Στη Βουλή διαβιβάστηκε ακόμη μία δικογραφία για το σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ, προσθέτοντας νέα πολιτικά πρόσωπα στο κάδρο της έρευνας.
Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά τους βουλευτές Χαράλαμπο Αθανασίου, από τη Λέσβο, και Τάσο Χατζηβασιλείου, από τις Σέρρες, οι οποίοι ελέγχονται για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος. Πρόκειται για μία διαφορετική νομική προσέγγιση σε σχέση με άλλες δικογραφίες που έχουν ήδη φτάσει στη Βουλή, καθώς εδώ εξετάζεται ενδεχόμενη υποκίνηση ή παρέμβαση και όχι άμεση εμπλοκή.
Ωστόσο, από τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη των αρχών, προκύπτει ότι οι επίμαχες ενέργειες δεν φαίνεται να ξεπέρασαν το στάδιο της προετοιμασίας. Με άλλα λόγια, δεν διαπιστώνεται «αρχή εκτέλεσης» που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει το αδίκημα της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε καν σε επίπεδο απόπειρας.
Ως εκτούτου η διαδικασία που ακολουθήθηκε για αυτήν την δικογραφία δεν ήταν η ίδια όπως συνέβη με τις δικογραφίες των 11 + 2 για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίες εστάλησαν απευθείας στην Βουλή. Σ’ αυτή την περίπτωση η δικογραφία απεστάλη αρχικά στην εισαγγελία πρωτοδικών της Αθήνας.
Παρά ταύτα, η κοινοβουλευτική διαδικασία προχωρά κανονικά. Οι υποθέσεις των δύο βουλευτών αναμένεται να εξεταστούν από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής, η οποία θα αποφασίσει αν θα εισηγηθεί την άρση της ασυλίας τους. Η συνεδρίαση έχει προγραμματιστεί για τις 20 του μήνα, με στόχο να υπάρξει ενιαία αντιμετώπιση και για τις συνολικά 13 περιπτώσεις «γαλάζιων» βουλευτών που βρίσκονται στο μικροσκόπιο.
Το σκεπτικό για τους γαλάζιους βουλευτές
Όπως αναφέρεται στο διαβιβαστικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας το οποίο έχει περιέλθει σε γνώση του Ereportaz:
«Τα πραγματικά περιστατικά που διερευνώνται στις δύο προαναφερθείσες υποθέσεις, στις οποίες φέρονται να εμπλέκονται δημόσιοι υπάλληλοι του ΟΠΕΚΕΠΕ και μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, δεν συνιστούν ποινικό αδίκημα που να εμπίπτει στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (ΕΡΡΟ), όπως αυτή ορίζεται στα άρθρα 22 και 23 του ίδιου Κανονισμού».
Η περίπτωση του Χαράλαμπου Αθανασίου
Σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο για τον βουλευτή Λέσβου «το αδίκημα της απάτης σχετικής με επιδοτήσεις δεν στοιχειοθετείται, καθώς:
«Η αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (ΕΡΡΟ) περιορίζεται αυστηρά σε αδικήματα που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (αδικήματα PIF), συμπερι- λαμβανομένης της απάτης που αφορά επιδοτήσεις της ΕΕ. Για τη στοιχειοθέτηση ενός τέτοιου αδικήματος –ακόμη και στο στάδιο της απόπειρας – απαιτείται τουλάχιστον «αρχή εκτέλεσης», δηλαδή ο δράστης να έχει προβεί στην τυπική υποβολή ψευδών ή ελλιπών στοιχείων στην αρμόδια αρχή με σκοπό την έγκριση της επιδότησης.
Ωστόσο, σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας σχετικά με την ανωτέρω περίπτωση, η φερόμενη συμπεριφορά δεν ολοκληρώθηκε, καθώς «η σχετική διοικητική τροποποίηση δεν κατέστη τελικά δυνατό να υλοποιηθεί».
Οι ενέργειες του εμπλεκόμενου προσώπου περιορίστηκαν σε τηλεφωνικές επικοινωνίες και στην έκφραση πρόθεσης (π.χ. αναφέροντας ότι το ζήτημα «θα εξεταστεί» ή διερευνώντας πιθανές επιλογές).
Δεδομένου ότι δεν έλαβε χώρα καμία παράνομη τροποποίηση της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης (ΕΑΕ) και το σύστημα δεν επηρεάστηκε – ούτε καν σε επίπεδο αρχής εκτέλεσης – δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε σε τετελεσμένη μορφή ούτε σε μορφή απόπειρας».
Κατά την ανάλυση του νομικού σκεπτικού στο διαβιβαστικο των ευρωπαίων εισαγγελέων εξηγείται πως υπήρχε και «έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για ενεργητική ή παθητική δωροδοκία».
Η περίπτωση του Αναστάσιου Χατζηβασιλείου
Και στην περίπτωση του γαλάζιου Σερρέου βουλευτή στο διαβιβαστικό της ευρωπαϊκής εισαγγελίας περιγράφεται πως και εδώ προκύπτει «έλλειψη «αρχής εκτέλεσης» του εγκλήματος της απάτης σχετικής με επιχορηγήσεις» ενώ για την επίμαχη ψευδή βεβαίωση από ιδιώτη ιατρό αναφέρεται:
«Ο διάλογος στην δεύτερη προαναφερθείσα περίπτωση αποκαλύπτει τον πλήρη σχεδιασμό (modus operandi) μιας συντονισμένης απόπειρας παράνομης λήψης κονδυλίων της ΕΕ (Εθνικό Απόθεμα) μέσω της κατασκευής ψευδούς ιατρικής βεβαίωσης από ιδιώτη ιατρό. Το έγγραφο προοριζόταν να φέρει αναδρομική ημερομηνία έκδοσης, ώστε να γίνει ψευδής επίκληση περιστάσεων «ανωτέρας βίας» (π.χ. υποτιθέμενη καρδιολογική πάθηση, κίνδυνος αποκόλλησης κ.λπ.) που αφορούσαν τον δικαιούχο ή τον/τη σύζυγό του/της».
Ωστόσο η συγκεκριμένη πράξη από τη στιγμή που δεν ολόκληρωθηκε και έμεινε σε προπαρασκευαστικό επίπεδο δεν στοιχειοθετεί το αδίκημα της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης –ακόμη και στο στάδιο της απόπειρας.
Ομοίως η ευρωπαϊκή εισαγγελία δεν συνέλεξε αποδεικτικά στοιχεία για ενεργητική ή παθητική δωροδοκία.
