36 χωριά, 720 χιλιόμετρα οδικού δικτύου και μόλις 17 πυροσβέστες. Μια εξίσωση που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για την πυρασφάλεια μιας ολόκληρης περιοχής. Κι όμως, το Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Δομοκού αποδεικνύει ότι τα αντανακλαστικά υπάρχουν. Αυτό που φαίνεται να λείπει είναι το προσωπικό και η ουσιαστική πρόληψη.
Υπάρχουν αριθμοί που δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση για να προκαλέσουν προβληματισμό. 17 πυροσβέστες. 36 χωριά. 720 χιλιόμετρα οδικό δίκτυο. Αυτός είναι ο επιχειρησιακός χάρτης του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Δομοκού.
Με μια απλή αναλογία, αντιστοιχεί περίπου μισός πυροσβέστης για κάθε ένα από τα 36 χωριά που βρίσκονται στον τομέα ευθύνης του.
Και φυσικά, πρόκειται για μια θεωρητική αναλογία. Γιατί στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα.
Οι πυροσβέστες δεν βρίσκονται όλοι ταυτόχρονα στο Κλιμάκιο. Υπάρχουν βάρδιες, άδειες, ρεπό και επιχειρησιακές ανάγκες. Και όταν ξεσπάσει ένα μεγάλο συμβάν, μπορεί να χρειαστεί να κινητοποιηθεί το σύνολο της δύναμης.
Τότε τι γίνεται με τα υπόλοιπα χωριά; Ποιος καλύπτει τις υπόλοιπες περιοχές; Ποιος βρίσκεται διαθέσιμος αν ταυτόχρονα προκύψει ένα δεύτερο συμβάν;
Λίγοι άνθρωποι, μεγάλα αντανακλαστικά
Και εδώ βρίσκεται το οξύμωρο. Την ώρα που το Κλιμάκιο Δομοκού καλείται να καλύψει μια τεράστια περιοχή με ελάχιστο προσωπικό, οι ίδιοι οι πυροσβέστες αποδεικνύουν ότι τα αντανακλαστικά τους λειτουργούν άμεσα. Το απέδειξαν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο στο ζήτημα των ακαθάριστων οικοπέδων.
Το ρεπορτάζ των «Αποκαλύψεων» ανέδειξε ένα πρόβλημα που αφορά την ίδια τη διαδικασία πρόληψης των πυρκαγιών ακόμη και πυροσβεστικοί σταθμοί δεν γνώριζαν με σαφήνεια πώς μπορεί να γίνει μια καταγγελία για ακαθάριστη έκταση.
Και ενώ η εικόνα αυτή προκαλεί από μόνη της ερωτήματα, στον Δομοκό συνέβη κάτι διαφορετικό. Σε λιγότερο από 24 ώρες, το Κλιμάκιο κινητοποιήθηκε. Εντόπισε ακαθάριστη έκταση, σε σημείο που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, παραμένει επί χρόνια χωρίς τον απαιτούμενο καθαρισμό και βρίσκεται κοντά σε αρχαιολογικό χώρο, και προχώρησε σε καταγγελία προς τον Δήμο Δομοκού.
Όταν η Πυροσβεστική εντοπίζει έναν πιθανό κίνδυνο πυρκαγιάς και σπεύδει να τον καταγγείλει, η επόμενη ερώτηση απευθύνεται στον αρμόδιο φορέα: Γιατί χρειάστηκε η Πυροσβεστική για να θυμίσει στον Δήμο ότι μια επικίνδυνη έκταση πρέπει να καθαριστεί;
Η πρόληψη δεν είναι φωτογραφία μετά τη φωτιά
Η πρόληψη δεν είναι να εμφανίζονται όλοι όταν πλέον έχουν σηκωθεί οι καπνοί. Η πρόληψη είναι να έχεις δει τον κίνδυνο πριν γίνει φλόγα. Είναι ακριβώς αυτό που επιχείρησε το Κλιμάκιο Δομοκού. Και εδώ αξίζει να αναδειχθεί ο επαγγελματισμός των ανθρώπων του.
Γιατί ενώ η περιοχή που καλούνται να καλύψουν είναι τεράστια και το προσωπικό ελάχιστο, δεν περιορίζονται στο να περιμένουν το τηλέφωνο της πυρκαγιάς. Παρακολουθούν. Ελέγχουν. Εντοπίζουν. Ενημερώνουν. Καταγγέλλουν.
Αυτό ακριβώς είναι που θα έπρεπε να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.
Οι 17 που καλούνται να καλύψουν το αδύνατο
Το Κλιμάκιο Δομοκού δημιουργήθηκε το 1998 και από τότε βρίσκεται στην πρώτη γραμμή.
Σήμερα, όμως, καλείται να ανταποκριθεί σε έναν τομέα που περιλαμβάνει 36 χωριά και 720 χιλιόμετρα οδικού δικτύου, με μεγάλες δασικές εκτάσεις, ιδιαίτερη βιοποικιλότητα και περιοχές που σε περίπτωση πυρκαγιάς μπορούν να μετατραπούν σε εξαιρετικά δύσκολο επιχειρησιακό πεδίο.
Και απέναντι σε όλα αυτά υπάρχουν 17 πυροσβέστες.
Μισός πυροσβέστης ανά χωριό, σε μια καθαρά αριθμητική αναλογία.
Η Πολιτεία οφείλει να απαντήσει αν οι 17 πυροσβέστες επαρκούν πραγματικά για να καλύψουν έναν τόσο μεγάλο και απαιτητικό τομέα. Δεν μπορείς να ζητάς από τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής να κάνουν το αδύνατο και ταυτόχρονα να θεωρείς ότι το πρόβλημα λύθηκε επειδή εκείνοι υπερβάλλουν εαυτούς.
Οι ίδιοι οι πυροσβέστες υπογραμμίζουν ότι προσπαθούν να αντιμετωπίζουν τα περιστατικά όσο το δυνατόν νωρίτερα, στην αρχική τους εξέλιξη.
Και αναφέρουν ως βασικό πλεονέκτημα την άψογη συνεργασία με τον Διοικητή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λαμίας, τον Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Φθιώτιδας, τον Περιφερειακό Διοικητή Στερεάς Ελλάδας και τον Συντονιστή Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας.
Πού πήγαν τα χρήματα της πυροπροστασίας;
Ο Δήμος Δομοκού έλαβε το 2026 ποσό ύψους 128.000 ευρώ από την κατανομή των 47,5 εκατ. ευρώ των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων προς τους δήμους της χώρας για την κάλυψη δράσεων πυροπροστασίας.
Το ποσό αυτό, μάλιστα, είναι αυξημένο σε σχέση με το 2025, όταν ο Δήμος είχε λάβει 102.000 ευρώ.
Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο και κρίσιμο ερώτημα: πού κατευθύνθηκαν τα χρήματα της πυροπροστασίας και, εφόσον κρίθηκαν ανεπαρκή για την κάλυψη των αναγκών, ποιος αρμόδιος φορέας ενημέρωσε εγκαίρως για την ανεπάρκεια των διαθέσιμων πόρων;
Οι πολίτες δικαιούνται σαφείς απαντήσεις για το πώς αξιοποιήθηκαν τα κονδύλια και ποιες παρεμβάσεις πρόληψης πραγματοποιήθηκαν.
Αν το Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Δομοκού δεν είχε επιδείξει επαγγελματισμό και άμεσα αντανακλαστικά στον τομέα της πρόληψης, το ερώτημα θα ήταν αμείλικτο: για πόσα ακόμη χρόνια θα παρέμενε η συγκεκριμένη έκταση ακαθάριστη και ποιες ευθύνες θα βάρυναν τον Δήμο Δομοκού και τη δημοτική αρχή του Χαράλαμπου Λιόλιου;
Σε μια περιοχή όπου η πρόληψη μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα περιστατικό και μια καταστροφή, οι αρμόδιοι οφείλουν να απαντήσουν ποιος γνώριζε, ποιος έλεγξε και κυρίως ποιος είχε την ευθύνη να μεριμνήσει εγκαίρως για τον καθαρισμό της έκτασης.
