Δίκη Τεμπών: «Μας πνίγει ο πόνος» – «Άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως» – Οι καταθέσεις των επιβατών για τη φρίκη μέσα στα βαγόνια

Δίκη Τεμπών: «Μας πνίγει ο πόνος» – «Άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως» – Οι καταθέσεις των επιβατών για τη φρίκη μέσα στα βαγόνια

Βαριές μνήμες, εικόνες καταστροφής και λόγια που αποτυπώνουν το τραύμα όσων επέζησαν κυριαρχούν σήμερα στην 50ή συνεδρίαση της Δίκης των Τεμπών, στο ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Γαιόπολις της Λάρισας.

Οι καταθέσεις των επιβατών επαναφέρουν στο ακροατήριο τις στιγμές της σύγκρουσης, τις κραυγές των εγκλωβισμένων, την αγωνία της διαφυγής, αλλά και το βάρος της απώλειας. Μέχρι στιγμής, τρεις από τους εννέα προγραμματισμένους μάρτυρες έχουν ανέβει στο βήμα, ενώ η διαδικασία συνεχίζεται.

«Δεν αντέχουμε να σταθούμε ενώπιόν σας, μας πνίγει ο πόνος»

Η συνεδρίαση ξεκίνησε με την ανάγνωση επιστολής της Ανδρομάχης Αδαμίδη, αδελφής της Αναστασίας, η οποία έχασε τη ζωή της στη σιδηροδρομική τραγωδία. Η κ. Αδαμίδη δεν κατάφερε να παραστεί στο δικαστήριο, καθώς, όπως εξηγεί στην επιστολή της, ο πόνος της απώλειας δεν της επέτρεψε να βρεθεί ενώπιον των δικαστών. Τα λόγια της μετέφεραν στην αίθουσα την αγωνία της οικογένειας για την αποκάλυψη της αλήθειας και την απόδοση δικαιοσύνης.

«Αγαπάμε την Ελλάδα αλλά έριξε στον Άδη την αδελφή μου. Να μην ξεχαστούν τα παιδιά που χάθηκαν. Δεν θέλουμε να ξεχαστούν τα Τέμπη», αναφέρει στην επιστολή, ζητώντας από το δικαστήριο να αναζητήσει ολόκληρη την αλήθεια και να αποδώσει ευθύνες: «Κυρίες και κύριοι δικαστές ζητώ να αναζητηθεί όλη η αλήθεια να αποδοθούν οι ευθύνες χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς φόβο. Η αλήθεια για την Αναστασία δεν μπορεί να είναι μισή».

Κλείνοντας, απευθύνεται στην Ελλάδα με μια σπαρακτική έκκληση που συμπυκνώνει το αίτημα των συγγενών: «Δεν σου ζητώ να μου επιστρέψεις την αδελφή μου, αλλά ζητώ να υπάρξει δικαίωση».

Στη συνέχεια, ο δικηγόρος οικογενειών θυμάτων Λουκάς Αποστολίδης επανέφερε το αίτημα για την παρουσία όλων των κατηγορουμένων στη δίκη, με την εισαγγελέα να προτείνει την απόρριψή του στην παρούσα φάση.

Δίκη Τέμπη

Ακολούθησε η κατάθεση της Αικατερίνης Αντωνοπούλου, επιβάτιδας του δεύτερου βαγονιού. Η μάρτυρας θυμήθηκε τους ανθρώπους με τους οποίους συνομίλησε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και οι οποίοι δεν επέστρεψαν ποτέ. «Καθόλη τη διάρκεια της διαδρομής συνομίλησα και γέλασα με ανθρώπους που μετά έχασαν τη ζωή τους» είπε, κατονομάζοντας πέντε από τα θύματα (Εριέτα μόλχο, Αφροδίτη Τσιώμα, Φραντσέσκα Μπέζα, Μάρθη Ψαροπούλου, Ευδοκία Τσακλίδου).

Τέμπη: Αικατερίνης Αντωνοπούλου, επιβάτιδας του δεύτερου βαγονιού

Περιγράφοντας τη σύγκρουση, μίλησε για το βαγόνι που εκτοξεύτηκε, τον καπνό που γέμιζε το κουπέ και τις φωνές για βοήθεια. Βγήκε τελευταία από το βαγόνι, ενώ στη συνέχεια, με τη συνδρομή δύο αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, προσέφερε πρώτες βοήθειες σε πολυτραυματίες προσθέτοντας: «Όταν έφτασαν τα ασθενοφόρα και πήραν τους τραυματίες με άφησαν μόνη μου, καθώς νόμιζαν ότι δεν ήμουν τραυματισμένη. Ένας αστυνομικός αντιλήφθηκε ότι τραυματίστηκα. Στο νοσοκομείο άργησαν να μου δώσουν βοήθεια, νόμιζαν ότι δεν ήμουν τραυματίας του τρένου. Είμαστε θύματα μιας ψευδούς ασφαλείας που εν τέλει μας δολοφονεί».

«Άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως»

Η φράση της «άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως» αποτύπωσε τη φρίκη που έζησε. Παράλληλα, περιέγραψε τις συνέπειες που εξακολουθεί να βιώνει: «Η ζωή μου από εκείνο το βράδυ και μετά χωρίζεται στο πριν και στο μετά».

Στο βήμα ανέβηκε και η Σταυρούλα Καψάλη, επιβάτιδα του έκτου βαγονιού. Περιέγραψε τις επαναλαμβανόμενες κινήσεις του συρμού, την προσπάθεια των επιβατών να σπάσουν τα τζάμια και την έξοδό τους στις γραμμές, μέσα στον καπνό και την αβεβαιότητα. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η αναφορά της στις στιγμές μέσα στο λεωφορείο που τους παρέλαβε: «Ρωτούσαν για κάποια ονόματα και δεν απάντησε κανένας ποτέ».

Τρίτος μάρτυρας ήταν ο Κυριάκος Μπουσνάκης, επιβάτης του πέμπτου βαγονιού. Περιέγραψε έναν ισχυρό κρότο, χτυπήματα από την ορμή της σύγκρουσης, σπασμένα τζάμια, σκοτάδι και καπνό. «Ήταν σαν ταινία τρόμου», είπε, περιγράφοντας τον πανικό που επικράτησε.

Περιγράφοντας τις συνθήκες αφού είχε βγει από το βαγόνι, είπε ότι «μια μαμά φώναζε ότι το παιδί της ότι είναι ανοσοκατεσταλμένο κι αν πάθει κάτι τώρα θα πεθάνει, άνθρωποι φώναζαν βοήθεια… Πώς επέζησα εγώ με όλα αυτά που έγιναν, σκεφτόμουν όταν γύρισα σπίτι».

Στη συνεδρίαση σήμερα μόνος ένας κατηγορούμενος έδωσε το παρόν, ο Σπυρίδων Πατέρας.

Οι καταθέσεις συνεχίζονται, με το δικαστήριο να ακούει τις μαρτυρίες ανθρώπων που βρέθηκαν μέσα στην αμαξοστοιχία εκείνη τη νύχτα και κουβαλούν μέχρι σήμερα τις συνέπειες της τραγωδίας…

Πηγές: Εleftheria.gr, Onlarissa.gr

 

Γίνετε συνδρομητές στο «Δικαστικό Ρεπορτάζ», το κορυφαίο μηνιαίο περιοδικό για τη Δικαιοσύνη. Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.

Ακολουθήστε μας στο Google News και ενημερωθείτε πρώτοι για όλες τις ειδήσεις

Καμία δημοσίευση για προβολή