Μικτή πρόταση υπέβαλε η εισαγγελέας στη δίκη για την έκρηξη στους Αμπελόκηπους, εισηγούμενη την καταδίκη δύο κατηγορουμένων, αλλά και την απαλλαγή του Νίκου Ρωμανού και ακόμη δύο ατόμων, επικαλούμενη «σοβαρότατες αμφιβολίες».
Η εισαγγελέας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, περιέγραψε μια «δυσχερή και λεπτή» υπόθεση, κάνοντας λόγο για ύπαρξη οργάνωσης με στόχο άγνωστη κρατική δομή. Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε την ενοχή δύο κατηγορουμένων για σειρά βαριών πράξεων, που περιλαμβάνουν –κατά περίπτωση– συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση, κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών, καθώς και οπλισμού.
«Σοβαρές αμφιβολίες» για Ρωμανό και άλλους δύο
Για τον Νίκο Ρωμανό και ακόμη δύο κατηγορούμενους, η εισαγγελική λειτουργός έκρινε ότι τα στοιχεία δεν επαρκούν για καταδίκη. Όπως ανέφερε, το βασικό εύρημα –ένα τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος πάνω σε σακούλα όπου είχε εντοπιστεί όπλο– δεν μπορεί να θεμελιώσει από μόνο του συμμετοχή στην υπόθεση.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο γεγονός ότι στη σακούλα βρέθηκαν και άλλα, αταυτοποίητα αποτυπώματα, επισημαίνοντας πως πρόκειται για αντικείμενο που θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές και από διαφορετικά πρόσωπα. «Οι ενδείξεις δεν αναδείχθηκαν ως πλήρεις αποδείξεις», σημείωσε, καταλήγοντας πως προκύπτουν «πολύ σοβαρές αμφιβολίες», που οδηγούν στην πρόταση απαλλαγής.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι μετά την έκρηξη δεν καταγράφηκε καμία αλλαγή στη συμπεριφορά των κατηγορουμένων, όπως πανικός ή προσπάθεια απόκρυψης, στοιχείο που επίσης συνεκτιμήθηκε.
Το προφίλ της ομάδας και το «κρησφύγετο»
Αναλύοντας το ιστορικό της υπόθεσης, η εισαγγελέας αναφέρθηκε στις σχέσεις μεταξύ των κατηγορουμένων και του Κυριάκου Ξυμητήρη, που έχασε τη ζωή του από την έκρηξη, κάνοντας λόγο για στενό κύκλο προσώπων με κοινή παρουσία στον αναρχικό χώρο. Όπως είπε, επρόκειτο για άτομα που αποδέχονται τη χρήση όπλων στο πλαίσιο αντίδρασης απέναντι στην κρατική βία, χωρίς –κατά την εκτίμησή της– στόχο την ανατροπή του πολιτεύματος.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο διαμέρισμα όπου σημειώθηκε η έκρηξη, το οποίο χαρακτηρίστηκε «ιδανικό κρησφύγετο», λόγω της θέσης του κοντά σε βασικές οδικές αρτηρίες και κρατικές δομές, όπως η ΓΑΔΑ και το υπουργείο Δικαιοσύνης. Κατά την εισαγγελέα, η επιλογή του χώρου δεν ήταν τυχαία, ενώ απέδωσε κεντρικό ρόλο σε μία εκ των κατηγορουμένων, γύρω από την οποία –όπως είπε– οργανωνόταν η δραστηριότητα της ομάδας.
Παράλληλα, αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς περί φιλοξενίας τρίτων προσώπων στο διαμέρισμα, ενώ από την ανάλυση των τηλεφωνικών δεδομένων προέκυψε –κατά την ίδια– ότι ενδέχεται να υπήρχε ευρύτερη ομάδα, πέραν των πέντε κατηγορουμένων, καθώς εντοπίστηκαν και «ορφανές» τηλεφωνικές συνδέσεις.
