύρου χρήματος διαπιστώθηκε ότι μέσα σε ένα έτος 2023-2024 φέρεται να μην δήλωσε περιουσία που υπολογίζεται μεταξύ 700-800 χιλ.ευρώ.
