Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,

Θέλουμε καταρχάς να σας εκφράσουμε τις θερμές και ειλικρινείς ευχαριστίες μας για τη σταθερή και ουσιαστική στήριξή σας στην μέχρι τώρα προσπάθεια που καταβάλλουμε για τη θεσμοθέτηση ενός αποτελεσματικού νομοθετικού πλαισίου προστασίας των δικαστικών λειτουργών από ακραίες και απαράδεκτες συμπεριφορές δικηγόρων μέσα στις δικαστικές αίθουσες.

Ένα εξαιρετικά σημαντικό παράδειγμα αυτής της στήριξης υπήρξε η εκδήλωση που διοργανώσαμε πριν από μία εβδομάδα στην Αθήνα. Είχαμε την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να υποδεχθούμε τη Sabine Matejka, τον Roland Kempfle, τη Monica Mastrandrea και τον Declan O’Callaghan, των οποίων η παρουσία προσέδωσε ξεχωριστό θεσμικό βάρος στην εκδήλωση. Η συμμετοχή τους συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη της ευρωπαϊκής διάστασης του προβλήματος. Κυρίως, όμως, έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς τους αρμόδιους θεσμούς της χώρας μας: οι συμπεριφορές που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες δικαστές από μια μικρή, αλλά ιδιαίτερα επιδραστική μερίδα δικηγόρων, είναι απλώς αδιανόητες στο ευρωπαϊκό δικαστικό περιβάλλον. Δεν μπορούν να δικαιολογηθούν στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης, της υπεράσπισης των διαδίκων ή της ανεξαρτησίας του δικηγορικού λειτουργήματος.

Δυστυχώς, οφείλουμε να σας ενημερώσουμε ότι, παρά τις συνεχείς προσπάθειές μας, δεν έχει μέχρι σήμερα σημειωθεί η αναγκαία θεσμική πρόοδος. Η ιδιαίτερα μεγάλη επιρροή που ασκούν οι δικηγορικοί σύλλογοι στο ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αποτελέσει, κατά την εκτίμησή μας, καθοριστικό εμπόδιο στην ευόδωση των πρωτοβουλιών μας. Ακόμη και όσα από κοινού αποφασίσαμε τον περασμένο Μάιο στο Λουξεμβούργο δεν έχουν καταφέρει να οδηγήσουν την ελληνική κυβέρνηση στη λήψη των αναγκαίων αποφάσεων για τη δημιουργία ενός επαρκούς και αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου. Φωνές μέσα στο ακροατήριο, συνεχείς παρακωλύσεις της δίκης, συκοφαντικές εκφράσεις, ακόμα και κλήσεις προς την αστυνομική αρχή για να συλλάβει τους δικαστικούς λειτουργούς την ώρα που εκδικάζουν υπόθεση, παραμένουν ατιμώρητες και εκτός δικαστικού ελέγχου. Και βρίσκουν νέους μιμητές κάθε μέρα.

Για τον λόγο αυτό, στο πλαίσιο της σταδιακής αξιοποίησης όλων των διαθέσιμων και πρόσφορων θεσμικών μέσων, θεωρούμε ότι έχει πλέον φθάσει η κατάλληλη στιγμή για ένα επόμενο, ουσιαστικό βήμα: την επίσημη ενημέρωση, από την Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών, των αρμόδιων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Συμβουλίου της Ευρώπης για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και για τους κινδύνους που συνεπάγεται η παρατεταμένη απουσία αποτελεσματικής θεσμικής προστασίας.

Πιστεύουμε ότι η ανάδειξη του προβλήματος σε ευρωπαϊκό θεσμικό επίπεδο, ιδίως μέσω των σχετικών διαδικασιών αξιολόγησης και των εκθέσεων των ευρωπαϊκών οργάνων για το Κράτος Δικαίου, μπορεί να ασκήσει την αναγκαία πίεση ώστε η ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της. Η εμπειρία μας μέχρι σήμερα μάς έχει οδηγήσει στην πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή θεσμική παρέμβαση αποτελεί το ισχυρότερο διαθέσιμο μέσο για να ξεπεραστούν οι εσωτερικές αντιστάσεις που εμποδίζουν την αναγκαία νομοθετική μεταρρύθμιση.

Απευθυνόμαστε, λοιπόν, για μία ακόμη φορά στην αλληλεγγύη των συναδέλφων μας από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη. Σας ζητούμε να σταθείτε και πάλι στο πλευρό μας, όχι μόνο για την προστασία των Ελλήνων δικαστών, αλλά για την υπεράσπιση μιας θεμελιώδους αρχής που μας ενώνει όλους: ότι η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν εξαντλείται στις συνταγματικές διακηρύξεις, αλλά προϋποθέτει πραγματικές και αποτελεσματικές εγγυήσεις για την άσκηση του δικαστικού λειτουργήματος χωρίς φόβο, πιέσεις και εκφοβισμό.