Ένα κύμα αλληλεγγύης που ξεπέρασε κάθε προσδοκία συνέβαλε καθοριστικά στην αναστολή της έξωσης ενός ηλικιωμένου ζευγαριού στην Κάτω Τούμπα της Θεσσαλονίκης, το οποίο βρισκόταν αντιμέτωπο με την απώλεια της πρώτης του κατοικίας.

Ο 77χρονος Λαοκράτης, ο οποίος είναι καρκινοπαθής και αντιμετωπίζει άνοια, και η 75χρονη σύζυγός του, Γεωργία, μπορούν πλέον να επιστρέψουν προσωρινά στο σπίτι τους, στην οδό Καππαδοκίας, καθώς ο νέος ιδιοκτήτης του ακινήτου συμφώνησε να μην προχωρήσει στην έξωση μέχρι τον Ιανουάριο, οπότε και αναμένεται η επόμενη δικαστική εξέλιξη.

Η θετική αυτή εξέλιξη ήρθε έπειτα από τις έντονες αντιδράσεις πολιτών, σωματείων, συλλογικοτήτων και ανθρώπων από τον αθλητικό χώρο, που βρέθηκαν στο πλευρό της οικογένειας τις προηγούμενες ημέρες.

Μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας, η οικογένεια ανάρτησε το δικό της πανό στην πολυκατοικία, δίπλα σε εκείνα που είχαν τοποθετηθεί τις προηγούμενες ημέρες από όσους συμπαραστάθηκαν στον αγώνα της.

Το μήνυμα ήταν λιτό αλλά γεμάτο συγκίνηση: «Παππούς Λαοκράτης, γιαγιά Γεωργία, σας ευχαριστούμε».

Όπως εξήγησε, μιλώντας στο Voria.gr, ο γιος των ηλικιωμένων, Νίκος Πολυχρονίδης, η πλευρά του νέου ιδιοκτήτη επικοινώνησε με την οικογένεια και συμφωνήθηκε να δοθεί χρόνος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης τον Ιανουάριο. Ο ίδιος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για τη συμπαράσταση που δέχθηκε η οικογένεια, υπογραμμίζοντας ότι η κινητοποίηση των πολιτών ήταν εκείνη που συνέβαλε στην αλλαγή της κατάστασης.

«Αισθάνομαι πολύ περήφανος, πολύ υποχρεωμένος, πολύ ενθουσιασμένος» σχολίασε αναφερόμενος στο κύμα αλληλεγγύης που δέχθηκε η οικογένεια, καλώντας παράλληλα όσους αντιμετωπίζουν ίδια προβλήματα να μιλήσουν ανοιχτά και να απευθυνθούν σε σωματεία και οργανώσεις.

«Δεν είναι ντροπή η πρώτη κατοικία. Δεν είναι εμπορεύσιμο είδος. Η πρώτη κατοικία πρέπει να διασφαλιστεί από το κράτος και άμα δεν είναι άξια αυτή η κυβέρνηση να το κάνει, ας το κάνει η επόμενη ή η μεθεπόμενη. Να το κάνουν όμως. Δεν μπορούν οι πολίτες να μένουν στον δρόμο. Πάρτε του το αυτοκίνητο, πάρτε του οτιδήποτε, την επιχείρηση. Το σπίτι δεν μπορείς να το πάρεις. Δεν είναι μπίζνα η πρώτη κατοικία σε πολιτισμένα κράτη» υπογράμμισε.

Ο κ. Πολυχρονίδης σημείωσε εμφατικά πως «αυτό που έγινε έξω από αυτό το σπίτι θα γίνει έξω από κάθε σπίτι. Αυτό είναι που πρέπει να διαφυλάξουμε. Μετά από όλο αυτό που έζησα πρέπει να αλλάξουμε γενικά όλοι νοοτροπία. Στην Καππαδοκίας δεν είναι το τέλος ή η μέση μιας ιστορίας. Είναι η αρχή μιας ιστορίας. Έχουν ανοίξει μεγάλο λογαριασμό με τον λαό και θα πρέπει να τον πληρώσουν».

Παράλληλα, τόνισε ότι η υπόθεση της οδού Καππαδοκίας δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ως αφορμή για να αναδειχθούν και άλλες περιπτώσεις οικογενειών που βρίσκονται αντιμέτωπες με τον κίνδυνο να χάσουν την κατοικία τους.

«Έπειτα από αυτό το κύμα συμπαράστασης οδηγηθήκαμε σε αυτή τη θετική εξέλιξη… Στο νομικό μέρος θα συνεχίσουμε τον δικαστικό αγώνα με όσα νομικά μέσα μπορούμε για τη διάσωση της κύριας κατοικίας του ευάλωτου οφειλέτη και την εξεύρεση μιας βιώσιμης και αξιοπρεπούς λύσης» δήλωσε από την πλευρά της η δικηγόρος της οικογένειας Πολυχρονίδη, Χαρίκλεια Οκλαλιώτου.

«Στη συγκεκριμένη περίπτωση πάρθηκε ένα δάνειο για ένα σπίτι. Το δάνειο δεν εξυπηρετήθηκε. Το ζευγάρι που πήρε λοιπόν το δάνειο παραχώρησε το σπίτι, έφυγε από το σπίτι, το άδειασε για να εκποιηθεί και να εξοφληθεί το δάνειο. Όμως δεν τηρήθηκε αυτή η διαδικασία, παρά προτιμήθηκε να εκποιηθεί το ακίνητο του παππού εγγυητή, το οποίο είχε μικρότερη αξία. Για να μην εξοφληθεί λοιπόν το δάνειο, να μείνει υπόλοιπο και στη συνέχεια να εκποιηθεί και το σπίτι του ζευγαριού για το οποίο παρθήκε το δάνειο» σημείωσε ο δικηγόρος Αλέξανδρος Αδαμίδης, τονίζοντας στο Voria.gr, πως η συνθήκη αυτή «προκάλεσε την αντίδραση του κόσμου, προκάλεσε το σθένος της οικογένειας και μετέτρεψε την απελπισία του παππού και της γιαγιάς σε ελπίδα για τη ζωή». «Όσοι στο μέλλον σκοπεύουν να ασχοληθούν με εκποιήσεις ακινήτων με παρόμοιες διαδικασίες, να έχουν πολύ καλούς δικηγόρους γιατί θα τους χρειαστούν» συμπλήρωσε.

Το πρωτοφανές κύμα αλληλεγγύης στην Τούμπα

Η υπόθεση προκάλεσε έντονη κινητοποίηση στη Θεσσαλονίκη. Στην οδό Καππαδοκίας βρέθηκαν συνδικάτα, μέλη της Ένωσης Ενοικιαστών Θεσσαλονίκης, πολιτικοί φορείς, συλλογικότητες, γνωστά πρόσωπα από τον αθλητικό χώρο και απλοί πολίτες.

Η κινητοποίηση δεν περιορίστηκε στη γειτονιά. Η υπόθεση πήρε ευρύτερες διαστάσεις, αναδεικνύοντας το ζήτημα της προστασίας της πρώτης κατοικίας και των εξώσεων ευάλωτων νοικοκυριών.

Ως μία νίκη χαρακτήρισε την εξέλιξη, στην ίδια πηγή, ο Γιάννης Κουρμούλης, μέλος της Επιτροπής Εργατικών Σωματείων ενάντια στους πλειστηριασμούς. «Όπως και να το κάνουμε είναι νίκη. Γιατί πέρα από όλα τα άλλα, δίνει τη δυνατότητα και στέλνει και ένα μήνυμα. Τις μέρες που είμαστε εδώ, με μια πρόχειρη βόλτα που κάναμε για να ενημερώσουμε τη γειτονιά, εμφανίστηκαν άλλες τέσσερις περιπτώσεις. Καταλαβαίνετε τι απαιτεί αυτό το πράγμα από πλευράς οργάνωσης και από πλευράς υποδομής για να μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε όλα αυτά. Και υπάρχει αυτή η οργάνωση. Μέσα από αυτή τη μαζική συμμετοχή όλων, μας δόθηκε η δυνατότητα να κάνουμε το επόμενο βήμα» είπε.

Ο ίδιος στηλίτευσε το νομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ που ψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, λέγοντας πως «αναβαθμίζει το θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία των funds και των servicers». «Λένε ότι το άρθρο 23 ήταν το αγκάθι, αλλά όλο το υπόλοιπο περιεχόμενο αυτού που έγινε νόμος είναι το ίδιο» ανέφερε, τονίζοντας πως πλέον το δίλημμα που επικρατεί είναι «είτε θα χάσουμε εμείς τα σπίτια μας, είτε θα χάσουν τα funds και οι servicers». Και επισήμανε: «Κανένας δεν πρέπει να ντρέπεται, κανένας δεν πρέπει να φοβάται. Εμείς θα συνεχίσουμε κόντρα σε Θεούς και δαίμονες».

Το χρονικό της υπόθεσης

Υπενθυμίζουμε ότι η ιστορία ξεκινά το 2011, όταν ένα από τα δύο παιδιά του ζευγαριού πήρε στεγαστικό δάνειο για την πρώτη του κατοικία, επίσης στην περιοχή της Τούμπας. Ως εγγυητές είχαν μπει οι γονείς του.

Με την οικονομική κρίση, τα παιδιά, που δούλευαν σε εργοστάσιο, σύμφωνα με σχετικά ρεπορτάζ, έχασαν τη δουλειά τους και μετακόμισαν εκτός Θεσσαλονίκης. Πλήρωναν τις δόσεις για έξι χρόνια, αλλά στη συνέχεια δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν και το δάνειο δόθηκε στην τράπεζα για εκποίηση.

Αντιδράσεις προκάλεσε το γεγονός ότι εκποιήθηκε πρώτα το σπίτι των γονέων, οι οποίοι ήταν εγγυητές του δανείου, έναντι μόλις 86.000 ευρώ. Το διαμέρισμα, περίπου 80 τ.μ., πουλήθηκε ενώ η αρχική οφειλή των 145.000 ευρώ είχε πλέον εκτοξευθεί στα 300.000 ευρώ. Ωστόσο, το ποσό δεν επαρκεί για την κάλυψη του χρέους και πλέον κινδυνεύει να χαθεί και το σπίτι των παιδιών, χωρίς να διασφαλίζεται η εξόφληση της οφειλής.