Σημεία και τέρατα με αδίστακτες πρακτικές που φτάνουν τους δανειολήπτες στα όριά τους – Κυβερνητικό φρένο στις υπέρογκες προκαταβολές που απαιτούσαν – Γυναίκα με οφειλή από πιστωτική κάρτα, στην οποία υπήρχε όριο συναλλαγών μικρότερο από 2.000, της είπαν ότι χρωστούσε 18.000 ευρώ!

Του Σταύρου Γεωργακόπουλου

Οι συνήθεις πρακτικές που ακολουθούν funds και servicers είναι να δημιουργούν ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο και να πιέζουν αφόρητα συνεχώς τους οφειλέτες, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση νομοθετεί για να βάλει όρους στη δράση των funds και των servicers. Η αντιπολίτευση καταθέτει τις δικές της προτάσεις. Αλλά ακόμη τα funds και οι servicers εξακολουθούν να κινούνται λες και είναι κράτος εν κράτει. Έχουν τους δικούς τους κανόνες συμπεριφοράς, που φτάνουν τους δανειολήπτες στα όριά τους. Χωρίς να νοιάζονται για τη συνθήκη που βιώνουν άνθρωποι οι οποίοι μόνο μπαταχτσήδες δεν θέλουν να γίνουν, αλλά υποχρεώθηκαν να γίνουν κακοπληρωτές από τα μνημόνια, τις περικοπές μισθών και συντάξεων, από ασθένειες και χίλιους δύο λόγους. Όλα αυτά, όμως, είναι ψιλά γράμματα για τα funds, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι θυγατρικές τραπεζών, άρα κομμάτι από τη σάρκα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία πλήρωσε ο ελληνικός λαός από το υστέρημά του με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Διάταξη

Σε μια διάταξη, από το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, προβλέπεται ανώτατο όριο 15% στις προκαταβολές. Σε απλά ελληνικά, μπαίνει φρένο στις υπέρογκες προκαταβολές που ζητούσαν οι servicers για να δεχτούν μια ρύθμιση. Οι περισσότερες απαιτήσεις κυμαίνονταν από το 30% έως και το 50% του αρχικού ποσού. Κι όταν λέμε για αρχικό ποσό, δεν μιλάμε ασφαλώς για τα χρήματα που οφείλονταν, αλλά για εκείνα που ζητούσαν, με τους τόκους και τις προσαυξήσεις. Με τον νέο νόμο, η προκαταβολή για ένταξη σε μια ρύθμιση δεν μπορεί να ξεπερνάει το 15% της οφειλής.

Πάμε, όμως, να δούμε ορισμένες από τις πρακτικές που ακολουθούν funds και servicers. Αρχικά δημιουργούν ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο και πιέζουν αφόρητα τους οφειλέτες. Εμείς αποκαλύπτουμε σήμερα ότι ένας servicer επικοινώνησε με πολίτη, για λογαριασμό ενός fund στις 25 Αυγούστου. Και του μετέφερε προφορικά μια πρόταση.

«Έχετε περιθώριο να εξοφλήσετε με διαγραφή 80% της οφειλής σας, δηλαδή να δώσετε 500 ευρώ. Η πρόταση ισχύει έως τις 31 Αυγούστου», ήταν η ενημέρωση. Περιθώριο πέντε ημερών, λες και τα 500 ευρώ ξεχειλίζουν από τις τσέπες των Ελλήνων. Στην αντιπρόταση του οφειλέτη για εξόφληση σε δύο ή τρεις δόσεις, το ψαλίδι περιοριζόταν στο 60%. Άρα, επί της ουσίας δεν γινόταν κάποια διευκόλυνση. Διότι αφού μειωνόταν η περικοπή, αυξανόταν αυτόματα και το ποσό της δόσης. Όταν ο οφειλέτης δέχθηκε την πρόταση και ζήτησε να του σταλεί εγγράφως για να κατοχυρωθεί, άρχισε νέα ταλαιπωρία. Ζητούσαν εκκαθαριστικό εφορίας, λογαριασμό από ρεύμα, νερό ή τηλέφωνο. Όταν λύθηκε κι αυτό το πρόβλημα, ο άνθρωπος κατέβαλε τα χρήματα, μέσω δανεισμού από έναν φίλο του. Τότε ακολούθησε νέα περιπέτεια.

«Ούτε αυτό δεν θα αφήσετε στα παιδιά σας»

Την πρόταση της εξόφλησης για λογαριασμό της EOS Matrix υπέγραφε κάποια δικηγόρος Ελένη Δημητροπούλου, από τη Διεύθυνση Εξωδικαστικού Συμβιβασμού. Ο χαρακτηρισμός «κάποια» αφορά την αδυναμία εντοπισμού της, παρότι είχε καταγράψει και ένα σταθερό τηλέφωνο στην ηλεκτρονική αλληλογραφία. Ο οφειλέτης προσπάθησε με κάθε τρόπο να επικοινωνήσει για να πάρει την απόδειξη εξόφλησης. Η απάντηση που εισέπραττε από κάποια τηλεφωνήτρια ήταν κυνική. «Εσείς χρωστούσατε τόσα χρόνια και τώρα θέλετε το αποδεικτικό μέσα σε μία εβδομάδα; Να κάνετε υπομονή», ήταν η πιο ήπια φράση που άκουσε. Αντί για εξοφλητικό, του έστειλε κάποια δικηγόρος Βασιλική Λαβδάκη ένα έγγραφο «να ’χαμε, να λέγαμε», που πολλές φορές λέει ο λαός. Και εδώ ο χαρακτηρισμός «κάποια» αφορά την αδυναμία επικοινωνίας μαζί της.

Σε διαφορετικό οφειλέτη, από δικηγορικό γραφείο κάποιας Μάντζου εκφράστηκε η απειλητική προειδοποίηση ότι «υπάρχει κάποιο οικόπεδο στη Λήμνο. Ούτε αυτό δεν θα αφήσετε στα παιδιά σας». Όταν ο άνθρωπος ζήτησε το ηχητικό για να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, του απάντησαν ότι δεν υπάρχει. Αν και η πλειονότητα των funds ενημερώνει εξαρχής για την καταγραφή της συνομιλίας και τη διατήρηση του αρχείου για τουλάχιστον έξι μήνες.

Υπέρβαση… πιστωτικού ορίου

Υπάρχει και άλλο περιστατικό. Γυναίκα με οφειλή από πιστωτική κάρτα, στην οποία υπήρχε όριο συναλλαγών μικρότερο από 2.000, της είπαν ότι χρωστούσε 18.000 ευρώ! Και της πρότειναν αρχικά πλήρη εξόφληση με το 50% εφάπαξ καταβολή. Σε σοκ, η οφειλέτρια απευθύνθηκε σε δικηγορικό γραφείο. Από τα πολυδιαφημισμένα για διευθέτηση οφειλών. Αν και αρχικά της είπαν ότι κανονικά έπρεπε να διαγραφεί το χρέος της, αφού δεν την είχαν ενημερώσει εμπρόθεσμα για την οφειλή, τελικά της πρότειναν διακανονισμό με 2.000 και 150 ευρώ τον μήνα, για δύο χρόνια! Με αναφορά σε ένα μικρό μαγαζάκι που είχε η γυναίκα προ τριετίας. Η επιχείρηση, πλέον, δεν υπάρχει, αλλά ακόμη και ο δικός της διαμεσολαβητής υποστήριξε ότι «έχετε χρήματα για να αντεπεξέλθετε σε αυτόν τον διακανονισμό, αφού διαθέτετε επιχείρηση». Τελικά έπεσαν στα 75 ευρώ μηνιαία δόση για 24 μήνες και 1.000 ευρώ προκαταβολή.

Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα τα οποία δείχνουν την ανεξέλεγκτη δράση των funds και των servicers παρά την προσπάθεια να μπουν όρια στη δράση τους. Ακόμη και Κώδικα Δεοντολογίας πρότεινε το ΠΑΣΟΚ, αλλά μέχρι να ψηφιστεί και να εφαρμοστεί, οι οφειλέτες θα περνούν δύσκολες ώρες…

Από την εφημερίδα «ΜΠΑΜ» της Κυριακής 18 Οκτωβρίου