Την ένορκη κατάθεση του Αλκέτ Ριζάι για τη δολοφονία του Αντώνη Παπαδάτου φέρνει στο φως το dikastikoreportaz.gr. Ο βαρυποινίτης ξετύλιξε ενώπιον των αρχών το κουβάρι των γεγονότων του απογεύματος της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου.
«Χτες 15-2-2026 γύρω στις 18:50 αν θυμάμαι καλά κατέβηκα απ’ το κελί μου – μαζί με έναν ακόμη κρατούμενο τον Selim -το γιατρό που ήταν στο γραφείο. Αφού πήγα στο γιατρό και μέτρησα το ζάχαρό μου, γυρνώντας συνάντησα έναν κρατούμενο τον Serafim που ήταν στο γραφείο απέναντι από το υπαρχιφυλακείο. Είχε κατέβει εκεί γιατί ήθελε να κουβεντιάσει για δικηγόρο για ένα δικαστήριο που έχει και μιλήσαμε. Στον ίδιο χώρο ήταν και ο Παπαδάτος τον ρώτησα τι ήθελε και αυτός μου είπε ότι ήταν πιασμένος και ότι ήθελε να πάει στο γιατρό αλλά δεν πήγε.
«Πάμε να μιλήσουμε δίπλα»
Κάποια στιγμή πέρασε απ’ έξω ο Πιπεράς και μόλις τον είδε του είπε «κάτι θέλω να σου πω». Εγώ τον έπιασα από το χέρι και του είπα να μην ξεκινήσει τις μαλακίες γιατί ήξερα ότι δεν τον πήγαινε και συνέχεια τον έβριζε, τον κατηγορούσε συνέχεια και τον απειλούσε, διότι πίστευε ότι εκείνος έφταιγε που του έκαναν έρευνες στο κελί του και γιατί είχε μάθει ότι ήθελε να τον αλλάξει φυλακή. Μετά είπε «πάμε να μιλήσουμε δίπλα» εννοώντας το παλιό αρχιφυλακείο και του είπα «που ρε εκεί που τρώνει οι σωφρονιστικοί;». Τελικά πήγαμε μέσα σε αυτό το γραφείο ο Πιπεράς, ο Serafim, ο Παπαδάτος κι εγώ. Εκεί άρχισε ο Παπαδάτος να κατηγορεί τον Πιπερά αλλά μετά είπε «θα τα βρούμε» και μου είπε να φύγω γιατί θα μιλήσουν μόνοι τους.
Εκείνη την ώρα ο Πιπεράς καθόταν δίπλα στο ψυγείο, ο Παπαδάτος στα σιδερένια σκαμπό και ο Σεραφείμ μπροστά στο παράθυρο. Βγήκα εγώ και μετά από δύο λεπτά ξαναγύρισα και είδα που ο Παπαδάτος είχε πάει απέναντι μπροστά από την πόρτα. Ο πιπεράς έμοιαζε ανήσυχος και ρώτησα «τι έγινε;» και μου είπε «θα τα βρούμε εντάξει» και έφυγα. Έκλεισαν και την πόρτα και εγώ πήγα απέναντι στο γραφείο με τα τζάμια απέναντι από το υπαρχιφυλακείο, αφού πήρα πρώτα έναν καφέ. Εκεί ήμουν με τον Selim.
Οι πυροβολισμοί
Μετά από ένα δύο λεπτά ακούσαμε δύο δυνατούς θορύβους (πυροβολισμούς και χτυπήματα) και τότε βγήκε ο Πιπεράς και είπε «φύγετε γρήγορα, φύγετε» και επίσης φώναξε «γρήγορα χειροπέδες». Εγώ με τον Selim φύγαμε για το κελί μας.
Μετά από ώρα ακούσαμε ότι ο Παπαδάτος είχε πάει να δολοφονήσει τον Πιπερά και τελικά τον πρόλαβε, του πήρε το πιστόλι και τον σκότωσε ο Serafim. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα και θυμάμαι ο Παπαδάτος, όταν τον είχα δει, είχε συνέχεια το δεξί του χέρι στην τσέπη από το μπουφάν του. Επίσης άκουσα ότι από το πρωί είχε κατέβει δυο τρεις φορές κάτω. Ξέρω ότι τον έβριζε και τον απειλούσε συνέχεια τον Πιπερά και ήθελε να του κάνει κακό και το είχε πει μπροστά σε όλους . Επίσης θέλω να σου πω ότι από τα χρόνια που έχω στη φυλακή ότι αν ο Serafim ήθελε να κάνει κακό στον Παπαδάτο θα μπορούσε να το είχε κάνει πολύ πιο εύκολα μέσα στην πτέρυγα».
Ζάκυνθος – Α. Παπαδάτος: «Δεν είμαι εγώ ο δολοφόνος της Κλουτσινιώτη»
