-Απίστευτη υπόθεση εις βάρος της οικογένειας του από την εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων παρά τις ακυρωτικές δικαστικές αποφάσεις και την οφειλή του χρέους να μεγαλώνει διαρκώς!
-Καταγγέλλεται καταχρηστική συμπεριφορά και τακτική «εξουθένωσης» των δανειοληπτών!
Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΡΙΑΝΤΗ
Μία απίστευτη υπόθεση καταγγελλόμενης καταχρηστικής συμπεριφοράς από την πλευρά της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων Do Value εις βάρος οικογένειας καρκινοπαθούς δανειολήπτη, ο οποίος δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή, δημοσιεύει σήμερα η «ΜΠΑΜ στο Ρεπορτάζ». Ο δανειολήπτης Σ.Μ. δικαιώθηκε δύο φορές από την ελληνική Δικαιοσύνη το 2024. Η μια από το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας που ακύρωσε διαταγή πληρωμής του 2021. Η δεύτερη από Μονομελές Πρωτοδικείο σε νησί του Αιγαίου που προχώρησε στην ακύρωση της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακινήτου. Ωστόσο, δυόμισι χρόνια μετά ο «Γολγοθάς» της οικογένειας του δανειολήπτη συνεχίζεται. Όπως καταγγέλλεται, η Do Value αρνείται να αποδεχτεί την αίτηση ρύθμισης της οικογένειας, παρά το γεγονός ότι ακίνητη περιουσία της φέρεται να υπερκαλύπτει την οφειλή. Την ίδια ώρα, η υπόθεση του δανείου αλλάζει διαχειριστή στην Do Value κάθε τρίμηνο, με αποτέλεσμα να ζητούνται από την αρχή όλα τα απαραίτητα έγγραφα και το ζήτημα να παραμένει ανοικτό σε βάρος της οικογένειας καθώς η οφειλή μεγαλώνει διαρκώς. Ας δούμε όμως τι καταγγέλλεται.
Το χρονικό
Το 2006 ο Σ.Μ. έλαβε στεγαστικό δάνειο από την Εθνική Τράπεζα. μΤο 2018 και ενώ μέχρι τότε όλα προχωρούσαν κανονικά με την αποπληρωμή του δανείου ο Σ.Μ. προχώρησε σε ρύθμιση με την Τράπεζα. Στη συνέχεια ο δανειολήπτης αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ειδικότερα διεγνώσθη με καρκίνο και άρχισε να δίνει τη δική του μάχη προκειμένου να κρατηθεί στη ζωή. Σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται η πλευρά του δανειολήπτη, αν και με προβλήματα υγείας προσπάθησε να ρυθμίσει το δάνειο προτείνοντας πληρωμή εφάπαξ ποσών και τα υπόλοιπα με δόσεις. Στο μεταξύ η δανειακή σύμβαση μεταβιβάστηκε στην Do Value. Ο Σ.Μ. ουδέποτε έλαβε κάποια απάντηση για τη ρύθμιση του δανείου του. Η κατάσταση της υγείας του στο μεταξύ είχε επιδεινωθεί. Παρ’ όλα αυτά δεν το έβαλε κάτω.
Η Do Value κατήγγειλε τη δανειακή σύμβαση και προχώρησε στην έκδοση διαταγής πληρωμής και κατάσχεσης εις βάρος του δανειολήπτη.
Ωστόσο το 2024 ο Σ.Μ. δικαιώθηκε δύο φορές από την ελληνική Δικαιοσύνη. Η πρώτη με την υπ’ αριθμόν 518/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας, με την οποία ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής που είχε εκδοθεί εις βάρος του. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η καταγγελία της δανειακής σύμβασης από την πλευρά της Do Value ήταν «άκυρη», καθώς, όπως αναφερόταν στην απόφαση, «η ένδικη απαίτηση δεν ήταν ληξιπρόθεσμη και απαιτητή κατά την υποβολή της αίτησης για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής». Επομένως, «δεν υφίσταντο οι νόμιμες προϋποθέσεις της έκδοσής της όχι μόνο έναντι πρωτοφειλέτριας και πρώτης ανακόπτουσας αλλά και έναντι του εγγυητή, η ευθύνη του οποίου είναι παρεπόμενη και οπωσδήποτε προϋποθέτει την ύπαρξη έγκυρης οφειλής σε βάρος της πρωτοφειλέτριας», όπως επισημαίνεται στη σχετική απόφαση. Συγκλονιστικό παιχνίδι της μοίρας ήταν πως την ημέρα που συζητούνταν η ανακοπή ο Σ.Μ. έφυγε από τη ζωή μετά από γενναία μάχη με την επάρατο.
Η δεύτερη δικαίωση για τον Σ.Μ. ήρθε με την υπ’ αριθμόν 12/2024 απόφαση Μονομελούς Πρωτοδικείου σε νησί του Αιγαίου, με την οποία ακυρώθηκε η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης για ακίνητο του δανειολήπτη. Ο λόγος ήταν ότι δεν «αποδείχτηκε ότι η ένδικη απαίτηση είχε μεταβιβαστεί από την Εθνική Τράπεζα στην εταιρεία FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPΑNΥ», ώστε η Do Value «να δικαιούται να ασκήσει την υπό κρίση αγωγή, ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής αυτής εταιρείας».
Το εξώδικο της οικογένειας
Παρά τις δικαστικές αποφάσεις και τα συνεχή αιτήματα της οικογένειας του δανειολήπτη για να ρυθμιστεί το δάνειο, εντούτοις μέχρι και σήμερα τίποτα δεν έχει συμβεί. Η Do Value έχει απορρίψει το αίτημα της οικογένειας για ρύθμιση του δανείου, με το σκεπτικό ότι δεν είναι επαρκής η οικονομική δυνατότητα της οικογένειας του δανειολήπτη. Ωστόσο, η οικογένεια σε εξώδικη δήλωση που απέστειλε προς την Do Value μέσω της δικηγόρου Μαρίας Μοσχοπούλου τον Ιανουάριο του 2025, υποστηρίζει το αντίθετο: Ότι δηλαδή η ακίνητη περιουσία που έχει μπει ως «υπέγγυα περιουσία» επαρκεί και με το παραπάνω για την κάλυψη του δανείου.
Πιο αναλυτικά στο εξώδικο της οικογένειας, το οποίο έχει κοινοποιηθεί και στη Γενική Γραμματεία του Ιδιωτικού Χρέους, γίνεται λόγος για «απολύτως καταχρηστική συμπεριφορά» της Do Value. Όπως επισημαίνεται, «μετά από την επιτυχή αντιμετώπιση των άδικων και παράνομων ενεργειών» της Do Value και «τις τεράστιες προσπάθειες επικοινωνιών με την εταιρεία» η οικογένεια συνεχίζει να βρίσκεται στο σημείο μηδέν.
«Για να ακριβολογούμε, δε, η θέση μας είναι έτι δυσχερέστερη, καθώς η οφειλή συνεχίζει να τοκίζεται ενόσω εσείς κωφεύετε, αλλάζετε τους υπαλλήλους που διαχειρίζονται την υπόθεση ανά τρίμηνο και μας καλείτε να αναμένουμε. Είναι, δε, απολύτως βέβαιο ότι καθόλου τυχαία δεν είναι η συμπεριφορά σας», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με την οικογένεια του δανειολήπτη, «αποκορύφωμα της συμπεριφοράς» της Do Value ήταν το γεγονός ότι «ακόμη και στην αίτηση εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών, αρνήθηκε να υποβάλει πρόταση», κάνοντας λόγο για «Ανεπαρκή οικονομική δυνατότητα ενεχομένων/αντικειμενική αδυναμία εξυπηρέτηση της αιτούμενης ρύθμισης». Ωστόσο, όπως υποστηρίζει η οικογένεια, «η υπέγγυα περιουσία είναι πολλαπλάσια της αξίωσης» της Do Value.
«Είναι απολύτως προφανές, δε, ότι ολιγωρείτε να προσέλθετε στο τραπέζι διαπραγματεύσεων υστερόβουλα, με σκοπό να ανέλθει η οφειλή σε δυσθεώρητα και μη εξυπηρετούμενα ύψη, εμπαίζοντας τον κύριο Σ.Μ. που εντέλει απεβίωσε και την οικογένειά του», τονίζεται
χαρακτηριστικά στο εξώδικο.
Αλλάζουν συνέχεια οι υπάλληλοι
Η οικογένεια του δανειολήπτη υποστηρίζει ότι μετά τον θάνατο του Σ.Μ. έχουν υποστεί «εμπαιγμό» από την Do Value. Συγκεκριμένα στα μέσα Μαρτίου του 2024, υπάλληλος της Do Value επικοινώνησε με την οικογένεια προκειμένου να ρυθμίσουν το δάνειο. Όπως υπογραμμίζεται ήταν «ο ίδιος υπάλληλος με τον οποίο συνομιλούσε ο Σ.Μ. όλο το κρίσιμο διάστημα». Στις 31 Μαρτίου του 2024, επικοινώνησε με την οικογένεια άλλος υπάλληλος της Do Value, ο οποίος φέρεται να υποστήριξε ότι είχε αναλάβει την υπόθεση και κάλεσε εκ νέου για συζήτηση και διαπραγμάτευση». Τον Μάιο του 2024 υπάλληλος της Do Value επικοινώνησε με τη δικηγόρο Μοσχοπούλου και την ενημέρωσε ότι «θα μελετήσουν ξανά την υπόθεση». Στη συνέχεια ο υπάλληλος άλλαξε και πάλι.
«…Με συνεχή τηλεφωνήματα από μέρους μας και απαντήσεις έωλες και αόριστες, φθάσαμε στο σήμερα. Δεν είναι μόνον ο εμπαιγμός και η αδιαφορία που συναντούμε, αλλά ιδίως ο φόβος που αισθάνονται οι εντολείς μου ότι η εταιρεία σας τεχνηέντως καθυστερεί για να μπορέσει να επιτεθεί δικονομικά για μία οφειλή η οποία διαρκώς θα διογκώνεται», επισημαίνεται.
Η οικογένεια ζήτησε λοιπόν τον Ιανουάριο του 2025 να υπάρξει διμερής συνάντηση με την Do Value με σκοπό τη ρύθμιση της οφειλής, όπου και θα κρατούνται πρακτικά συζήτησης και από τις δύο πλευρές. Επίσης, ζήτησε να «αφαιρεθεί από το ποσό της οφειλής των μέρος των τόκων
που έχει προκύψει λόγω της ολιγωρίας και αδιαφορίας από την Do Value, ενώ παράλληλα «κάλεσε τη Γενική Γραμματεία Ιδιωτικού Χρέους να αναλάβει κάθε νόμιμο μέτρο για την προστασία της οικογένειας».
Ωστόσο ενάμιση χρόνο μετά τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η Do Value απαιτεί να μπει ως εγγυητής ένας από τους κληρονόμους του
Σ.Μ., ενώ φέρεται να παραβλέπει ότι τα ακίνητα της οικογένειας επαρκούν για την εξασφάλιση της δανειακής οφειλής.
Μαρία Μοσχοπούλου: «Δεν θα αφήσουμε αυτή την υπόθεση να χαθεί στη σιωπή…»
«Εδώ και χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με αλλαγές χειριστών, επανειλημμένα αιτήματα για δικαιολογητικά, καθυστερήσεις, αόριστες διαβεβαιώσεις και προτάσεις που δεν ανταποκρίνονται ούτε στην πραγματική οικονομική δυνατότητα της οικογένειας ούτε στην αξία των εμπράγματων εξασφαλίσεων.
Υπάρχουν υποθέσεις που δεν είναι απλώς νομικές. Είναι υποθέσεις που αποκαλύπτουν, με τον πιο σκληρό τρόπο, πώς ένας άνθρωπος μπορεί να συνθλιβεί ανάμεσα στην ασθένεια, την οικονομική πίεση και την απρόσωπη λειτουργία ενός συστήματος που, ενώ οφείλει να βοηθά, τελικά εξαντλεί. Η υπόθεση του αείμνηστου Σ.Μ. είναι μία από αυτές. Ο Σ.Μ. δεν ήταν στρατηγικός κακοπληρωτής. Δεν κρύφτηκε. Δεν αδιαφόρησε. Ρύθμισε, πλήρωνε, ενημέρωνε, προσκόμιζε έγγραφα, έκανε αιτήματα, ζητούσε λύση. Και όλα αυτά ενώ έδινε παράλληλα τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του απέναντι στον καρκίνο.
Παρά ταύτα, βρέθηκε αντιμέτωπος με διαταγές πληρωμής, κατασχέσεις, εκτελεστικές διαδικασίες και έναν εξαντλητικό μηχανισμό
διαρκούς πίεσης. Προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Και δικαιώθηκε. Με την υπ’ αριθμ. 518/2024 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής. Με την υπ’ αριθμ. 12/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ακυρώθηκε η αναγκαστική
κατάσχεση ακινήτου του στη Νάξο. Η Δικαιοσύνη αναγνώρισε αυτό που ο ίδιος φώναζε μέχρι το τέλος: ότι η επίσπευση σε βάρος του δεν ήταν ούτε δίκαιη ούτε ανεκτή.
Η πιο σκληρή λεπτομέρεια είναι ότι ο ίδιος έφυγε από τη ζωή την ημέρα που συζητήθηκε η ανακοπή του. Έφυγε έχοντας δώσει έναν έντιμο αγώνα. Έναν αγώνα αξιοπρέπειας. Έναν αγώνα απέναντι σε ένα σύστημα που τον αντιμετώπισε όχι ως άνθρωπο, αλλά ως αριθμό φακέλου.
Και όμως, η υπόθεση δεν τελείωσε εκεί. Μετά τις δικαστικές αποφάσεις, θα περίμενε κανείς ότι θα υπάρξει σοβαρή, έντιμη και άμεση ρύθμιση. Αντί γι’ αυτό, η οικογένειά του και η χήρα του εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται. Εδώ και χρόνια βρίσκονται αντιμέτωποι με αλλαγές χειριστών, επανειλημμένα αιτήματα για δικαιολογητικά, καθυστερήσεις, αόριστες διαβεβαιώσεις και προτάσεις που δεν ανταποκρίνονται ούτε στην πραγματική οικονομική δυνατότητα της οικογένειας ούτε στην αξία των εμπράγματων εξασφαλίσεων.
Το πλέον προκλητικό είναι ότι, ενώ υπάρχουν ακίνητα που υπερκαλύπτουν ουσιωδώς την απαίτηση, ζητείται η είσοδος τέκνου ως εγγυητή. Δηλαδή, αντί να δοθεί μια βιώσιμη λύση στην οικογένεια ενός ανθρώπου που δικαιώθηκε δικαστικά, επιχειρείται να επεκταθεί η ευθύνη και στην επόμενη γενιά.
Εξάντληση
Αυτό δεν είναι ρύθμιση. Είναι εξάντληση. Δεν μπορεί μια οικογένεια να κερδίζει στα δικαστήρια και, αντί να δικαιώνεται στην πράξη, να οδηγείται ξανά και ξανά στον ίδιο λαβύρινθο. Δεν μπορεί να συσσωρεύονται τόκοι και επιβαρύνσεις εξαιτίας καθυστερήσεων που δεν προκλήθηκαν από την οικογένεια. Δεν μπορεί η ανάγκη για ρύθμιση να μετατρέπεται σε μηχανισμό πίεσης. Και δεν μπορεί η περιουσία μιας οικογένειας να αντιμετωπίζεται ως λεία, ιδίως όταν υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις που έχουν ήδη αναδείξει την καταχρηστικότητα των προηγούμενων ενεργειών.
Ο Σ.Μ. μού έλεγε μέχρι το τέλος: ‘‘Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε, κυρία Μοσχοπούλου, γιατί έχουμε δίκαιο’’. Και είχε δίκαιο. Το είχε τότε, όταν πάλευε άρρωστος, αλλά όρθιος. Το είχε όταν πλήρωνε ενώ τον πίεζαν. Το είχε όταν προσέφευγε στη Δικαιοσύνη. Το είχε όταν δικαιώθηκε. Και το έχει ακόμη σήμερα, μέσα από την οικογένειά του, που συνεχίζει να ζητά το αυτονόητο: μία έντιμη, βιώσιμη και πραγματική ρύθμιση.
Η υπόθεση αυτή πρέπει να αναδειχθεί όχι μόνο για τη συγκεκριμένη οικογένεια, αλλά για κάθε δανειολήπτη που βρίσκεται απέναντι σε έναν απρόσωπο μηχανισμό, ο οποίος πολλές φορές εμφανίζεται ως δήθεν διαπραγμάτευση, ενώ στην πράξη λειτουργεί ως μέσο εξουθένωσης. Εμείς δεν θα αφήσουμε αυτή την υπόθεση να χαθεί στη σιωπή. Θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε θεσμικά, δικαστικά και δημόσια την πλήρη προστασία της οικογένειας, την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων στην πράξη και μια λύση που να σέβεται όχι μόνο τους αριθμούς, αλλά και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Γιατί ο αγώνας του Σ.Μ. -όπως και ο δικός μας- δεν τελείωσε με τον θάνατό του. Συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι την τελική δικαίωση».
