Η εικόνα που διαμορφώθηκε από την πρώτη κιόλας ημέρα της διαδικασίας για τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών μόνο ως προβληματική μπορεί να χαρακτηριστεί, με τους συνηγόρους προς υποστήριξη της κατηγορίας αλλά και την Ολομέλεια του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών να ετοιμάζονται να παρέμβουν θεσμικά.
Αποστολή στη Λάρισα: Ελένη Καρανικόλα – Κοντορούση
Σύμφωνα με πληροφορίες, ως καταλληλότερο χώρο διεξαγωγής της δίκης αναμένεται να προτείνουν την αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών – την ίδια αίθουσα όπου εκδικάστηκε και η υπόθεση της Χρυσής Αυγής, η οποία είχε ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις μιας εξαιρετικά μεγάλης και σύνθετης διαδικασίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά εδράζεται στις πρωτοφανείς συνθήκες που επικράτησαν στη σημερινή έναρξη, οι οποίες εκθέτουν ευθέως τη λειτουργία της δίκης και θέτουν ζήτημα διασφάλισης της δημοσιότητας και της αξιοπρεπούς συμμετοχής όλων των διαδίκων. Μένει να δούμε κατά πόσο ένα τέτοιο αίτημα θα γίνει δεκτό, την ώρα που η «διαμόρφωση» της εν λόγω αίθουσας στοίχισε 1,6 εκατομμύρια ευρώ.
Η διαδικασία, αντί να ξεκινήσει με τους όρους που αρμόζουν σε μια δίκη τέτοιου μεγέθους και βαρύτητας, εξελίχθηκε σε σκηνικό που παρέπεμπε περισσότερο σε παρωδία παρά σε οργανωμένη ποινική ακροαματική διαδικασία. Συγγενείς των θυμάτων και δικηγόροι της πολιτικής αγωγής, μη έχοντας καν στοιχειώδη χώρο για να καθίσουν, βρέθηκαν – σε μια εικόνα που προκαλεί εύλογη αγανάκτηση- να καταλαμβάνουν θέσεις στο εδώλιο των κατηγορουμένων, δίπλα στους μόλις τρεις κατηγορούμενους που επέλεξαν να παραστούν αυτοπροσώπως κατά την έναρξη.
Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, αξιοποιώντας τη δικονομική δυνατότητα που τους παρέχεται, απουσίαζαν από τη διαδικασία, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο οξύ το παράδοξο της εικόνας: οι συγγενείς των θυμάτων, που αναζητούν δικαίωση, να συνωστίζονται στον ίδιο χώρο με εκείνους που κάθονται στη θέση των κατηγορουμένων. Το σκηνικό αυτό εντείνει τις αντιδράσεις του νομικού κόσμου, με κύκλους του Δικηγορικού Συλλόγου να κάνουν λόγο για μια διαδικασία που δεν πληροί τις ελάχιστες προϋποθέσεις ομαλής διεξαγωγής, ενώ υπογραμμίζουν πως η επιλογή κατάλληλης αίθουσας δεν αποτελεί ζήτημα τυπικό, αλλά ουσιαστικό για τη διασφάλιση της διαφάνειας, της τάξης και του σεβασμού προς τους διαδίκους.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση για μεταφορά της δίκης στην αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών επανέρχεται με ένταση, ως μια ρεαλιστική και δοκιμασμένη λύση για μια δίκη που —όπως όλα δείχνουν— θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τα επόμενα χρόνια.
