Ηλίας Σιδέρης: Ψηφιακή Δικαιοσύνη

ψηφιακή

Tην Κυριακή το βράδυ ήρθε στο εμαιλ μου, απόφαση δικαστηρίου, που είχα παραγγείλει μέσω πλατφόρμας την ίδια μέρα, το πρωί. Σχεδόν επιστημονική φαντασία. Δεν χρειάστηκε να βρεθώ στην Ευελπίδων, δεν χρειάστηκαν εξουσιοδοτήσεις, φωτοτυπίες, επικόλληση ενσήμων και σφραγίδες σε κάθε σελίδα, και όλα αυτά, μια Κυριακή! Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε, αλλά η καραντίνα, αποτελεί τον καταλύτη στην ψηφιοποίηση της δικαιοσύνης.

Τα πινάκια με τις υπό εκδίκαση υποθέσεις, πλέον, χωρίζονται ανά ώρα. Προ της καραντίνας, παρακαλούσαμε να εκδικαστεί μια υπόθεση συγκεκριμένη ώρα ή να “κρατηθεί” για αργότερα, γιατί ταυτοχρόνως είχαμε άλλες υποχρεώσεις, που πολλές φορές συνέπιπταν με άλλες υποχρεώσεις και μπλέκαμε δικηγόροι και διάδικοι σε ένα κυκεώνα. Δημιουργούνταν δικαιολογημένες τριβές, μεταξύ διαδίκων και δικηγόρων. Τώρα, όμως, αποδεχόμενοι το γεγονός ότι υπόθεση μας θα εκδικαστεί στις 12.00 έως τις 12.20, γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να “ξεφύγουμε” του ορισθέντος χρονικού ορίου. Το σημαντικό είναι ότι το γνωρίζει και ο δικαστής, που έχει οριστεί να δικάσει την υπόθεση. Η φράση που τόσες φορές είχα ακούσει με επικριτικό ύφος από τις έδρες, “μα, με ραντεβού θα δικάζουμε κύριε συνήγορε;” όταν συνέπιπταν τρία δικαστήρια την ίδια μέρα, τώρα φαντάζει μακρινό παρελθόν και το ραντεβού στο δικαστήριο αποτελεί όαση ορθής λειτουργίας των δικαστηρίων.

Όπου η ηλεκτρονική επικοινωνία δουλεύει, μας εκπλήσσει, και είμαστε, ακόμα, ανεκτικοί, όταν παρατηρούνται δυσλειτουργίες αφού διανύουμε μεταβατική περίοδο. Μέχρι πρότινος, αν και το φαξ είχε, σχεδόν καταργηθεί, στα δικαστήρια κυριολεκτικώς βασίλευε! Οι γραμματείες των δικαστηρίων και των εισαγγελιών λειτουργούσαν αποκλειστικά με φαξ. Τα δικαστήρια αποδέχονταν εξουσιοδοτήσεις που είχαν σταλεί με φαξ, αλλά όχι αυτές που είχαν σταλεί με εμαιλ. Αυτό άλλαξε. Πλέον υπάρχουν διευθύνσεις εμαίλ, που λειτουργούν και -συνήθως- απαντούν, ενώ οι εξουσιοδοτήσεις μέσω gov, πραγματικά, εξοικονομεί απίστευτο χρόνο! Υπόψιν, ότι για όλες τις ενέργειες εντός δικαστηρίων, απαιτείται εξουσιοδότηση.

Αν κάτι θετικό θα μας μείνει από την πανδημία και την καραντίνα (αν μπορούμε να έχουμε θετικό αντιστάθμισα μέσα στον ζόφο του θανάτου), είναι ότι περάσαμε στην ψηφιακή εποχή. Πρέπει να κάνουμε άλματα και ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί κάποιο άλλο “αναγκαίο κακό”, για να περάσουμε στο μεθεπόμενο στάδιο, στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στην λειτουργία της δικαιοσύνης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Δημήτρης Μπελδέκος: To χρέος του υπερασπιστή και η χαμένη αξιοπρέπεια του νομικού κόσμου

Γιάννης Γλύκας-Χριστίνα Βαθειά: «Η αναιτιολόγητη απόρριψη της ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης αποδομήθηκε από τον ΑΠ»