Με αφορμή καταγγελία που ήρθε στο φως μέσα από την εκπομπή «Αποκαλύψεις», όπου η κ. Ιωάννα από τη Σαλαμίνα περιέγραψε την πολύωρη αναμονή, περίπου τριών ωρών, για τη διακομιδή του πατέρα της, κ. Μανώλη, και μάλιστα όπως η ίδια ανέφερε χωρίς την παρέμβαση της εκπομπής η διακομιδή ενδέχεται να μην είχε πραγματοποιηθεί ποτέ, ανοίγει εκ νέου η συζήτηση γύρω από μια διαχρονική και οξυμένη παθογένεια: τη λειτουργία του ΕΚΑΒ.
Ρεπορτάζ: Δημήτρης Καπετανάκης
Το ρεπορτάζ που ακολούθησε επιχειρεί να αναδείξει μια πραγματικότητα που, όπως καταγγέλλουν εργαζόμενοι της πρώτης γραμμής, απέχει σημαντικά από τις επίσημες εικόνες και τις δημόσιες τοποθετήσεις των αρμόδιων φορέων. Νησιά με οριακή κάλυψη – δομές που στηρίζονται σε «μπαλώματα» Σε νησιωτικές περιοχές όπως η Σίφνος, η Ρόδος και η Σαλαμίνα, σύμφωνα με καταγγελίες διασωστών, η κατάσταση χαρακτηρίζεται από οριακή επάρκεια σε μέσα και προσωπικό.
Σε αρκετές περιπτώσεις, τα ασθενοφόρα δεν αποτελούν καν πλήρως κρατική υποδομή, αλλά προϊόν δωρεών τοπικών κοινωνιών που προσπάθησαν να καλύψουν κενά του συστήματος υγείας. Παράλληλα, η στελέχωση των πληρωμάτων φαίνεται να γίνεται με ένα μωσαϊκό προσωπικού: μετακινήσεις, αποσπάσεις, αλλά και στελέχη από άλλες δομές ή ακόμη και από τον στρατό, χωρίς πάντα την απαιτούμενη εξειδίκευση, όπως αναφέρουν εργαζόμενοι στο πεδίο. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ένα από τα βασικά προβλήματα είναι η ανεπαρκής προμήθεια ασθενοφόρων από την πολιτεία, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος του στόλου να έχει προκύψει μέσω δωρεών.
Την ίδια στιγμή, οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό οδηγούν σε συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού, με αποτέλεσμα να αποδυναμώνονται κρίσιμες περιοχές. Σε αυτό το πλαίσιο, καταγγέλλεται ότι ακόμη και έμπειρο προσωπικό της πρώτης γραμμής έχει μετακινηθεί σε διοικητικές θέσεις, αφήνοντας αντίστοιχα κενά στο επιχειρησιακό έργο, τα οποία καλύπτονται εν μέρει από νέες προσλήψεις χωρίς όμως να αυξάνεται ουσιαστικά ο συνολικός αριθμός των διαθέσιμων διασωστών στο πεδίο. Ενώ ακόμα και ο πρόεδρος των εργαζομένων του ΕΚΑΒ φέρεται να βρίσκεται σε διοικητική θέση, καταγγέλοντες αρκετοί διασώστες, ότι δεν μπορεί να παρέμβει σε ζητήματα όπως είναι η έλλειψη προσωπικού και μετάταξη τους σε διοικητικές θέσεις καθώς είναι ένας από αυτούς.
Από την πλευρά τους, εκπρόσωποι του ΕΚΑΒ αποδίδουν συχνά την πίεση του συστήματος σε μεγάλο αριθμό άσκοπων κλήσεων και όχι σε οργανωτικές ή διαρθρωτικές ελλείψεις. Ωστόσο, εργαζόμενοι στο πεδίο μιλούν για μια διαφορετική καθημερινότητα, όπου η πραγματική επιχειρησιακή δυνατότητα δοκιμάζεται διαρκώς στα όριά της. Περιστατικά που προκαλούν ανησυχία Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, πρόσφατα περιστατικό με τέσσερα ασθενοφόρα τα οποία τέθηκαν εκτός λειτουργίας λόγω μηχανικής βλάβης φέρεται να μην διέθεταν ακόμη και βασικά ανταλλακτικά, όπως τακάκια προκάλεσε επιπλέον πίεση στο ήδη επιβαρυμένο σύστημα. Την ίδια ώρα, σε νησιωτικές περιοχές καταγράφονται εικόνες όπου η μεταφορά ασθενών γίνεται ακόμη και με μέσα άλλων υπηρεσιών, όπως οχήματα του Λιμενικού Σώματος, όταν δεν υπάρχει διαθέσιμο ασθενοφόρο.
Στη Ρόδο, σύμφωνα με αναφορές, τα διαθέσιμα ασθενοφόρα αντιστοιχούν σε πολύ μικρό αριθμό σε σχέση με τον πληθυσμό και την έντονη τουριστική κίνηση. Στη Σίφνο η κάλυψη περιορίζεται σε ένα μόλις όχημα, ενώ στη Σαλαμίνα, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες με πληθυσμό που εκτοξεύεται, οι διαθέσιμες μονάδες παραμένουν ανεπαρκείς για τις ανάγκες της περιοχής. Το αποτέλεσμα, όπως καταγγέλλεται, είναι ότι ο στόλος καλείται να καλύψει ταυτόχρονα τόσο τα νησιά όσο και ανάγκες του λεκανοπεδίου, δημιουργώντας επικίνδυνα κενά στην επιχειρησιακή ετοιμότητα. Ένα σύστημα υπό πίεση Το ΕΚΑΒ, ως βασικός πυλώνας επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας, φαίνεται να λειτουργεί υπό διαρκή πίεση, με εργαζόμενους να κάνουν λόγο για υποστελέχωση, ελλείψεις σε εξοπλισμό και οργανωτικές δυσλειτουργίες που επιβαρύνουν την καθημερινή επιχειρησιακή του ικανότητα.
