Με περισσότερους ανεξάρτητους βουλευτές από κάθε άλλη κοινοβουλευτική περίοδο, η λειτουργία της Βουλής και ο ρόλος των εκλεγμένων εκπροσώπων βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Ο ανεξάρτητος βουλευτής Λάρισας Κωνσταντίνος Φλώρος μιλά στο dikastikoreportaz.gr για την απόφασή του να ανεξαρτητοποιηθεί, τις δυσκολίες και τα πλεονεκτήματα της ανεξάρτητης κοινοβουλευτικής πορείας, τη σημερινή εικόνα του πολιτικού συστήματος, αλλά και τα σχέδιά του ενόψει των επόμενων εθνικών εκλογών, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.
Συνέντευξη στον Δημήτρη Καπετανάκη
Η σημερινή Βουλή αριθμεί περισσότερους ανεξάρτητους βουλευτές από ποτέ. Πού αποδίδετε αυτό το φαινόμενο και τι αντίκτυπο πιστεύετε ότι έχει στη λειτουργία του Κοινοβουλίου;
Νομίζω ότι είναι αποτέλεσμα μιας ευρύτερης κρίσης εκπροσώπησης, αλλά και του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν τα πολιτικά κόμματα. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ολοένα και περισσότερες περιπτώσεις όπου οι βουλευτές έρχονται σε σύγκρουση με τις ηγεσίες τους, είτε επειδή διαφωνούν με την πολιτική που ακολουθεί το κόμμα τους είτε επειδή θεωρούν ότι δεν υπάρχει ουσιαστικός χώρος για να ακουστεί η άποψή τους. Το γεγονός ότι σήμερα η Βουλή αριθμεί 52 ανεξάρτητους βουλευτές είναι από μόνο του ενδεικτικό.
Από εκεί και πέρα, η κομματική πειθαρχία είναι απαραίτητη για τη συνοχή κάθε κόμματος, αλλά για να λειτουργήσει σωστά, πρέπει να προηγείται ουσιαστικός διάλογος. Οι διαφορετικές απόψεις πρέπει να εκφράζονται στα αρμόδια κομματικά όργανα, να μεταφέρονται σωστά στην ηγεσία και η ηγεσία να είναι διατεθειμένη να τις ακούσει και να τις αξιολογήσει. Όταν αυτή η διαδικασία δεν λειτουργεί, οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες και αρκετές φορές οδηγούν σε διαγραφές και ανεξαρτητοποιήσεις. Επομένως η αύξηση των ανεξάρτητων βουλευτών δεν είναι το πρόβλημα, αλλά το σύμπτωμα. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί ολοένα και περισσότεροι βουλευτές οδηγούνται εκτός των κομμάτων με τα οποία εξελέγησαν. Αυτό θα έπρεπε να προβληματίζει πρωτίστως τις ηγεσίες των ίδιων των κομμάτων.
Ως προς τη λειτουργία του Κοινοβουλίου, ένας μεγαλύτερος αριθμός ανεξάρτητων βουλευτών μεταβάλλει τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς και μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να επηρεάσει τη διαμόρφωση ευρύτερων κοινοβουλευτικών συναινέσεων, ιδίως όταν απαιτούνται αυξημένες πλειοψηφίες. Παράλληλα, όμως, αναδεικνύει και τον θεσμικό ρόλο του βουλευτή, ο οποίος δεν είναι απλώς μέλος μιας κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά εκπρόσωπος των πολιτών που τον εξέλεξαν. Εκείνοόμως που πραγματικά έχει σημασία είναι κάθε βουλευτής, είτε ανήκει σε κοινοβουλευτική ομάδα είτε είναι ανεξάρτητος, να παράγει ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έργο, να υπηρετεί με συνέπεια τη λαϊκή εντολή που έλαβε και να αξιολογείται από τη στάση και το έργο του μέσα στη Βουλή.
«Δεν αντιμετώπισα ποτέ την ανεξαρτησία ως μειονέκτημα»
Τι σημαίνει στην πράξη να είναι κάποιος ανεξάρτητος βουλευτής; Ποιες είναι οι βασικές διαφορές σε σχέση με έναν βουλευτή που ανήκει σε κοινοβουλευτική ομάδα και πώς διαχειρίζεστε αυτή την ιδιότητα;
Το να είσαι ανεξάρτητος βουλευτής σημαίνει ότι στην πράξη αναλαμβάνεις πολύ μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη. Δεν έχεις πίσω σου μια κοινοβουλευτική ομάδα να μοιράζεται το βάρος της καθημερινής κοινοβουλευτικής δουλειάς. Από την προετοιμασία για τις συνεδριάσεις και τη μελέτη των νομοσχεδίων μέχρι την κατάθεση ερωτήσεων, τη σύνταξη προτάσεων, τις συναντήσεις με φορείς και τη διαμόρφωση κοινοβουλευτικών παρεμβάσεων, η ευθύνη πέφτει σχεδόν εξ ολοκλήρου στον ίδιο τον βουλευτή, καθώς η στελέχωση ενός βουλευτικού γραφείου με τους κατάλληλους επιστημονικούς συνεργάτες δεν είναι ούτε εύκολη ούτε δεδομένη.
Επιπλέον, ένας ανεξάρτητος βουλευτής διαθέτει λιγότερα θεσμικά εργαλεία και μικρότερες δυνατότητες παρέμβασης σε σχέση με έναν βουλευτή που ανήκει σε κοινοβουλευτική ομάδα. Αυτό σημαίνει ότι για να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα, χρειάζεται συνήθως περισσότερη επιμονή, καλύτερη προετοιμασία και ακόμη μεγαλύτερη προσωπική δουλειά.
Προσωπικά, δεν αντιμετώπισα ποτέ αυτή την ιδιότητα ως μειονέκτημα. Αντιθέτως, τη θεώρησα μια πρόκληση να αποδείξω ότι ένας βουλευτής μπορεί να έχει ουσιαστική κοινοβουλευτική παρουσία ακόμη και χωρίς την υποστήριξη μιας κοινοβουλευτικής ομάδας. Ως ανεξάρτητος βουλευτής είχα την τιμή να συμμετάσχω στην Εξεταστική Επιτροπή για την τραγωδία των Τεμπών, είμαι μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και ασκώ διαρκή κοινοβουλευτικό έλεγχο μέσα από ερωτήσεις, αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων, προτάσεις νόμου και παρεμβάσεις για ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία.
Έτσι επέλεξα να διαχειριστώ αυτή την ιδιότητα. Δεν τη χρησιμοποίησα ποτέ ως άλλοθι για τις δυσκολίες που συνεπάγεται. Αντιθέτως, προσπάθησα να αποδείξω στην πράξη ότι, με σοβαρή προετοιμασία, συνέπεια και πολλή δουλειά, ένας ανεξάρτητος βουλευτής μπορεί να είναι παραγωγικός και αποτελεσματικός.
Για ποιον λόγο αποφασίσατε να ανεξαρτητοποιηθείτε; Ήταν μια δύσκολη απόφαση και τι την υπαγόρευσε;
Η απόφαση να ανεξαρτητοποιηθώ ήταν ίσως η πιο δύσκολη πολιτική επιλογή που έχω κάνει μέχρι σήμερα. Στις 4 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται τρία χρόνια από την ανεξαρτητοποίησή μου, η οποία έγινε μόλις δύο μήνες μετά την εκλογή μου. Δεν ήταν σε καμία περίπτωση μια κίνηση της στιγμής ούτε υπαγορεύτηκε από προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά το αποτέλεσμα μιας βαθιάς πολιτικής και λειτουργικής διαφωνίας, καθώς και γεγονότων που με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν πλέον οι προϋποθέσεις για να συνεχίσω.
Αν με ρωτάτε σήμερα, σχεδόν τρία χρόνια μετά, δεν έχω μετανιώσει ούτε για μία στιγμή. Αν γύριζα τον χρόνο πίσω, θα έκανα ακριβώς το ίδιο.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν χρειάστηκε να αλλάξω ούτε τις πολιτικές μου θέσεις ούτε τις αρχές μου, και αυτό διότι δεν είχα κομματικές εξαρτήσεις ούτε χρειάστηκε ποτέ να προσαρμόσω τις απόψεις μου για να εξυπηρετήσω κομματικές ισορροπίες. Έχω την ελευθερία να εκφράζομαι με βάση τη συνείδησή μου και να ψηφίζω σύμφωνα με όσα πραγματικά πιστεύω. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν εξελίχθηκα. Το αντίθετο μάλιστα, η κοινοβουλευτική εμπειρία με έκανε πιο ώριμο, πιο θεσμικό και πιο αποτελεσματικό στον τρόπο με τον οποίο ασκώ τα καθήκοντά μου.
Πιστεύω ότι αυτό αναγνωρίζεται και από όσους με γνωρίζουν διαχρονικά, γιατί δεν άλλαξα ούτε ως άνθρωπος ούτε ως χαρακτήρας επειδή εξελέγην βουλευτής. Προσπάθησα να παραμείνω ο ίδιος άνθρωπος που ήμουν πριν μπω στην πολιτική και θεωρώ ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος αυτής της διαδρομής.
Το επεισόδιο στη Βουλή και η πολιτική αξιοπιστία
Ένα περιστατικό που σας σημάδεψε ήταν η σωματική αντιπαράθεση με βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, η οποία εξακολουθεί να έχει και νομικές προεκτάσεις. Μετανιώσατε για ό,τι συνέβη; Πιστεύετε ότι επηρέασε την πολιτική σας πορεία;
Κατ’ αρχάς, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το περιστατικό. Έχω μιλήσει δημόσια γι’ αυτό και θεωρώ ότι υπήρξαν σοβαρές ευθύνες τόσο για τη συμπεριφορά που προηγήθηκε όσο και για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε την κατάσταση ο τότε Πρόεδρος της Βουλής. Δεν έχω αλλάξει την άποψή μου για όσα προηγήθηκαν εκείνης της ημέρας. Από εκεί και πέρα, προφανώς και θα προτιμούσα να μην είχε συμβεί το περιστατικό, γιατί αφενός πρόκειται για εικόνες που δεν τιμούν το Κοινοβούλιο και αφετέρου δεν εκφράζουν τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύομαι.
Ως προς το αν επηρέασε την πολιτική μου πορεία, αναμφίβολα επηρέασε την εικόνα μου εκείνη την περίοδο. Από τότε όμως έχουν περάσει περισσότερα από δύο χρόνια. Σήμερα θεωρώ ότι οι πολίτες με κρίνουν για το κοινοβουλευτικό μου έργο, για τις παρεμβάσεις μου και για τις θέσεις που εκφράζω, όχι για ένα μεμονωμένο περιστατικό του παρελθόντος.
Ως βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ποιες αρχές και αξίες πρεσβεύετε; Ποιες δεσμεύσεις είχατε αναλάβει απέναντι στους πολίτες και ποιες θεωρείτε ότι έχετε υλοποιήσει μέχρι σήμερα;
Υπάρχει ένα απόσπασμα από το «Βιβλίο της ανησυχίας» του Πορτογάλου συγγραφέα Φερνάντο Πεσσόα που μου αρέσει πολύ. Γράφει ότι η λογοτεχνία είναι «η πραγματοποίηση χωρίς το ελάττωμα της πραγματικότητας».
Στην πολιτική όμως το ελάττωμα της πραγματικότητας είναι ακριβώς ότι υπάρχει. Πιστεύω ότι αυτό συνοψίζει μία από τις μεγαλύτερες παθογένειες της πολιτικής σήμερα. Όταν αγνοείς την πραγματικότητα και υπόσχεσαι στους πολίτες πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν, αργά ή γρήγορα η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να σε διαψεύσει.
Λένε επίσης ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Εγώ θα προσέθετα ότι είναι και η τέχνη της ευθύνης. Γιατί χωρίς ευθύνη, η πολιτική παύει να είναι η τέχνη του εφικτού και γίνεται η τέχνη των εύκολων υποσχέσεων.Θεωρώ λοιπόν ότι η αξιοπιστία, το πολιτικό θάρρος και η ανάληψη ευθύνης είναι οι προϋποθέσεις για να μπορεί ένας πολιτικός να κοιτάζει τους πολίτες στα μάτια.
Αυτές ήταν και οι δικές μου δεσμεύσεις απέναντι στους πολίτες. Να μην τους πω ποτέ αυτά που απλώς θέλουν να ακούσουν. Να μην κυνηγήσω τη δημοφιλία με υποσχέσεις που δεν πιστεύω ότι μπορούν να υλοποιηθούν και να μη διστάσω να πάρω θέση σε δύσκολα ζητήματα επειδή μπορεί να έχουν πολιτικό κόστος. Προτιμώ να υπερασπιστώ μια θέση που θεωρώ σωστή, ακόμη κι αν δεν είναι αρεστή σε όλους, παρά να λέω κάθε φορά αυτό που είναι πιο εύκολο ή πιο δημοφιλές.
Αυτές τις δεσμεύσεις θεωρώ ότι τις έχω τηρήσει.
Μέχρι σήμερα, για όσα έχω πει δημόσια, μπορεί να υπήρξαν άνθρωποι που διαφώνησαν μαζί μου. Μπορεί να δέχθηκα σκληρή κριτική, ακόμη και χυδαίες ύβρεις. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι δεν χρειάστηκε ποτέ να πάρω πίσω κάτι που είπα ή να απολογηθώ γι’ αυτό. Αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, η βάση της πολιτικής αξιοπιστίας.
Και αν κάτι μου άφησε όλη αυτή η διαδρομή μέχρι σήμερα, είναι ότι η πολιτική, όπως και η ζωή, κάνει συνεχώς ένα ξεκαθάρισμα. Κάποιοι φεύγουν, κάποιοι έρχονται. Δεν με απασχολεί αν θα είναι πολλοί, αλλά να είναι άνθρωποι που ξέρουν γιατί βρίσκονται δίπλα μου. Και αν θέλετε, ευχαριστώ ακόμη και όσους με αμφισβήτησαν, όσους με έκριναν άδικα ή επέλεξαν να απομακρυνθούν, γιατί έτσι άνοιξε ο χώρος για να έρθουν δίπλα μου νέοι άνθρωποι που μοιράζονται τις ίδιες αρχές, τις ίδιες αξίες και τον ίδιο τρόπο αντίληψης της πολιτικής. Αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι αξίζει να παραμένεις συνεπής σε όσα πιστεύεις, ακόμη κι όταν αυτό έχει κόστος.
Σκάνδαλα, θεσμοί και η κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών
Το τελευταίο διάστημα έχουν έρθει στο φως αρκετές υποθέσεις και σκάνδαλα που απασχολούν την πολιτική επικαιρότητα. Πώς τα αντιμετωπίζετε ως ανεξάρτητος βουλευτής και ποια είναι η άποψή σας για τη σημερινή εικόνα του πολιτικού συστήματος;
Η σημερινή εικόνα του πολιτικού συστήματος, δυστυχώς, είναι βαθιά προβληματική. Κάθε φορά που αποκαλύπτεται μια υπόθεση, η συζήτηση μετατρέπεται σχεδόν αμέσως σε κομματική σύγκρουση. Η μία πλευρά επιχειρεί να υποβαθμίσει το ζήτημα, η άλλη να το εκμεταλλευτεί πολιτικά και, στο τέλος, η ουσία χάνεται μέσα στον συμψηφισμό και στον επικοινωνιακό θόρυβο.Έτσι όμως δεν αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη των πολιτών. Αντιθέτως, ενισχύεται η πεποίθηση ότι οι ευθύνες διαχέονται μέχρι να ξεχαστούν και ότι οι κανόνες δεν εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο για όλους.
Ως ανεξάρτητος βουλευτής έχω την ελευθερία αλλά και την υποχρέωση να εξετάζω κάθε υπόθεση με βάση τα πραγματικά στοιχεία και όχι με βάση το ποιο κόμμα εμπλέκεται. Δεν έχω να υπερασπιστώ κάποιο κυβερνητικό αφήγημα ούτε να υιοθετήσω κατηγορίες μόνο και μόνο επειδή προέρχονται από την αντιπολίτευση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ουδετερότητα ούτε ίσες αποστάσεις από όλους. Όταν υπάρχουν στοιχεία, πρέπει να ζητούνται απαντήσεις και να αποδίδονται ευθύνες, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται τα πρόσωπα που εμπλέκονται. Από την άλλη πλευρά, δεν πιστεύω ούτε στις προκαταβολικές καταδίκες ούτε στην πολιτική εκμετάλλευση μιας υπόθεσης πριν αυτή διερευνηθεί πλήρως.
Οι αλλαγές που χρειάζεται το Κοινοβούλιο
Ποιοι είναι οι βασικοί τομείς στους οποίους εστιάζετε σήμερα και ποιες αλλαγές θα θέλατε να δείτε να γίνονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο;
Αυτή την περίοδο εστιάζω κυρίως σε τρεις κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά τη λειτουργία των θεσμών, τη λογοδοσία και τις αλλαγές που χρειάζεται συνολικά το πολιτικό μας σύστημα. Η δεύτερη αφορά ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και υγείας, όπου πολλές φορές διαπιστώνουμε μεγάλη απόσταση ανάμεσα σε όσα προβλέπονται και σε όσα τελικά εφαρμόζονται. Η τρίτη αφορά την καθημερινή λειτουργία του κράτους, τη δημόσια διοίκηση, την ασφάλεια, την αξιοποίηση των δημόσιων πόρων και τα προβλήματα που αναδεικνύουν οι τοπικές κοινωνίες.
Προσπαθώ να μην αντιμετωπίζω αυτά τα ζητήματα αποσπασματικά. Πίσω από κάθε συγκεκριμένο πρόβλημα υπάρχει συνήθως μια ευρύτερη δυσλειτουργία. Μπορεί να υπάρχει έλλειψη συντονισμού, απουσία ουσιαστικού ελέγχου, καθυστερήσεις, αλληλοεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων ή απροθυμία ανάληψης ευθύνης. Εκεί πρέπει να παρεμβαίνει ο βουλευτής, όχι μόνο για να αναδεικνύει το πρόβλημα, αλλά και για να πιέζει μέχρι να δοθεί συγκεκριμένη απάντηση και, όπου είναι δυνατόν, πραγματική λύση.
Σε ό,τι αφορά το ίδιο το Κοινοβούλιο, θα ήθελα να πάψει να λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως μηχανισμός επικύρωσης αποφάσεων που έχουν ήδη ληφθεί από την εκάστοτε κυβέρνηση. Οι επιτροπές πρέπει να αποκτήσουν ουσιαστικότερο ρόλο, τα νομοσχέδια να συζητούνται χωρίς ασφυκτικές προθεσμίες και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος να αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη σοβαρότητα. Οι υπουργοί οφείλουν να απαντούν εγκαίρως, συγκεκριμένα και επί της ουσίας, όχι με τυπικές και γενικόλογες διατυπώσεις.
Πρέπει επίσης να ενισχυθεί η νομοθετική πρωτοβουλία των ίδιων των βουλευτών και να δημιουργηθούν πραγματικοί δίαυλοι συμμετοχής των πολιτών στη νομοθετική διαδικασία. Έχω ήδη καταθέσει πρόταση για τη θεσμοθέτηση της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας, γιατί πιστεύω ότι η συμμετοχή των πολιτών στη δημοκρατία δεν μπορεί να εξαντλείται στην κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια. Η Βουλή πρέπει να είναι χώρος ουσιαστικού ελέγχου, διαλόγου, σύνθεσης και παραγωγής πολιτικής. Δεν μπορεί να αποτελεί απλώς το τελικό στάδιο μιας απόφασης που έχει ήδη ληφθεί αλλού. Μόνο έτσι μπορεί να ανακτήσει τον ουσιαστικό θεσμικό της ρόλο και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Ποια θεωρείτε ότι είναι τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα και ποια τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα της ιδιότητας του ανεξάρτητου βουλευτή; Πώς είναι η συνεργασία σας με την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα;
Το σημαντικότερο πλεονέκτημα της ιδιότητας του ανεξάρτητου βουλευτή είναι ότι μπορείς να κρίνεις κάθε ζήτημα χωρίς κομματικές δεσμεύσεις. Δεν είσαι υποχρεωμένος ούτε να στηρίζεις μια πρόταση επειδή προέρχεται από την κυβέρνηση ούτε να την απορρίπτεις επειδή προέρχεται από έναν πολιτικό χώρο με τον οποίο διαφωνείς συνολικά. Έχεις τη δυνατότητα να αξιολογείς το περιεχόμενο και να αποφασίζεις με βάση τη συνείδησή σου.
Aυτό είναι ταυτόχρονα και μια μεγάλη ευθύνη, γιατί κάθε απόφαση βαραίνει αποκλειστικά εσένα. Δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από μια κομματική γραμμή ούτε να μεταφέρεις αλλού την ευθύνη της ψήφου σου. Το βασικό μειονέκτημα είναι ότι ένας ανεξάρτητος βουλευτής έχει μικρότερη πολιτική επιρροή από μια οργανωμένη κοινοβουλευτική ομάδα και μεγαλύτερη δυσκολία να διαμορφώσει την ατζέντα ή να μετατρέψει μια πρότασή του σε ευρύτερη πολιτική πρωτοβουλία.
Όσον αφορά τη συνεργασία μου με την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα, αυτή είναι καθαρά θεσμική και εξαρτάται κάθε φορά από το συγκεκριμένο θέμα. Δεν θεωρώ κανέναν μόνιμο σύμμαχο ή μόνιμο αντίπαλο. Όταν μια κυβερνητική πρωτοβουλία κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, τη στηρίζω. Όταν διαφωνώ, ασκώ κριτική και την καταψηφίζω. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζω και τις προτάσεις της αντιπολίτευσης.
Υπάρχουν ζητήματα στα οποία μπορούν να υπάρξουν συναινέσεις και κοινές πρωτοβουλίες ανάμεσα σε βουλευτές διαφορετικών πολιτικών χώρων. Αυτόπροφανώς δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές διαφορές εξαφανίζονται, αλλά ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να μπορεί να παράγει αποτελέσματα και πέρα από τη λογική της μόνιμης κομματικής αντιπαράθεσης.
Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί ισχυρισμοί που σας τοποθετούν στον χώρο της ακροδεξιάς ή σας συνδέουν πολιτικά με τον καταδικασθέντα Ηλία Κασιδιάρη. Τι απαντάτε σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς και πώς προσδιορίζετε εσείς την πολιτική σας ταυτότητα;
Στην πολιτική ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και πολλές φορές διατυπώνονται ισχυρισμοί που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να απαντώ σε κάθε κακόβουλη αναφορά ούτε να απολογούμαι για κάθε ταμπέλα που επιλέγει κάποιος να μου αποδώσει. Όποιος θέλει πραγματικά να γνωρίζει τις θέσεις μου, μπορεί να δει όσα λέω δημόσια, όσα ψηφίζω και τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύομαι.
Σε ό,τι αφορά τον χαρακτηρισμό «ακροδεξιός», νομίζω ότι έχει χρησιμοποιηθεί τόσο πολύ και τόσο αυθαίρετα, ώστε έχει σχεδόν χάσει το περιεχόμενό του. Στην πολιτική επιστήμη υπάρχει η έννοια του παραθύρου του Όβερτον, το οποίο περιγράφει το εύρος των απόψεων που θεωρούνται αποδεκτές στον δημόσιο διάλογο. Κατά τη δική μου εκτίμηση, τα τελευταία χρόνια στον δυτικό κόσμο αυτό το παράθυρο έχει μετακινηθεί τόσο πολύ προς τα αριστερά, ώστε απόψεις που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θεωρούνταν απολύτως φυσιολογικές παρουσιάζονται σήμερα ως ακραίες.
Αν μιλήσεις για εθνική κυριαρχία, ασφάλεια, έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης, αξιοκρατία ή προστασία της οικογένειας, κινδυνεύεις αμέσως να χαρακτηριστείς ακροδεξιός. Με αυτή τη λογική, σε λίγο θα πρέπει να καταργήσουμε εντελώς τους όρους «δεξιά» και «αριστερά» και να λέμε ότι ο άνθρωπος έχει ένα αριστερό πόδι και ένα ακροδεξιό.
Εγώ λοιπόν αυτοπροσδιορίζομαι καθαρά ως Δεξιός και Εθνικιστής. Ο όρος «εθνικιστής» δεν μπορεί να μονοπωλείται ούτε να ορίζεται από ανθρώπους που τον αμαύρωσαν με εγκληματικές πράξεις και συμπεριφορές. Ο εθνικισμός, όπως τον αντιλαμβάνομαι, δεν βρίσκεται έξω από τη Δεξιά ούτε αποτελεί μια ξεχωριστή πολιτική ταυτότητα. Είναι οργανικό κομμάτι της και σημαίνει ότι στις πολιτικές σου επιλογές θέτεις στο επίκεντρο το εθνικό συμφέρον, την κυριαρχία, την ασφάλεια και τη συνέχεια του έθνους.
Από εκεί και πέρα, η πολιτική μου διαδρομή, η δημόσια στάση και οι θέσεις μου είναι ξεκάθαρες και δεν αισθάνομαι την ανάγκη να αποδείξω σε κανέναν τι είμαι και τι δεν είμαι. Στο κάτω κάτω της γραφής, οι πολίτες είναι αυτοί που κρίνουν.
Το πολιτικό του μέλλον και οι επόμενες εκλογές
Με τις επόμενες εθνικές εκλογές να πλησιάζουν, ποια είναι τα σχέδιά σας; Θα είστε εκ νέου υποψήφιος ως ανεξάρτητος, εξετάζετε το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου πολιτικού φορέα ή έχετε δεχθεί προτάσεις συνεργασίας από υπάρχοντα κόμματα;
Η πρόθεσή μου είναι να παραμείνω ενεργός στην πολιτική και να είμαι εκ νέου υποψήφιος μέσα από έναν οργανωμένο πολιτικό φορέα. Υπάρχουν επαφές και συζητήσεις, όπως είναι απολύτως φυσικό, αλλά δεν θεωρώ σωστό να ανακοινώνω ή να προεξοφλώ κάτι πριν υπάρξει οριστική συμφωνία.
Αυτό που σίγουρα μπορώ να αποκλείσω είναι το ενδεχόμενο να κατέβω ως ανεξάρτητος υποψήφιος, γιατί στις εκλογές κάτι τέτοιο δεν έχει κανένα νόημα. Δεν εξετάζω επίσης την ίδρυση νέου κόμματος. Δεν έχω το σύνδρομο του Μεσσία και δεν νομίζω ότι αυτό που λείπει σήμερα από τον χώρο είναι ένας ακόμη αρχηγός και ένα ακόμη λογότυπο. Κόμματα υπάρχουν ήδη.
Η επιλογή μου λοιπόν δεν θα βασιστεί απλώς στο ποιος μπορεί να μου προσφέρει μια θέση σε ένα ψηφοδέλτιο. Θα πρέπει να υπάρχει ουσιαστική συμφωνία στις βασικές πολιτικές θέσεις, σοβαρότητα, καθαρή κατεύθυνση και πραγματική προοπτική. Θέλω να βρίσκομαι σε έναν φορέα στον οποίο θα μπορώ να προσφέρω ουσιαστικά και να εκπροσωπώ όσα πιστεύω.
Όταν με το καλό ληφθούν οριστικές αποφάσεις, θα γίνουν και οι σχετικές ανακοινώσεις. Μέχρι τότε, καλά να είμαστε.
