Όλα τριγύρω αλλάζουνε, αλλά στη Δικαιοσύνη κάποια πράγματα ίδια μένουν. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η στάση του προέδρου της έδρας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, που δικάζει την 32χρονη αλγερινής καταγωγής, η οποία φέρεται να δολοφόνησε την τρίχρονη κόρη της και στη συνέχεια να άφησε τη σορό της σε παραλία στο Παλαιό Φάληρο;

Στην πρώτη σειρά της αίθουσας, λοιπόν, κάθονταν σήμερα δημοσιογράφοι που καλύπτουν επί χρόνια το δικαστικό ρεπορτάζ, κρατώντας σημειώσεις στα κινητά τους τηλέφωνα. Κάποια στιγμή, ο πρόεδρος ζήτησε, απευθυνόμενος στο ακροατήριο, τα κινητά τηλέφωνα να κλείσουν και να μην βρίσκονται σε εμφανές σημείο.

Οι δημοσιογράφοι θεώρησαν ότι η παρατήρηση απευθυνόταν στο υπόλοιπο ακροατήριο, καθώς σε όλες τις δίκες οι διαπιστευμένοι στο υπουργείο Δικαιοσύνης δημοσιογράφοι κρατούν σημειώσεις στα κινητά τους τηλέφωνα. Δηλαδή, η ίδια δουλειά που κάποτε γινόταν με χαρτί και στυλό, τα τελευταία χρόνια γίνεται μέσω κινητού τηλεφώνου.

Λίγο αργότερα, ο πρόεδρος ζήτησε εκ νέου από τους δημοσιογράφους να κλείσουν τα κινητά τους. Εκείνοι τον ενημέρωσαν ότι καλύπτουν το δικαστικό ρεπορτάζ και χρησιμοποιούν τις συσκευές αποκλειστικά για την καταγραφή σημειώσεων, διευκρινίζοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν ηχογραφούν ούτε βιντεοσκοπούν τη διαδικασία.

Η απάντηση του προέδρου της έδρας ήταν χαρακτηριστική: «Πολύ ωραία, τα κινητά τηλέφωνα όμως μέσα».

Τότε, οι δημοσιογράφοι αποχώρησαν από την αίθουσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας, χωρίς να συνεχίσουν την κάλυψη της διαδικασίας.

Είναι πράγματι εντυπωσιακό ότι, στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, πρόεδρος Πρωτοδικών απαγορεύει τη χρήση κινητού τηλεφώνου σε διαπιστευμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι επί δεκαετίες καλύπτουν εκατοντάδες δίκες. Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, καθώς ανάλογα περιστατικά έχουν σημειωθεί και στο παρελθόν.

Πρόκειται για προσβλητική συμπεριφορά σε βάρος του δημοσιογραφικού λειτουργήματος και για μια στάση που αποτυπώνει τις αντιλήψεις που εξακολουθούν να επικρατούν σε μερίδα της Δικαιοσύνης αναφορικά με τον ρόλο των ΜΜΕ. Εκτός κι αν, στο τέλος, αποφασίσουν στη Δικαιοσύνη ότι οι δίκες πρέπει να καλύπτονται από τους δημοσιογράφους με… μαυροπίνακα. Ποτέ δεν ξέρεις.

Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι η Δικαιοσύνη, ως θεσμός, έχει μείνει πίσω ως προς την αντιμετώπιση των ΜΜΕ, ακόμη και σε σύγκριση με θεσμούς όπως η ΕΛ.ΑΣ. ή η Εκκλησία.