Από τον homo sapiens στον Cyborg Sapiens κι από εκεί στο Carpe Hominem μέσα από την ποίηση.
Της Τζώρτζιας Κοντράρου
Πρωτότυπο και μοναδικό έργο στην ελληνική λογοτεχνία, δια χειρός και εμπνεύσεως του ποιητή Δημήτρη Ορφανίδη.
Έργο εμπνευσμένο από την επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης στην ανθρωπότητα και την ταχεία μετάλλαξη του ανθρώπου σε μετάνθρωπο.
Αυτό που θα ξαφνιάσει τον αναγνώστη είναι η επαγγελματική ιδιότητα του συγγραφέα. Πρόκειται για δικαστικό λειτουργό, εγνωσμένου κύρους και μεγάλης εμπειρίας στην ποινική και πολιτική δικαιοσύνη.
Μέσα από την εντελώς ψυχρή, καθημερινή, πεζή πραγματικότητα που κινείται και περιορίζεται σε διατάξεις νόμων, που πρέπει να εφαρμοστούν σε ένα κυκεώνα σχέσεων και δραστηριοτήτων, η σκέψη ταξιδεύει στον μέλλον, με την προσθήκη, ωστόσο, μιας νέας παραμέτρου. Εκείνης, της νέας τεχνολογίας που δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο, αρχικά για τον άνθρωπο.
Αν και φαίνεται άδηλη η εξέλιξή της και η επιρροή της στο ανθρώπινο είδος, η προσπάθεια να καταστεί προβλέψιμη είναι συνεχής. Αυτός ο προβληματισμός όλο και περισσότερο απασχολεί τόσο την επιστημονική κοινότητα όσο και κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Αναλύεται σε συνέδρια, σε άρθρα, σε επιστημονικά συμπόσια, με περιορισμένο, συνήθως, ακροατήριο.
Το άλμα, ωστόσο, στην προβλεψιμότητα και στην απεικόνιση του μετανθρώπου στο μέλλον γίνεται σήμερα μέσα από τον ποιητικό λόγο του Δημήτρη Ορφανίδη. Τα ερωτήματα αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και σκιαγράφησης του ανθρώπου μέσα «στον πλανήτη της Πρώτης Βιοτεχνολογικής Επανάστασης». Με μεταβολή του χρήματος σε «digitalia», με υβριδικό λογιστή, υβριδικό συνήγορο, με εγκεφαλικές δυνατότητες ενεργειών εξ αποστάσεως μέσω αισθητήρων, με εμφυτεύματα και, γενικότερα, με έναν συνεχώς εξελισσόμενο βιοτεχνολογικό εξοπλισμό, που θα απαιτεί συνεχείς αναβαθμίσεις μέσω της εταιρείας βιοσυνδρομής.
Ακόμη και στον πλέον αδαή, όλα αυτά κάτι θυμίζουν.
Ο ποιητής στο βιβλίο του «Carpe Hominem» (Άδραξε τον Άνθρωπο) προβάλλει, με λυρικό ύφος, τις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης αλλά και τη διείσδυσή της στο ανθρώπινο είδος, οδηγώντας το σε μια νέα εποχή «Βιοτεχνολογικής Αυτοκρατορίας του Διειδικού και Διαγονιδιακού Είδους».
Το έργο στηρίζεται βασικά στα έως σήμερα γνωστά τεχνολογικά επιτεύγματα, επιτρέποντας σε έναν εμπνευσμένο δημιουργό σκέψης να σκιαγραφήσει τον άνθρωπο, του όχι και τόσο μακρινού, μέλλοντος. Η ποιητική συλλογή εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2026 από τις εκδόσεις «ΕΛΚΥΣΤΗΣ».
Ποιος είναι ο συγγραφέας: Ὁ Δημήτρης Ὀρφανίδης γεννήθηκε τὸ 1964 στὴ Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νομικὰ στὸ Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Κατόπιν ἐξετάσεων τὸ 1995 εἰσῆλθε στὸ Δικαστικό Σῶμα. Σήμερα ὑπηρετεῖ μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν στὸ Ἐφετεῖο Ἀθηνῶν. Ἔχει ἐκπονήσει μεταπτυχιακὴ ἐργασία καὶ διδακτορικὴ διατριβὴ στὴ Γερμανία, στὸ Ἐργατικό Δίκαιο. Κατὰ τὴν τριετία 2008-2011 ἐκπροσώπησε τὴν Ἑλλάδα στὴν ΕΕ στὸν τομέα νομοθεσίας τοῦ Οὐσιαστικοῦ Ποινικοῦ Δικαίου. Ἀπό τὸ 2004 ἕως σήμερα ἔχει δημοσιεύσει στὸν νομικὸ τύπο εἴκοσι μελέτες. Δίδαξε στὴν Ἐθνικὴ Σχολὴ Δικαστῶν ἀπὸ τὸ 2015 ἕως τὸ 2018. Μιλᾶ ἀγγλικά, γαλλικά, γερμανικὰ καὶ ρωσικά.Ἔχει διατελέσει Πρόεδρος καὶ Γενικὸς Γραμματέας, ἐνῷ σήμερα εἶναι Ἀντιπρόεδρος τοῦ Κύκλου Ἑλλήνων Λογοτεχνῶν Δικαστῶν [ΚΕΛΔ, www.keld.gr], ὁ ὁποῖος ἔχει συσταθεῖ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2017 καὶ ἀποτελεῖ τὸ πρῶτο πανελληνίως καὶ στὰ πλαίσια τῆς ΕΕ λογοτεχνικὸ σωματεῖο ποὺ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ποιητὲς καὶ πεζογράφους δικαστικοὺς καὶ εἰσαγγελικοὺς λειτουργούς. Ποιήματά του ἔχουν βραβευθεῖ σὲ ποιητικοὺς διαγωνισμοὺς καὶ δημοσιευθεῖ στὴ Μεγάλη Ἐγκυκλοπαίδεια Νέας Ἑλληνικῆς Λογοτεχνίας Χάρη Πάτση το 2013, 2015 καὶ 2017, καθὼς καὶ στὸ λογοτεχνικὸ περιοδικὸ «Περιήγηση».
